TOYMAKER'S
TALES FROM THE OTHER SIDE
EVIL TOYS
THE BEGINNING
Για όσους δεν τα κατάφεραν να ακούσουν
την πρώτη ραδιοφωνική εκπομπή στο Rain Planet Web Radio...
Tweet This
TALES FROM THE OTHER SIDE
EVIL TOYS
THE BEGINNING
Για όσους δεν τα κατάφεραν να ακούσουν
την πρώτη ραδιοφωνική εκπομπή στο Rain Planet Web Radio...
Το 16ο αιώνα ένας παιχνιδοποιός έκανε συμφωνία με το διάβολο
και κατασκεύασε μια σειρά από μοναδικής ομορφιάς παιχνίδια,
μόνο που τα παιχνίδια αυτά προκαλούσαν το θάνατο στους ιδιοκτήτες τους.
Όταν ο παιχνιδοποιός έσπασε τη συμφωνία βρήκε φρικτό τέλος.
Τον 21ο αιώνα ένας απόγονος του καλείται να συγκεντρώσει
αυτά τα καταραμένα παιχνίδια και να σταματήσει τον κύκλο του αίματος...
και κατασκεύασε μια σειρά από μοναδικής ομορφιάς παιχνίδια,
μόνο που τα παιχνίδια αυτά προκαλούσαν το θάνατο στους ιδιοκτήτες τους.
Όταν ο παιχνιδοποιός έσπασε τη συμφωνία βρήκε φρικτό τέλος.
Τον 21ο αιώνα ένας απόγονος του καλείται να συγκεντρώσει
αυτά τα καταραμένα παιχνίδια και να σταματήσει τον κύκλο του αίματος...
16ος αιώνας, Γαλλία, Lyon
Ο Antoine Sudreau εδώ και χρόνια κατασκεύαζε τα πιο πρωτότυπα και εντυπωσιακά παιχνίδια για μικρούς και μεγάλους. Η φήμη του είχε ξεπεράσει τα σύνορα της Γαλλίας με αποτέλεσμα να δέχεται παραγγελίες απ' όλη την Ευρώπη. Ιδιαίτερα η αριστοκρατία της Γαλλίας πλήρωνε αδρά μόνο και μόνο για ένα του παιχνίδι... Τους τελευταίους όμως μήνες η φαντασία του Antoine Sudreau έμοιαζε να τον έχει προδώσει.
Καμιά νέα ιδέα, κανένα νέο παιχνίδι... Γι’ αυτό αποφάσισε να περάσει μερικές μέρες στο Παρίσι αναζητώντας κάτι που θα του έδινε έμπνευση για να δημιουργήσει ξανά. Τη δεύτερη μέρα της διαμονής του στο Παρίσι περπατώντας μέσα στα λιθόστρωτα σοκάκια, κάποια στιγμή χάθηκε... Για μισή ώρα περίπου δεν ήξερε που πήγαινε όταν βρέθηκε μπροστά σε ένα μαγαζί με βιβλία.
Μπήκε μέσα στο μαγαζί των δύο δωματίων.
"Καλημέρα, είναι κανείς εδώ;" ρώτησε για να μη λάβει όμως καμία απάντηση.
Το μαγαζί βρισκόταν σε ένα σοκάκι όπου δεν το έβλεπε ο ήλιος και στο εσωτερικό του φωτιζόταν από αναμμένα κεριά που ήταν τοποθετημένα πάνω σε μεταλλικά κηροπήγια που θύμιζαν περισσότερο έργα τέχνης με τα κάθε λογής διακοσμητικά στοιχεία τους.
Στους τοίχους ολόγυρα υπήρχαν ράφια γεμάτα με κάθε λογής τυπωμένο βιβλίο, σε διάφορες άγνωστες για τον ίδιο γλώσσες.
"Πρέπει να είναι η μεγαλύτερη και σπουδαιότερη συλλογή του κόσμου…" σκέφτηκε ο Antoine.
Στο κέντρο του κάθε δωματίου υπήρχε και από ένα μεγάλο ξύλινο τραπέζι. Πρόσεξε τα πόδια των τραπεζιών τα οποία ήταν στο τελείωμα τους ξυλόγλυπτες κεφαλές δαιμόνων. Πάνω στα τραπέζια υπήρχαν ανοιγμένοι χειρόγραφοι κώδικες, κάποιοι αρκετά παλιοί, όπως μπόρεσε να διαπιστώσει από την εικονογράφηση τους. Περιεργάστηκε τους κώδικες και τότε το βλέμμα του έπεσε πάνω σε έναν κώδικα μαύρης μαγείας με τον τίτλο "Παιχνίδια". Ήταν δερματόδετος. Προσπάθησε να αναγνωρίσει το δέρμα που είχε χρησιμοποιηθεί αλλά δεν τα κατάφερε.
Στο εξώφυλλο του βιβλίου υπήρχε σχεδιασμένη με κόκκινο χρώμα μια πεντάλφα. Το ξεφύλλισε...
Δεν είχε πάρει είδηση τόση ώρα ότι ένας γεράκος τον πλησίαζε από πίσω.
"Δεν πωλείται αυτό κύριε, λυπάμαι" είπε ο γεράκος.
Ο Antoine ξαφνιάστηκε και γύρισε απότομα. Ο γεράκος χαμογέλασε και τα σάπια δόντια του ξεπρόβαλαν από το ανοιχτό του στόμα. Το χαμόγελο του γεράκου -και κατά πως φαινόταν ιδιοκτήτη του βιβλιοπωλείου- περισσότερο τρόμαξε τον Sudreau παρά τον έκανε να τον συμπαθήσει.
"Γιατί ακριβώς μιλάει αυτό το βιβλίο;"
"Για αυτό που λέει και ο τίτλος του… για παιχνίδια…" είπε ο γεράκος και χαμογέλασε ξανά κάνοντας τον Antoine αυτή τη φορά να ανατριχιάσει.
"Σας πληρώνω όσο, όσο..."
"Λυπάμαι, δεν πωλείται..."
"Καλά, θα ρίξω μια ματιά και αν χρειαστώ κάτι θα σας πω" είπε με δυσαρέσκεια ο Antoine και γύρισε την πλάτη στον γεράκο. Ήξερε όμως πως έπρεπε να αποκτήσει αυτό το βιβλίο πάση θυσία.
Ο γέρος ιδιοκτήτης προχώρησε στο δεύτερο δωμάτιο. Με αστραπιαίες κινήσεις και εφόσον έλεγξε ότι ο γεράκος δεν τον έβλεπε, ο Sudreau άφησε ένα πουγκί με χρυσά νομίσματα, άρπαξε το βιβλίο και βγήκε στο δρόμο.
Την ίδια στιγμή ο γέρος ιδιοκτήτης του βιβλιοπωλείου βγήκε από το δεύτερο δωμάτιο και γέλασε...
Ο Sudreau που έτρεχε κρατώντας τον κώδικα σφιχτά είχε απομακρυνθεί αρκετά από το μαγαζί με τα βιβλία αλλά άκουσε το γέλιο –το τρομαχτικό γέλιο- του γέρου… ή τουλάχιστον έτσι νόμισε. Τελικά βγήκε από το δαίδαλο με τα σοκάκια, σε έναν από τους κεντρικούς δρόμους του Παρισιού και επέστρεψε στο ξενοδοχείο του.
Την επόμενη μέρα ο Sudreau αναχώρησε για τη Lyon...
Μερικές εβδομάδες αργότερα...
Στο εργαστήριο κατασκευής παιχνιδιών του Antoine Sudreau υπήρχαν παντού αναμμένα κεριά. Ο παιχνιδοποιός ήταν νεκρός πάνω στον πάγκο του και στραγγισμένος από κάθε σταγόνα αίμα. Μόνο δέρμα και οστά. Σημάδια στο δέρμα, στους καρπούς του αριστερού του χεριού, μαρτυρούσαν ότι είχε επανειλημμένα προσπαθήσει δίχως επιτυχία να κόψει τις φλέβες του ή κάτι τέτοιο.
Στο δεξί του χέρι κρατούσε μια πένα. Τότε κάποιος πλησίασε και ακούμπησε το στραγγισμένο από αίμα και υγρά κεφάλι του Antoine Sudreau το οποίο κόπηκε από το λαιμό και κύλισε στον πάγκο.
Την επόμενη μέρα...
Ένας ταχυδρόμος μετέφερε μια επιστολή υπογεγραμμένη από τον Antoine Sudreau. Την είχε βρει στο χώμα, έξω από την είσοδο του εργαστηρίου του Sudreau.
Αντί για μελάνι είχε χρησιμοποιηθεί αίμα... Ο ίδιος ο Sudreau είχε γράψει την επιστολή με το αίμα του. Η επιστολή ήταν σφραγισμένη με βουλοκέρι.
Παραλήπτης της ήταν ο Joseph Sudreau, ανιψιός του Antoine, που έμενε στο Παρίσι.
Μόνο που η επιστολή θα παρέμενε στα ράφια του ταχυδρομείου για αρκετούς αιώνες...
21ος αιώνας, Παρίσι...
Ο Joseph Sudreau παρέμενε πιστός στην παράδοση της οικογένειας Sudreau. Διατηρούσε μια βιομηχανία παιχνιδιών, την πιο γνωστή της Γαλλίας, αλλά και μια από τις πιο γνωστές της Ευρώπης.
Από το 16ο αιώνα η οικογένεια του κατασκεύαζε τα καλύτερα παιχνίδια και σήμερα Joseph διοικούσε μια άκρως κερδοφόρα επιχείρηση.
"Κύριε Sudreau..." είπε η γραμματέας του Joseph που μόλις είχε περάσει στο γραφείο του "σήμερα το πρωί ήρθε μια περίεργη επιστολή για σας..." και την ακούμπησε στο γραφείο. Στη συνέχεια έστρεψε την πλάτη της και έφυγε.
Ο Joseph Sudreau κοίταξε το κιτρινισμένο χαρτί της σφραγισμένης με βουλοκέρι επιστολής. Την πήρε στα χέρια του.
Η διεύθυνση παραλήπτη ήταν αυτή που βρισκόντουσαν σήμερα τα κεντρικά γραφεία της βιομηχανίας παιχνιδιών. Παραλήπτης ο ίδιος ή τουλάχιστον κάποιος που είχε το ίδιο όνομα με αυτόν. Άνοιξε την επιστολή που έμοιαζε να έχει γραφτεί με κόκκινο μελάνι. Η ημερομηνία έκανε το βλέμμα του να γεμίσει απορία. Σύμφωνα με την επιστολή αποστολέας ήταν ο πρώτος και πιο γνωστός παιχνιδοποιός της οικογένειας του... ο Antoine Sudreau...
Άρχισε να διαβάζει:
Lyon, Δεκέμβριος 1573
Αγαπητέ ανιψιέ Joseph...
Δεν έχω πολύ χρόνο και είναι τόσα πολλά αυτά που πρέπει να μάθεις.
Η φήμη μου σαν παιχνιδοποιός είναι γνωστή αλλά τους τελευταίους μήνες με ταλαιπωρούσε η έλλειψη φαντασίας και έμπνευσης... Κατέφυγα λοιπόν σε σκοτεινές μεθόδους. Με την καθοδήγηση ενός πλάσματος όμοιο στην όψη με μένα αλλά με προέλευση από την κόλαση κατασκεύασα μερικά αμίμητης ομορφιάς παιχνίδια. Αλλά πίσω από το καθένα από αυτά κρύβεται αίμα και θάνατος γιατί αυτό μόνο προκαλούν.
Έχασα λοιπόν τον έλεγχο και το πλάσμα αυτό θέλει να πάρει τη θέση μου για να βρεθούν τα παιχνίδια σε διάφορα μέρη και να σκορπίσουν το θάνατο. Και θα το κάνει... αφού προηγουμένως στραγγίσει το σώμα μου από κάθε σταγόνα αίματος... και μετά θα χαθεί ξανά μέχρι...
Έχω λίγο χρόνο. Κάποια πράγματα θα τα ανακαλύψεις μόνος σου.
Πρέπει να βρεις τα παιχνίδια αυτά και να τα συγκεντρώσεις σε μέρος απρόσιτο για να μη βρεθούν σε ανθρώπινα χέρια. Μην προσπαθήσεις να τα καταστρέψεις, δε θα τα καταφέρεις. Παρακάτω σου παραθέτω έναν κατάλογο των παιχνιδιών που έφτιαξα υπό την καθοδήγηση του πλάσματος:
μια πορσελάνινη γυναικεία κούκλα,
ένας κύβος διακοσμημένος με πολύτιμους λίθους,
το αγαλματίδιο του θεού Έρωτα,
μια γυάλινη σφαίρα που βγάζει φως,
ένα ρολόι,
μια ομάδα από ξύλινα στρατιωτάκια,
ένα χρυσό νόμισμα με ίδια όψη και από τις δύο πλευρές,
ένα μουσικό κουτί,
ένα κουκλόσπιτο,
ένας κούκλος αρλεκίνος,
ένας αυλός...
Ακούω βήματα... πλησιάζει, δεν προλαβαίνω να ολοκληρώσω τον κατάλογο... Σε λίγο θα είμαι νεκρός, θα πάρει τη θέση μου και τα παιχνίδια θα πουληθούν...
Συγκέντρωσε όλα τα παιχνίδια... Τα σημάδια θα σε καθοδηγήσουν...
Ο θείος σου
Antoine Sudreau
Ο Joseph Sudreau δεν πίστευε αυτά που διάβαζε. Πήρε τον καφέ του και κάθισε.
Το βλέμμα του έπεσε στην πρωινή εφημερίδα που ήταν ακουμπισμένη στο γραφείο και στο πρώτο θέμα της: «ΜΑΖΙΚΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΟΥ BORDEAUX!». Το άρθρο κάτω από τον τίτλο αναφερόταν εκτεταμένα στη μαζική αυτοκτονία των παιδιών στη λίμνη της πόλης. Κανείς δεν μπορούσε να εξηγήσει τι είχε συμβεί. Το άρθρο συνοδευόταν δίπλα από μια φωτογραφία ενός αυλού. Στον πάτο της λίμνης κατά τη διαδικασία ανάσυρσις των πτωμάτων, έγραφε η λεζάντα της φωτογραφίας, οι δύτες βρήκαν έναν αυλό που χρονολογούνταν από το Μεσαίωνα... έναν αυλό που παρά τους αιώνες είχε διατηρηθεί σχεδόν σε άριστη κατάσταση...
Ο Joseph για λίγο αφαιρέθηκε και μετά έστρεψε το βλέμμα του στη γυάλινη προθήκη δίπλα από την είσοδο του γραφείου του όπου ήταν τοποθετημένη μια μαριονέτα... Υποτίθεται πως ήταν το τελευταίο έργο του προγόνου του, του Antoine Sudreau... και είχε βρεθεί στην καρέκλα του μπροστά από τον πάγκο του εργαστηρίου του όταν εκείνος εξαφανίστηκε μυστηριωδώς...
Πάντα είχε την αίσθηση ότι η κούκλα τον παρακολουθεί...
Ο Antoine Sudreau εδώ και χρόνια κατασκεύαζε τα πιο πρωτότυπα και εντυπωσιακά παιχνίδια για μικρούς και μεγάλους. Η φήμη του είχε ξεπεράσει τα σύνορα της Γαλλίας με αποτέλεσμα να δέχεται παραγγελίες απ' όλη την Ευρώπη. Ιδιαίτερα η αριστοκρατία της Γαλλίας πλήρωνε αδρά μόνο και μόνο για ένα του παιχνίδι... Τους τελευταίους όμως μήνες η φαντασία του Antoine Sudreau έμοιαζε να τον έχει προδώσει.
Καμιά νέα ιδέα, κανένα νέο παιχνίδι... Γι’ αυτό αποφάσισε να περάσει μερικές μέρες στο Παρίσι αναζητώντας κάτι που θα του έδινε έμπνευση για να δημιουργήσει ξανά. Τη δεύτερη μέρα της διαμονής του στο Παρίσι περπατώντας μέσα στα λιθόστρωτα σοκάκια, κάποια στιγμή χάθηκε... Για μισή ώρα περίπου δεν ήξερε που πήγαινε όταν βρέθηκε μπροστά σε ένα μαγαζί με βιβλία.
Μπήκε μέσα στο μαγαζί των δύο δωματίων.
"Καλημέρα, είναι κανείς εδώ;" ρώτησε για να μη λάβει όμως καμία απάντηση.
Το μαγαζί βρισκόταν σε ένα σοκάκι όπου δεν το έβλεπε ο ήλιος και στο εσωτερικό του φωτιζόταν από αναμμένα κεριά που ήταν τοποθετημένα πάνω σε μεταλλικά κηροπήγια που θύμιζαν περισσότερο έργα τέχνης με τα κάθε λογής διακοσμητικά στοιχεία τους.
Στους τοίχους ολόγυρα υπήρχαν ράφια γεμάτα με κάθε λογής τυπωμένο βιβλίο, σε διάφορες άγνωστες για τον ίδιο γλώσσες.
"Πρέπει να είναι η μεγαλύτερη και σπουδαιότερη συλλογή του κόσμου…" σκέφτηκε ο Antoine.
Στο κέντρο του κάθε δωματίου υπήρχε και από ένα μεγάλο ξύλινο τραπέζι. Πρόσεξε τα πόδια των τραπεζιών τα οποία ήταν στο τελείωμα τους ξυλόγλυπτες κεφαλές δαιμόνων. Πάνω στα τραπέζια υπήρχαν ανοιγμένοι χειρόγραφοι κώδικες, κάποιοι αρκετά παλιοί, όπως μπόρεσε να διαπιστώσει από την εικονογράφηση τους. Περιεργάστηκε τους κώδικες και τότε το βλέμμα του έπεσε πάνω σε έναν κώδικα μαύρης μαγείας με τον τίτλο "Παιχνίδια". Ήταν δερματόδετος. Προσπάθησε να αναγνωρίσει το δέρμα που είχε χρησιμοποιηθεί αλλά δεν τα κατάφερε.
Στο εξώφυλλο του βιβλίου υπήρχε σχεδιασμένη με κόκκινο χρώμα μια πεντάλφα. Το ξεφύλλισε...
Δεν είχε πάρει είδηση τόση ώρα ότι ένας γεράκος τον πλησίαζε από πίσω.
"Δεν πωλείται αυτό κύριε, λυπάμαι" είπε ο γεράκος.
Ο Antoine ξαφνιάστηκε και γύρισε απότομα. Ο γεράκος χαμογέλασε και τα σάπια δόντια του ξεπρόβαλαν από το ανοιχτό του στόμα. Το χαμόγελο του γεράκου -και κατά πως φαινόταν ιδιοκτήτη του βιβλιοπωλείου- περισσότερο τρόμαξε τον Sudreau παρά τον έκανε να τον συμπαθήσει.
"Γιατί ακριβώς μιλάει αυτό το βιβλίο;"
"Για αυτό που λέει και ο τίτλος του… για παιχνίδια…" είπε ο γεράκος και χαμογέλασε ξανά κάνοντας τον Antoine αυτή τη φορά να ανατριχιάσει.
"Σας πληρώνω όσο, όσο..."
"Λυπάμαι, δεν πωλείται..."
"Καλά, θα ρίξω μια ματιά και αν χρειαστώ κάτι θα σας πω" είπε με δυσαρέσκεια ο Antoine και γύρισε την πλάτη στον γεράκο. Ήξερε όμως πως έπρεπε να αποκτήσει αυτό το βιβλίο πάση θυσία.
Ο γέρος ιδιοκτήτης προχώρησε στο δεύτερο δωμάτιο. Με αστραπιαίες κινήσεις και εφόσον έλεγξε ότι ο γεράκος δεν τον έβλεπε, ο Sudreau άφησε ένα πουγκί με χρυσά νομίσματα, άρπαξε το βιβλίο και βγήκε στο δρόμο.
Την ίδια στιγμή ο γέρος ιδιοκτήτης του βιβλιοπωλείου βγήκε από το δεύτερο δωμάτιο και γέλασε...
Ο Sudreau που έτρεχε κρατώντας τον κώδικα σφιχτά είχε απομακρυνθεί αρκετά από το μαγαζί με τα βιβλία αλλά άκουσε το γέλιο –το τρομαχτικό γέλιο- του γέρου… ή τουλάχιστον έτσι νόμισε. Τελικά βγήκε από το δαίδαλο με τα σοκάκια, σε έναν από τους κεντρικούς δρόμους του Παρισιού και επέστρεψε στο ξενοδοχείο του.
Την επόμενη μέρα ο Sudreau αναχώρησε για τη Lyon...
Μερικές εβδομάδες αργότερα...
Στο εργαστήριο κατασκευής παιχνιδιών του Antoine Sudreau υπήρχαν παντού αναμμένα κεριά. Ο παιχνιδοποιός ήταν νεκρός πάνω στον πάγκο του και στραγγισμένος από κάθε σταγόνα αίμα. Μόνο δέρμα και οστά. Σημάδια στο δέρμα, στους καρπούς του αριστερού του χεριού, μαρτυρούσαν ότι είχε επανειλημμένα προσπαθήσει δίχως επιτυχία να κόψει τις φλέβες του ή κάτι τέτοιο.
Στο δεξί του χέρι κρατούσε μια πένα. Τότε κάποιος πλησίασε και ακούμπησε το στραγγισμένο από αίμα και υγρά κεφάλι του Antoine Sudreau το οποίο κόπηκε από το λαιμό και κύλισε στον πάγκο.
Την επόμενη μέρα...
Ένας ταχυδρόμος μετέφερε μια επιστολή υπογεγραμμένη από τον Antoine Sudreau. Την είχε βρει στο χώμα, έξω από την είσοδο του εργαστηρίου του Sudreau.
Αντί για μελάνι είχε χρησιμοποιηθεί αίμα... Ο ίδιος ο Sudreau είχε γράψει την επιστολή με το αίμα του. Η επιστολή ήταν σφραγισμένη με βουλοκέρι.
Παραλήπτης της ήταν ο Joseph Sudreau, ανιψιός του Antoine, που έμενε στο Παρίσι.
Μόνο που η επιστολή θα παρέμενε στα ράφια του ταχυδρομείου για αρκετούς αιώνες...
21ος αιώνας, Παρίσι...
Ο Joseph Sudreau παρέμενε πιστός στην παράδοση της οικογένειας Sudreau. Διατηρούσε μια βιομηχανία παιχνιδιών, την πιο γνωστή της Γαλλίας, αλλά και μια από τις πιο γνωστές της Ευρώπης.
Από το 16ο αιώνα η οικογένεια του κατασκεύαζε τα καλύτερα παιχνίδια και σήμερα Joseph διοικούσε μια άκρως κερδοφόρα επιχείρηση.
"Κύριε Sudreau..." είπε η γραμματέας του Joseph που μόλις είχε περάσει στο γραφείο του "σήμερα το πρωί ήρθε μια περίεργη επιστολή για σας..." και την ακούμπησε στο γραφείο. Στη συνέχεια έστρεψε την πλάτη της και έφυγε.
Ο Joseph Sudreau κοίταξε το κιτρινισμένο χαρτί της σφραγισμένης με βουλοκέρι επιστολής. Την πήρε στα χέρια του.
Η διεύθυνση παραλήπτη ήταν αυτή που βρισκόντουσαν σήμερα τα κεντρικά γραφεία της βιομηχανίας παιχνιδιών. Παραλήπτης ο ίδιος ή τουλάχιστον κάποιος που είχε το ίδιο όνομα με αυτόν. Άνοιξε την επιστολή που έμοιαζε να έχει γραφτεί με κόκκινο μελάνι. Η ημερομηνία έκανε το βλέμμα του να γεμίσει απορία. Σύμφωνα με την επιστολή αποστολέας ήταν ο πρώτος και πιο γνωστός παιχνιδοποιός της οικογένειας του... ο Antoine Sudreau...
Άρχισε να διαβάζει:
Lyon, Δεκέμβριος 1573
Αγαπητέ ανιψιέ Joseph...
Δεν έχω πολύ χρόνο και είναι τόσα πολλά αυτά που πρέπει να μάθεις.
Η φήμη μου σαν παιχνιδοποιός είναι γνωστή αλλά τους τελευταίους μήνες με ταλαιπωρούσε η έλλειψη φαντασίας και έμπνευσης... Κατέφυγα λοιπόν σε σκοτεινές μεθόδους. Με την καθοδήγηση ενός πλάσματος όμοιο στην όψη με μένα αλλά με προέλευση από την κόλαση κατασκεύασα μερικά αμίμητης ομορφιάς παιχνίδια. Αλλά πίσω από το καθένα από αυτά κρύβεται αίμα και θάνατος γιατί αυτό μόνο προκαλούν.
Έχασα λοιπόν τον έλεγχο και το πλάσμα αυτό θέλει να πάρει τη θέση μου για να βρεθούν τα παιχνίδια σε διάφορα μέρη και να σκορπίσουν το θάνατο. Και θα το κάνει... αφού προηγουμένως στραγγίσει το σώμα μου από κάθε σταγόνα αίματος... και μετά θα χαθεί ξανά μέχρι...
Έχω λίγο χρόνο. Κάποια πράγματα θα τα ανακαλύψεις μόνος σου.
Πρέπει να βρεις τα παιχνίδια αυτά και να τα συγκεντρώσεις σε μέρος απρόσιτο για να μη βρεθούν σε ανθρώπινα χέρια. Μην προσπαθήσεις να τα καταστρέψεις, δε θα τα καταφέρεις. Παρακάτω σου παραθέτω έναν κατάλογο των παιχνιδιών που έφτιαξα υπό την καθοδήγηση του πλάσματος:
μια πορσελάνινη γυναικεία κούκλα,
ένας κύβος διακοσμημένος με πολύτιμους λίθους,
το αγαλματίδιο του θεού Έρωτα,
μια γυάλινη σφαίρα που βγάζει φως,
ένα ρολόι,
μια ομάδα από ξύλινα στρατιωτάκια,
ένα χρυσό νόμισμα με ίδια όψη και από τις δύο πλευρές,
ένα μουσικό κουτί,
ένα κουκλόσπιτο,
ένας κούκλος αρλεκίνος,
ένας αυλός...
Ακούω βήματα... πλησιάζει, δεν προλαβαίνω να ολοκληρώσω τον κατάλογο... Σε λίγο θα είμαι νεκρός, θα πάρει τη θέση μου και τα παιχνίδια θα πουληθούν...
Συγκέντρωσε όλα τα παιχνίδια... Τα σημάδια θα σε καθοδηγήσουν...
Ο θείος σου
Antoine Sudreau
Ο Joseph Sudreau δεν πίστευε αυτά που διάβαζε. Πήρε τον καφέ του και κάθισε.
Το βλέμμα του έπεσε στην πρωινή εφημερίδα που ήταν ακουμπισμένη στο γραφείο και στο πρώτο θέμα της: «ΜΑΖΙΚΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΟΥ BORDEAUX!». Το άρθρο κάτω από τον τίτλο αναφερόταν εκτεταμένα στη μαζική αυτοκτονία των παιδιών στη λίμνη της πόλης. Κανείς δεν μπορούσε να εξηγήσει τι είχε συμβεί. Το άρθρο συνοδευόταν δίπλα από μια φωτογραφία ενός αυλού. Στον πάτο της λίμνης κατά τη διαδικασία ανάσυρσις των πτωμάτων, έγραφε η λεζάντα της φωτογραφίας, οι δύτες βρήκαν έναν αυλό που χρονολογούνταν από το Μεσαίωνα... έναν αυλό που παρά τους αιώνες είχε διατηρηθεί σχεδόν σε άριστη κατάσταση...
Ο Joseph για λίγο αφαιρέθηκε και μετά έστρεψε το βλέμμα του στη γυάλινη προθήκη δίπλα από την είσοδο του γραφείου του όπου ήταν τοποθετημένη μια μαριονέτα... Υποτίθεται πως ήταν το τελευταίο έργο του προγόνου του, του Antoine Sudreau... και είχε βρεθεί στην καρέκλα του μπροστά από τον πάγκο του εργαστηρίου του όταν εκείνος εξαφανίστηκε μυστηριωδώς...
Πάντα είχε την αίσθηση ότι η κούκλα τον παρακολουθεί...
Η ιστορία συνεχίζεται στο THE RAIN PLANET WEB RADIO κάθε Παρασκευή...
Οι ιστορίες του Toymaker και ραδιοφωνικά...
Από τις 00:30 μετά τα μεσάνυχτα ως τις 2:30...
Πρώτος Κύκλος Ιστοριών
Evil Toys
30 παιχνίδια – 30 ημι - αυτοτελείς ιστορίες
Οι ιστορίες του Toymaker και ραδιοφωνικά...
Από τις 00:30 μετά τα μεσάνυχτα ως τις 2:30...
Πρώτος Κύκλος Ιστοριών
Evil Toys
30 παιχνίδια – 30 ημι - αυτοτελείς ιστορίες
1 σχόλια:
Καλες γιορτες Αντωνη, ο,τι επιθυμεις!
Δημοσίευση σχολίου