ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΚΑΚΟ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΠΟΤΕ

το αληθινό κακό δεν πεθαίνει ποτέ

Η βασιλεία του τρόμου μου ήταν θρυλική… Δεκάδες θύματα –άνδρες, γυναίκες, παιδιά– έπεφταν νεκρά από εμένα και τα τέρατά μου με τον πιο ακραίο και επώδυνο τρόπο. Τα «Χρονικά του Αίματος» καταγράφηκαν σε έναν τόμο –που βρισκόταν πάντα στο γραφείο μου– για να θυμούνται όλοι, για να μην ξεχάσει ποτέ κανείς… και μέρα με τη μέρα ο τόμος γινόταν όλο και πιο ογκώδης και νέες σελίδες προστίθονταν. Μόνο που κάποια στιγμή όλα αυτά άλλαξαν...

Στο Βασίλειο των Εφιαλτών…

… εδώ και καιρό ακουγόταν ένας διαρκής θρήνος. Οι πύλες στο Εργοστάσιο των Εφιαλτών, που θύμιζε μεσαιωνικό πύργο, παρέμεναν ερμητικά κλειστές από τότε που βρέθηκε μπροστά τους διαμελισμένο το σώμα του παιχνιδοποιού. Χέρια και πόδια ξεριζωμένα, το στήθος ανοιγμένο στα δύο και το κεφάλι καρφωμένο στο μεσαίο μεταλλικό οξυκόρυφο στέλεχος της πύλης.

Για αρκετές νύχτες –η μέρα δεν υφίσταται στο Βασίλειο των Εφιαλτών– τα τέρατα και οι δαίμονες που κατά καιρούς είχε δημιουργήσει ο παιχνιδοποιός έστεκαν βουβά μπροστά στις πύλες να κοιτάνε το διαμελισμένο σώμα.

Μόνο όταν τα άψυχα μέλη άρχισαν να αποσυντίθεται και να γίνονται τροφή σε κάθε λογής έντομο οι τρεις Κυρές –η Κυρά των Δοντιών, η Κυρά των Δακρύων και η Κυρία με τα Λευκά– τα τύλιξαν σε μαύρα υφάσματα και χάθηκαν στα πιο απόμερα υπόγεια δωμάτια του εργοστασίου.

Τα τέρατα και οι δαίμονες κρύφτηκαν στο σκοτάδι και το μόνο που άκουγε κανείς ήταν ο θρήνος τους.

Ο ένοχος δε βρέθηκε ποτέ. Φήμες έλεγαν πως κάποιο από τα τέρατα του παιχνιδοποιού –ένας κλόουν– παραφύλαξε το δολοφόνο στα δάση του Βασιλείου και τον κατασπάραξε. Άλλοι έλεγαν πως όταν ο ένοχος προσπάθησε να σφετεριστεί το θρόνο του παιχνιδοποιού, ένα θρόνο φτιαγμένο από ζωντανά ανθρώπινα μέλη –που εξακολουθούσαν να λειτουργούν και να κινούνται–, ο θρόνος αντιλήφθηκε τι συνέβαινε και τον ξέσκισε ενσωματώνοντάς τον…

Κάθε βράδυ, στο ψηλότερο σημείο του Εργοστασίου, στεκόντουσαν οι τρεις Κόρες και απήγγειλαν ιστορίες του Δημιουργού τους. Για να μην ξεχαστεί…

Στα προσωπικά διαμερίσματα του παιχνιδοποιού, πάνω στο ντυμένο από ανθρώπινο δέρμα γραφείο το δοχείο με αίμα, οι άδειες σελίδες και η πένα του παρέμεναν ανέγγιχτα.

Ένα βράδυ όμως…

Τα τέρατα και οι δαίμονες του Βασιλείου είδαν φωτιές να ανάβουν και να σβήνουν στο Εργοστάσιο και ακούστηκαν ξανά ουρλιαχτά πόνου, μαρτυρίου και ηδονής…

Τα πλάσματα έκαναν δειλά την εμφάνισή τους μέσα από το σκοτάδι και το θρήνο διαδέχτηκε ένας ψίθυρος. «Επέστρεψε…»

Σταδιακά συγκεντρώθηκαν όλα έξω από το Εργοστάσιο και περίμεναν… μέχρι που κάποια στιγμή οι πύλες άνοιξαν…

Και τον είδαν…

Στο τέλος ενός φαινομενικά ατελείωτου διαδρόμου, που φωτιζότανε από τεράστια κεριά καμωμένα από ανθρώπινο λίπος και σάρκα, ήταν ο παιχνιδοποιός… καθισμένος στο ζωντανό θρόνο του. Οι τρεις Κυρές είχαν ράψει τα κομμάτια του σώματός του, χρησιμοποιώντας αντί για κλωστή ανθρώπινους τένοντες. Από την πλάτη του παιχνιδοποιού μπορούσε κανείς να διακρίνει φλέβες να εξέχουν, να βγαίνουν από το δέρμα και να καταλήγουν σε ανθρώπους που είχαν τοποθετηθεί σαν μια άλλη μακάβρια τοιχογραφία πίσω του. Το αίμα τους περνούσε στο σώμα του παιχνιδοποιού, γεμάτο από πληγές που αιμορραγούσαν… Οι τρεις Κυρές καθόντουσαν στα πόδια του και κάθε λίγο έγλειφαν τις πληγές…

Με τα μάτια του κόκκινα, και χωρίς να ανοίξει το στόμα του, η φωνή του παιχνιδοποιού ακούστηκε σε όλο το Βασίλειο, πιο δυνατή από ποτέ…

«Επέστρεψα…»

Τα τέρατα που παρακολουθούσαν, αμίλητα ως τότε, ζητωκραύγασαν.

Και η φωνή του Δημιουργού τους ακούστηκε ξανά.

«Επέστρεψα. Διαδώστε το παντού. Ο παιχνιδοποιός επέστρεψε· και μαζί του ο φόβος, η παράνοια, ο αληθινός τρόμος. Ας αρχίσει το μακελειό…»

Ευχαριστήριο σημείωμα

Θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τον Κυριάκο Εμμανουηλίδη που επιμελήθηκε την ιστορία.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους ανθρώπους μου... που μου συμπαραστάθηκαν και συνεχίζουν να μου συμπαραστέκονται στις δύσκολες στιγμές...

Τέλος θέλω από τα βάθη της καρδιάς μου να ευχαριστήσω όλους εσάς... όλους όσους με διαβάζετε καθημερινά και δίνεται πνοή ζωής στον παιχνιδοποιό. Αυτή η ιστορία είναι για σας...

ΥΓ/ Επέστρεψα...

The following are trademarks of Toymaker®: THE HOUSE OF TOYMAKER®, THE TOYMAKER’S DIARY®, THE TOYMAKER’S DIARY 2® and FACTORY OF NIGHTMARES®. Copyright © 2011 Toymaker. All rights reserved. The reuse or reproduction of any of the information, stories, design or layout without the permission of Toymaker is prohibited.

Tweet This