TRAPPED X: THE FINAL ACT (ΝΕΑ ΙΣΤΟΡΙΑ)

TRAPPED X: THE FINAL ACT

Everything has an end...

"Κάνε γρήγορα…"
"Κάνω όσο πιο γρήγορα μπορώ…"
"Οξυγόνο…"

Ο Θάνος στεκόταν έξω από την πόρτα του εκδοτικού και έψαχνε στις τσέπες τα κλειδιά του. "Γαμώτο! Τα άφησα σπίτι…" είπε και μπήκε ξανά στο ασανσέρ… Τη στιγμή εκείνη το τηλέφωνο στον εκδοτικό άρχισε να χτυπάει…

Όταν ο Θάνος επέστρεψε άκουσε το τηλέφωνο να χτυπάει ξανά… Όποιος και αν ήταν επέμενε… Ξεκλείδωσε και μπήκε μέσα… Σήκωσε το τηλέφωνο…

"Θάνο;"
"Ποιος είναι;"
"Ο Βασίλης…"
"Έλα Βασίλη μου… Τι κάνεις; Είσαι Αθήνα;"
"Ναι, Αθήνα είμαι… Θάνο είμαι στο νοσοκομείο…"
"Είσαι καλά; Έγινε κάτι;"
"Εγώ καλά είμαι… Σου τηλεφωνούσα στο κινητό αλλά το είχες κλειστό. Ο Αντώνης…"
"Τι συμβαίνει; Μη μου λες μισόλογα…"
Και τότε άκουσε ο Θάνος το Βασίλη να κλαίει…
"Πέθανε…" είπε με λυγμούς ο Βασίλης…

Δύο μέρες μετά…

Στην εξόδιο ακολουθία ήταν όλοι εκεί… Φίλοι, συνεργάτες, αναγνώστες…
Ντυμένοι στα μαύρα… κρατώντας ένα κόκκινο τριαντάφυλλο…
Αποχαιρετούσαν τον παιχνιδοποιό…

"Έμαθες από τι πέθανε;" είπε η Πηνελόπη στον Άρη…
"Ανακοπή… απλά σταμάτησε η καρδιά του…"

"Δεν ήθελε να κηδευτεί έτσι…" είπε ο Κυριάκος Ε. δακρυσμένος στον Γιώργο Α.
"Τι εννοείς;"
"Ήθελε να αποτεφρωθεί… ήθελε…" ένας κόμπος ανέβηκε στο λαιμό του και ξέσπασε σε λυγμούς…

Ο Μάκης ακολουθούσε λίγο πιο πίσω μαζί με τον Αλέξανδρο…
"Έμαθες για τη διαθήκη;" είπε ο Μάκης.
"Τι να μάθω;"
"Μιλάμε για μεγάλη τρέλα!"
"Δηλαδή;"
"Αφήνει πλήρη διαχειριστή των έργων του και των κερδών το συνεργάτη και φίλο του Βασίλη."
"Και που είναι το παράλογο;"
"Το παράλογο είναι πως αφήνει και δεύτερο διαχειριστή… τον Toymaker!"

"Από αύριο αρχίζουν τα δύσκολα…" είπε ο Πέτρος Λ. στην Έλενα…
"Γιατί από αύριο;"
"Ο Αντώνης άφησε ένα ανολοκλήρωτο χειρόγραφο… ένα ανολοκλήρωτο "Trapped"…"

Η στιγμή είχε φτάσει… Το φέρετρο άνοιξε για λίγο για να δουν όλοι μια τελευταία φορά τον παιχνιδοποιό… Και μετά χώμα…

"Κάνε γρήγορα…"
"Κάνω όσο πιο γρήγορα μπορώ…"
"Οξυγόνο…"

Την επόμενη μέρα…

Ο Θάνος καθόταν στο γραφείο του στον εκδοτικό εκνευρισμένος… Μπροστά του είχε μερικές χειρόγραφες σελίδες…
Ο Πέτρος καθόταν απέναντι και έπινε καφέ…
"Γιατί κάνεις τώρα έτσι;"
"Γιατί έχω ένα ανολοκλήρωτο χειρόγραφο! Γι’ αυτό!"
"Το συμβόλαιο δεν το προέβλεπε;"
"Δεν προέβλεπε το θάνατο του συγγραφέα! Άσε που άφησε διαχειριστή το Βασίλη! Θα υποφέρω! Με πήρε τηλέφωνο κιόλας για συνάντηση!"
"Αν συνεχίσεις εσύ την ιστορία;"
"Δε νομίζω…"
"Εγώ νομίζω… Πολλοί θα τη διαβάσουν, λίγοι θα το καταλάβουν…"
"Ίσως τελικά να μην είναι τόσο κακή ιδέα…"

Στο σπίτι του Αντώνη αργά την ίδια μέρα…

Ο Κυριάκος Ε. με το Γιώργο Α. μάζευαν κάποια πράγματα που ήθελε ο Αντώνης να πάρουν σύμφωνα με τη διαθήκη. Ο Κυριάκος είχε ένα δικό του κλειδί για το σπίτι που του είχε δώσει ο Αντώνης σε περίπτωση που υπήρχε κάποια ανάγκη.
"Εγώ τελείωσα…" είπε ο Κυριάκος Ε.
"Θα με περιμένεις κανένα τέταρτο ακόμα;"
"Πρέπει να φύγω… Τελείωσε και απλά κλείδωσε την πόρτα… θα σου δώσω τα κλειδιά μου…"

Ο Γιώργος Α. είχε μείνει μόνος στο σπίτι του Αντώνη. Ανατρίχιασε… Ήθελε να τελειώσει και να φύγει.
Τότε άκουσε κλειδιά στην πόρτα…

Η πόρτα άνοιξε…
Ο Γιώργος Α. πάγωσε με αυτό που είδε… Πλησίασε διστακτικά και άπλωσε το χέρι του… Πριν προλάβει να πει οτιδήποτε η λεπίδα ενός μαχαιριού άγγιξε το λαιμό του και τον άνοιξε… Αίμα πετάχτηκε… Όποιος και αν ήταν έκλεισε την πόρτα και πέρασε στο διαμέρισμα… Σε λίγο θα ακουγόταν η βρύση του ντους… ο εισβολέας έκανε μπάνιο ενώ στο σαλόνι του διαμερίσματος από το λαιμό του νεκρού Γιώργου είχε σχηματιστεί μια λίμνη αίματος… Στο στόμα του Γιώργου Α. υπήρχε μια τσαλακωμένη σελίδα…

"Κάνε γρήγορα…"
"Κάνω όσο πιο γρήγορα μπορώ…"
"Οξυγόνο…"

Την ίδια ακριβώς στιγμή που ο Γιώργος Α. άφηνε την τελευταία του πνοή…

Ο Μάκης και ο Αλέξανδρος βρισκόντουσαν στο Mybar και ετοίμαζαν το μαγαζί για το βράδυ…
Η πόρτα άνοιξε…

"Δεν έχουμε ανοίξει ακόμα…" είπε ο Μάκης…
"Ούτε για εμένα;"
"Εσύ είσαι; Πέρνα… Για σένα θα κάνουμε εξαίρεση… Πως είσαι;"
"Καλά είμαι… Προσπαθώ τουλάχιστον… Είσαι μόνος;"
"Όχι, είναι και ο Αλέξανδρος πάνω…"
"Θέλω να δεις κάτι;"

Εκείνη τη στιγμή ο αναπάντεχος επισκέπτης πέρασε από τη μέσα μεριά του μπαρ όπου βρισκόταν ο Μάκης. Από την τσέπη του έβγαλε ένα κομμάτι υγρό ύφασμα…
"Τι είναι αυτό;" ρώτησε ο Μάκης… και πριν το καταλάβει το ύφασμα βρέθηκε στο πρόσωπο του… έχασε τις αισθήσεις του… Στη συνέχεια ο επισκέπτης πήρε τα κλειδιά του Mybar από την τσέπη του Μάκη, κλείδωσε την πόρτα και ανέβηκε στο δεύτερο όροφο…

Λίγες ώρες αργότερα όταν η Πηνελόπη θα έφτανε στο Mybar θα βρισκόταν αντιμέτωπη με ένα αποτρόπαιο θέαμα… Ο Μάκης και ο Αλέξανδρος ήταν διαμελισμένοι… τα κομμάτια από τα σώματα τους ήταν απλωμένα στο μπαρ. Τα κεφάλια τους ήταν τοποθετημένα σε δύο σκαμπό… δύο ασώματοι πελάτες…
Η αστυνομία θα έβρισκε χωμένες στο στόμα του καθενός και μια σελίδα… μια σελίδα που φαινόταν να ήταν από κάποιο διήγημα ή μυθιστόρημα…

Την επόμενη μέρα…

Οι άγριες δολοφονίες στο Mybar είχαν γίνει πρώτο θέμα σε όλα τα δελτία ειδήσεων και στις εφημερίδες. Η αστυνομία δεν είχε προς το παρόν κανένα στοιχείο που να την οδηγεί στο δολοφόνο και οι σελίδες που βρέθηκαν στα στόματα των θυμάτων αποτελούσαν άλυτο μυστήριο.

Την ίδια στιγμή ο Πέτρος Λ. έφτανε στις εκδόσεις PS. Είχε κανονίσει να συναντηθεί με το Θάνο ο οποίος δούλευε ολόκληρο το βράδυ το ανολοκλήρωτο χειρόγραφο του νέου "Trapped"… Ο Θάνος δεν κοιμήθηκε σχεδόν καθόλου στην προσπάθεια του να ολοκληρώσει το χειρόγραφο και ήθελε να το διαβάσει πρώτα ο Πέτρος Λ. για να του πει τη γνώμη του.

Ο Πέτρος Λ. άνοιξε την πόρτα του ασανσέρ και ετοιμάστηκε να μπει όταν είδε ότι κάποιος ήταν ήδη μέσα.
"Καλημέρα! Δεν ήξερα ότι θα συναντιόσουν σήμερα με το Θάνο;"
"Προέκυψε κάτι έκτακτο…"
Ο Πέτρος παρατήρησε ότι ο συνομιλητής του κρατούσε μια ανοιχτή τσάντα και φορούσε δερμάτινα γάντια… κάτι πήγε να πει αλλά δεν πρόλαβε… ένα σκοινί τυλίχτηκε γύρω από το λαιμό του και άρχισε να τον πνίγει… Προσπάθησε να αντιδράσει αλλά μάταια…

Λίγη ώρα αργότερα η Έλενα θα έβρισκε τον Πέτρο Λ. γυμνό μέσα στο ασανσέρ, νεκρό και με μια σελίδα χωμένη στο στόμα του…

"Κάνε γρήγορα…"
"Κάνω όσο πιο γρήγορα μπορώ…"
"Οξυγόνο…"

Την ίδια ακριβώς στιγμή…

…που ο Πέτρος Λ. άφηνε την τελευταία του πνοή στο σπίτι του Tony κάποιος άλλος δημιουργούσε ένα μακάβριο έργο τέχνης… Ο Tony ήταν νεκρός στο κρεβάτι του… Ο δολοφόνος του είχε ανοίξει το στήθος του μέχρι την κοιλιά και είχε αφήσει τα εντόσθια να χυθούν δεξιά και αριστερά…

Στο στόμα του Tony υπήρχε μια σελίδα…

Στο νεκροταφείο…

Ο Νίκος, ο Δημήτρης Π. και ο Άρης άφηναν κάποια λουλούδια στον τάφο του Αντώνη… Δεν είχαν αντιληφθεί ότι κάποιος τόση ώρα τους παρακολουθούσε…

Έκαναν να φύγουν όταν ο Νίκος παρατήρησε κάτι…

"Παιδιά προχωρήστε χωρίς εμένα και θα έρθω να σας βρω…" είπε ο Νίκος.
"Είσαι καλά;" ρώτησε ο Δημήτρης Π.
"Καλά, καλά… απλά θέλω να μείνω λίγο μόνος…"

Ο Νίκος στεκόταν εδώ και αρκετά λεπτά και παρατηρούσε τον τάφο… Κάτι δεν πήγαινε καλά… Δεν αντιλήφθηκε όμως ότι κάποιος πλησίαζε…

"Λυπάμαι, δεν ήθελα να γίνει έτσι…" άκουσε μια οικεία φωνή και ένιωσε ένα δυνατό χτύπημα στο πίσω μέρος του κεφαλιού…

Αργά το ίδιο βράδυ…

Ο Θάνος δεν μπορούσε να συνέλθει ακόμα από τη δολοφονία του Πέτρου Λ.
Ήταν μόνος στον εκδοτικό και άναβε το ένα τσιγάρο μετά το άλλο.

Το κουδούνι χτύπησε…
"Ποιος να είναι τέτοια ώρα;"
Άνοιξε την πόρτα… Ήταν ο Βασίλης…
"Καλησπέρα Βασίλη…"
"Μπορώ να περάσω;"
"Πέρνα, αν και δεν είναι η κατάλληλη στιγμή…"
"Δε θα σε απασχολήσω για πολύ… Σε λίγο θα έρθει ένας φίλος να με πάρει…"

Ο Βασίλης κοίταξε το χειρόγραφο του νέου "Trapped" πάνω στο γραφείο του Θάνου.
"Τι είναι αυτό;" ρώτησε ο Βασίλης.
"Εσένα γιατί σου μοιάζει;"
"Για το "Trapped"… αλλά αυτό είναι ολοκληρωμένο… Ο Αντώνης δεν το είχε ολοκληρώσει…"
"Βασίλη μου γίνεται να τα πούμε κάποια άλλη στιγμή;"
Εκείνη την ώρα το κουδούνι χτύπησε…
"Πρέπει να είναι ο φίλος μου…"
Ο Θάνος πήγε να ανοίξει… μόνο που όταν είδε ποιος στεκόταν έξω από την πόρτα πάγωσε… χλόμιασε…

"Γεια σου Θάνο!" είπε ο Αντώνης…
"Μα… εσύ είσαι νεκρός!"
Ο Αντώνης πέρασε μέσα και πήγε κοντά στο Βασίλη…
"Θα σου πω μια ιστορία Θάνο…" είπε ο Αντώνης…

"Μετά την κηδεία μου, το ίδιο βράδυ…"

"Κάνε γρήγορα…"
"Κάνω όσο πιο γρήγορα μπορώ…"
"Οξυγόνο…"
"Είσαι καλά;"
"Καλά είμαι. Πως ήταν η κηδεία;"
"Εξαιρετική! Εν τω μεταξύ ούτε στο νοσοκομείο κατάλαβαν πως δεν είχες πεθάνει αλλά απλά κοιμόσουν! Το φάρμακο λειτούργησε καταπληκτικά!" είπε ο Βασίλης.
Ο Αντώνης στεκόταν πάνω από τον τάφο του φορώντας το κοστούμι της κηδείας του το οποίο είχε λερωθεί από το χώμα!

……

"Ο Γιώργος Α. δεν έπρεπε να πεθάνει... έπρεπε να είχε φύγει νωρίτερα... βρέθηκε στο λάθος μέρος, τη λάθος στιγμή..."

Ο Γιώργος Α. είχε μείνει μόνος στο σπίτι του Αντώνη. Ανατρίχιασε… Ήθελε να τελειώσει και να φύγει.
Τότε άκουσε κλειδιά στην πόρτα…

Η πόρτα άνοιξε…
Ο Γιώργος Α. πάγωσε με αυτό που είδε…Ήταν ο Αντώνης! Πλησίασε διστακτικά… Πριν προλάβει να πει οτιδήποτε η λεπίδα ενός μαχαιριού άγγιξε το λαιμό του και τον άνοιξε… Αίμα πετάχτηκε… Σε λίγο θα ακουγόταν η βρύση του ντους… ο Αντώνης ήθελε να βγάλει από πάνω του τη μυρωδιά του φέρετρου.

……

"Στο Mybar ανέλαβα εγώ δράση..." είπε ο Βασίλης...

Ο Μάκης και ο Αλέξανδρος βρισκόντουσαν στο Mybar και ετοίμαζαν το μαγαζί για το βράδυ…
Η πόρτα άνοιξε…

"Δεν έχουμε ανοίξει ακόμα…" είπε ο Μάκης…
"Ούτε για εμένα;" είπε ο Βασίλης…

……

και συνέχισε να διηγείται ο Βασίλης... "Ο Πέτρος ήταν εύκολη υπόθεση... Έπρεπε απλά να περιμένω..."

Ο Πέτρος Λ. άνοιξε την πόρτα του ασανσέρ και ετοιμάστηκε να μπει όταν είδε ότι κάποιος ήταν ήδη μέσα. Ήταν ο Βασίλης…
"Καλημέρα! Δεν ήξερα ότι θα συναντιόσουν σήμερα με το Θάνο;"
"Προέκυψε κάτι έκτακτο…"

……

Την ίδια ακριβώς στιγμή…

…που ο Πέτρος Λ. άφηνε την τελευταία του πνοή στο σπίτι του Tony ο Αντώνης δημιουργούσε ένα μακάβριο έργο τέχνης…

……

Τον λόγο πήρε πάλι ο Αντώνης... "Και ο Νίκος με τη σειρά του... δεν έπρεπε να είναι τόσο παρατηρητικός..."

Ο Νίκος στεκόταν εδώ και αρκετά λεπτά και παρατηρούσε τον τάφο… Κάτι δεν πήγαινε καλά… Κάποιος είχε σκάψει τον τάφο! Δεν αντιλήφθηκε όμως ότι κάποιος πλησίαζε…

"Λυπάμαι, δεν ήθελα να γίνει έτσι…" άκουσε τη φωνή του Αντώνη και ένιωσε ένα δυνατό χτύπημα στο πίσω μέρος του κεφαλιού…

Ο Θάνος δεν πίστευε σε αυτά που άκουγε…

"Γι’ αυτό και η διαχείριση των έργων πέρασε στο Βασίλη και τον Toymaker! Ο Toymaker δεν πεθαίνει ποτέ!" είπε ο Αντώνης!

Ο Αντώνης κοίταξε το χειρόγραφο στο γραφείο του Θάνου…
"Και κάτι ακόμα…" είπε… "το τέλος των ιστοριών μου το γράφω μόνο εγώ!" και άρπαξε ένα τασάκι που ήταν πάνω στο γραφείο και ορμώντας χτύπησε με δύναμη το κεφάλι του Θάνου ξανά και ξανά.

Ο Θάνος έπεσε στο πάτωμα…
Ο Βασίλης πλησίασε… "Αναπνέει ακόμα…"
Ο Αντώνης έκανε μια ένεση στον Θάνο…
"Βοήθησε με να τον κουβαλήσουμε…"
"Ασήκωτος είναι… Τι την ήθελε τόση γυμναστική!"

Στο νεκροταφείο…

"Είσαι σίγουρος ότι θα χωρέσει στο φέρετρό σου;" είπε ο Βασίλης…
Τελικά τα κατάφεραν… Έκλεισαν το φέρετρο και το σφράγισαν με καρφιά…

Άρχισαν να ρίχνουν χώμα… όταν αντιλήφθηκαν κίνηση στο φέρετρο…
"Θέλεις να πεις καμιά τελευταία κουβέντα αποχαιρετισμού;" είπε ο Βασίλης…
"Παγιδευμένος!" απάντησε ο Αντώνης…

Λίγους μήνες μετά…

Ο Βασίλης ανακοίνωσε πως είχε στα χέρια του το ολοκληρωμένο χειρόγραφο του νέου "Trapped" καθώς και μια σειρά από διηγήματα και νουβέλες που θα εκδίδονταν από το νέο εκδοτικό που είχε πρόσφατα ιδρύσει…

Όλως περιέργως… τα έργα που είχε αφήσει ο Toymaker πριν πεθάνει δεν τελείωναν ποτέ…

ΤΕΛΟΣ Tweet This