SECTA (ΤΟ ΠΕΜΠΤΟ POST)

SECTA

Πιστέψτε σε Αυτόν

το πέμπτο post
για το πρώτο post, δείτε εδώ
για το δεύτερο post, δείτε εδώ
για το τρίτο post, δείτε εδώ
για το τέταρτο post, δείτε εδώ

Κοιμητήριο Père-Lachaise, Παρίσι…

Η Martha King έδειχνε να μην καταλαβαίνει...
Αυτό που της προξένησε μεγαλύτερη έκπληξη και απορία δεν ήταν η άγνωστη ύπαρξη μέχρι σήμερα από την επιστημονική κοινότητα ενός γλυπτού του Αρχαγγέλου Raziel αλλά η αντίδραση του μοναχού Agnellus. Έδειχνε τρομοκρατημένος, σαν να φοβόταν κάτι… τα χέρια του και το μέτωπο του είχαν ιδρώσει…

"Μπορείτε να μου εξηγήσετε σας παρακαλώ τι συμβαίνει;"
"Λίγη ακόμα υπομονή σας παρακαλώ…" της απάντησε ο μοναχός.
"Πρέπει να φύγουμε…" συνέχισε και άρχισε να κατευθύνεται προς την έξοδο του κοιμητηρίου.
Η Martha κοίταξε ακόμα μια φορά το ανδρόγυνο γλυπτό και ακολούθησε.
"Που πάμε αν επιτρέπεται;"
"Στην Παναγία των Παρισίων" της απάντησε κοφτά ο Agnellus.

Στην είσοδο του νεκροταφείου τους περίμενε το πολυτελές αυτοκίνητο που τους είχε μεταφέρει από το ελικοδρόμιο του αεροδρομίου Charles de Gaulle. Επιβιβάστηκαν και το αυτοκίνητο ξεκίνησε.

Η Martha ήθελε να ρωτήσει τόσα πράγματα αλλά τελικά αποφάσισε να μη μιλήσει.
Στη σύντομη διαδρομή τους αφέθηκε να κοιτάει έξω από το παράθυρο το συννεφιασμένο αλλά πάντα ρομαντικό Παρίσι. Όταν ήταν φοιτήτρια ακόμα είχε περάσει εδώ μερικές από τις πιο όμορφες στιγμές της ζωής της.

Είχε χαθεί στις σκέψεις της που την οδηγούσαν σε ένα παρελθόν που φάνταζε αρκετά μακρινό πια, όταν ο μοναχός Agnellus μίλησε επαναφέροντας την στην πραγματικότητα.
"Νομίζω πως φτάσαμε…"
"Ναι… Μα τι στο καλό συνέβη εδώ;" Η Martha έβλεπε τα γκρεμισμένα στο έδαφος νεογοτθικά gargoyles. "Πότε έγινε αυτό και κυρίως πως έγινε;"
"Περίμενε μας εδώ, δε θα αργήσουμε…" είπε στον οδηγό ο μοναχός.
"Κυρία King πρέπει να βιαστούμε. Έχετε και μια πτήση μετά."
"Πτήση για πού;"
"Για τη Ρώμη και από εκεί θα μεταβείτε στο Βατικανό…"

5 Ιουλίου 1245… Γαλλία …
Πρώτη Οικουμενική Σύνοδος της Lyon, Δεύτερη Συνεδρία…

Οι πόρτες του καθεδρικού ναού του St-Jean όπου διεξαγόταν η Οικουμενική Σύνοδος άνοιξαν για να υποδεχτούν τον Πάπα Ιννοκέντιο ΄Δ. Οι Αρχιεπίσκοποι, οι Πατριάρχες και ο Αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης που συμμετείχαν στη σύνοδο σηκώθηκαν από τη θέση τους και υποκλίθηκαν.

Ο Ποντίφικας κατευθύνθηκε προς την Αγία Τράπεζα. Προσευχήθηκαν και στη συνέχεια ανέβηκε στον άμβωνα και πήρε τον λόγο.
"Μια μεγάλη απειλή βρίσκεται προ των πυλών της Αγίας Εκκλησίας μας. Ο Αυτοκράτορας Φρειδερίκος και ο Βασιλιάς Sancho ΄Β της Πορτογαλίας έχουν ως στόχο τον αφανισμό μας, έχουν διαφθαρεί από τις δυνάμεις του σκότους και προσπαθούν να βάλουν στην ίδια πλάνη και τον κόσμο.
Οι εποχές είναι κρίσιμες… και πρέπει να δράσουμε άμεσα…"
Και τότε σε ένδειξη οργής ο Ποντίφικας έσκισε τα ενδύματα του με τα ίδια του τα χέρια. Και συνέχισε να μιλάει με την ένταση ζωγραφισμένη στο πρόσωπο του…
"Προτείνω τον αφορισμό τους… Ίσως έτσι συνειδητοποιήσουν πως η Αγία Εκκλησία είναι η μόνη επιλογή…"

Οι παρευρισκόμενοι σηκώθηκαν όρθιοι και άρχισαν να επευφημούν…

Ο κίνδυνος της αλήθειας είχε προς το παρόν παρέλθει…

Σημερινή εποχή…
Κωνσταντινούπολη, Αεροδρόμιο Sabiha Gökçen…

Μια ψηλή μορφή ντυμένη με ένα μαύρο μανδύα κατέβαινε από το αεροπλάνο της πτήσης Παρίσι-Κωνσταντινούπολη. Κρατούσε έναν χαρτοφύλακα που δεν τον άφησε από τα χέρια του καθ’ όλη τη διάρκεια της πτήσης.
Μέσα υπήρχε ένας τόμος καλυμμένος με δέρμα ζώου.

Φτάνοντας στον έλεγχο γύρισε και κοίταξε τον ελεγκτή… "Deus Vult" του είπε…
Εκείνος με τη σειρά του, του έδωσε ένα χαρτί με τη διεύθυνση του ξενοδοχείου όπου θα κατέλυε και το κλειδί του δωματίου.
"Σας περιμένουν στο Πατριαρχείο απόψε" είπε ο ελεγκτής.
Η μαυροφορεμένη μορφή έγνεψε καταφατικά.

Έφτασε στο ξενοδοχείο και στη συνέχεια κατευθύνθηκε στο παράρτημα της Ελβετικής τράπεζας της Κωνσταντινούπολης κρατώντας μια βαλίτσα. Μίλησε με τον υπεύθυνο και οδηγήθηκε σε μια θυρίδα.
Ζήτησε να μείνει για λίγο μόνος. Μέσα στη θυρίδα υπήρχαν δύο λεπίδες σαν αυτές που είχε στη Γαλλία. Τις τοποθέτησε στην βαλίτσα. Όλα είχαν οργανωθεί στην εντέλεια. Επέστρεψε στο ξενοδοχείο και περίμενε να νυχτώσει.

Αργά το ίδιο βράδυ… Οικουμενικό Πατριαρχείο…

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ΄Β είχε αποσυρθεί στα ιδιαίτερα διαμερίσματα του. Αύριο το πρωί θα αναχωρούσε για το Βατικανό όπου θα παρευρισκόταν στην έκτακτη Οικουμενική Σύνοδο.

Μια μαυροφορεμένη μορφή με δυο λεπίδες στα χέρια στεκόταν έξω από το Πατριαρχείο στην είσοδο της πίσω πλευράς. Πλησίασε την πόρτα… Ήταν ανοιχτή… Ο σύνδεσμος του μέσα είχε ενεργήσει στην εντέλεια.

Έφτασε έξω από τα ιδιαίτερα δωμάτια του Πατριάρχη. Στεκόταν τώρα πάνω από μια λίμνη αίματος με τα αποκεφαλισμένα πτώματα των δύο φρουρών να είναι σωριασμένα δίπλα του.

Μπήκε μέσα… Ο Πατριάρχης ήταν ξύπνιος και ντυμένος με την ιερατική στολή του κοιτάζοντας έξω από το παράθυρο… Σαν να τον περίμενε… Στο λαιμό του Πατριάρχη κρεμόταν ένας χρυσός σταυρός που ακουμπούσε στο στήθος του.
Η μαυροφορεμένη μορφή πλησίασε… Ο Πατριάρχης γονάτισε και άνοιξε τα χέρια του σε στάση δέησης, υψώνοντας το βλέμμα προς τον ουρανό και αποφεύγοντας να κοιτάξει το δολοφόνο του.
"Deus Vult" είπε η μορφή και με μια απότομη κίνηση των λεπίδων έκοψε από τη ρίζα τα χέρια του Πατριάρχη τα οποία έπεσαν στο πάτωμα… Και πριν ακόμα προλάβει ο Πατριάρχης να βγάλει οποιαδήποτε κραυγή πόνου οι λεπίδες βρέθηκαν στη βάση του λαιμού του.
Το κομμένο πια κεφάλι του κύλησε στο πάτωμα… Αίμα πετάχτηκε στο παράθυρο…
Ο σταυρός έφυγε από τη θέση του αφού η αλυσίδα από την οποία κρεμόταν δεν είχε πια στήριγμα και το ακέφαλο πτώμα έπεσε μπροστά στα πόδια του δολοφόνου.

Η μορφή βγήκε έξω από τα διαμερίσματα… Αύριο θα πετούσε για Ρώμη…

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Tweet This