BATHORY (ΝΕΑ ΙΣΤΟΡΙΑ)

BATHORY
ΛΟΥΤΡΟ ΑΙΜΑΤΟΣ ΙΙ

"Ντυμένη σε χρυσά και μοβ, γοητεία που τη νύχτα καρτερεί.
Άσβηστο πάθος.
Μείνετε από τα θέλγητρα της μακριά.
Η σκέψη του αίματος κοριτσιών και αγοριών, τις ώρες κάνει να περνούν αργά.
Αλλά ο πόθος για αιώνια ζωή και ομορφιά κάνει τα μαύρα της μάτια να λάμπουν ξανά.
Γυναίκα του σκότους... Γυναίκα της αιώνιας ομορφιάς..."

7 Αυγούστου 1561, Nyirbator, Ουγγαρία...

Μετά από αρκετές ώρες πόνου και έναν αρκετά δύσκολο τοκετό, η Anna Bathory κρατούσε στα χέρια της ένα πανέμορφο βρέφος. Ο σύζυγος της George, και ξάδελφος της, πλησίασε την Anna…
"Είναι πανέμορφη!" είπε… "Έχεις αποφασίσει το όνομα της;"

"Elizabeth…" απάντησε η Anna…

Η οικογένεια Bathory ήταν πολύ ισχυρή και είχε περισσότερη ιδιοκτησία ακόμα και από το βασιλιά. Τύγχανε σεβασμού από τους ευγενείς, την εκκλησία, ακόμα και από τους χωρικούς. Αν και στο άκουσμα της λέξης "Bathory" το συναίσθημα που γεννιόταν στους περισσότερους ήταν ο φόβος…
Τα μέλη της οικογένειας εδώ και γενεές παντρεύονταν μεταξύ τους προκειμένου να διατηρηθεί η "καθαρότητα", ζήτημα που ήταν υψίστης σημασίας για αυτούς. Αλλά δεν ήταν αυτό που προκαλούσε φόβο…
Υπήρχαν ιστορίες για φόνους, όργια και λατρεία σκοτεινών δυνάμεων από τα μέλη της οικογένειας… Το πιο ισχυρό μέλος της ήταν ο Istvan Bathory, πρίγκιπας της Τρανσυλβανίας και βασιλέας της Πολωνίας.

Ο George πήρε το μωρό από τα χέρια της Anna και το έβαλε φασκιωμένο όπως ήταν στην κούνια του… Στη συνέχεια έφερε ένα νεογέννητο σχεδόν ερίφιο, το σήκωσε με το ένα του χέρι στον αέρα, πάνω από την κούνια, και με το άλλο κάρφωσε ένα μαχαίρι στο ζωντανό…
Ζεστό αίμα έτρεξε από την πληγή του ζώου πάνω στη νεογέννητη κόρη του…
Το ζώο μετά από μερικούς σπασμούς ξεψύχησε…

Η Elizabeth πέρασε τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια στο Ecsed Castle.
Απόκτησε υψηλή μόρφωση και μιλούσε άπταιστα τα Γερμανικά, τα Ελληνικά, και τα Λατινικά.

Ήταν 6 χρονών όταν…

Η Elizabeth την ώρα που έπαιζε στον κήπο έπεσε στο έδαφος με δυνατούς σπασμούς, χάνοντας τον έλεγχο του σώματος της.
Η μητέρα της έτρεξε στην κόρη της και φώναξε όλο το υπηρετικό προσωπικό για να τη μεταφέρουν στο δωμάτιο της.

Οι κρίσεις θα επαναλαμβάνονταν μέχρι την εφηβεία…

Η Elizabeth Bathory μεγαλώνοντας…

έγινε μια γυναίκα εκπληκτικής ομορφιάς. Τα μακριά, κατάμαυρα μαλλιά της, δημιουργούσαν έντονη αντίθεση με το κατάλευκο χρώμα της επιδερμίδας της. Τα μαύρα της μάτια έμοιαζαν με γάτας, το κορμί της ήταν αισθησιακό. Ήταν ψηλή γυναίκα και οι καμπύλες του σώματος της μπορούσαν να μαγέψουν οποιοδήποτε άντρα…
Φορούσε πάντα τα πιο ακριβά ρούχα κεντημένα με χρυσό και διακοσμημένα με πολύτιμους λίθους. Το λαιμό της στόλιζαν τα πιο ακριβά κοσμήματα που κατέφθαναν από όλες τις χώρες της Ευρώπης.

Παντρεύτηκε τον κόμη Ferencz Bathory, ένα γάμο στον οποίο την υποχρέωσαν... τον άντρα της σπάνια θα τον έβλεπε αφού απουσίαζε συνέχεια σε μάχες… Μετά το γάμο της εγκαταστάθηκε στο κάστρο Csejthe, ένα αρκετά απομονωμένο κάστρο περιτριγυρισμένο από δέντρα. Μαζί με το σύζυγο της απόκτησε τρία παιδιά τα οποία φρόντισε να στείλει σε ιδρύματα λίγο μετά τη γέννα τους…
Κατά την απουσία του συζύγου της στις μάχες μετέτρεψε το κάστρο σε χώρο οργίων με άντρες και γυναίκες, όργια στα οποία συμμετείχε και η θεία της, κόμισα Karla Bathory, και η ερωμένη της Anna Darvula…

………

Όσο περνούσαν τα χρόνια μια εμμονή κατέλαβε την Elizabeth… ήθελε να μείνει για πάντα νέα και όμορφη. Γι’ αυτό το λόγο είχε πλήθος γιατρών να φροντίζουν την επιδερμίδα της και το σώμα της… Αν και η φθορά που προκαλούσε ο χρόνος έμοιαζε να είναι δύσκολο να αντιστραφεί…

"Κυρία έχει έρθει ένας αγγελιοφόρος και λέει πως μεταφέρει νέα από το σύζυγο σας…"
Η Elizabeth Bathory η οποία καθόταν μπροστά στον καθρέφτη του υπνοδωματίου της, ντυμένη με ένα νέο μοβ μεταξένιο φόρεμα, γύρισε και κοίταξε τη νεαρή υπηρέτρια η οποία είχε κυριολεκτικά εισβάλλει στο δωμάτιο χωρίς να ζητήσει προηγουμένως άδεια…
"Αναιδέστατο πλάσμα, πως τολμάς και μπαίνεις έτσι στα ιδιαίτερα διαμερίσματα μου…" είπε η Elizabeth και χαστούκισε την υπηρέτρια με γυρισμένη την παλάμη της, με αποτέλεσμα το διαμαντένιο δαχτυλίδι της κόμισσας να βρει το μάγουλο του κοριτσιού το οποίο μάτωσε… το αίμα έτρεξε πάνω στα δάχτυλα της Elizabeth…
"Κοίτα τώρα τι έκανες! Ανόητη! Πήγαινε και πες στον αγγελιοφόρο ότι έρχομαι και να είσαι σίγουρη πως θα τιμωρηθείς!"

Η Elizabeth πήγε να πλύνει το χέρι της σε μια μικρή λεκάνη με νερό που υπήρχε στο υπνοδωμάτιο… Τότε παρατήρησε κάτι… Το χέρι της στα σημεία που είχε τρέξει το αίμα έδειχνε πιο νέο…
Μόλις είχε ανακαλύψει τον τρόπο για να μείνει νέα και όμορφη…

Ο αγγελιοφόρος ανακοίνωσε στην κόμισσα πως ο σύζυγος της είναι καλά και πως σύντομα θα επέστρεφε κοντά της. Η κόμισα η οποία είχε αφήσει τον αγγελιοφόρο να περιμένει για πάνω από μια ώρα –αφού προηγουμένως είχε αλλάξει και φόρεσε ένα μαύρο φόρεμα κεντημένο με διαμάντια- έμοιαζε να αδιαφορεί…
Σκεφτόταν μόνο ένα πράγμα… το αίμα…

Αφού έφυγε ο αγγελιοφόρος διέταξε τους πιο πιστούς της υπηρέτες, Ujvary και Dorka, να πιάσουν και να γδύσουν το κορίτσι που προηγουμένως είχε χτυπήσει και κρατώντας τα χέρια της κρεμασμένα πάνω από ένα βαρέλι, να κόψουν τις φλέβες της και να αφήσουν το αίμα της να τρέξει σε μια μεγάλη μαρμάρινη δεξαμενή που χρησιμοποιούσε για να παίρνει το μπάνιο της. Οι υπηρέτες υπάκουσαν πιστά.
Στη συνέχεια μπήκε μέσα στη δεξαμενή και κάλυψε το σώμα της και το πρόσωπο της με το αίμα… Νέα, θα έμενε για πάντα νέα και όμορφη… Και η άτυχη υπηρέτρια –της οποίας το άψυχο σώμα κατέληξε στο δάσος για να φαγωθεί από τα ζώα- ήταν η πρώτη από μια σειρά νεαρών γυναικών που θα έπεφταν θύματα της ακόρεστης δίψας της Bathory για αίμα, για αίμα παρθένων, αίμα αγνό που της χάριζε πίσω τη χαμένη νεότητα της…

Η Elizabeth έπαιρνε νέες κοπέλες από γειτονικά χωριά με τη δικαιολογία ότι ήθελε να τις προσλάβει ως υπηρέτριες. Αλλά αυτό που εκμεταλλεύτηκε περισσότερο ήταν το γεγονός πως οι γονείς των κατώτερων τάξεων εύχονταν οι κόρες τους να μορφώνονταν με τους κατάλληλους τρόπους και να είχαν μια ευκαιρία να ανέβουν κοινωνικά. Η Elizabeth άρπαξε την ευκαιρία και ίδρυσε μέσα στο κάστρο της μια "Ακαδημία", η οποία υποσχόταν να παίρνει κάθε φορά 25 νέα κορίτσια και να τα μορφώνει κατάλληλα. Μόνο που στην πραγματικότητα οι σπουδές τους τελείωναν για πάντα...

Και τότε άρχισε να σκοτώνει και κορίτσια της υψηλής κοινωνίας που πήγαιναν ανυποψίαστα για επίσκεψη στο κάστρο της ή για να συμμετάσχουν στα περίφημα όργια της.

Η δίψα της για αίμα ήταν τόσο μεγάλη που ακόμα κι όταν κάποια στιγμή στη ζωή της αρρώστησε δεν κατάφερε να κρατηθεί μακριά από τους φόνους. Επειδή ήταν τόσο αδύναμη που δε μπορούσε να σηκωθεί απ’ το κρεβάτι εξαιτίας του πυρετού έβαζε τους πιστούς της υπηρέτες να φέρνουν τα κορίτσια στο κρεβάτι της ώστε να μπορεί να τις δαγκώσει.

Ταυτόχρονα έδωσε εντολή σε σιδηρουργούς από την Γερμανία να της ετοιμάσουν όργανα βασανισμού, που κύριο σκοπό τους είχαν τη συλλογή αίματος από τις παρθένες.
Γρήγορα στο κάστρο έφτασαν διάφορα όργανα βασανισμού, ένα από τα οποία ήταν η Σιδηρά Παρθένα. Αυτό ήταν μια μεγάλη μεταλλική σαρκοφάγος σε ανθρώπινο ύψος, μέσα στην οποία υπήρχαν καρφιά και από τις δύο πλευρές και λίγος χώρος για να χωράει η κάθε νεαρή κοπέλα, έτσι ώστε όταν έκλεινε τα καρφιά να ξεσκίσουν τη σάρκα της. Στο κάτω μέρος της σαρκοφάγου υπήρχε μια δίοδος όπου μαζευόταν το αίμα όταν άρχιζε να τρέχει.

Στο υπόγειο του κάστρου δημιούργησε τον «θάλαμο βασανιστηρίων της Εξοχότητας της" ενώ ταυτόχρονα παρήγγειλε το πιο ακριβό μάρμαρο από Ελλάδα και Ιταλία προκειμένου να δημιουργήσει νέες πολυτελείς δεξαμενές για να κάνει το μπάνιο της μέσα στο αίμα…

……

"Μην κλαις μικρή μου" είπε η Elizabeth η οποία είχε απέναντι της γυμνό ένα νεαρό κορίτσι μόλις δεκαέξι χρονών… Η κοπέλα τινάχτηκε και παρόλο που την κρατούσαν οι δύο υπηρέτες κλώτσησε την Elizabeth…
Το νεαρό κορίτσι είχε έλθει στο κάστρο για να συμμετάσχει στην περίφημη "Ακαδημία" της κόμισσας, προσδοκώντας ένα καλύτερο μέλλον…
"Ξαπλώστε την ανάσκελα στο πάτωμα! Ο ένας ας την κρατάει από τα χέρια και ο άλλος ας κρατάει τα πόδια της ανοιχτά…"
Η κόμισσα έβγαλε μια καρφίτσα σε σχήμα πεταλούδας από τα μαλλιά της… Ίσιωσε τη βελόνα της καρφίτσας και την έσπρωξε στα γεννητικά όργανα της κοπέλας… αίμα έτρεξε και η Elizabeth το έγλειψε με τη γλώσσα της… στη συνέχεια τοποθέτησε τη βελόνα κάτω από τα νύχια στα δάχτυλα των χεριών της κοπέλας. Ρούφηξε το αίμα…
Μισή ώρα αργότερα το κορίτσι θα ήταν νεκρό...
"Ξεφορτωθείτε το πτώμα…" είπε η κόμισσα ψυχρά…

Η κόμισσα προτιμούσε να έχει τα θύματα της γυμνά και να τα χτυπάει από τη μπροστινή πλευρά και όχι από πίσω. Αυτό το έκανε για να μπορεί να βλέπει πως διαγραφόταν ο πόνος στα πρόσωπα των θυμάτων της όταν τα βασάνιζε. Η Elizabeth δεν μπορούσε να περιγράψει με λόγια την ηδονή που ένιωθε… Τους έκοβε τα δάχτυλα ή τις χτυπούσε στο πρόσωπο μέχρι που άκουγε τα κόκαλα να σπάνε.

Για να βασανίζει τα θύματα της και να βγάζει το αίμα τους η Elizabeth χρησιμοποιούσε σφυριά, καυτά καρφιά, μαχαίρια, ψαλίδια, διπλούς πέλεκυς, και πυρωμένα σίδερα. Οι υπηρέτες της, κρεμούσαν τις παρθένες ανάποδα με αλυσίδες γύρω από τους αστραγάλους από ένα κλουβί και πάνω από τις μαρμάρινες δεξαμενές και στη συνέχεια τους τρυπούσαν το λαιμό με μια ασημί στολισμένη με πολύτιμους λίθους λόγχη για να χυθεί το αίμα όσο ήταν ακόμα ζεστό, έτσι ώστε να παίρνει το μπάνιο της η Elizabeth…

Βασάνιζε επί βδομάδες ή ακόμα και μήνες τα κορίτσια, μέχρι που τις έσφαζε. Όσο περνούσε ο καιρός η Elizabeth έκανε επίθεση στα θύματά της με γυμνά δόντια, κόβοντας μεγάλα κομμάτια σάρκας από τα χείλη, τα μάγουλα, τους ώμους, τα στήθη τους...

Ο κόμης Bathory αγαπούσε τη σύζυγο του… Και όσο άγριος ήταν στη μάχη άλλο τόσο πράος ήταν απέναντί της… Γνώριζε τι συνέβαινε και προσπάθησε να τη σταματήσει ή τουλάχιστον να περιορίσει την αποτρόπαια δραστηριότητα της αλλά τελικά υποχωρούσε…

Και ο αριθμός των πτωμάτων μεγάλωνε σε τέτοιο βαθμό που όλοι ήξεραν πια τι συνέβαινε στο κάστρο αλλά κανείς δεν αντιδρούσε, φοβόντουσαν...
Λίγο πριν την κατάρρευση του υποτιθέμενα καλά κρυμμένου μυστικού, άρχισαν να βρίσκονται πτώματα σε διάφορα σημεία του κάστρου και του δάσους γύρω από αυτό, όπως σε ρέματα ή στον κήπο της κουζίνας! Νεκρά κορίτσια που ύστερα από εβδομάδες βασανισμού αφέθηκαν να σαπίσουν και να φαγωθούν από τους λύκους. Η κόμισσα είχε πια κουραστεί και δεν έδινε την πρέπουσα σημασία για να καλύψει τα ίχνη της. Η Elizabeth έγινε απρόσεκτη για πρώτη φορά στην μακάβρια καριέρα της. Μετά από μια φρενίτιδα οργίων, τέσσερα αποστραγγισμένα από το αίμα τους πτώματα, πετάχτηκαν από τα τείχη του κάστρου.

Κάποιοι χωρικοί είδαν το γεγονός, περισυνέλεξαν τα πτώματα και τα αναγνώρισαν. Έπρεπε να σταματήσουν την Bathory…
Το ίδιο βράδυ ένας εξαγριωμένος όχλος χωρικών με δάδες αναμμένες, με ξύλα και μαχαίρια κατευθύνθηκε στο κάστρο… Φτάνοντας έξω από τον πύργο άρχισαν να φωνάζουν ζητώντας από τον κόμη να τους παραδώσει την γυναίκα του...
Ο κόμης βγήκε έξω από το κάστρο και προσπάθησε να τους σταματήσει…
"Αφήστε με να δώσω εγώ ένα τέλος!"
Οι χωρικοί κοίταξαν τον κόμη…
"Έπρεπε να το είχες κάνει εδώ και καιρό" του είπαν…

Την ίδια στιγμή η κόμισα κοιτούσε από το παράθυρο της κρεβατοκάμαρας της στον δεύτερο όροφο…

Η κόμισα βλέποντας τους χωρικούς να πλησιάζουν ζήτησε από την παραμάνα της –την παραμάνα που την αγαπούσε περισσότερο και από τη μητέρα της- να ετοιμάσει τα πράγματα της…θα έφευγε...
Οι χωρικοί όρμησαν μέσα στον πύργο και κατευθύνθηκαν προς το δωμάτιο της…ο σύζυγος της δεν μπορούσε να κάνει τίποτα…
Όρμησαν στην κρεβατοκάμαρα…η κόμισα έμεινε ακίνητη…
"Τι θέλετε; Ορίστε σκοτώστε με…"

Την άρπαξαν και την έσυραν μέχρι την κορυφή του κάστρου… την έριξαν σε ένα δωμάτιο που χρησίμευε σαν αποθήκη…έκλεισαν την πόρτα και την κλείδωσαν…
Η κόμισα δεν καταλάβαινε…μέχρι που συνειδητοποίησε πως κάποιος τοποθετούσε πέτρες στην πόρτα…πέτρες και λάσπη…την έχτιζαν ζωντανή…
Οι χωρικοί εξόρισαν το σύζυγο της, έδιωξαν τις υπηρέτριες και έβαλαν φρουρό στον πύργο προκειμένου να μην μπει κανείς τουλάχιστον μέχρι να βεβαιωθούν ότι πέθανε…
Τα ουρλιαχτά της Bathory ακούγονταν επί μία εβδομάδα…και τότε σταμάτησαν…όλοι υπέθεσαν ότι πέθανε…

ΤΕΛΟΣ

Ακολουθούν στο Toymaker's Diary:

Trapped@Mybar Rebirth

Το Χαμένο Δωμάτιο

Tweet This