και ένα status update που σκοτώνει
Ήξερε ότι αυτή η ιστορία θα ήταν το αριστούργημα του... ήξερε ότι θα συζητηθεί όσο καμιά άλλη και ειδικά γι' αυτή την ιστορία είχε εξασφαλίσει τη βοήθεια και τη συνεργασία ενός πολύ σημαντικού προσώπου, του ανθρώπου που δημιούργησε το Facebook. Άναψε τσιγάρο...
Η οθόνη του υπολογιστή τρεμόπαιξε... και εμφανίστηκε το προφίλ του... Παρατήρησε το status του... Είχε αλλάξει και τώρα έγραφε τη λέξη "DEAD"... Και τότε είδε μια σειρά από εικόνες νεκρών ανθρώπων, τεμαχισμένων, δολοφονημένων, εικόνες βασανιστηρίων να παρελαύνουν από την οθόνη του υπολογιστή... Δε μπορούσε να πάρει το βλέμμα του από την οθόνη... Από τα μάτια του άρχισαν να τρέχουν δάκρυα... Η τελευταία εικόνα που είδε ήταν... "Θεέ μου! Δεν είναι δυνατόν!" ψιθύρισε...
Απομακρύνθηκε από την οθόνη. Έψαξε το κινητό του. Το ενεργοποίησε μετά από αρκετές μέρες. Σχεδόν αμέσως άρχισε να λαμβάνει μηνύματα γραπτά, ειδοποιήσεις για τηλεφωνικές κλήσεις, μηνύματα που τον παρέπεμπαν σε άλλα φωνητικά μηνύματα... Δεν έδωσε σημασία. Έψαξε στα συρτάρια του. Βρήκε ένα χαρτί που πάνω του είχε σημειωμένο έναν τηλεφωνικό αριθμό. Ήταν αριθμός εξωτερικού και συγκεκριμένα Αμερικής. Τον κάλεσε... Καμία απάντηση.
Κάθισε στην καρέκλα του. Πήγε στο ραδιόφωνο και το άνοιξε. Ήθελε να ακούσει λίγη μουσική, να ηρεμήσει και να σκεφτεί. Μόνο που δεν άκουσε μουσική... όλοι οι σταθμοί μετέδιδαν την είδηση για θανάτους που προκλήθηκαν όταν οι χρήστες του Facebook είδαν στο status τους να αναγράφεται η λέξη "DEAD".
"Εγώ το προκάλεσα..." ψιθύρισε τρέμοντας ο Αντώνης... "η νέα μου ιστορία... αλλά γιατί δεν πέθανα εγώ;" αναρωτήθηκε και η απάντηση ήρθε στο μυαλό του σχεδόν ταυτόχρονα με την ερώτηση. "Γιατί απλά αυτοί είναι οι φόβοι των άλλων, δεν είναι εξοικειωμένοι με τον τρόμο σε τέτοιο βαθμό... αλλά και πάλι πως;" Συνέχισε να μονολογεί για αρκετή ώρα. "Η αστυνομία θα πρέπει να αναζητάει τώρα τον ιδρυτή του Facebook. Αλλά θα ψάχνει στα κεντρικά κτίρια..."
Πήρε το τηλέφωνο στο χέρι. "Θα ήθελα ένα εισιτήριο για την Αμερική παρακαλώ... Τελικός προορισμός Μασαχουσέτη..."
Σχεδόν 14 ώρες μετά...
Σε όλη τη διάρκεια της πτήσης του προς Αμερική, και στη συνέχεια για Μασαχουσέτη ο Αντώνης διάβαζε ξανά και ξανά την ιστορία που είχε γράψει. Θα ήταν η πρώτη ιστορία τρόμου σε real time, διαδραστική και σε συνεργασία με το Facebook. Ο ιδρυτής του είχε στείλει προσωπικό μήνυμα στο οποίο του έλεγε πως ετοίμαζε και ένα σχετικό video που θα μετέδιδε το φόβο... Αλλά δε φανταζόταν κάτι τέτοιο...
Η αστυνομία θα αναζητούσε τον ιδρυτή στα κεντρικά γραφεία του Facebook που βρίσκονταν στην Καλιφόρνια για την Αμερική, στην Ιρλανδία για την Ευρώπη, στη Σεούλ και την Ινδία για την Ασία, στη Νέα Ζηλανδία για την Αυστραλία. Ο Αντώνης όμως πήγαινε στο Cambridge της Μασαχουσέτης, εκεί όπου ο άνθρωπος που δημιούργησε το δημοφιλέστερο site κοινωνικής δικτύωσης διατηρούσε ένα διαμέρισμα, αυτό που είχε σαν φοιτητής, για να απομονώνεται και να δουλεύει. Και το ήξερε ο Αντώνης ότι αυτός εργαζόταν εκεί πολλές φορές. Το κατάλαβε από τα e-mails... Ο server από όπου στέλνονταν τα e-mails βρισκόταν εκεί... Το είχε ψάξει γιατί φοβόταν ότι κάποιος του κάνει φάρσα στην αρχή... ότι δεν επικοινωνούσε με τον ιδρυτή αλλά κάποιος τον κορόιδευε.
Δεν ήταν δύσκολο να βρει τη διεύθυνση. Όλοι ήξεραν το διαμέρισμα που έμενε ο διάσημος πλέον ιδρυτής του Facebook όταν ήταν φοιτητής. Ήταν στο δεύτερο όροφο ενός σχετικά παλιού κτιρίου στο κέντρο του Cambridge. Όλοι πίστευαν ότι δεν έμενε κανείς πια σε αυτό και ο ιδιοκτήτης το είχε απλά αγοράσει για λόγους συναισθηματικούς.
Τώρα στεκόταν έξω από την πόρτα του διαμερίσματος. Είχε ρωτήσει το διαχειριστή στην είσοδο, ο οποίος του είπε πως είναι άδειο ή τουλάχιστον έτσι νόμιζε.
Χτύπησε την πόρτα... Καμία απάντηση. Έστριψε το πόμολο της πόρτας... Ήταν ανοιχτή. Μπήκε μέσα. Δεν πίστευε αυτό που έβλεπε... Το διαμέρισμα στην ουσία ήταν ένα μικρό δωμάτιο λίγων τετραγωνικών... Απέναντί του ήταν ένα γραφείο γεμάτο οθόνες υπολογιστών που πρόβαλλαν συνεχώς τις εικόνες που είχε δει και εκείνος στον υπολογιστή του. Σε μια καρέκλα ήταν καθισμένος ο ιδρυτής του Facebook με την πλάτη γυρισμένη προς τον Αντώνη.
"Συγγνώμη... είστε καλά;" ρώτησε ο Αντώνης. Καμία απάντηση. Πλησίασε προς την καρέκλα. Τώρα μπορούσε να δει το πρόσωπο αυτού... είχε δάκρυα στα μάτια... ήταν νεκρός. Ο Αντώνης έβαλε τις κραυγές. Τον έπιασε πανικός. Κοίταξε κάτω από το γραφείο. Άρχισε να τραβάει ότι καλώδιο έβλεπε. Και στο τέλος έφτασε στο κεντρικό... το έβγαλε από την πρίζα...
Οι οθόνες συνέχισαν να λειτουργούν... "Είναι ζωντανό..." ψιθύρισε ο Αντώνης...
Την ίδια στιγμή η λέξη "DEAD" σε συνδυασμό με το video που είχε ετοιμάσει ο ιδρυτής του Facebook άρχισαν να εμφανίζονται σε όλα τα sites αλλά ακόμα και στις τηλεοράσεις...
ΤΕΛΟΣ








0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου