Σάββατο, 27 Νοεμβρίου 2010

STATUS: DEAD, FACEBOOK STORIES

STATUS: DEAD
FACEBOOK STORIES


500 εκατομμύρια χρήστες
και ένα status update που σκοτώνει

Ελευθέριος Δ.

Το κινητό νέας τεχνολογίας του επέτρεπε να παίζει το πιο γνωστό ίσως παιχνίδι του Facebook, το Farmville, οποιαδήποτε στιγμή...

Ξαφνικά η οθόνη τρεμόπαιξε... και εμφανίστηκε το προφίλ του... Παρατήρησε το status του... Είχε αλλάξει και τώρα έγραφε τη λέξη "DEAD"...

Και τότε είδε μια σειρά από εικόνες νεκρών ανθρώπων, τεμαχισμένων, δολοφονημένων, εικόνες βασανιστηρίων να παρελαύνουν από την οθόνη του κινητού... Δε μπορούσε να πάρει το βλέμμα του από την οθόνη... Από τα μάτια του άρχισαν να τρέχουν δάκρυα... Η τελευταία εικόνα που είδε ήταν μιας κατσαρίδας...

Δεν ένιωθε καλά... Η κοιλιά του... Σήκωσε την μπλούζα του... Μικρά εξογκώματα κινούνταν κάτω από το δέρμα του... "Είναι μέσα μου!" είπε και άρχισε να ουρλιάζει... Τώρα ένιωθε τα εξογκώματα να κινούνται στο πρόσωπο του. Ένιωσε το δέρμα του κάτω από το μάτι να σκίζεται... Δύο κεραίες έκαναν την εμφάνιση τους...

Τώρα έβγαιναν από όλο του το σώμα... Ούρλιαξε ξανά... ή τουλάχιστον έτσι νόμιζε... Σε λίγα λεπτά ήταν νεκρός... καθισμένος στον καναπέ με το κινητό στο χέρι που έπεσε και κατέληξε στο πάτωμα... Στην οθόνη εμφανίστηκε ξανά το Farmville. Τα εξογκώματα στο σώμα του είχαν εξαφανιστεί και δεν υπήρχε καμιά σχισμή... μόνο που μια κατσαρίδα βγήκε από το ανοιχτό του στόμα...

Γιώργος Α.

"Τι ωραίο παιδί που είναι αυτό; Μιλάμε για σώμα, όχι αστεία!" ψιθύρισε ο Γιώργος. "Α! Θα τον κάνω φίλο!" Τότε η οθόνη του υπολογιστή τρεμόπαιξε... και εμφανίστηκε το προφίλ του... Παρατήρησε το status του... Είχε αλλάξει και τώρα έγραφε τη λέξη "DEAD"...

Και τότε είδε μια σειρά από εικόνες νεκρών ανθρώπων, τεμαχισμένων, δολοφονημένων, εικόνες βασανιστηρίων να παρελαύνουν από την οθόνη του υπολογιστή ... Δε μπορούσε να πάρει το βλέμμα του από την οθόνη... Από τα μάτια του άρχισαν να τρέχουν δάκρυα... Η τελευταία εικόνα που είδε ήταν ενός γυμνού άντρα...

Τότε είδε τον άντρα αυτό να στέκεται δίπλα του... Σηκώθηκε από την καρέκλα. Ο άντρας τον αγκάλιασε και άρχισε να τον γδύνει. Και τότε ο Γιώργος ένιωσε ένα πόνο στην πλάτη του... σαν νύχια να είχαν εισχωρήσει κάτω από το δέρμα του... Έβαλε τις κραυγές... Ο άντρας που εμφανίστηκε από το πουθενά άρχισε να του βγάζει το δέρμα την ίδια στιγμή που συνέχιζε να τον αγκαλιάζει...

Τώρα του αφαιρούσε κομμάτια δέρματος από το πρόσωπο και τα έριχνε στο πάτωμα... Ο Γιώργος ήθελε να ξεφύγει αλλά δεν μπορούσε.

Έβαλε τις κραυγές ξανά... ή τουλάχιστον έτσι νόμιζε... Σε λίγα λεπτά ήταν νεκρός... Καθισμένος στην καρέκλα του, με δάκρυα στα μάτια... Στην οθόνη εμφανίστηκε ξανά το προφίλ εκείνου που θα έκανε φίλο. Στην πλάτη του Γιώργου, κάτω από τη μπλούζα που φορούσε θα έβλεπε κάποιος γρατσουνιές... σαν από νύχια...

Άννα Γαϊτάνου

Ετοιμαζόταν να στείλει ένα μήνυμα στο Θάνο, μέσω Facebook! Ξαφνικά η οθόνη τρεμόπαιξε... και εμφανίστηκε το προφίλ της... Παρατήρησε το status της... Είχε αλλάξει και τώρα έγραφε τη λέξη "DEAD"...

Και τότε είδε μια σειρά από εικόνες νεκρών ανθρώπων, τεμαχισμένων, δολοφονημένων, εικόνες βασανιστηρίων να παρελαύνουν από την οθόνη του υπολογιστή... Δε μπορούσε να πάρει το βλέμμα της από την οθόνη... Από τα μάτια της άρχισαν να τρέχουν δάκρυα... Η τελευταία εικόνα που είδε ήταν μια σύριγγα... Και τότε συνειδητοποίησε ότι καθόταν πάνω σε σύριγγες... οι βελόνες των οποίων διαπέρασαν και τρύπησαν το σώμα της... Άρχισε να αιμορραγεί από παντού.

Προσπάθησε να σηκωθεί από την καρέκλα της. Δεν τα κατάφερε... Ξεψύχησε... Οι σύριγγες εξαφανίστηκαν μόνο στο σώμα της σε κάποια σημεία υπήρχαν σημάδια από μικρά τσιμπήματα σαν από βελόνες! "Το μήνυμα σας έχει σταλεί" εμφανίστηκε στην οθόνη του υπολογιστή της... Μόνο που δε θα διάβαζε, ούτε θα έπαιρνε ποτέ την απάντηση...

Θάνος Μ.

Έπινε τον πρωινό καφέ του και χάζευε στο Facebook, όταν είδε ότι είχε ένα νέο μήνυμα... "Η Άννα θα είναι!" σκέφτηκε... περίμενε να του στείλει τη διεύθυνση της σελίδας που η Άννα έφτιαξε στο Facebook για το νέο της βιβλίο. Τότε η οθόνη του υπολογιστή τρεμόπαιξε... και εμφανίστηκε το προφίλ του... Παρατήρησε το status του... Είχε αλλάξει και τώρα έγραφε τη λέξη "DEAD"...

Και τότε είδε μια σειρά από εικόνες νεκρών ανθρώπων, τεμαχισμένων, δολοφονημένων, εικόνες βασανιστηρίων να παρελαύνουν από την οθόνη... Δε μπορούσε να πάρει το βλέμμα του από την οθόνη... Από τα μάτια του άρχισαν να τρέχουν δάκρυα... Η τελευταία εικόνα που είδε ήταν ο εαυτός του... Και η οθόνη του υπολογιστή έγινε σαν καθρέφτης... μέσα έβλεπε το πρόσωπο του... μόνο που ήταν διαφορετικό... είχε ρυτίδες... Κοίταξε τα χέρια του... Γερνούσε... Ξαφνικά το σώμα του και το δέρμα του άρχισε να χαλαρώνει και στη συνέχεια να αποσυντίθεται... Κομμάτια δέρματος και σάρκας έπεφταν στο πάτωμα...

Προσπάθησε να σηκωθεί από την καρέκλα του. Δεν τα κατάφερε... Ήταν νεκρός... και νέος! Το μήνυμα της Άννας εμφανίστηκε στην οθόνη του υπολογιστή...

Gus Kats

Καθόταν μπροστά στον υπολογιστή. Βαριόταν. Μόλις ανέβασε στο Facebook ένα κομμάτι techno που είχε λατρέψει. Τότε η οθόνη του υπολογιστή τρεμόπαιξε... Παρατήρησε το status του... Είχε αλλάξει και τώρα έγραφε τη λέξη "DEAD"...

Και τότε είδε μια σειρά από εικόνες νεκρών ανθρώπων, τεμαχισμένων, δολοφονημένων, εικόνες βασανιστηρίων να παρελαύνουν από την οθόνη... Δε μπορούσε να πάρει το βλέμμα του από την οθόνη... Από τα μάτια του άρχισαν να τρέχουν δάκρυα... Η τελευταία εικόνα που είδε ήταν... φώτα, πολύχρωμα φώτα...

Και τότε είδε σε όλο το σπίτι του φώτα... σαν να βρισκόταν σε ένα techno πάρτι... Και άκουσε μουσική... μόνο που η μουσική δυνάμωνε συνέχεια... Το κεφάλι του πήγαινε να σπάσει... Αίμα άρχισε να τρέχει από τα αυτιά του... στη συνέχεια από τα μάτια του... οι βολβοί των ματιών πετάχτηκαν έξω από τη θέση τους...

Σε λίγα λεπτά ήταν νεκρός...Καθισμένος στην καρέκλα του, με δάκρυα στα μάτια... Στην οθόνη εμφανίστηκε ξανά ο σύνδεσμος- video από το youtube του μουσικού κομματιού που είχε ανεβάσει.

Γιώργος Αρ.

Η οθόνη του υπολογιστή τρεμόπαιξε... και εμφανίστηκε το προφίλ του... Παρατήρησε το status του... Είχε αλλάξει και τώρα έγραφε τη λέξη "DEAD"...

Και τότε είδε μια σειρά από εικόνες νεκρών ανθρώπων, τεμαχισμένων, δολοφονημένων, εικόνες βασανιστηρίων να παρελαύνουν από την οθόνη... Δε μπορούσε να πάρει το βλέμμα του από την οθόνη... Από τα μάτια του άρχισαν να τρέχουν δάκρυα... Η τελευταία εικόνα που είδε ήταν μιας φωτογραφικής μηχανής.

Τότε δεκάδες φλας φωτογραφικών μηχανών φώτισαν το χώρο γύρω του... Μόνο που ένιωθε το φως από τα φλας να τον καίει... Και τα φλας γινόντουσαν περισσότερα... Το δέρμα του είχε γεμίσει εγκαύματα... Καιγόταν! Ξαφνικά σπίθες βγήκαν από διάφορα σημεία του σώματος. Είχε πάρει φωτιά... Ούρλιαζε! Έπεσε στο πάτωμα και προσπαθούσε να σβήσει τη φωτιά!

Προσπάθησε να φτάσει στην πόρτα του σπιτιού του. Δεν τα κατάφερε... Ήταν νεκρός... Πάνω στο γραφείο υπήρχε μια φωτογραφία... Δεν θα μπορούσε κανείς να καταλάβει τι έδειχνε... το φλας είχε καλύψει τα πάντα...

Βασίλης Σ.

Είχε φτιάξει ζεστή σοκολάτα και είχε καθίσει μπροστά στον υπολογιστή. Στο γραφείο ήταν ακουμπισμένο και ένα βιβλίο βιολογίας για τα φυτά και το φύλλωμα τους που έπρεπε να διαβάσει για τις εξετάσεις. Και δεν είχε καμιά διάθεση. Στο εξώφυλλο είχε έναν κισσό. "Ας μπούμε λίγο στο Facebook!" είπε... Η οθόνη του υπολογιστή τρεμόπαιξε... και εμφανίστηκε το προφίλ του... Παρατήρησε το status του... Είχε αλλάξει και τώρα έγραφε τη λέξη "DEAD"...

Και τότε είδε μια σειρά από εικόνες νεκρών ανθρώπων, τεμαχισμένων, δολοφονημένων, εικόνες βασανιστηρίων να παρελαύνουν από την οθόνη του υπολογιστή... Δε μπορούσε να πάρει το βλέμμα του από την οθόνη... Από τα μάτια του άρχισαν να τρέχουν δάκρυα... Η τελευταία εικόνα που είδε ήταν ένας κισσός...

Τότε παρατήρησε στα πόδια της καρέκλας του να έχει φυτρώσει ένας κισσός... ο οποίος μεγάλωσε αμέσως και τον τύλιξε, δένοντας τον στην καρέκλα του... Το φύλλωμα του... Κάτι είχε το φύλλωμα του... Το δέρμα του γέμισε φουσκάλες που άρχισαν να σκάνε... Αίμα βγήκε από το στόμα του...

Σε λίγα λεπτά ήταν νεκρός...Καθισμένος στην καρέκλα του, με δάκρυα στα μάτια... Στο αριστερό πόδι της καρέκλας υπήρχε το φύλλο ενός κισσού...

Δημήτριος Πε.

Το κινητό που είχε του επέτρεπε να μπαίνει στο λογαριασμό του στο Facebook και από εκεί... Βρισκόταν στο μετρό... Είχε ακόμα τέσσερις στάσεις πριν τον προορισμό του... Ξαφνικά η οθόνη τρεμόπαιξε... και εμφανίστηκε το προφίλ του... Παρατήρησε το status του... Είχε αλλάξει και τώρα έγραφε τη λέξη "DEAD"...

Και τότε είδε μια σειρά από εικόνες νεκρών ανθρώπων, τεμαχισμένων, δολοφονημένων, εικόνες βασανιστηρίων να παρελαύνουν από την οθόνη του κινητού... Δε μπορούσε να πάρει το βλέμμα του από την οθόνη... Από τα μάτια του άρχισαν να τρέχουν δάκρυα... Η τελευταία εικόνα που είδε ήταν νερό...

Ξαφνικά ένιωσε να πνίγεται... Σαν να βρισκόταν στο βυθό της θάλασσας... στο στόμα του είχε τη γεύση αλμύρας... τώρα ένιωσε τους πνεύμονες του να γεμίζουν νερό... Δε θα άντεχε για πολύ ακόμα... Χρειάστηκαν μόνο μερικά λεπτά...

Ήταν νεκρός... όπως ήταν καθισμένος μέσα στο μετρό σωριάστηκε στο πάτωμα... Τα παπούτσια του ήταν υγρά... Ο κόσμος άρχισε να φωνάζει...

Χαβιαράκη Μ.

Ετοιμαζόταν να στείλει ένα μήνυμα στον Αντώνη, μέσω Facebook! Ήθελε να τον ρωτήσει πότε θα έρθει επιτέλους Θεσσαλονίκη. Ξαφνικά η οθόνη τρεμόπαιξε... και εμφανίστηκε το προφίλ της... Παρατήρησε το status της... Είχε αλλάξει και τώρα έγραφε τη λέξη "DEAD"...

Και τότε είδε μια σειρά από εικόνες νεκρών ανθρώπων, τεμαχισμένων, δολοφονημένων, εικόνες βασανιστηρίων να παρελαύνουν από την οθόνη του υπολογιστή... Δε μπορούσε να πάρει το βλέμμα της από την οθόνη... Από τα μάτια της άρχισαν να τρέχουν δάκρυα... Η τελευταία εικόνα που είδε ήταν το μπουκαλάκι ενός αρώματος!

Και τότε ένιωσε μια δυνατή μυρωδιά... Ήταν τόσο έντονη... Και γινόταν όλο και πιο έντονη. Άρωμα... Αίμα έτρεξε από τη μύτη της. Ζαλιζόταν. Το άρωμα τώρα ένιωσε να έχει ποτίσει όλο της το σώμα. Μια έντονη φαγούρα την κυρίευσε... Άρχισε να ξύνεται... Γέμισε το σώμα της πληγές... Έβαλε τις κραυγές...

Προσπάθησε να σηκωθεί από την καρέκλα της. Δεν τα κατάφερε... Ήταν νεκρή... Στο χώρο όμως υπήρχε ακόμα η μυρωδιά του αρώματος...

Larry E.

Η οθόνη του υπολογιστή τρεμόπαιξε... και εμφανίστηκε το προφίλ του... Παρατήρησε το status του... Είχε αλλάξει και τώρα έγραφε τη λέξη "DEAD"...

Και τότε είδε μια σειρά από εικόνες νεκρών ανθρώπων, τεμαχισμένων, δολοφονημένων, εικόνες βασανιστηρίων να παρελαύνουν από την οθόνη... Δε μπορούσε να πάρει το βλέμμα του από την οθόνη... Από τα μάτια του άρχισαν να τρέχουν δάκρυα... Η τελευταία εικόνα που είδε ήταν σύρματα...

Κοίταξε ξανά την καρέκλα του... και τότε παρατήρησε πως ήταν δεμένος σε όλο του το κορμί με σύρματα, τα οποία σταδιακά άρχισαν να εισχωρούν στη σάρκα του... και έμπαιναν όλο και πιο βαθιά... μέχρι που έφτασαν στα οστά... Ούρλιαζε συνέχεια αλλά κανείς δεν τον άκουγε...

Σε λίγα λεπτά ήταν νεκρός...Καθισμένος στην καρέκλα του, με δάκρυα στα μάτια...

Δημήτρης Γρ.

Έγραφε μια σημείωση στο Facebook με τους στίχους ενός ιδιαίτερου τραγουδιού που είχε γράψει και ήθελε να δει τις αντιδράσεις φίλων και γνωστών. Η οθόνη του υπολογιστή τρεμόπαιξε... και εμφανίστηκε το προφίλ του... Παρατήρησε το status του... Είχε αλλάξει και τώρα έγραφε τη λέξη "DEAD"...

Και τότε είδε μια σειρά από εικόνες νεκρών ανθρώπων, τεμαχισμένων, δολοφονημένων, εικόνες βασανιστηρίων να παρελαύνουν από την οθόνη... Δε μπορούσε να πάρει το βλέμμα του από την οθόνη... Από τα μάτια του άρχισαν να τρέχουν δάκρυα... Η τελευταία εικόνα που είδε ήταν μια πένα...

Τον έπιασε μια μανία να γράψει... Μπροστά του είχε χαρτί και βρήκε μια πένα... δεν έγραφε... ήθελε μελάνι... δεν είχε... σαν κάτι να τον ανάγκαζε κάρφωσε την πένα στις φλέβες του αριστερού καρπού του... τη γέμισε με αίμα... άρχισε να γράφει... ήθελε και άλλο αίμα και κάρφωσε τώρα την πένα στις φλέβες του δεξιού του χεριού... Ο πόνος ήταν φρικτός. Στα πόδια του είχε σχηματιστεί μια λίμνη αίματος...

Σε λίγα λεπτά ήταν νεκρός...Καθισμένος στην καρέκλα του, με δάκρυα στα μάτια... πάνω στο γραφείο του ένα χαρτί... μόνο κανείς δε θα έβγαζε νόημα από αυτό που είχε γράψει. Στην οθόνη εμφανίστηκε η σημείωση του... "Η σημείωση σας έχει δημοσιευτεί"...

Κυριάκος Εμ.

Έκανε ένα διάλειμμα από τη δουλειά του στο γραφείο και μπήκε λίγο στο λογαριασμό του στο Facebook. Η οθόνη του υπολογιστή τρεμόπαιξε... και εμφανίστηκε το προφίλ του... Παρατήρησε το status του... Είχε αλλάξει και τώρα έγραφε τη λέξη "DEAD"...

Και τότε είδε μια σειρά από εικόνες νεκρών ανθρώπων, τεμαχισμένων, δολοφονημένων, εικόνες βασανιστηρίων να παρελαύνουν από την οθόνη... Δε μπορούσε να πάρει το βλέμμα του από την οθόνη... Από τα μάτια του άρχισαν να τρέχουν δάκρυα... Η τελευταία εικόνα που είδε ήταν τη φωτογραφία ενός ιού... σαν εκείνες που βλέπει κανείς στα επιστημονικά περιοδικά...

Ξαφνικά άρχισε να φτερνίζεται... Δεν ένιωθε καλά... Το μέτωπο του ψηνόταν στον πυρετό. Τώρα τον πονούσαν όλα τα κόκαλα του. Τώρα τον πονούσε ο λαιμός του. Δεν μπορούσε να κουνηθεί. Ένιωσε τον πυρετό να ανεβαίνει... Πήγε να σηκωθεί! Δεν μπορούσε. Το σώμα του γέμισε σπυριά με πύον... Δεν άντεχε...

Ήταν νεκρός... όπως ήταν καθισμένος σωριάστηκε στο πάτωμα... Οι συνάδελφοι του άρχισαν να φωνάζουν...

Γιώργος Μουστ.

Η οθόνη του υπολογιστή τρεμόπαιξε... και εμφανίστηκε το προφίλ του... Παρατήρησε το status του... Είχε αλλάξει και τώρα έγραφε τη λέξη "DEAD"...

Και τότε είδε μια σειρά από εικόνες νεκρών ανθρώπων, τεμαχισμένων, δολοφονημένων, εικόνες βασανιστηρίων να παρελαύνουν από την οθόνη... Δε μπορούσε να πάρει το βλέμμα του από την οθόνη... Από τα μάτια του άρχισαν να τρέχουν δάκρυα... Η τελευταία εικόνα που είδε ήταν μια πρίζα...

Σαν να εξαναγκαζόταν από κάποιον σηκώθηκε και έβγαλε το κεντρικό καλώδιο του υπολογιστή από την πρίζα και έβαλε τα δάχτυλα του. Ο υπολογιστής ακόμα δούλευε. Το ρεύμα διαπέρασε όλο του το σώμα. Ένιωθε τη σάρκα του να καίγεται... το μύριζε...

Σε λίγα λεπτά ήταν νεκρός...Καθισμένος στην καρέκλα του, με δάκρυα στα μάτια...

Δημήτρης Κα.

Είχε φτιάξει καφέ και είχε καθίσει μπροστά στον υπολογιστή. "Ας μπούμε λίγο στο Facebook!" είπε παίζοντας με τα μαλλιά του... Η οθόνη του υπολογιστή τρεμόπαιξε... και εμφανίστηκε το προφίλ του... Παρατήρησε το status του... Είχε αλλάξει και τώρα έγραφε τη λέξη "DEAD"...

Και τότε είδε μια σειρά από εικόνες νεκρών ανθρώπων, τεμαχισμένων, δολοφονημένων, εικόνες βασανιστηρίων να παρελαύνουν από την οθόνη του υπολογιστή... Δε μπορούσε να πάρει το βλέμμα του από την οθόνη... Από τα μάτια του άρχισαν να τρέχουν δάκρυα... Η τελευταία εικόνα που είδε ήταν μια τούφα από μαλλιά...

Ξαφνικά είδε τα μαλλιά του να μεγαλώνουν... να τυλίγουν το σώμα του... τώρα έμπαιναν στο στόμα του και κατέβαιναν στον λάρυγγα του. Δε μπορούσε να ανασάνει. Πνιγόταν. Αίμα βγήκε από το στόμα του.

Ήταν νεκρός... στο πάτωμα μια κομμένη τούφα μαλλιά...

Μιχάλης Πα.

Περίμενε να τελειώσει πως και πως το δίωρο της σκοπιάς. Περίμενε να τελειώσει πως και πως η θητεία του. Ευτυχώς είχε το κινητό μαζί του και μπορούσε να μπαίνει στο Facebook. Ξαφνικά η οθόνη τρεμόπαιξε... και εμφανίστηκε το προφίλ του... Παρατήρησε το status του... Είχε αλλάξει και τώρα έγραφε τη λέξη "DEAD"...

Και τότε είδε μια σειρά από εικόνες νεκρών ανθρώπων, τεμαχισμένων, δολοφονημένων, εικόνες βασανιστηρίων να παρελαύνουν από την οθόνη του κινητού... Δε μπορούσε να πάρει το βλέμμα του από την οθόνη... Από τα μάτια του άρχισαν να τρέχουν δάκρυα... Η τελευταία εικόνα που είδε ήταν ένα όπλο...

Τότε άκουσε πυροβολισμούς... και ένιωσε το σώμα του να το διαπερνούν εκατοντάδες σφαίρες και να το τρυπούν. Γέμισε πληγές.

Ήταν νεκρός... Δάκρυα έτρεχαν στα μάτια του. Όταν είδε εκείνη την τελευταία εικόνα κρατούσε ακόμα το όπλο. Καθώς το άψυχο σώμα σωριαζόταν μπρούμυτα κάτω, ο λαιμός του καρφώθηκε στην ξιφολόγχη.

Αννίτα Κα.

Ξαφνικά η οθόνη του υπολογιστή της τρεμόπαιξε... και εμφανίστηκε το προφίλ της... Παρατήρησε το status της... Είχε αλλάξει και τώρα έγραφε τη λέξη "DEAD"...

Και τότε είδε μια σειρά από εικόνες νεκρών ανθρώπων, τεμαχισμένων, δολοφονημένων, εικόνες βασανιστηρίων να παρελαύνουν από την οθόνη του υπολογιστή... Δε μπορούσε να πάρει το βλέμμα της από την οθόνη... Από τα μάτια της άρχισαν να τρέχουν δάκρυα... Η τελευταία εικόνα που είδε ήταν ένα μαχαίρι...

Και τότε ένιωσε μια σουβλιά στο αριστερό της πλευρό. Είδε να σχηματίζεται μια πληγή, σαν κάποιος να την είχε μαχαιρώσει... μετά ένα κόψιμο από το πουθενά στο πρόσωπο... μετά και άλλο. Δεχόταν τώρα απανωτές μαχαιριές σε όλο της το σώμα...

Προσπάθησε να σηκωθεί από την καρέκλα της. Δεν τα κατάφερε... Ήταν νεκρή!

Angie Korre

Ετοιμαζόταν να κάνει like σε ένα poster που είχε δημοσιεύσει ο Αντώνης στο wall του στο Facebook από μια καινούρια ιστορία που είχε γράψει! Ξαφνικά η οθόνη τρεμόπαιξε... και εμφανίστηκε το προφίλ της... Παρατήρησε το status της... Είχε αλλάξει και τώρα έγραφε τη λέξη "DEAD"...

Και τότε είδε μια σειρά από εικόνες νεκρών ανθρώπων, τεμαχισμένων, δολοφονημένων, εικόνες βασανιστηρίων να παρελαύνουν από την οθόνη του υπολογιστή... Δε μπορούσε να πάρει το βλέμμα της από την οθόνη... Από τα μάτια της άρχισαν να τρέχουν δάκρυα... Η τελευταία εικόνα που είδε ήταν ένα καρφί...

Τότε ένιωσε έναν οξύ πόνο στην πλάτη... σαν κάποιος να της κάρφωσε ένα καρφί, χτυπώντας το με σφυρί. Τώρα ο ίδιος πόνος στο χέρι... είδε ένα καρφί να τρυπάει την παλάμη της... σαν κάποιος να την κάρφωνε στην καρέκλα που καθόταν. Το σώμα της τώρα γέμισε καρφιά... Ήθελε να σηκωθεί από εκεί αλλά ήταν αδύνατο!

Σε λίγα λεπτά ήταν νεκρή... Καθισμένη στην καρέκλα της, με δάκρυα στα μάτια...

Sandy Cn

Η οθόνη του υπολογιστή τρεμόπαιξε... και εμφανίστηκε το προφίλ της... Παρατήρησε το status της... Είχε αλλάξει και τώρα έγραφε τη λέξη "DEAD"...

Και τότε είδε μια σειρά από εικόνες νεκρών ανθρώπων, τεμαχισμένων, δολοφονημένων, εικόνες βασανιστηρίων να παρελαύνουν από την οθόνη... Δε μπορούσε να πάρει το βλέμμα της από την οθόνη... Από τα μάτια της άρχισαν να τρέχουν δάκρυα... Η τελευταία εικόνα που είδε ήταν ένα δόντι...

Ξαφνικά ένιωσε ένα δυνατό πόνο στη στοματική της κοιλότητα. Έφτυσε αίμα... και μαζί ένα δόντι βγήκε από το στόμα της... μετά και άλλο... έχανε τα δόντια της... Τώρα ο πόνος στην κάτω γνάθο ήταν πιο ισχυρός... προσπάθησε να μιλήσει αλλά δε τα κατάφερε... Η κάτω γνάθος της είχε ξεριζωθεί και είχε πέσει στο πάτωμα...

Σε λίγα λεπτά ήταν νεκρή...Καθισμένη στην καρέκλα της, με δάκρυα στα μάτια...

Βλάσσης Σ.

Μόλις είχε γυρίσει από τη δουλειά του. "Ας μπούμε λίγο στο Facebook!" είπε... Η οθόνη του υπολογιστή τρεμόπαιξε... και εμφανίστηκε το προφίλ του... Παρατήρησε το status του... Είχε αλλάξει και τώρα έγραφε τη λέξη "DEAD"...

Και τότε είδε μια σειρά από εικόνες νεκρών ανθρώπων, τεμαχισμένων, δολοφονημένων, εικόνες βασανιστηρίων να παρελαύνουν από την οθόνη του υπολογιστή... Δε μπορούσε να πάρει το βλέμμα του από την οθόνη... Από τα μάτια του άρχισαν να τρέχουν δάκρυα... Η τελευταία εικόνα που είδε ήταν ένα τσιγάρο...

Τότε είδε να βγαίνει από το στόμα του καπνός. Ο οποίος γινόταν όλο και πιο πυκνός... Και το δέρμα του άρχισε να γεμίζει μαύρα στίγματα μέχρι που μαύρισε ολόκληρο... και άρχισε να σαπίζει... Άρχισε να ουρλιάζει... Δεν τον άκουγε κανείς!

Σε λίγα λεπτά ήταν νεκρός... από το στόμα του έβγαινε ακόμα καπνός...

Toymaker

Δούλευε εδώ και μέρες κλεισμένος μέσα στο σπίτι, με το κινητό απενεργοποιημένο και με άκρα μυστικότητα πάνω σε μια νέα ιστορία. Ήταν σχεδόν έτοιμος και σε λίγο θα έδινε στη δημοσιότητα στο Facebook το πρώτο poster της ιστορίας...

Ήξερε ότι αυτή η ιστορία θα ήταν το αριστούργημα του... Άναψε τσιγάρο...

Η οθόνη του υπολογιστή τρεμόπαιξε... και εμφανίστηκε το προφίλ του... Παρατήρησε το status του... Είχε αλλάξει και τώρα έγραφε τη λέξη "DEAD"...

Και τότε είδε μια σειρά από εικόνες νεκρών ανθρώπων, τεμαχισμένων, δολοφονημένων, εικόνες βασανιστηρίων να παρελαύνουν από την οθόνη του υπολογιστή... Δε μπορούσε να πάρει το βλέμμα του από την οθόνη... Από τα μάτια του άρχισαν να τρέχουν δάκρυα... Η τελευταία εικόνα που είδε ήταν... "Θεέ μου! Δεν είναι δυνατόν!" ψιθύρισε...

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Tweet This

1 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

κ α τ α π λ η κ τ ι κ ό... πόσο καιρό είχα να διαβάσω ένα σύγχρονο κείμενο και να μη βρω περιττή φράση... πολύ πολύ καλό!! Βάγια Κάλφα

Blog Widget by LinkWithin