SECTAΠιστέψτε σε Αυτόν
το τέταρτο post
για το πρώτο post, δείτε εδώ
για το δεύτερο post, δείτε εδώ
για το τρίτο post, δείτε εδώ
Tweet This
για το πρώτο post, δείτε εδώ
για το δεύτερο post, δείτε εδώ
για το τρίτο post, δείτε εδώ
Κοιμητήριο Père-Lachaise, Παρίσι…
Η Martha King στεκόταν φανερά έκπληκτη και αμήχανη μπροστά στον τάφο όπου είχε δολοφονηθεί ο μοναχός το προηγούμενο βράδυ. Πάνω στην μαρμάρινη πλάκα και στη βάση του γλυπτού που διακοσμούσε τον τάφο υπήρχαν ίχνη αίματος, σημάδια της άγριας δολοφονίας που είχε λάβει χώρα.
Η έκπληξη και η αμηχανία όμως της Martha προερχόταν από το γλυπτό το οποίο αντίκρισε. Ένας ανδρόγυνος άγγελος-δαίμονας με φτερά, σώμα και ένδυμα αγγέλου, αλλά νύχια και κέρατα διαβόλου… και το πρόσωπο… το μισό απεικόνιζε άγγελο και το άλλο μισό διάβολο… Είχε τόσο εντυπωσιαστεί που αρχικά δεν έδωσε σημασία στα δάκρυα αίματος κάτω από τα μάτια, στο πρόσωπο του γλυπτού.
Χρειάστηκαν να περάσουν αρκετά λεπτά για να μιλήσει.
«Έχω έρθει αρκετές φορές στο κοιμητήριο, είτε σαν φοιτήτρια, είτε σαν καθηγήτρια, αλλά δεν γνώριζα την ύπαρξη αυτού του γλυπτού, ούτε γνωρίζω κανένα βιβλίο να το αναφέρει.»
«Ίσως σας φανεί παράξενη η ερώτηση, αλλά γνωρίζεται τι ακριβώς απεικονίζει;» ρώτησε ο ιερέας – μοναχός Agnellus που στεκόταν ακριβώς δίπλα της.
«Νομίζω πως ναι…»
Παρασκευή 13 Οκτωβρίου 1307, Γαλλία…
Σε ολόκληρη τη Γαλλία επικρατούσε αναταραχή. Κατόπιν μυστικής εντολής του βασιλιά Φιλίππου του Ωραίου, οι Ιππότες του Ναού συλλαμβάνονταν και οδηγούνταν στο θάνατο αφού προηγουμένως υποβάλλονταν σε φρικτά βασανιστήρια.
Λίγο καιρό πριν ο Πάπας Κλήμης Έ είχε καταργήσει το τάγμα τους και έδωσε την άδεια στο Φίλιππο να δημεύσει ολόκληρη την περιουσία τους που τόσο καιρό την εποφθαλμιούσε.
Οι Ιππότες του Ναού δεν ήταν προετοιμασμένοι και σ’ αυτό είχε συμβάλλει η αθώωση τους σε δίκη που είχε προηγηθεί όπου είχαν κατηγορηθεί για αιρετικές δοξασίες κατά τις μυητικές τους τελετές, μέχρι και για οργιαστική λατρεία του Σατανά. Ο Πάπας είχε πειστεί πως ήταν αθώοι και πως τους είχε συκοφαντήσει ο Φίλιππος πάραυτα βλέποντας την αυξανόμενη οικονομική δύναμη τους και επιρροή είχε πάρει την απόφαση να καταργήσει το τάγμα, ανοίγοντας το δρόμο στο Φίλιππο για να τους εξοντώσει.
Ήταν αργά το βράδυ της Παρασκευής 13 Οκτωβρίου 1307 και ο τελευταίος Μέγας Μάγιστρος των Ιπποτών του Ναού Jacques de Molay, στεκόταν προστατευμένος από το σκοτάδι και κρυμμένος σε ένα στενό του Παρισιού, κοντά στο σημείο όπου λεγόταν ότι άφησε την τελευταία του πνοή ο Άγιος Médéric.
Ο Jacques de Molay κρατούσε σφιχτά με τα δυο του χέρια έναν δεμένο τόμο καλυμμένο με δέρμα ζώου. Ήξερε ότι δε θα μπορούσε να κρυφτεί για πολύ ακόμα και ότι οι στρατιώτες του βασιλιά θα τον εντόπιζαν γι’ αυτό και ευχόταν να μην αργούσε ο άνθρωπος που περίμενε. Και τότε από στο βάθος του σοκακιού άκουσε βήματα. Κράτησε με το ένα του χέρι τον τόμο και έβαλε το άλλο στο θηκάρι στη ζώνη του, έτοιμος να βγάλει το σπαθί του και να επιτεθεί.
Όποιος και αν ήταν πλησίαζε… και τώρα βρισκόταν σε απόσταση αναπνοής. Ήταν έτοιμος να βγάλει το σπαθί από τη θέση του όταν η μορφή μίλησε… «Secta» είπε…
Ο Jacques de Molay πήρε μια βαθιά ανάσα… Η μορφή, που στεκόταν τώρα απέναντι του και την οποία όμως δε μπορούσε να διακρίνει από το σκοτάδι και από την έλλειψη φωτός στο σοκάκι, άπλωσε το χέρι της…
Ο Jacques διέκρινε μόνο το μαύρο ύφασμα που κρεμόταν στην άκρη του χεριού, τμήμα του μαύρου μανδύα που φορούσε η μορφή… Παρέδωσε τον τόμο… «Deus vult» είπε στη μορφή, η οποία πήρε τον τόμο και χάθηκε στο σκοτάδι…
Λίγες ώρες αργότερα οι στρατιώτες του βασιλιά εντόπισαν το Μέγα Μάγιστρο και τον συνέλαβαν. Την επόμενη μέρα ο Jacques de Molay κάηκε στην πυρά.
Μερικές εβδομάδες πιο μετά, στη Σκωτία, ο αφορισμένος από τον Ποντίφικα, βασιλιάς Ροβέρτος Ά παραλάμβανε ένα τόμο καλυμμένο με δέρμα ζώου.
Κοιμητήριο Père-Lachaise, Παρίσι…
Η Martha King περιεργάστηκε το γλυπτό. Δεν πίστευε αυτό που έβλεπε!
«Λοιπόν κυρία King, ποιος είναι αυτός ο δαίμονας που απεικονίζει το γλυπτό;» ρώτησε επίμονα ο μοναχός Agnellus.
«Μα δεν απεικονίζει δαίμονα…» είπε η Martha «…αλλά έναν Αρχάγγελο!»
Ο μοναχός την κοίταξε σαστισμένος αλλά η Martha παρασυρμένη συνέχισε να μιλάει…
«Πρόκειται για τον Αρχάγγελο της Παλαιάς Διαθήκης Raziel. Αναφέρεται μόνο σε μυστικιστικά κείμενα. Παρουσιάζεται μισός άγγελος και μισός δαίμονας και αυτό γιατί κινείται ανάμεσα στην Κόλαση και τον Παράδεισο διατηρώντας την ισορροπία των δυνάμεων αφού είναι υπεύθυνος για την κατανομή τους. Βέβαια το ενδιαφέρον βρίσκεται αλλού… στο όνομα του… Raziel θα πει το «μυστικό ή τα μυστικά του Θεού…»
Ο μοναχός ενώ πριν έδειχνε σαστισμένος, τώρα έδειχνε τρομοκρατημένος…
Την ίδια στιγμή…
…στο Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης επικρατούσε προβληματισμός. Είχαν πληροφορηθεί την έκτακτη σύνοδο την οποία συγκάλεσε ο Ποντίφικας και στην οποία είχε κληθεί να συμμετάσχει και ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ΄Β. Αυτό που δε γνώριζαν όμως ήταν ότι σε μερικές ώρες στο αεροπλάνο της πτήσης Παρίσι-Κωνσταντινούπολη που θα προσγειωνόταν στο αεροδρόμιο Sabiha Gökçen , επέβαινε και κάποιος που ερχόταν με σκοπό να δολοφονήσει τον Πατριάρχη…
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Η Martha King στεκόταν φανερά έκπληκτη και αμήχανη μπροστά στον τάφο όπου είχε δολοφονηθεί ο μοναχός το προηγούμενο βράδυ. Πάνω στην μαρμάρινη πλάκα και στη βάση του γλυπτού που διακοσμούσε τον τάφο υπήρχαν ίχνη αίματος, σημάδια της άγριας δολοφονίας που είχε λάβει χώρα.
Η έκπληξη και η αμηχανία όμως της Martha προερχόταν από το γλυπτό το οποίο αντίκρισε. Ένας ανδρόγυνος άγγελος-δαίμονας με φτερά, σώμα και ένδυμα αγγέλου, αλλά νύχια και κέρατα διαβόλου… και το πρόσωπο… το μισό απεικόνιζε άγγελο και το άλλο μισό διάβολο… Είχε τόσο εντυπωσιαστεί που αρχικά δεν έδωσε σημασία στα δάκρυα αίματος κάτω από τα μάτια, στο πρόσωπο του γλυπτού.
Χρειάστηκαν να περάσουν αρκετά λεπτά για να μιλήσει.
«Έχω έρθει αρκετές φορές στο κοιμητήριο, είτε σαν φοιτήτρια, είτε σαν καθηγήτρια, αλλά δεν γνώριζα την ύπαρξη αυτού του γλυπτού, ούτε γνωρίζω κανένα βιβλίο να το αναφέρει.»
«Ίσως σας φανεί παράξενη η ερώτηση, αλλά γνωρίζεται τι ακριβώς απεικονίζει;» ρώτησε ο ιερέας – μοναχός Agnellus που στεκόταν ακριβώς δίπλα της.
«Νομίζω πως ναι…»
Παρασκευή 13 Οκτωβρίου 1307, Γαλλία…
Σε ολόκληρη τη Γαλλία επικρατούσε αναταραχή. Κατόπιν μυστικής εντολής του βασιλιά Φιλίππου του Ωραίου, οι Ιππότες του Ναού συλλαμβάνονταν και οδηγούνταν στο θάνατο αφού προηγουμένως υποβάλλονταν σε φρικτά βασανιστήρια.
Λίγο καιρό πριν ο Πάπας Κλήμης Έ είχε καταργήσει το τάγμα τους και έδωσε την άδεια στο Φίλιππο να δημεύσει ολόκληρη την περιουσία τους που τόσο καιρό την εποφθαλμιούσε.
Οι Ιππότες του Ναού δεν ήταν προετοιμασμένοι και σ’ αυτό είχε συμβάλλει η αθώωση τους σε δίκη που είχε προηγηθεί όπου είχαν κατηγορηθεί για αιρετικές δοξασίες κατά τις μυητικές τους τελετές, μέχρι και για οργιαστική λατρεία του Σατανά. Ο Πάπας είχε πειστεί πως ήταν αθώοι και πως τους είχε συκοφαντήσει ο Φίλιππος πάραυτα βλέποντας την αυξανόμενη οικονομική δύναμη τους και επιρροή είχε πάρει την απόφαση να καταργήσει το τάγμα, ανοίγοντας το δρόμο στο Φίλιππο για να τους εξοντώσει.
Ήταν αργά το βράδυ της Παρασκευής 13 Οκτωβρίου 1307 και ο τελευταίος Μέγας Μάγιστρος των Ιπποτών του Ναού Jacques de Molay, στεκόταν προστατευμένος από το σκοτάδι και κρυμμένος σε ένα στενό του Παρισιού, κοντά στο σημείο όπου λεγόταν ότι άφησε την τελευταία του πνοή ο Άγιος Médéric.
Ο Jacques de Molay κρατούσε σφιχτά με τα δυο του χέρια έναν δεμένο τόμο καλυμμένο με δέρμα ζώου. Ήξερε ότι δε θα μπορούσε να κρυφτεί για πολύ ακόμα και ότι οι στρατιώτες του βασιλιά θα τον εντόπιζαν γι’ αυτό και ευχόταν να μην αργούσε ο άνθρωπος που περίμενε. Και τότε από στο βάθος του σοκακιού άκουσε βήματα. Κράτησε με το ένα του χέρι τον τόμο και έβαλε το άλλο στο θηκάρι στη ζώνη του, έτοιμος να βγάλει το σπαθί του και να επιτεθεί.
Όποιος και αν ήταν πλησίαζε… και τώρα βρισκόταν σε απόσταση αναπνοής. Ήταν έτοιμος να βγάλει το σπαθί από τη θέση του όταν η μορφή μίλησε… «Secta» είπε…
Ο Jacques de Molay πήρε μια βαθιά ανάσα… Η μορφή, που στεκόταν τώρα απέναντι του και την οποία όμως δε μπορούσε να διακρίνει από το σκοτάδι και από την έλλειψη φωτός στο σοκάκι, άπλωσε το χέρι της…
Ο Jacques διέκρινε μόνο το μαύρο ύφασμα που κρεμόταν στην άκρη του χεριού, τμήμα του μαύρου μανδύα που φορούσε η μορφή… Παρέδωσε τον τόμο… «Deus vult» είπε στη μορφή, η οποία πήρε τον τόμο και χάθηκε στο σκοτάδι…
Λίγες ώρες αργότερα οι στρατιώτες του βασιλιά εντόπισαν το Μέγα Μάγιστρο και τον συνέλαβαν. Την επόμενη μέρα ο Jacques de Molay κάηκε στην πυρά.
Μερικές εβδομάδες πιο μετά, στη Σκωτία, ο αφορισμένος από τον Ποντίφικα, βασιλιάς Ροβέρτος Ά παραλάμβανε ένα τόμο καλυμμένο με δέρμα ζώου.
Κοιμητήριο Père-Lachaise, Παρίσι…
Η Martha King περιεργάστηκε το γλυπτό. Δεν πίστευε αυτό που έβλεπε!
«Λοιπόν κυρία King, ποιος είναι αυτός ο δαίμονας που απεικονίζει το γλυπτό;» ρώτησε επίμονα ο μοναχός Agnellus.
«Μα δεν απεικονίζει δαίμονα…» είπε η Martha «…αλλά έναν Αρχάγγελο!»
Ο μοναχός την κοίταξε σαστισμένος αλλά η Martha παρασυρμένη συνέχισε να μιλάει…
«Πρόκειται για τον Αρχάγγελο της Παλαιάς Διαθήκης Raziel. Αναφέρεται μόνο σε μυστικιστικά κείμενα. Παρουσιάζεται μισός άγγελος και μισός δαίμονας και αυτό γιατί κινείται ανάμεσα στην Κόλαση και τον Παράδεισο διατηρώντας την ισορροπία των δυνάμεων αφού είναι υπεύθυνος για την κατανομή τους. Βέβαια το ενδιαφέρον βρίσκεται αλλού… στο όνομα του… Raziel θα πει το «μυστικό ή τα μυστικά του Θεού…»
Ο μοναχός ενώ πριν έδειχνε σαστισμένος, τώρα έδειχνε τρομοκρατημένος…
Την ίδια στιγμή…
…στο Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης επικρατούσε προβληματισμός. Είχαν πληροφορηθεί την έκτακτη σύνοδο την οποία συγκάλεσε ο Ποντίφικας και στην οποία είχε κληθεί να συμμετάσχει και ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ΄Β. Αυτό που δε γνώριζαν όμως ήταν ότι σε μερικές ώρες στο αεροπλάνο της πτήσης Παρίσι-Κωνσταντινούπολη που θα προσγειωνόταν στο αεροδρόμιο Sabiha Gökçen , επέβαινε και κάποιος που ερχόταν με σκοπό να δολοφονήσει τον Πατριάρχη…
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου