Περί φόβου...
Δεν μου προκαλούν φόβο οι ιστορίες μου. Είναι διαφορετικό αυτό που λαμβάνω εγώ από τις ιστορίες μου -αλλά και από μια κινηματογραφική ταινία του είδους- και αυτό που λαμβάνει ο αναγνώστης. Για μένα ο τρόμος είναι πηγή ηδονής και αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου, για τον αναγνώστη είναι πηγή φόβου. Και ίσως ένα πολύ μικρό τμήμα των αναγνωστών λαμβάνει την ίδια ηδονή που λαμβάνω και εγώ.
Περί «κλοπής»...
«Κλέβω» και «κλέβω» συνέχεια ιδέες, εικόνες και στοιχεία γραφής. Από κει και πέρα κερδίζει κανείς το στοίχημα με το πώς θα εξελίξει την ιδέα, θα τη διαφοροποιήσει και εν τέλει θα την κάνει δική του. Δεν υπάρχει συγγραφέας που να μην «κλέβει» ιδέες και δεν υπάρχει παρθενογένεση στη λογοτεχνία και τον κινηματογράφο.
Περί παρθενογένεσης...
Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα ούτε στη λογοτεχνία, ούτε στον κινηματογράφο. Η τελευταία φορά που συνέβη ίσως αυτό ήταν πριν από 23 χρόνια όταν ο Clive Barker παρουσίασε τον "Pinhead" στο αναγνωστικό κοινό με το βιβλίο του "The Hellbound Heart". Αλλά και αυτό είναι σχετικό αφού και ο ίδιος άντλησε στοιχεία από πολλές πηγές για το δημιούργημα του. Στοιχεία που τα εξέλιξε για να παρουσιάσει τελικά κάτι του οποίου δεν υπήρχε προηγούμενο.
Ο τρόμος που γίνεται μόδα...
Ο τρόμος έχει γίνει ήδη μόδα, ειδικά στον κινηματογράφο. Στο Hollywood μια ταινία τρόμου κοστίζει λίγα και φέρνει πολλά στα ταμεία. Το "SAW" πρόσφατα ανακηρύχθηκε σαν το πιο εμπορικό franchise ταινιών τρόμου με εισπράξεις που ξεπερνούν τα 733 εκατομμύρια δολάρια όταν για να γυριστούν και οι επτά ταινίες χρειάστηκαν μόλις 67 εκατομμύρια. Βέβαια όταν κάτι γίνεται μόδα υπάρχουν και συνέπειες. Συνήθως ακολουθεί μαζική παραγωγή, προορισμένη για μαζική κατανάλωση και συνοδευόμενη από κακή ποιότητα αλλά πάντα θα υπάρχει κάτι που θα κάνει τη διαφορά.
Περί γραφής και ανταπόκρισης...
Αν κάποιος συγγραφέας ισχυριστεί πως γράφει μόνο και μόνο για να γράφει και πως η ύπαρξη αναγνωστικού κοινού ή μη τον αφήνει αδιάφορο είναι απλά ψεύτης! Όλοι θέλουν τα βιβλία τους να διαβάζονται και κανείς δε θέλει να μένει το βιβλίο του στο ράφι. Ένα βιβλίο που μένει στο ράφι δεν έχει ίσως και λόγο ύπαρξης.
Περί εμπειριών...
Είμαι 31 ετών. Δεν έχω ζήσει τα πάντα αλλά έχω ζήσει τόσα, ώστε και αν πέθαινα την επόμενη μέρα θα έφευγα πλήρης. Δεν έχω απωθημένα σε ότι αφορά τις εμπειρίες ζωής και είμαι τυχερός σε αυτό.
Μια καθημερινή ημέρα ενός συγγραφέα τρόμου...
Πίστευα και πάντα πιστεύω πως το ταλέντο είναι μόνο ένα 5% στη δημιουργία... Όλο το υπόλοιπο είναι δουλειά και μάλιστα καθημερινή. Έτσι θα ενημερωθώ μαζί με τον πρωινό καφέ για τα πάντα γύρω από το χώρο του τρόμου στον κινηματογράφο και τη λογοτεχνία. Καθημερινά φροντίζω να δω και μία τουλάχιστον ταινία του είδος άσχετα με την ποιότητα της. Από κει και πέρα η ημέρα περιλαμβάνει συγγραφή, δημιουργία posters για τις ιστορίες και ενασχόληση με το blog μου.
Το sex στο έργο μου...
Δεν περιγράφω τις ερωτικές-σεξουαλικές σκηνές (αν και κακώς υπάρχει η σύγχυση μεταξύ έρωτα και sex, αφού πρόκειται για δύο διαφορετικά πράγματα... το ένα αφορά την καρδιά και το άλλο το σώμα) απλά γιατί θεωρώ πως δεν είναι έτοιμο το αναγνωστικό κοινό για κάτι τέτοιο, τουλάχιστον με τα δικά μου δεδομένα και όπως αντιλαμβάνομαι εγώ το sex. Πολλές ιστορίες μου γράφονται σε δύο ή τρεις εκδοχές, που περιλαμβάνουν και hardcore σκηνές sex. Αυτές οι διαφορετικές εκδοχές των ιστοριών μου παραμένουν σε ένα αρχείο στον υπολογιστή μου. Δυστυχώς ζούμε σε μια θρησκόληπτη κοινωνία που έχει στιγματίσει το sex και του έχει δώσει μια εντελώς αρνητική χροιά και ας πρόκειται για μια σωματική ανάγκη όπως η τροφή. Και σαν ανάγκη πρέπει να την ικανοποιούμε. Οι φραγμοί και τα taboo δε με αφορούν. Και όπως το sex για μένα δεν έχει φραγμούς, έτσι δεν έχει και ο τρόμος.
Περί Θεού και θρησκείας...
Ο τρόμος σχετίζεται άμεσα με το Θεό και τη Θρησκεία αφού και τα δύο έχουν σαν στόχο το φόβο. Είμαι φανατικός άθεος. Πιστεύω αποκλειστικά και μόνο στον άνθρωπο. Σε ότι αφορά τη θρησκεία-θρησκείες έχουν προκαλέσει τόσο κακό, τόση αιματοχυσία αλλά το πλέον τραγικό είναι ότι συνέβαλαν στην ενίσχυση του ρατσισμού και του διαχωρισμού των ανθρώπων.
Το "Trapped"...
Στην ουσία πρόκειται για ένα βιβλίο με 25 διηγήματα που κινούνται από το χώρο του μεταφυσικού και θρησκευτικού τρόμου, μέχρι και το χώρο του splatter. Το βιβλίο προλογίζει ο Darren Lynn Bousman, σκηνοθέτης του "SAW" και ο άνθρωπος που μεσολάβησε για να μεταφερθεί προσεχώς στη μεγάλη οθόνη ένα από τα διηγήματα, το ομώνυμο, σε παραγωγή της Lionsgate. Το βιβλίο κυκλοφορεί σε όλα τα βιβλιοπωλεία από τις εκδόσεις PS, ένα σχετικά νέο εκδοτικό οίκο που αγκάλιασε με θέρμη τις ιστορίες μου.
Το "Toymaker's Diary"...
Το 2007 δημιούργησα το Toymaker's Diary, το πρώτο ελληνικό blog με θεματική γύρω από τον τρόμο. Το Toymaker's Diary είναι που με έκανε γνωστό σαν «παιχνιδοποιό» και μέχρι σήμερα έχουν δημοσιευτεί πάνω από 80 ιστορίες τρόμου. Αρχικός μου στόχος και μέχρι σήμερα παραμένει να βοηθήσει το blog ώστε να γίνει περισσότερο γνωστό και αγαπητό το είδος του λογοτεχνικού- κινηματογραφικού τρόμου στην Ελλάδα όπου είναι αλήθεια πως δεν υπάρχει παράδοση σε αντίθεση με τις βόρειες ευρωπαϊκές χώρες ή την Αμερική. Ένα είδος που έχει δώσει αριστουργήματα αλλά το οποίο μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν δεύτερης κατηγορίας ακόμα και στο εξωτερικό.
Ένας ιεραπόστολος του τρόμου;
Ίσως ο ωραιότερος χαρακτηρισμός που έχω ακούσει. Δεν ξέρω αν είμαι ένας «ιεραπόστολος του τρόμου», ξέρω απλά πως κάνω αυτό που αγαπώ και θα ήθελα να γνωρίσουν και άλλοι το είδος το τρόμου. Αν τελικά το πετυχαίνω έστω και εν μέρει, τότε θεωρώ πως είναι πολύ σημαντικό.
(Συνέντευξη στον Νίκο Τ. του pella.gr - 20 Noεμβρίου 2010)
Σύντομο βιογραφικό
Ο Τουμανίδης Αντώνης γεννήθηκε το 1979 στη Σκύδρα Εδέσσης. Σπούδασε Ιστορία της Τέχνης και Αρχαιολογία στα Ιωάννινα και Ιστορία της Τέχνης και Τεχνοκριτική στη Γαλλία. Στη Γαλλία πραγματοποίησε επιπλέον σπουδές στον κινηματογράφο και τη θρησκειολογία. Στη θρησκειολογία ειδικεύτηκε στην ιστορία των Παπών, η οποία μετέπειτα θα του προσέφερε πολύτιμο υλικό για τις ιστορίες του. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στη γαλλική θρησκευτική γλυπτική του 19ου αιώνα και υποψήφιος διδάκτορας με ειδίκευση στη σύγχρονη ελληνική γλυπτική. Είναι μέλος της IFACCA (International Federation of Arts Councils and Culture Agencies). Μιλάει Αγγλικά, Γαλλικά και Ιταλικά. Έχει ασχοληθεί με το θέατρο και την ποίηση, τη διοργάνωση εκθέσεων τέχνης και αρθρογράφησε σε διάφορα έντυπα μέχρι που τον κέρδισε ο τρόμος. Την περίοδο αυτή κυκλοφορεί το βιβλίο του "TRAPPED" από τις Εκδόσεις PS.
Tweet This








2 σχόλια:
Χάρηκα πολύ που διαβάζω συνέντευξή σου Toy!!!
Μπράβο και είς ανώτερα εύχομαι, ως εκεί που δεν πάει αλλό! Και καλές επιτυχίες επίσης!!!
ΥΓ. Ακόμη δεν το έχω διαβάσει, αλλά που θα μου πάει.. :)
Ιεραπόστολος του τρόμου. I like it!!!
Δημοσίευση σχολίου