NIGHTMARES AND FAIRYTALES: RAPUNZEL

NIGHTMARES AND FAIRYTALES
RAPUNZEL

η ιστορία περιέχει ακραίες σκηνές βίας
και λεξιλόγιο που ίσως ενοχλήσει
και είναι αυστηρά ακατάλληλη για άτομα κάτω των 18

"Είσαι βρώμικη το ξέρεις; Αυτό που έχεις ανάμεσα στα πόδια σου είναι βρώμικο... Κάτι πρέπει να γίνει" είπε και άρπαξε τη νεαρή κοπέλα από τα μακριά μαύρα μαλλιά της... Την έσυρε στο πάτωμα και στη συνέχεια στις σκάλες που οδηγούσαν στο δεύτερο όροφο.
"Σε παρακαλώ, μη... μη το κάνεις αυτό... η μαμά..." είπε κλαίγοντας εκείνη.
"Η μάνα σου είναι νεκρή. Ήταν βρώμικη και εκείνη. Παλιοθήλυκο, με μάγεψε και γεννήθηκες εσύ. Χρειάστηκε ένα γερό ξύλο. Αλλά μου άφησε εσένα. Και τους τελευταίους μήνες έχεις τόσο χοντρύνει!"
"Μπαμπά..."

Ο πατέρας άνοιξε την πόρτα και το δυνατό φως που ξεχυνόταν από το παράθυρο του μπάνιου τον τύφλωσε για μια στιγμή. Στη συνέχεια πέταξε την κοπέλα πάνω στα πλακάκια. Άνοιξε τη βρύση της μπανιέρας... ζεστό νερό άρχισε να τρέχει... μάλλον καυτό... και όταν η μπανιέρα γέμισε έβαλε την κόρη του μέσα...
Το νερό ζεμάτισε το σώμα της... το λευκό νυχτικό είχε κολλήσει πάνω της...
"Άνοιξε τα πόδια σου... πρέπει να το καθαρίσουμε..."
"Μη σε παρακαλώ..."
Και τότε είδε τον πατέρα της να γδύνεται... έβγαλε την κοπέλα από τη μπανιέρα και άρχισε να τη σέρνει τραβώντας την πάντα από τα μαλλιά. Την οδήγησε στην κρεβατοκάμαρα...
"Είδες τη με αναγκάζεις να σου κάνω... Αλλά μόλις τον βάλω μέσα σου θα είναι καλύτερα."
Την γύρισε μπρούμυτα.

Και η κοπέλα σταμάτησε να φωνάζει... μόνο έκλαιγε βουβά. Το δέρμα της έκαιγε... το καυτό νερό είχε προκαλέσει εγκαύματα.
Ο πατέρας της την άρπαξε ξανά από τα μαλλιά. Την οδήγησε στη σοφίτα. Την έριξε μέσα και κλείδωσε την πόρτα.

Σκοτάδι...

Η σοφίτα δεν είχε κανένα φως. Η κοπέλα μαζεύτηκε σε μια γωνιά. Οι πόνοι σε όλο της το σώμα ήταν αφόρητοι.
"Rapunzel..." ψιθύρισε... θυμήθηκε το παραμύθι που της έλεγε η μητέρα της για την κοπέλα με τα μακριά μαλλιά... που τα έριχνε από τον πύργο για να σκαρφαλώσει ο πρίγκιπας και να ανεβεί... μέχρι που η κακιά μάγισσα της έκοψε τα μαλλιά όταν ο πρίγκιπας σκαρφάλωνε στον πύργο κρεμασμένος από αυτά... αλλά ο πρίγκιπας που τυφλώθηκε από την πτώση κατάφερε να τη βρει οδηγούμενος από το τραγούδι της και τα δάκρυα της τον έκαναν να δει ξανά.
"Rapunzel" έτσι συνήθιζε να την αποκαλεί η μαμά της... γιατί είχε και εκείνη μακριά μαλλιά σαν την ηρωίδα του παραμυθιού, που ακόμα και όταν τα έκοβαν μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα μεγάλωναν απίστευτα...
"Rapunzel" ψιθύρισε ξανά... μέχρι το πρωί είχε ξεψυχήσει...

Την επόμενη μέρα...

Το κλειδί στην πόρτα της σοφίτας γύρισε. Ο πατέρας της μπήκε μέσα... Φως, ελάχιστο αλλά αρκετό για να βλέπει μπήκε από το διάδρομο.
Η "Rapunzel" ήταν μαζεμένη στη γωνία... Ακίνητη.
Τη σκούντηξε. Καμία αντίδραση. Πλησίασε το πρόσωπο του στο στόμα της. Καμία ανάσα.
Ήταν νεκρή.
"Πουτάνα και εσύ σαν τη μητέρα σου. Τουλάχιστον τώρα θα είμαι ήσυχος." είπε και βγήκε έξω από τη σοφίτα κλείνοντας την πόρτα πίσω του. Πήγε στο ψυγείο και πήρε μια μπύρα. Κάθισε στο σαλόνι το οποίο ήταν γεμάτο από άδεια μπουκάλια και μύριζε μούχλα.
Τον πήρε ο ύπνος.

Λίγη ώρα αργότερα...

Πετάχτηκε από την πολυθρόνα του. Ένας θόρυβος σαν γδούπος τον είχε ξυπνήσει. Ήταν ζαλισμένος.
"Τι είναι αυτό;" είπε και προσπάθησε να ξανακούσει...
"Έρχεται από τη σοφίτα... πουτανάκι, ώστε ζεις..."
Τη στιγμή όμως εκείνη κάτι άλλο τράβηξε την προσοχή του... κάτι κρεμόταν από το κέντρο του ταβανιού... θα έλεγε κανείς πως ήταν μαύρα μαλλιά...
"Πρέπει να το παρά-έκανα με το ποτό..."
Προχώρησε προς τη σκάλα που οδηγούσε στο δεύτερο όροφο. Ανέβηκε τις σκάλες και κατευθύνθηκε στη σοφίτα. Άνοιξε την πόρτα ή τουλάχιστον προσπάθησε. Δεν τα κατάφερνε.
Κάτι πίσω από την πόρτα τον εμπόδιζε.
"Παλιοθήλυκο, θα μπω μέσα και θα δεις..."
Έσπρωξε την πόρτα με περισσότερη δύναμη... τελικά με δυσκολία άνοιξε...
Μπήκε μέσα...

"Τι στο καλό;" ψιθύρισε... η σοφίτα όλη ήταν καλυμμένη, στο πάτωμα, στους τοίχους, το ταβάνι, με μαύρα μαλλιά. Μαύρα μαλλιά που ξεκινούσαν από το κεφάλι της κόρης του, το σώμα της οποίας παρέμενε κουλουριασμένο σε νεκρική ακαμψία σε μια γωνία.
Βγήκε από τη σοφίτα και πήγε στο υπόγειο όπου είχε τα εργαλεία του για να πάρει το κλαδευτήρι του κήπου. Καθώς ανέβαινε τις σκάλες ξανά παρατήρησε πως τα μαλλιά που υπήρχαν και κρεμόντουσαν από το κέντρο του ταβανιού στο σαλόνι, τώρα είχαν εξαπλωθεί παντού. Πήγε στη σοφίτα... άρχισε να κόβει τα μαλλιά με το κλαδευτήρι... και αυτά φύτρωναν ξανά...

Δεν ήξερε τι να κάνει...
Πήγε να γυρίσει την πλάτη του όταν μια τούφα μαλλιών τυλίχτηκε στο πόδι του... μια άλλη γύρω από το λαιμό του και σταδιακά μπήκε στο στόμα του... άρχισε να εισχωρεί στο λαιμό του... και τα μαλλιά έμπαιναν όλο και πιο βαθιά... δυο τούφες μπήκαν στα μάτια του... από τα οποία άρχισε να τρέχει αίμα...
Αίμα άρχισε να τρέχει και από το στόμα του... δε μπορούσε να αναπνεύσει... πνιγόταν... και τότε τα μαλλιά υποχώρησαν και ο πατέρας της "Rapunzel" έπεσε νεκρός...

Και τα μαλλιά εξαφανίστηκαν από όλο το σπίτι...

Οι γείτονες που είχαν ακούσει τη φασαρία το προηγούμενο βράδυ ειδοποίησαν την αστυνομία, όταν δεν είδαν τη νεαρή κοπέλα να βγαίνει στην αυλή το πρωί, όπως έκανε πάντα.
Οι γιατροί διαπίστωσαν το θάνατο του πατέρα και της νεαρής κοπέλας...
Ξαφνικά ο γιατρός έβγαλε μια κραυγή εντυπωσιασμού...
"Δεν είναι δυνατόν!" είπε... πρέπει να την πάμε γρήγορα στο νοσοκομείο...
"Μα αφού είναι νεκρή" είπε ένας αστυνομικός "προς τι τόση βιασύνη;"
"Αυτή είναι, αλλά το μωρό που κουβαλάει ζει ακόμα..."

Από την κοιλιά του κοριτσιού βγήκε ένα μικρό κοριτσάκι -παιδί από τον ίδιο της τον πατέρα- που παρόλο τα προβλήματα κατάφερε να επιβιώσει...
Οι γιατροί μίλησαν για θαύμα. Το πιο εντυπωσιακό ήταν ότι το κοριτσάκι γεννήθηκε με πυκνά μαύρα μαλλιά, μαλλιά που μεγάλωναν απίστευτα γρήγορα...

ΤΕΛΟΣTweet This