ΤΟ ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ 2 (ΝΕΑ ΙΣΤΟΡΙΑ)

ΤΟ ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ 2

το κακό θα κάνει τα πάντα για να ζήσει...

Ο William Shatner και η σύζυγος του Helen πέρασαν κάπως διστακτικά το κατώφλι του ορφανοτροφείου St. Mary. Η Helen κοίταξε με ένα βλέμμα γεμάτο αγωνία το σύζυγο της και αυτός με τη σειρά του την αγκάλιασε από τον ώμο.
Αφού προχώρησαν μέσα από ένα μακρόστενο διάδρομο γεμάτο παιδικές φωνές και γέλια από τα δωμάτια δεξιά και αριστερά, οδηγήθηκαν από μια νεαρή μοναχή σε ένα γραφείο στο τέλος του διαδρόμου. Εκεί τους περίμενε η ηγουμένη Martha. Κάθισαν σε δύο πολυθρόνες μπροστά στο γραφείο και περίμεναν να ακούσουν τι έχει να τους πει η ηγουμένη. Όλη αυτή την ώρα η Helen κρατούσε από το χέρι το σύζυγο της.
"Ο φάκελος σας πληρεί και με το παραπάνω τις προϋποθέσεις για να προχωρήσετε σε μια υιοθεσία..."
Το ζευγάρι χαμογέλασε.
"'Όμως δε θα ήθελα να βιαστείτε να πάρετε οποιαδήποτε απόφαση. Έχετε όλο το χρόνο στη διάθεση σας για να γνωρίσετε τα παιδιά, να μιλήσετε μαζί τους και να καταλήξετε."
Ο William κάποια στιγμή ένιωσε πως βρίσκεται σε πολυκατάστημα, με τη μόνη διαφορά ότι στην αγορά τους δε θα είχαν κάρτα επιστροφής.

Ο William και η Helen βγήκαν από το γραφείο της ηγουμένης.
"Είδες που όλα πήγαν καλά αγάπη μου" είπε ο William "και σε λίγες λογικά μέρες θα έχουμε ένα παιδί, το δικό μας παιδί..."
Η Helen έγνεψε θετικά. Οι προσπάθειες της να μείνει έγκυος δεν είχαν αποτέλεσμα και όταν οι γιατροί της απέκλεισαν κάθε πιθανό ενδεχόμενο να αποκτήσει δικό της παιδί αποφάσισαν με το σύζυγο της να υιοθετήσουν.
Πέρασαν τρεις ώρες μιλώντας και γνωρίζοντας τα παιδιά του ορφανοτροφείου και είχαν αποφασίσει να φύγουν και να επιστρέψουν την επόμενη μέρα όταν ο William κοίταξε έξω από το παράθυρο του δωματίου όπου βρισκόντουσαν και το βλέμμα του έπεσε σε ένα αγοράκι πέντε ή έξι ετών που καθόταν μόνο του σε ένα παγκάκι. Έκανε νεύμα στην Helen και της έδειξε το αγοράκι.
Βγήκαν στην αυλή και κατευθύνθηκαν προς το μέρος του αγοριού. Κάθισαν δίπλα του στο παγκάκι, η Helen δεξιά και ο William αριστερά του.
"Γεια σου!" είπε ο William. Το αγόρι σήκωσε το κεφάλι του και τον κοίταξε... τότε για πρώτη φορά ο William παρατήρησε τα έντονα γαλάζια μάτια του αγοριού...
"Γεια σου!" του ανταπάντησε το αγόρι.
"Είμαι ο William και εσύ είσαι ο;"
"Billy..." συμπλήρωσε ο μικρός που κρατούσε στα χέρια του μια ζωγραφιά.
"Τι κρατάς εκεί;" ρώτησε η Helen.
"Μια ζωγραφιά..."
"Μπορώ να τη δω;" ρώτησε η Helen και ο μικρός της την έδωσε. Η Helen δεν πίστευε στα μάτια της. Στα χέρια της κρατούσε κάτι που δε θα πετύχαινε ούτε τελειόφοιτος φοιτητής στη σχολή Καλών Τεχνών. Η ζωγραφιά απεικόνιζε ένα αγοράκι να κρατάει από το χέρι έναν άντρα και μια γυναίκα. Η Helen χαμογέλασε και χάιδεψε τα ξανθά μαλλιά του μικρού Billy.

Αρκετή ώρα αργότερα...

Το ζεύγος Shatner βρισκόταν στο γραφείο της ηγουμένης.
"Νομίζω πως έχουμε αποφασίσει" είπε ο William.
Η ηγουμένη έδειξε να εντυπωσιάζεται.
"Θα θέλαμε να υιοθετήσουμε τον μικρό Billy... το παιδί με τα γαλάζια μάτια και τα ξανθά μαλλιά..."
Η ηγουμένη κατάλαβε και το πρόσωπο της σκοτείνιασε.
"Λυπάμαι πολύ αλλά ο Billy δε μπορεί να δοθεί για υιοθεσία..."
Το ζευγάρι έδειχνε να μην καταλαβαίνει.
"Λυπάμαι αλλά έχω πολύ δουλειά, θα πρέπει να σας αφήσω... Θα χαρώ να σας δω αύριο μέχρι να επιλέξετε ένα άλλο παιδί..." είπε η ηγουμένη και χωρίς δεύτερη κουβέντα βγήκε από το γραφείο... Το ζεύγος Shatner σηκώθηκε και βγήκε και εκείνο. Έψαξαν για λίγο με το βλέμμα τους την ηγουμένη αλλά δίχως αποτέλεσμα. Ξαφνικά η Helen έδειξε με το χέρι της κάτι στον William. Στην αυλή η ηγουμένη για κάποιον ανεξήγητο λόγο έβαλε τις φωνές στον Billy και στη συνέχεια τον άρπαξε με τόση βία από το χέρι για να τον τραβήξει μέσα που κανείς θα έλεγε ότι θα του ξερίζωνε το χέρι.
"Πως του φέρεται έτσι;" είπε ο William. "Αυτό δε θα το αφήσω έτσι... αύριο ο Billy θα έρθει μαζί μας ακόμα και αν χρειαστεί να φέρω την αστυνομία."

Αργά το ίδιο βράδυ...

Το τηλέφωνο στην οικία Shatner χτύπησε. Το σήκωσε ο William. Στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν η ηγουμένη Martha...
"Κύριε Shatner τελικά δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα στην υιοθεσία του Billy. Τα χαρτιά είναι έτοιμα και θα σας περιμένω αύριο..."
"Ευχαρι..." ο William δεν πρόλαβε να αποτελειώσει τη φράση του και η ηγουμένη είχε κλείσει το τηλέφωνο.
"Ποιος ήταν;" ρώτησε η Helen.
"Η ηγουμένη... είπε ότι μπορούμε να υιοθετήσουμε τον Billy και το έκλεισε..."
Η Helen χαμογέλασε. "Δε χαίρεσαι;" ρώτησε το σύζυγο της.
"Χαίρομαι αλλά κάτι δε μου ταιριάζει... και η φωνή της ηγουμένης ήταν κάπως..."
"Πως κάπως δηλαδή;"
"Φοβισμένη..."

Το επόμενο πρωί...

Η Helen και ο William πάρκαραν έξω από το ορφανοτροφείο και είδαν έκπληκτοι περιπολικά και ένα ασθενοφόρο. Βγήκαν έξω από το αμάξι τους και προχώρησαν. Η αστυνομία αρχικά τους απαγόρευσε να προχωρήσουν μέχρι που μια νεαρή μοναχή εξήγησε στους αστυνομικούς ότι το ζευγάρι είχε υιοθετήσει ένα παιδί και ήρθε να το πάρει.
Ήταν η ίδια μοναχή που την προηγούμενη μέρα τους είχε οδηγήσει στο γραφείο της ηγουμένης.
"Τι συμβαίνει;" ρώτησε ο William.
Η μοναχή στην αρχή δεν απάντησε. "Τα χαρτιά είναι έτοιμα και ο Billy έχει μαζέψει τα πράγματα του. Μένει μόνο να υπογράψετε" τους είπε.
"Εντάξει, αλλά δε μου είπατε τι συμβαίνει".
"Η ηγουμένη Martha αυτοκτόνησε χθες το βράδυ... Κρεμάστηκε από τα κάγκελα της βεράντας του δωματίου της στο δεύτερο όροφο... κρεμάστηκε στο κενό... Το ανακαλύψαμε σήμερα το ξημέρωμα... το ανακάλυψα εγώ όταν βγήκα στην αυλή για να πάω να ετοιμάσω το παρεκκλήσι..." είπε η μοναχή και ο William παρατήρησε δάκρυα στο πρόσωπο της.

Σε λίγη ώρα η Helen και ο William βρίσκονταν με το νέο μέλος της οικογένειας τους, τον μικρό Billy, στο αυτοκίνητο και επέστρεφαν στο σπίτι.
Όταν έφτασαν ο Billy χαμογέλασε για πρώτη φορά. Τον οδήγησαν στο δωμάτιο του στο δεύτερο όροφο της μονοκατοικίας όπου έμεναν.
"Πως σου φαίνεται;" ρώτησε ο William.
"Τέλειο" απάντησε ο μικρός.
Οι πρώτες εβδομάδες κύλησαν ήσυχα...

Ήταν Κυριακή πρωί...

και ήταν η πρώτη Κυριακή που ο μπαμπάς και η μαμά ξυπνούσαν τον Billy τόσο νωρίς.
Τον έβαλαν να ντυθεί με καλά ρούχα και εκείνος έμοιαζε απορημένος.
"Που θα πάμε;" ρώτησε.
"Στην εκκλησία καλό μου" του απάντησε η Helen και το πρόσωπο του μικρού συνοφρυώθηκε αλλά δεν είπε τίποτα.
Σε όλη τη διάρκεια της λειτουργίας ο μικρός έδειχνε ανήσυχος. Όταν η λειτουργία τελείωσε και βγήκαν από το ναό ο Billy κάπως ηρέμησε.
Άρχισε να τραβάει τον William από το σακάκι.
"Πάμε να φύγουμε... τι περιμένουμε;"
"Σε λίγο, περίμενε να χαιρετήσουμε τον ιερέα" είπε ο William.

Ο ιερέας Collins πλησίαζε το ζεύγος Shatner. Ήθελε να γνωρίσει το καινούριο μέλος της οικογένειας τους.
"Ιερέα Collins από εδώ ο μικρός Billy Shatner..."
Ο ιερέας χλώμιασε...
"Τα μάτια του..." είπε και έφυγε χωρίς δεύτερη κουβέντα...
Η Helen κοίταξε τα μάτια του μικρού... Δεν ήταν πια γαλάζια... τουλάχιστον όχι και τα δύο... το ένα είχε χρώμα κόκκινο...

Το ίδιο απόγευμα...

Ο ιερέας Collins ήταν μπροστά στο γραφείο του με ένα βιβλίο ανοιχτό. Διάβαζε κάτι... Από το μέτωπο του έσταζε ιδρώτας.
Έκανε το σταυρό του. Τελείωσε μια επιστολή, έσκισε μια σελίδα από το βιβλίο, την έβαλε μαζί με την επιστολή σε ένα φάκελο και σταμάτησε. Σηκώθηκε... έπρεπε να πάρει λίγο αέρα... βγήκε έξω από το ναό... μπήκε ξανά μέσα και κατευθύνθηκε προς το ιερό. Γονάτισε και άρχισε να προσεύχεται... Και τότε ο τεράστιος οξυκόρυφος μεταλλικός σταυρός που βρισκόταν στερεωμένος στον αέρα έπεσε στα πλάγια... και η πλατιά οξεία κορυφή κατέληξε στο κεφάλι του ιερέα και το άνοιξε στα δύο...

Την επόμενη μέρα...

Ο William είχε πάει με τον Billy στον οφθαλμίατρο.
"Πρέπει να ανησυχούμε γιατρέ;"
"Δε νομίζω... Θα κάνουμε κάποιες εξετάσεις αλλά δε συντρέχει ουσιαστικός λόγος ανησυχίας".
Το κινητό του William χτύπησε. Ταράχτηκε... η Helen είχε μεταφερθεί στο νοσοκομείο...

Στο νοσοκομείο...

Ο William πληροφορούνταν από το γιατρό κάτι που δεν περίμενε ποτέ να ακούσει... Η Helen ήταν έγκυος και μάλιστα τριών μηνών... Θα έπρεπε να προσέχει πλέον αλλά μπορούσαν να φύγουν από το νοσοκομείο. Βγαίνοντας από το νοσοκομείο ο Billy κρατούσε τη θετή του μητέρα από το χέρι.
"Μη στεναχωριέσαι" της είπε "τώρα θα σε προσέχω εγώ"...
Η Helen χαμογέλασε...
Δίπλα από το αμάξι είχαν μαζευτεί μερικές γάτες... Ο William τις κλώτσησε. Ο μικρός Billy ταράχτηκε στην αρχή και στη συνέχεια περισσότερο έμοιαζε να είναι οργισμένος.
"Άφησε τες στην ησυχία τους" είπε ο Billy! Και οι γάτες πήραν στάση επίθεσης, επιδεικνύοντας τα νύχια τους. "Ηρέμησε μικρέ, δε θα τις κάνω κακό..."
Μπήκαν στο αυτοκίνητο...
Ο Billy σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής προς το σπίτι σιγομουρμούριζε ένα τραγουδάκι...
"Μικρά παιδιά/με νύχια γαμψά/μικρά παιδιά/με δόντια κοφτερά/την κούνια κοιτούν/το μωρό αγαπούν./Μικρά παιδιά γύρω από την κούνια στήνουν χορό/μικρά παιδιά/το μωρό αγαπούν και στα χέρια κρατούν./Μικρά παιδιά/άλλα τα χέρια του μικρού κρατούν/άλλα τα πόδια του μικρού κρατούν/και ένα από αυτά το κεφαλάκι του κρατάει αγκαλιά."
"Billy σταμάτα σε παρακαλώ... είναι τρομακτικό... που το άκουσες αυτό;"
Αλλά ο μικρός Billy δεν απάντησε απλά σιώπησε...
Η Helen που καθόταν στο μπροστινό κάθισμα γύρισε και κοίταξε τον Billy... Το χρώμα του γαλάζιου ματιού είχε αλλάξει... ήταν μαύρο...

Το ίδιο απόγευμα...

Ο οφθαλμίατρος είχε στα χέρια του τα αποτελέσματα των εξετάσεων του Billy... δεν πίστευε αυτό που διάβαζε... Τηλεφώνησε αμέσως στον William...
"Καλησπέρα κύριε Shatner, συγγνώμη για την ενόχληση αλλά έχω τα αποτελέσματα των εξετάσεων του Billy."
"Είναι όλα καλά;"
"Ο μικρός πάσχει από μια ασθένεια των ματιών, την uveitis..."
"Εξηγήστε μου σας παρακαλώ."
"Η ασθένεια αντιμετωπίζετε αλλά το πρόβλημα είναι αλλού... πρόκειται για ασθένεια των ματιών αλλά για τις γάτες..."
Ο William πάγωσε και κατέβασε το ακουστικό δίχως να ακούσει όλα όσα θα ήθελε να του πει ο γιατρός.

Ο οφθαλμίατρος πήρε κάποια έγγραφα και κλείδωσε το ιατρείο του. Κατευθύνθηκε στο αμάξι του... Το αμάξι ήταν περιτριγυρισμένο από γάτες... Ξαφνικά οι γάτες βρέθηκαν σε κατάσταση μανίας και όρμησαν στον γιατρό... Σε λίγη ώρα ο γιατρός ήταν νεκρός... μια γάτα είχε αφαιρέσει τους βολβούς των ματιών και τους έτρωγε...

Δύο μήνες μετά...

Ο William εκείνο το πρωί παρέλαβε ένα φάκελο από τον ταχυδρόμο. Ήταν από τον ιερέα Collins. Ταχυδρομήθηκε απ' ότι φαίνεται αρκετό καιρό μετά από τον αντικαταστάτη του.
Άνοιξε την επιστολή...
Σε μια σύντομη επιστολή ο ιερέας έκανε λόγο για το κακό επί γης... και κατέληγε πως ο μικρός Billy είναι δαίμονας και πως πρέπει να πεθάνει. Μαζί με την επιστολή υπήρχε και μια σελίδα από ένα βιβλίο. Απεικόνιζε τον δαίμονα Baal ο οποίος είχε κεφάλι γάτας και διαφορετικό χρώμα ματιών...

Ο William μπήκε στο αμάξι και κατευθύνθηκε στο ορφανοτροφείο St. Mary...

Στο ορφανοτροφείο St. Mary συνάντησε τη μοναχή που τους είχε παραδώσει τον Billy...
"Θέλω όλη την αλήθεια και τη θέλω τώρα..." φώναξε σε έξαλλη κατάσταση ο William.
Η μοναχή ξέσπασε σε λυγμούς...
"Δεν έπρεπε να υιοθετηθεί... έπρεπε να μείνει εδώ για πάντα... δεν..."
Η μοναχή είπε στο William να περιμένει... όταν επέστρεψε είχε και ένα φάκελο μαζί της... Μέσα είχε φωτογραφίες... ένα βρέφος περιτριγυρισμένο από γάτες...
"Ο Billy" είπε "είναι ένα λάθος"...
"Και σε αυτό το λάθος θα βάλω τέλος... Θεέ μου η Helen, το μωρό..."
"Το μωρό; Ποιο μωρό;"
"Η σύζυγος μου είναι έγκυος..."
Η μοναχή ταράχτηκε... Πήγε να πει κάτι αλλά ο William είχε εξαφανιστεί...

Όταν ο William επέστρεψε στο σπίτι του...

τα πάντα ήταν σκοτεινά...
"Billy, Helen..." φώναξε... καμία απάντηση...
Κάποια στιγμή νόμισε πως άκουσε θόρυβο στην κρεβατοκάμαρα...
"Ανέβηκε στον πάνω όροφο και πήγε προς τα εκεί... Μπήκε μέσα... Παντού ήταν αναμμένα κεριά... η Helen ήταν δεμένη και φιμωμένη στο κρεβάτι... από πάνω της στεκόταν ο Billy με ένα μαχαίρι... πάνω ακριβώς από τη φουσκωμένη κοιλιά της...
"Μικρά παιδιά/με νύχια γαμψά/μικρά παιδιά/με δόντια κοφτερά/την κούνια κοιτούν/το μωρό αγαπούν./Μικρά παιδιά γύρω από την κούνια στήνουν χορό/μικρά παιδιά/το μωρό αγαπούν και στα χέρια κρατούν./Μικρά παιδιά/άλλα τα χέρια του μικρού κρατούν/άλλα τα πόδια του μικρού κρατούν/και ένα από αυτά το κεφαλάκι του κρατάει αγκαλιά." άρχισε να τραγουδάει ο Billy...

Το τηλέφωνο στο καθιστικό χτυπούσε. Απάντησε ο τηλεφωνητής. Ήταν η μοναχή του ορφανοτροφείου St. Mary. Άφησε ένα μήνυμα "Κύριε Shatner ο Billy δεν πρέπει να πάθει κάτι... όχι τώρα... αυτό θέλει... θα περάσει στο μωρό... το μωρό πρέπει να πεθάνει..." ανάμεσα στις φράσεις ακουγόταν το κλάμα της.

"Μικρέ σε παρακαλώ, άσε κάτω το μαχαίρι..."
Με αστραπιαίες κινήσεις ο William άρπαξε τον Billy... το μαχαίρι καρφώθηκε στο στήθος του William... Ο William συνέχισε να τρέχει... έπεσε στο παράθυρο... το τζάμι έσπασε και βρέθηκε με τον Billy στο κενό... κατέληξαν στην αυλή... νεκροί...

Μερικούς μήνες μετά...

Η Helen κρατούσε στην αγκαλιά το γιο της... Ένα πανέμορφο αγοράκι... με μια ιδιομορφία... είχε διαφορετικό χρώμα μάτια... ένα μαύρο και ένα κόκκινο...

ΤΕΛΟΣTweet This