ΥΠΝΟΒΑΤΗΣμερικές φορές ακόμα και ο ύπνος μπορεί να σκοτώσει...
το πρώτο post
η ιστορία θα ολοκληρωθεί σε δύο posts
Ήταν Τρίτη και ο Kevin Williamson βρισκόταν στο καθιερωμένο ραντεβού του. Καθόταν στον τριθέσιο καναπέ στη μοντέρνα αίθουσα αναμονής. Η γυάλινη αδιαφανής πόρτα που οδηγούσε στο διπλανό δωμάτιο άνοιξε. Ένας μεσήλικας άνδρας με γένια έκανε την εμφάνιση του.
"Περάστε κύριε Williamson"...
Ο Kevin Williamson όπως και κάθε Τρίτη βρισκόταν στο καθιερωμένο ραντεβού με τον ψυχολόγο του. Ο Kevin ξάπλωσε στο ανάκλιντρο του λιτά διακοσμημένου ιατρείου.
"Πως είστε σήμερα κύριε Willliamson;"
"Είχα πάλι εφιάλτες."
"Σας ακούω..."
"Ήταν απαίσιο... το ίδιο όνειρο αποσπασματικά ξανά και ξανά, ένα όνειρο άλλοτε δίχως αρχή, και άλλοτε ένα παζλ από εικόνες διάσπαρτες... αλλά πάντα χωρίς τέλος. Τουλάχιστον μέχρι χθες. Το πιο τρομαχτικό όμως ήταν ότι δεν μπορούσα να ξυπνήσω."
"Η θεραπευτική αγωγή;"
"Μάλλον δεν έκανε τίποτα" είπε ξερά ο Kevin.
"Τι είδατε αυτή τη φορά;"
"Περπατούσα σε ένα σοκάκι κοντά στο σπίτι μου. Το αναγνώρισα από την πινακίδα ενός bar. Αλλά την έβλεπα θολά. Προχωρούσα αργά, ακολουθούσα μια νεαρή κοπέλα. Στο δεξί μου χέρι κρατούσα κάτι... Ένα σύρμα... Από την πίεση είχε ματώσει το χέρι μου... Η κοπέλα γύρισε και με κοίταξε. Σταμάτησα. Μου γύρισε την πλάτη και συνέχισε.
Όρμησα πάνω της. Τύλιξα το σύρμα στο λαιμό της. Πνιγόταν. Το σύρμα διαπέρασε τη σάρκα του λαιμού. Αίμα πετάχτηκε. Το κεφάλι αποκόπηκε και έπεσε στο δρομάκι..."
Ο γιατρός κοίταξε την παλάμη στο δεξί χέρι του Kevin. Ήταν τραυματισμένη.
"Θα διπλασιάσω τη δοσολογία των χαπιών... και αν το πρόβλημα συνεχιστεί θα ενεργήσουμε διαφορετικά..."
Ο Kevin έγνεψε αδιάφορα... κατά βάθος ήξερε πως και η νέα δοσολογία δε θα βοηθούσε. Ευχαρίστησε το γιατρό και έφυγε.
Ο γιατρός πλησίασε τη μηχανή του καφέ στον γυάλινο πάγκο πίσω από το ιατρείο του και γέμισε ένα φλιτζάνι. Κάθισε στο γραφείο του και πήρε στα χέρια του την πρωινή εφημερίδα. Το βλέμμα του πάγωσε... Σε άρθρο στην πρώτη σελίδα γινόταν λόγος για το πτώμα αποκεφαλισμένης γυναίκας. Ο φόνος διαπράχθηκε το προηγούμενο βράδυ. Η αστυνομία αρνήθηκε να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει πιθανή σχέση με άλλους δύο φόνους, κάνοντας λόγο πως οποιαδήποτε συζήτηση για δολοφόνο κατά συρροή είναι ανακριβής.
"Είναι δυνατόν; Διπλή προσωπικότητα; Μήπως..." ψιθύρισε μέσα από τα δόντια του ο γιατρός...
Ο γιατρός σήκωσε το ακουστικό του τηλεφώνου και επικοινώνησε με τον Kevin Williamson. Του πρότεινε να τοποθετήσουν κάμερες στο υπνοδωμάτιο του, λέγοντας πως είναι για το καλό του... Ο γιατρός θα παρέμενε στο δωμάτιο συνδέοντας το σώμα του ασθενή με καλώδια προκειμένου να καταγράψει τυχόν διαταραχές ύπνου. Υποψιαζόταν παρατεταμένη υπνοβασία... Ο Kevin συμφώνησε... θα προχωρούσαν το επόμενο βράδυ κιόλας...
Το επόμενο βράδυ...
Το γιατρό του Kevin συνόδευαν δύο άλλοι γιατροί. Αυτοί θα παρέμεναν στο καθιστικό. Ο Kevin δεν γνώριζε πως επρόκειτο στην πραγματικότητα για αστυνομικούς.
Ήταν λίγο πριν τα μεσάνυχτα όταν ο Kevin γεμάτος καλώδια αποκοιμήθηκε. Είχαν περάσει τρεις ώρες και δεν είχε συμβεί κάτι το αξιοπερίεργο. Ο γιατρός σκεφτόταν πλέον πως έκανε λάθος. Λίγο αργότερα αποκοιμήθηκε στην καρέκλα του δίπλα στο κρεβάτι του Kevin.
Το επόμενο πρωί ο γιατρός του Kevin ξύπνησε με πόνους στην πλάτη στην καρέκλα του. Ο Kevin ακόμα κοιμόταν. Ο γιατρός σηκώθηκε και πήγε στο σαλόνι. Το θέαμα που αντίκρισε ήταν κάτι παραπάνω από αποτρόπαιο. Οι δύο αστυνομικοί που υποδύονταν τους γιατρούς ήταν ακρωτηριασμένοι... κομμάτια παντού... και τα κεφάλια τους τοποθετημένα το ένα στο τραπέζι του σαλονιού και το άλλο στην κουζίνα, μέσα στο φούρνο μικροκυμάτων...
Τηλεφώνησε στην αστυνομία... Ο ιατροδικαστής κατέληξε στο συμπέρασμα πως οι φόνοι διαπράχθηκαν περίπου στις τρεις τα ξημερώματα... την ώρα που αποκοιμήθηκε ο γιατρός...
Οι αστυνομικοί με το γιατρό του Kevin παρακολούθησαν τα video από τις κάμερες στο υπνοδωμάτιο του Kevin. Ο Kevin κοιμόταν όλη τη νύχτα δε σηκώθηκε ποτέ από το κρεβάτι του. Σε όλο το video τον έβλεπε κανείς να κοιμάται, ενώ από το δωμάτιο δεν απομακρύνθηκε ούτε ο γιατρός του...
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙTweet This
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου