ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ... ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ... ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ POST...

ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ
βασισμένο σε μια ιδέα του Βασίλη Σαπουνίδη

οι ρίζες του είναι φυτεμένες στο αίμα...

Ολόκληρη η ιστορία...
το πρώτο post (για όσους δεν πρόλαβαν)
και το δεύτερο και τελευταίο post...

το πρώτο post

15ος αιώνας, Γαλλία, Lyon...

Στο κέντρο της πόλης της Lyon είχαν συγκεντρωθεί οι κάτοικοι και παρακολουθούσαν...

Οι φλόγες δυνάμωναν και σιγά σιγά άρχισαν να τυλίγουν το σώμα της Jane Bosdeau... Δεμένη σε έναν ξύλινο πάσσαλο, ανίκανη να αντιδράσει είδε τη φωτιά να γλύφει τα πόδια της και στη συνέχεια το λευκό ρούχο της με το οποίο την είχαν ντύσει να καίγεται... Ο πόνος ήταν φρικτός... αλλά δεν αντιδρούσε... καμιά κραυγή και το βλέμμα της παρέμενε μετέωρο και ψυχρό...

Τώρα οι φλόγες άγγιζαν το πρόσωπο της... η μυρωδιά της καμένης σάρκας έκανε πολλούς από τον κόσμο που παρακολουθούσε να απομακρυνθούν... Ο Μέγας Ιεροεξεταστής που την είχε καταδικάσει σε θάνατο ως μάγισσα κοίταξε με αποστροφή.
Και τότε η Jane Bosdeau μίλησε...
"Θα επιστρέψω... και οι ψυχές σας θα γίνουν δικές μου..." και ξεψύχησε...

Άρχισε να βρέχει... η φωτιά έσβησε... Ο Μέγας Ιεροεξεταστής έδωσε εντολή να μεταφέρουν το πτώμα της στην κορυφή του λόφου και να το θάψουν... και να μην αφήσουν κανένα σημάδι ή ίχνος που να μαρτυρά τον τόπο ταφής της...
Και έτσι έγινε...

Την επόμενη μέρα... Στο σημείο που είχε ταφεί η Jane Bosdeau φύτρωσε ένα δέντρο. Όσο μεγάλωνε οι κάτοικοι είχαν να το λένε πως όμοιο του δεν είχαν δει... Έβγαζε φύλλα αλλά ήταν νεκρά... δεν είχε άνθη αλλά ούτε και καρπούς...

Σημερινή εποχή...
Αρχές Φθινοπώρου...

Η πόλη της Lyon όπως κάθε χρόνο θα αναπαριστούσε την πυρά της μάγισσας, εκεί όπου κάηκε η Jane Bosdeau... για να ξορκίσουν το κακό... και να είναι ελαφρύς ο χειμώνας...

17ος αιώνας, Γαλλία, Lyon...

Ο Michel Carré οδηγήθηκε από το εξαγριωμένο πλήθος στην κορυφή του λόφου... Είχαν ανακαλύψει πως αυτός ήταν υπεύθυνος για το θάνατο πάνω από δέκα παιδιών... Είχαν βρει τα πτώματα τους στο σπίτι του...
Το θέαμα είχε σοκάρει τους κατοίκους... ο Michel Carré είχε αφαιρέσει το δέρμα των παιδιών και είχε πετάξει τα πτώματα τους στο υπόγειο του σπιτιού του... Όταν τον συνέλαβαν έκανε λόγο για τη συλλογή του... και πόσο υπερήφανος ήταν για αυτή...

Τον οδήγησαν στο περίεργο δέντρο που βρισκόταν στην κορυφή του λόφου... του πέρασαν μια θηλιά στο λαιμό και τον κρέμασαν σε ένα από τα ξερά και άγρια κλαδιά του δέντρου που έστεκε εκεί εδώ και δύο αιώνες τώρα...

Ο Michel Carré άρχισε να πνίγεται μέχρι που η γλώσσα βγήκε έξω από το στόμα του... ήταν νεκρός...
Εγκατέλειψαν το σώμα εκεί, να το φάνε τα όρνεα...

Την άλλη μέρα το άψυχο σώμα δεν κρεμόταν πια από το δέντρο... έλειπε... και το δέντρο όλως περιέργως είχε βγάλει νέα ξερά και άγρια κλαδιά...

Γαλλία, Lyon, 19ος αιώνας...

Η ενασχόληση του Eliphas Lévi με τη μαγεία και η συγγραφή βιβλίων για το θέμα αυτό τον είχαν κάνει διάσημο σε όλη τη Γαλλία.
Εκείνες τις ημέρες βρισκόταν στη Lyon για να μελετήσει την περίπτωση του "Δέντρου των Ψυχών", όπως το αποκαλούσαν οι κάτοικοι, γύρω από το οποίο είχε αναπτυχθεί μια τεράστια μυθολογία... Κανείς δεν το πλησίαζε ενώ το ίδιο το δέντρο έμοιαζε να μην επηρεάζεται από τα καιρικά φαινόμενα και το χρόνο...

Έστεκε εκεί αγέρωχο... Τα ξερά και άγρια κλαδιά του απλώνονταν θα έλεγε κανείς μέχρι τον ουρανό... Τα φύλλα του έβγαιναν πάντα μαραμένα... Κανείς δεν τολμούσε να το ξεριζώσει... εκεί έλεγαν κατοικεί το κακό... Άλλοι το αποκαλούσαν το "Δέντρο της μάγισσας Jane Bosdeau"...

Εκείνο το βράδυ ο Lévi ήταν αποφασισμένος να μελετήσει το δέντρο και να ανακαλύψει τι κρύβεται -αν κάτι κρυβόταν- πίσω από όλη αυτή τη φημολογία. Με το φως του φεγγαριού, έχοντας ένα σακίδιο στον ώμο ανηφόρισε το λόφο που οδηγούσε στο δέντρο. Όταν έφτασε δεν περίμενε αυτό που θα αντίκριζε... Το δέντρο θαρρείς ήταν ζωντανό και τον κοιτούσε... Νόμισε πως τα κλαδιά του θα τον άρπαζαν...

Άναψε ένα κερί και άρχισε να λέει μερικά λόγια σε μια γλώσσα που ελάχιστοι μάλλον θα καταλάβαιναν... Ξαφνικά είδε κάτι πέρα από κάθε φαντασία... Και τότε από μια κουφάλα στη βάση του δέντρου είδε να βγαίνει το πιο αποτρόπαιο πλάσμα που περπάτησε σε αυτή τη γη...

Την επόμενη μέρα... Κάτω από το δέντρο ήταν πεταμένο ένα σβηστό κερί και ένα σακίδιο. Κανείς δεν άκουσε ξανά για τον Lévi...

Σημερινή εποχή...

Μέχρι και σήμερα οι κάτοικοι απέφευγαν να πλησιάσουν το δέντρο στον λόφο, εκεί όπου λεγόταν ότι τάφηκε η μάγισσα...
Τίποτα δε φύτρωνε γύρω από αυτό... Ακόμα και τα ζώα και τα πουλιά το απέφευγαν. Ο Jean-Marc Lofficier καθηγητής του πανεπιστημίου της Lyon είχε γράψει ένα βιβλίο για το δέντρο και τους μύθους που το περιέβαλαν. Είχε παρατηρήσει κάτι... Πως το δέντρο έβγαλε πληθώρα νέων κλαδιών τον τελευταίο καιρό...
Σαν κάτι που κοιμόταν εδώ και χρόνια, να είχε πια ξυπνήσει...

το δεύτερο και τελευταίο post

Είχε νυχτώσει και ο καθηγητής Jean-Marc Lofficier είχε ανέβει το λόφο που οδηγούσε στο δέντρο για το οποίο είχε γράψει τόσες σελίδες και είχε δώσει τόσες διαλέξεις.
Μαζί του είχε και ένα σουγιά... Θα έπαιρνε ακόμα μια φορά δείγμα από τον φλοιό του δέντρου για να το δώσει για αναλύσεις.

Έψαξε στην τσάντα του και βρήκε ένα φακό... Πλησίασε το δέντρο με το σουγιά και αφαίρεσε ένα μικρό κομμάτι φλοιού. Και τότε παρατήρησε κάτι για πρώτη φορά... Έτριψε τα μάτια του... Από τον κορμό του δέντρου στο σημείο που είχε αφαιρέσει φλοιό έτρεχε αίμα...

Τα ξερά φύλλα του δέντρου κουνήθηκαν και μαζί και τα λεπτά κλαδιά του... "Θα φταίει ο αέρας" σκέφτηκε ο καθηγητής... Αλλά παρατήρησε πως στην περιοχή επικρατούσε άπνοια.
Τότε είδε κάτι να προσπαθεί να βγει από την κουφάλα του δέντρου... έστρεψε το φακό στο σημείο εκείνο... είδε ένα μικρό χέρι και κάτι που έμοιαζε με μωρό ξεπρόβαλε από το εσωτερικό του δέντρου... Ο καθηγητής ήθελε να ουρλιάξει... το δέρμα του βρέφους έμοιαζε με φλοιό δέντρου...
Το έχασε από τα μάτια του... Ξαφνικά ένιωσε κάτι να κινείται στα πόδια του... Έχασε την ισορροπία του και έπεσε... ο φακός του έφυγε από το χέρι. Μέσα στο σκοτάδι άρχισε να τον ψάχνει πεσμένος στο έδαφος... Τον βρήκε και τον έστρεψε προς τον ουρανό... τότε είδε πάνω στο στήθος του να έχει σκαρφαλώσει το βρέφος... το οποίο όρμηξε στο πρόσωπο του καθηγητή... Ο καθηγητής με μια απότομη κίνηση το πέταξε πάνω στο δέντρο αλλά πριν προλάβει να το κάνει αυτό ένας μικρός σπόρος βγήκε από το σώμα του βρέφους και πέρασε στο στόμα του καθηγητή...
Το σώμα του Jean-Marc Lofficier άρχισε να κατρακυλάει στον λόφο...

Την επόμενη μέρα...

Ο καθηγητής ξύπνησε ζαλισμένος στην άκρη του δρόμου στην αρχή του λόφου... Δε θυμόταν ούτε πως βρέθηκε εκεί, ούτε τι είχε συμβεί το προηγούμενο βράδυ... Επέστρεψε στο σπίτι του, έκανε ένα μπάνιο και πήγε στο πανεπιστήμιο.

Κατά τη διάρκεια του μαθήματος του, ο Jean-Marc Lofficier δεν αισθανόταν καλά. Όταν τελείωσε το μάθημα έμεινε μόνος στην αίθουσα. Ένιωσε κάτι να ανεβαίνει στον οισοφάγο του... και στη συνέχεια στον φάρυγγα του...
Μια από τις φοιτήτριες του εκείνη τη στιγμή μπήκε στην αίθουσα.

"Είστε καλά;" τον ρώτησε... Τότε αίμα βγήκε από το στόμα του καθηγητή... και ένα μικρό χεράκι ξεπρόβαλε... το στέρνο του σχίστηκε στα δύο και τα εντόσθια του ξεχύθηκαν στο πάτωμα... Στο ανοιγμένο στα δύο στήθος του καθηγητή στεκόταν ένα βρέφος με δέρμα από φλοιό δέντρου. Το βρέφος όρμησε στην κοπέλα... και με τα δύο του χέρια την άρπαξε από τα μαλλιά... άνοιξε το στόμα του... μέσα από το στόμα του βγήκε κάτι που θύμιζε σπόρο και πέρασε στο ανοιχτό στόμα της κοπέλας...

Το μωρό έπεσε από το πρόσωπο της κοπέλας στο πάτωμα και τυλίχθηκε σε εμβρυακή στάση... Άρχισε ξαφνικά να μεγαλώνει... Το δέρμα του έπαψε πια να θυμίζει φλοιό δέντρου... σε λίγα λεπτά είχε μεταμορφωθεί σε μια κανονική γυναίκα... στην Jane Bosdeau...
Η Jane κοίταξε την νεαρή κοπέλα που στεκόταν απέναντι της... "Μέσα σου κουβαλάς ένα σπόρο... σε λίγο καιρό όλη η πόλη θα φέρει μέσα της τον ίδιο σπόρο..."
Η κοπέλα σε ήρεμη κατάσταση πια έγνεψε καταφατικά και αποχώρησε από την αίθουσα...

Την ίδια στιγμή οι ρίζες του δέντρου άρχισαν να εξαπλώνονται σε όλο το λόφο... μέχρι που έφτασαν στην πόλη...

Μερικές μέρες μετά...

Όλα έμοιαζαν να κυλάνε φυσιολογικά στην πόλη της Lyon... τίποτα δε μαρτυρούσε όμως την αλλαγή στους κατοίκους... τα μάτια τους ήταν διαφορετικά... έμοιαζαν νεκροί...

ΤΕΛΟΣTweet This