ΤΟ ΑΝΙΕΡΟ (ΝΕΑ ΙΣΤΟΡΙΑ)

ΤΟ ΑΝΙΕΡΟ

η ιστορία θα ολοκληρωθεί σε δύο posts

το πρώτο post

Άγιοι τόποι...

Οι ανασκαφές έδειχναν να μην οδηγούν πουθενά αλλά η αρχαιολόγος Helena Carter δεν το έβαζε κάτω... Η έρευνα χρόνων που είχε κάνει, έδειχνε ως τόπο ταφής του Χριστού εκείνη την περιοχή. Ξαφνικά στο χώρο των εργασιών ακούστηκαν φωνές. Η Helena έτρεξε προς το σημείο εκείνο...
-Τι συμβαίνει;
-Νομίζω πως βρήκαμε κάτι, φώναξε ο Jonathan, μόνιμος συνεργάτης της τα τελευταία χρόνια.
Η Helena έφτασε με γρήγορες δρασκελιές στο σημείο όπου στεκόταν ο Jonathan.
O Jonathan και οι εργάτες είχαν σταματήσει και κοιτούσαν τον τεράστιο λίθο που έφραζε την είσοδο σε αυτό που υποτίθεται ότι θα μπορούσε να είναι το κενοτάφιο του Χριστού...
Οι εργάτες έσπρωξαν τον λίθο με αρκετή δυσκολία.
Μια έντονη μυρωδιά βγήκε από το εσωτερικό του λαξευτού σπηλαίου...
Η Helena άναψε μια δάδα και μπήκε μέσα. Από πίσω ακολουθούσε ο Jonathan...

Λίγα μέτρα πιο πίσω ακολουθούσε ένας ιερέας, απεσταλμένος του Βατικανού. Τα άμφια του μαρτυρούσαν τη θέση του στην ιεραρχία... ήταν καρδινάλιος.
Παρακολουθούσε τον τελευταίο καιρό την ανασκαφή με ιδιαίτερη καχυποψία.

Η δάδα φώτισε το εσωτερικό του σπηλαίου... Βρέθηκαν μπροστά σε μια σκαλισμένη επίπεδη πέτρινη κλίνη. Από πάνω υπήρχε μια επιγραφή... "Ιησούς ο Ναζωραίος, Υιός Θεού"...
"Ο τάφος του Ιησού" ψιθύρισε η Helena...
Η Helena κατέβασε τη δάδα για να φωτιστεί η κλίνη... την αρχική σιωπή διαδέχθηκε μια κραυγή έκπληξης... Ο Jonathan και ο καρδινάλιος κοιτούσαν αποσβολωμένοι... Πάνω στην κλίνη υπήρχαν ανθρώπινα οστά. Στο κρανίο υπήρχε ένα ακάνθινο στεφάνι. Τα οστά στις παλάμες και τα πόδια μαρτυρούσαν πως ο νεκρός είχε δεχτεί καρφιά σε εκείνα τα σημεία.

Τότε η Helena και ο Jonathan άκουσαν τον καρδινάλιο Francesco Cavani να μονολογεί με τρεμάμενη φωνή... "Δεν αναστήθηκε ποτέ"...

Λίγα χιλιόμετρα πιο μακριά...

Ο David Brown γνωστός συλλέκτης και φιλότεχνος ήταν χρηματοδότης μιας άλλης ανασκαφής...
Οι ανασκαφές πραγματοποιούνταν με εντατικούς ρυθμούς. Ξαφνικά οι πολυάριθμοι εργάτες ένιωσαν τα εργαλεία τους να χτυπάνε κάτι στέρεο, κάτω ακριβώς από τα πόδια τους... Άρχισαν να απομακρύνουν με μεγαλύτερη ταχύτητα το χώμα. Σταδιακά διαπίστωσαν πως στέκονταν πάνω σε ένα τρούλο...

Ο David Brown μέχρι εκείνη τη στιγμή παρακολουθούσε τις ανασκαφές από απόσταση...
Βλέποντας τον τρούλο να αποκαλύπτεται μονολόγησε...
"Μετά από τόσα χρόνια ξανά στο φως... Η πρώτη εκκλησία... το κενοτάφιο του... Η στιγμή που η αλήθεια θα αποκαλυφθεί πλησιάζει..."
Στράφηκε προς τους εργάτες και φώναξε... "Καθαρίστε τον τρούλο..."

Ήταν μεσημέρι...

Ολόκληρος ο τρούλος του ναού είχε πλέον αποκαλυφθεί... Ο Brown πήγε μαζί με τους εργάτες και άρχισε να παρατηρεί.
"Συνεχίστε το σκάψιμο... μέχρι αύριο το μεσημέρι θέλω να αποκαλυφθεί η είσοδος του ναού"...

Την ίδια στιγμή...

Ο καρδινάλιος Francesco Cavani τηλεφωνούσε στο Βατικανό. Η Helena και ο Jonathan είχαν κάνει τη σπουδαιότερη αρχαιολογική ανακάλυψη όλων των εποχών. Ο άγνωστος χρηματοδότης τους, άγνωστος αφού δεν τον είχαν συναντήσει ποτέ και είχαν μιλήσει ελάχιστες φορές στο τηλέφωνο μαζί του, θα ικανοποιούνταν με τα αποτελέσματα των ανασκαφών.
Αυτό που τρόμαζε την Helena και τον Jonathan ήταν πως αυτή τους η ανακάλυψη θα σήμαινε και το τέλος της μεγαλύτερης θρησκείας του κόσμου... μια θρησκεία που είχε στηριχθεί σε ένα ψέμα... αυτή η ανακάλυψη θα σήμαινε το τέλος του χριστιανισμού...
"Δεν αναστήθηκε ποτέ..." ήταν η φράση που η Helena επαναλάμβανε διαρκώς...

Ο καρδινάλιος Francesco Cavani δεν μπορούσε να κρύψει την ταραχή του. Η Helena πήρε δείγμα από τα οστά προκειμένου να χρονολογηθούν. Ο τάφος σφραγίστηκε και τοποθετήθηκαν φρουροί στο εξωτερικό του. Τα οστά δεν μετακινήθηκαν προς το παρόν. Αυτό θα γινόταν την επόμενη μέρα... Καμία ανακοίνωση δε θα γινόταν. Περίμεναν και τα αποτελέσματα από την εξέταση των οστών...

Βατικανό, Άγιος Πέτρος...

Ο καρδινάλιος Alberto Rossi, προσωπικός σύμβουλος του ποντίφικα είχε κλείσει πριν λίγα λεπτά το τηλέφωνο. Είχε μιλήσει με τον καρδινάλιο Francesco Cavani...
Τώρα περπατούσε με γρήγορο βηματισμό κατευθυνόμενος στα ιδιαίτερα διαμερίσματα του Ποντίφικα... Κάποια στιγμή σταμάτησε και για ελάχιστα δευτερόλεπτα παρατήρησε έναν αναγεννησιακό πίνακα που απεικόνιζε την ανάσταση του Χριστού... συνέχισε να περπατάει με ακόμα πιο γρήγορο βηματισμό...
Φτάνοντας έξω από τα ιδιαίτερα διαμερίσματα του Ποντίφικα, πήρε μια ανάσα και χτύπησε την πόρτα...
"Παρακαλώ..." ακούστηκε η φωνή του Ποντίφικα στο εσωτερικό...
Ο καρδινάλιος Alberto Rossi άνοιξε την πόρτα και μπήκε μέσα...

Άγιοι τόποι...

Είχε αρχίσει να νυχτώνει... Ο David Brown είχε μόλις τελειώσει μια τηλεφωνική συνομιλία. Τα νέα που έλαβε τον έκαναν να χαμογελάσει...
Κοίταξε ξανά το ναό... Μέχρι το μεσημέρι της επόμενης μέρας υπολόγιζε πως θα είχαν πρόσβαση και στην είσοδο του ναού... ένας ναός που στην πραγματικότητα ήταν το κενοτάφιο αυτού που αναστήθηκε πραγματικά... το κενοτάφιο του Αντίχριστου...

Την επόμενη μέρα το μεσημέρι...

Ο ήλιος έκαιγε... οι εργάτες στην ανασκαφή του David Brown ήταν εξαντλημένοι αλλά είχαν σχεδόν τελειώσει.
Στεκόντουσαν μπροστά σε ένα ναό με τρούλο... θύμιζε χριστιανικό ναό αλλά δεν ήταν... Όλος ο ναός στους τοίχους του ήταν διακοσμημένος με βιτρό που απεικόνιζαν τη ζωή ενός προσώπου, από τη γέννηση ως το θάνατο και την ανάσταση. Αλλά το πρόσωπο και οι σκηνές από τη ζωή του δεν παρέπεμπαν στον Χριστό αλλά σε κάποιον άλλον. Η τεράστια μεταλλική διπλή θύρα είχε έντονα σημάδια διάβρωσης και οξείδωσης αλλά παρέμενε σφραγισμένη εδώ και αιώνες.
Η διπλή θύρα ήταν σφραγισμένη με έναν ανάποδο μεταλλικό σταυρό ο οποίος όλως περιέργως έμοιαζε να μην έχει επηρεαστεί από το πέρασμα του χρόνου.

Ο David Brown παραμέρισε τους εργάτες και κατευθύνθηκε στη θύρα... Γονάτισε και έσκυψε το κεφάλι... στη συνέχεια φώναξε δύο εργάτες και ζήτησε να αφαιρέσουν με προσοχή τον ανάποδο σταυρό. Και το έκαναν... Ο David Brown άνοιξε σπρώχνοντας, αφού έβαλε αρκετή δύναμη, τις θύρες... Ένα κύμα καυτού αέρα βγήκε από το εσωτερικό του ναού... ένα κύμα αέρα που σαν να έφερνε μαζί του το θάνατο. Ο David προχώρησε με αργά βήματα στο εσωτερικό...

Το φως του ήλιου που φώτιζε τα βιτρό διαπέρασε και την ανοιχτή πια είσοδο...
Ο David έστεκε εκστασιασμένος... "Το κενοτάφιο του Αντίχριστου" είπε...
Την ίδια στιγμή έξω από το ναό οι εργάτες της ανασκαφής εμφάνιζαν σημάδια σε όλο τους το σώμα που παρέπεμπαν σε χολέρα... Και όλα αυτά μέσα σε λίγα λεπτά...

Στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου...

Ο καρδινάλιος Francesco Cavani άφηνε την τελευταία του πνοή... Είχε μόλις δώσει τέλος στη ζωή του... είχε κρεμαστεί από το φωτιστικό του ξενοδοχείου του... Στο κρεβάτι του πάνω υπήρχε μια Βίβλος... Πάνω της υπήρχε καρφωμένο ένα μαχαίρι... και στο σημείο όπου ήταν καρφωμένο το μαχαίρι έτρεχε αίμα...

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...Tweet This