MY BLOODY VALENTINE 2 (ΝΕΑ ΙΣΤΟΡΙΑ)

Πάνω στο μεγάλο κόκκινο κουτί σε σχήμα καρδιάς υπήρχε μια κάρτα του Αγίου Βαλεντίνου... Η Ελένη την άνοιξε και διάβασε, "Η καρδιά μου, σου ανήκει"... Χαμογέλασε αλλά το χαμόγελο σύντομα εξαφανίστηκε από τα χείλη της...
"Πως βρέθηκε αυτό εδώ; Ο Γιάννης δεν έχει κλειδιά του σπιτιού" σκέφτηκε. Άνοιξε το κουτί... Το πρόσωπο της παραμορφώθηκε, μέσα στο κουτί υπήρχε πάνω στα σοκολατάκια μια ανθρώπινη καρδιά... Πισωπάτησε... ούρλιαξε... και τότε άκουσε θόρυβο στην κρεβατοκάμαρα.
Κατευθύνθηκε προς τα εκεί.
Μπαίνοντας στην κρεβατοκάμαρα έβαλε ξανά τις κραυγές... στο κρεβάτι ήταν ο Γιάννης, νεκρός... και χωρίς καρδιά... κάποιος του είχε ξεριζώσει την καρδιά και το είχε κάνει εκεί... το αίμα στο πάτωμα και τα σεντόνια το μαρτυρούσε... Σκέφτηκε την καρδιά στο κουτί με τα σοκολατάκια... Ήθελε να κάνει εμετό. Έφυγε από την κρεβατοκάμαρα τρέχοντας και κατευθύνθηκε προς την κεντρική πόρτα του διαμερίσματος... κοίταξε την κλειδαριά... τώρα είδε, παρόλο την ταραχή της, κάτι που δεν πρόσεξε όταν μπήκε μέσα... κάποιος είχε παραβιάσει την πόρτα.
Πήγε στο ασανσέρ και τότε μια φωνή μέσα από το διαμέρισμα την σταμάτησε...
"Δε θα πας πουθενά..."

MY BLOODY VALENTINE 2

Δύο ημέρες πριν τη γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου...

Η Ελένη και ο Γιάννης, η Δήμητρα και ο Πέτρος, η Μαρία και ο Κυριάκος... Γνωριζόντουσαν όλοι από παιδιά... πήγαν στο ίδιο σχολείο και τώρα να που κατέληξαν να βγαίνουν για καφέ αλλά ως τρία ζευγάρια...
Η συζήτηση ήταν έντονη, μιλούσαν για το πως θα γιόρταζαν φέτος τη γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου. Στη συζήτηση όμως δεν συμμετείχε η Μαρία. Καθόταν σιωπηλή... "Τι έχεις αγάπη μου;" ρώτησε ο Κυριάκος τη Μαρία για να λάβει ως απάντηση το "Τίποτα, απλά είμαι κουρασμένη".

"Με συγχωρείτε εμένα αλλά εγώ θα επιστρέψω σπίτι για να ξεκουραστώ" είπε ξαφνικά η Μαρία...
Όλοι την κοίταξαν και έγνεψαν θετικά.
"Δε σε πειράζει να μείνω λίγο ακόμα εγώ;" ρώτησε ο Κυριάκος
"Όχι καθόλου..." του απάντησε.

Αλλά η Μαρία δεν επέστρεψε σπίτι... Κρύφτηκε στη γωνία και περίμενε... Πριν λίγες μέρες είχε ακούσει τον Κυριάκο να μιλάει στο τηλέφωνο με την Ελένη. Κάτι της έκρυβαν, ήταν σίγουρη πια...
Είδε τους φίλους της να φεύγουν. Αλλά ο Κυριάκος δεν πήγαινε προς το διαμέρισμα στο οποίο έμεναν. Τον ακολούθησε... τον είδε να φτάνει σε ένα από τα πιο ακριβά ξενοδοχεία της πόλης... Αυτό που την τάραξε ήταν όταν λίγο μετά είδε να μπαίνει στο ίδιο ξενοδοχείο και η Ελένη.

Περίμενε...

Είχαν περάσει σχεδόν δύο ώρες... Ο Κυριάκος βγήκε από το ξενοδοχείο... Μισή ώρα αργότερα βγήκε και η Ελένη. Έκανε ένα τηλέφωνο με το κινητό της... Δέκα λεπτά αργότερα έφτασε η Δήμητρα με το αυτοκίνητο της. Η Ελένη μπήκε μέσα...
Η Μαρία βρισκόταν σε κατάσταση σοκ. Η καλύτερη της φίλη τα είχε φτιάξει με το σύντροφό της... και η άλλη της φίλη ήξερε... Και εκείνη τη στιγμή η Μαρία άλλαξε...

Μια μέρα πριν τη γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου...

Η Δήμητρα είχε λάβει μια κάρτα στο γραφείο όπου δούλευε... Μια κάρτα του Αγίου Βαλεντίνου... Η κάρτα έγραφε "Η καρδιά μου, σου ανήκει. Θα σε περιμένω στο σπίτι μου για μια βραδιά που θα σου μείνει αξέχαστη. Πέτρος." Η Δήμητρα ήταν τόσο ευτυχισμένη.

Το ίδιο βράδυ...

Η Δήμητρα έφτασε στο διαμέρισμα του Πέτρου... η πόρτα ήταν ανοιχτή.
Μπήκε μέσα... Στο σπίτι υπήρχαν παντού αναμμένα κεριά. Στο τραπέζι υπήρχε ένα μπουκέτο κόκκινα τριαντάφυλλα. Η Δήμητρα πλησίασε, τα κράτησε στα χέρια της και έκανε να τα μυρίσει... και ξαφνικά συνειδητοποίησε πως μέσα στο μπουκέτο κάτι κινούνταν... και τότε είδε κατσαρίδες να βγαίνουν από μέσα... άφησε το μπουκέτο να της πέσει από τα χέρια...

Δύο ασημένιοι καλυμμένοι δίσκοι υπήρχαν στο τραπέζι. Παρατήρησε κάτι που έμοιαζε με τούφα από μαλλιά να προεξέχει στον ένα.
Έβγαλε το καλογυαλισμένο καπάκι του δίσκου... έβαλε τις κραυγές... Μέσα υπήρχε το κομμένο κεφάλι του Πέτρου... Έβγαλε το καπάκι από τον δεύτερο δίσκο... μέσα υπήρχε μια καρδιά, μια ανθρώπινη καρδιά...
Και τότε άκουσε κάποιον να της μιλάει... γύρισε προς το μέρος από όπου ερχόταν η φωνή... ήταν η Μαρία... "Τώρα θα κατάλαβες πως είναι να πληγώνεσαι" της είπε η Μαρία και πλησίασε και πριν προλάβει η Δήμητρα να αντιδράσει είδε ένα τσεκούρι να κατεβαίνει στο κεφάλι της... και το τσεκούρι καρφώθηκε στη μέση του κεφαλιού της... Στη συνέχεια η Μαρία της ξερίζωσε την καρδιά με τη βοήθεια ενός μαχαιριού... "Δεν είχες ποτέ καρδιά άλλωστε, απ' ότι φάνηκε" είπε η Μαρία.

Ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου, μεσημέρι.

Η Ελένη προσπαθούσε να βρει τη Δήμητρα στο τηλέφωνο αλλά μάταια. Και είχε ακόμα τόσα να κανονίσει.

Ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου, βράδυ.

Πάνω στο μεγάλο κόκκινο κουτί σε σχήμα καρδιάς υπήρχε μια κάρτα του Αγίου Βαλεντίνου... Η Ελένη την άνοιξε και διάβασε, "Η καρδιά μου, σου ανήκει"...
.........
Μπαίνοντας στην κρεβατοκάμαρα έβαλε ξανά τις κραυγές... στο κρεβάτι ήταν ο Γιάννης, νεκρός... και χωρίς καρδιά... κάποιος του είχε ξεριζώσει την καρδιά και το είχε κάνει εκεί...
.........
Πήγε στο ασανσέρ και τότε μια φωνή μέσα από το διαμέρισμα την σταμάτησε...
"Δε θα πας πουθενά..."

Η Ελένη κοίταξε με έκπληξη και τρόμο προς την πόρτα. Η φωνή, ήταν της Μαρίας η οποία τόση ώρα ήταν κρυμμένη μέσα στο σπίτι. Η Μαρία είχε στείλει νωρίτερα μια κάρτα του Αγίου Βαλεντίνου στο Γιάννη, υπογράφοντας ως Ελένη... τον οδήγησε στο σπίτι της φίλης της, όπου τον σκότωσε.
Τα μάτια της Ελένης βούρκωσαν... "Γιατί;" ψιθύρισε... και αυτή ήταν η τελευταία της κουβέντα. Η Μαρία όρμησε με ένα μαχαίρι και το κάρφωσε στην καρδιά της Ελένης. Αφού έκανε ένα κόψιμο μεγάλο και βαθύ, έχωσε το χέρι της μέσα και ξερίζωσε την καρδιά της Ελένης...
Τότε είδε το κινητό της Ελένης που ήταν ακόμα στην τσέπη του παντελονιού της να αναβοσβήνει... "Έχετε ένα νέο μήνυμα" έγραφε το κινητό.
Η Μαρία διάβασε το μήνυμα... αποστολέας ήταν ο σύντροφός της ο Κυριάκος...
"Στο ξενοδοχείο έκαναν καταπληκτική δουλειά, δεν το πιστεύω ότι σε λίγη ώρα θα κάνω πρόταση γάμου στη Μαρία. Σε λίγο θα της τηλεφωνήσω για να έρθει από εδώ. Σ' ευχαριστώ για τη βοήθεια!"
Η Μαρία δεν πίστευε αυτό που διάβασε... Και τότε άκουσε το δικό της κινητό να χτυπάει.
Ήταν ο Κυριάκος...

Ούρλιαξε...

ΤΕΛΟΣTweet This