το αίμα που έτρεξε συγκεντρώθηκε σε 7 μικρές φιάλες...
Κάθε φιάλη θα προκαλούσε όταν χυνόταν το αίμα
και ένα κακό στην ανθρωπότητα...
"Με την έβδομη φιάλη που θα εκχέει ο έβδομος άγγελος στον αέρα, θα ακουσθεί μία φωνή δυνατή μέσα από το ναό του Θεού και το θρόνο του Θεού, Ετελέσθη..."
Αποκάλυψη Ιωάννου
Ο Νέρωνας στεκόταν στα θυρόφυλλα του ανακτόρου του και έβλεπε την Ρώμη να τυλίγεται στο φως... λίγη ώρα πριν σε μια στιγμή τρέλας, ουρλιάζοντας, είχε διατάξει τους φρουρούς του να κάψουν τις συνοικίες των χριστιανών... η φωτιά όμως εξαπλώθηκε και τώρα έκαιγε ολόκληρη την πόλη...
Το φως της φωτιάς ηρεμούσε τον Νέρωνα... ένιωθε ασφαλής... οι Χριστιανοί δε θα του στερούσαν το θρόνο... η φωτιά θα έκαιγε την Ρώμη για πέντε μέρες.
Και μόνο όταν και η τελευταία σπίθα έσβησε ο Νέρωνας συνήλθε και συνειδητοποίησε το κακό που είχε προκαλέσει... Η τρέλα και η παράνοια στην οποία είχε περιέλθει εξαφανίστηκε...
Αυτό που δεν ήξερε ο Νέρωνας ήταν ότι λίγο πριν βρεθεί σε κατάσταση μανίας και πυρπολήσει τη Ρώμη μια κουκουλοφόρα μαυροφορεμένη μορφή που είχε διαφύγει της προσοχής των φρουρών, είχε αδειάσει μια φιάλη με ένα κόκκινο υγρό στα σκαλοπάτια του ανακτόρου... με το που άδειασε το υγρό η φιάλη διαλύθηκε... σαν να ήταν φτιαγμένη από άμμο...
Έτος 2010, Αστεροσκοπείο Βατικανού...
Ο καρδινάλιος Richelieu δεν πίστευε σε αυτό που έβλεπε από το υπερσύγχρονο τηλεσκόπιο του Βατικανού... Βγήκε τρέχοντας στους διαδρόμους και κατευθύνθηκε στα ιδιαίτερα διαμερίσματα του Ποντίφικα...
Μπήκε μέσα χωρίς να χτυπήσει... η Ελβετική Φρουρά δεν πρόλαβε να αντιδράσει...
"Άγιε Πατέρα, συγχωρέστε με... αλλά είδα το σημάδι... η στιγμή της έβδομης φιάλης έφτασε..."
Ο Ποντίφικας έπεσε στα γόνατα και άρχισε να προσεύχεται... "Ο Θεός ας μας λυπηθεί..." ψιθύρισε στο τέλος και στράφηκε στον καρδινάλιο Richelieu... "Κάλεσε όλους τους καρδιναλίους στην Cappella Sistina και επικοινώνησε με το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως... Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο..."
Την επόμενη μέρα...
Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης...
Η καθηγήτρια θρησκειολογίας Martha King έδινε μια διάλεξη για την Αποκάλυψη του Ιωάννη...
Μόλις είχε τελειώσει την ομιλία της και περίμενε για να απαντήσει σε τυχόν ερωτήσεις...
Ο Jonathan Barker ένας από τους πλέον υποσχόμενους τελειόφοιτους φοιτητές της θρησκειολογίας σήκωσε διστακτικά το χέρι του...
"Σας ακούω νεαρέ..." είπε η Martha...
"Τι γνώμη έχετε για τις επτά φιάλες και το αίμα του Χριστού σε αυτές;" ρώτησε ο Jonathan...
"Οι επτά φιάλες... Αυτός είναι ένας μύθος... Λένε πως όταν ο Λογγίνος λόγχισε το Χριστό, το αίμα που έτρεξε συγκεντρώθηκε σε 7 μικρές φιάλες... Κάθε φιάλη θα προκαλούσε όταν χυνόταν το αίμα και ένα κακό στην ανθρωπότητα... Φυσικά αυτό είναι μια ιστορία απλά και μόνο... Και πρακτικά να το δούμε δε θα μπορούσε να συμβεί αυτό κατά τη διάρκεια της σταύρωσης του Χριστού... δε θα το επέτρεπαν οι φρουροί... και σίγουρα το αίμα δε θα προκαλούσε καμιά καταστροφή... όλα είναι στη σφαίρα μιας ανούσιας συνωμοσιολογίας..."
"Η διάλεξη εδώ τελείωσε κύριες και κύριοι..." είπε η Martha...
Ενώ οι φοιτητές αποχωρούσαν είδε έναν κουστουμαρισμένο κύριο να την πλησιάζει κρατώντας έναν χαρτοφύλακα... Από το σύμβολο στο χαρτοφύλακα κατάλαβε...
"Τι μπορεί να θέλει το Βατικανό από εμένα;" αναρωτήθηκε φωναχτά η Martha King στρεφόμενη προς τον κύριο που την πλησίαζε...
"Ονομάζομαι Abramo Pontedra... Είμαι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Βατικανού και συνεργάτης της Αυτού Αγιότητας του..."
"Κύριε Pontedra έχω διαβάσει όλες σας τις μελέτες... Τιμή μου... Και πως μπορώ να σας φανώ χρήσιμη;" είπε η Martha...
"Το Βατικανό χρειάζεται τις γνώσεις σας πάνω στην Αποκάλυψη... Πρόκειται για την έβδομη φιάλη..."
Η Martha κοίταξε με ένα βλέμμα γεμάτο απορία...
"Σας παρακαλώ διαβάστε όλα όσα περιέχει ο χαρτοφύλακας, και σε δύο ώρες περίπου από τώρα ένα ελικόπτερο θα σας περιμένει στο προαύλιο του Πανεπιστημίου... Ο Ποντίφικας θα σας περιμένει στην Cappella Sistina..."
Έτος 1347, Ευρώπη, Γαλλία...
Μια μαυροφορεμένη μορφή σε ένα δρομάκι του Παρισιού κρατούσε στα χέρια της μια μικρή φιάλη... Ετοιμαζόταν να κάνει κάτι αλλά δίσταζε... Ξαφνικά ένιωσε έναν πόνο στην πλάτη... Κάποιος του είχε καρφώσει ένα μαχαίρι... η φιάλη της έπεσε από τα χέρια και κατέληξε να σπάσει πάνω στο δρομάκι... ένα κόκκινο υγρό που έμοιαζε με αίμα απλώθηκε σε μια επιφάνεια ελάχιστων εκατοστών... και το κομμάτια της φιάλης διαλύθηκαν... έγιναν άμμος...
Η μορφή έπεσε και αυτή στο δρομάκι νεκρή, την ίδια στιγμή που κάποιος με όμοια εμφάνιση στην αμφίεση κρατώντας ένα βαμμένο στο αίμα μαχαίρι χανόταν στο σκοτάδι...
Την επόμενη μέρα η πανώλη έκανε την εμφάνιση της και εξαπλώθηκε σε ολόκληρη την Ευρώπη...
Η πανώλη θα προκαλούσε 25 εκατομμύρια απώλειες ανθρώπινων ζωών...
Έτος 31, Ιεροσόλυμα, Λόφος του Γολγοθά...
Αυτός που αποκαλούσαν Μεσσία ήταν τώρα στο σταυρό... και άφηνε την τελευταία του πνοή...
Ο Ρωμαίος Λογγίνος πλησίασε τον σταυρωμένο Χριστό και τον λόγχισε στα πλευρά... ήταν νεκρός...
Η Μαρία η Μαγδαληνή δεν πίστευε στα μάτια της... Το κλάμα και τα δάκρυα μάλλον θα προκάλεσαν σύγχυση στην όραση της, σκέφτηκε... Είδε πλάσματα με φτερά μαύρα που θύμιζαν αγγέλους αλλά και δαίμονες να συγκεντρώνουν σε επτά φιάλες το αίμα που έτρεξε από τα πλευρά του Χριστού, στο σημείο που ο Λογγίνος κάρφωσε τη λόγχη του...
Δεν μίλησε...
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙTweet This








1 σχόλια:
Αυτες τις ιστοριες σου ποτε επιτελους θα τις γραψεις σε βιβλια;;;;Θα σπασουν τα ταμεια στο λεω και ισως γινουν και ταινιες!!!
Δημοσίευση σχολίου