ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΝΑ ΦΥΓΕΙ

ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΝΑ ΦΥΓΕΙ

Η ιστορία που είχατε τόσο αγαπήσει παρουσιάζεται ξανά αλλά αυτή τη φορά πλήρης... το κείμενο έχει υποστεί σημαντικές αλλαγές και για πρώτη φορά παρουσιάζεται το τέλος της ιστορίας...

Καλή ανάγνωση
Toymaker

Το πλακόστρωτο δρομάκι που οδηγούσε στο επιβλητικό νεοκλασικό κτίριο των συνελεύσεων, φωτιζόταν τώρα από τις πρώτες χρυσοκόκκινες ακτίνες του ήλιου. Δύο γηραιές μορφές ντυμένες στα λευκά έκαναν την εμφάνιση τους. Κατευθύνονταν προς το κτίριο των συνελεύσεων.
Προχωρούσαν σιωπηλές... το μόνο που ακουγόταν ήταν το τιτίβισμα των πουλιών και το θρόισμα των φύλλων που προκαλούσε το πρωινό αεράκι. Το δρομάκι αυτό δεξιά και αριστερά στόλιζαν γλυπτά που όμοια τους δεν είχε δει το ανθρώπινο μάτι. Στην πλειοψηφία τους τα γλυπτά στα δεξιά απεικόνιζαν προσωποποιημένες ιδέες και αρετές όπως η δικαιοσύνη, η αλήθεια και η φιλευσπλαχνία. Στ' αριστερά απεικονίζονταν τα αμαρτήματα και οι συνέπειες τους με πιο εντυπωσιακό αυτό της λαγνείας όπου ένας λιπόσαρκος άνθρωπος παρουσιαζόταν να κρατάει στο χέρι του την ματωμένη του καρδιά.
Τα λουλούδια που περιτριγύριζαν τα γλυπτά και στόλιζαν το δρομάκι ήταν ολάνθιστα. Ούτως ή άλλως ο χειμώνας ήταν κάτι το άγνωστο στο μέρος αυτό.
Η μία από τις δύο μορφές έστρεψε το κεφάλι της στην άλλη και μίλησε...
-Κάτι δεν πάει καλά. Το νιώθεις και εσύ;
-Ναι, αλλά θα ήθελα να μη πω τίποτα γι' αυτό. Πρέπει να κάνουμε πιο γρήγορα, θα καθυστερήσουμε.
Σε λίγο οι δύο λευκοντυμένες μορφές είχαν φτάσει στο προαύλιο του Μεγάρου των Συνελεύσεων, ένα νεοκλασικό με κίονες κτίριο. Μια ζωφόρος το περιέτρεχε, στο κέντρο της οποίας απεικονιζόταν ο "Μέγας Κριτής". Στο προαύλιο μια ένθρονη Παναγία αγκαλιά με τον μικρό Χριστό υποδεχόταν τους επισκέπτες. Οι δύο γηραιοί γονάτισαν μπροστά στο γλυπτό και στη συνέχεια κατευθύνθηκαν στο εσωτερικό του κτιρίου.

Η αίθουσα συνελεύσεων βρισκόταν στον πρώτο όροφο. Τα παράθυρα της στόλιζαν πολύχρωμα βιτρό. Στο κέντρο της αίθουσας βρισκόταν μόνο ένα κυκλικό τραπέζι με επτά θρόνους. Οι δύο γηραιοί κάθισαν στις θέσεις τους και περίμεναν σιωπηλοί. Σε λίγο τρεις ακόμα μορφές ήρθαν και κάθισαν. Όλοι τους ήταν σκεπτικοί κανείς δεν μιλούσε. Οι πόρτες παρέμεναν κλειστές και τώρα περίμεναν.
Οι πόρτες της αίθουσας άνοιξαν και μια μορφή ντυμένη με λευκά και πορφυρά ενδύματα μπήκε μέσα. Βάδιζε αργά και μάλλον κάπως κουρασμένα παρά το νεαρό της εμφάνισης της. Όλοι σηκώθηκαν. Πήγε στη θέση της και κάθισε και το ίδιο έκαναν και οι υπόλοιποι. Οι πόρτες έκλεισαν και η συνέλευση άρχισε απουσία ενός.
Την ίδια στιγμή στον ονειρεμένο αυτό τόπο επικρατούσε αναταραχή. Τα νέα είχαν αρχίσει να διαδίδονται και μέσα σε λίγα λεπτά, επικράτησε πανικός. Τώρα κάποιος έμπαινε τρέχοντας στο κτίριο. Έσπρωξε με δύναμη τις πόρτες της αίθουσας. Όλοι πετάχτηκαν όρθιοι.
Η ντυμένη στα πορφυρόλευκα μορφή κοίταξε με εμφανή αγωνία.
-Τι συμβαίνει Γαβριήλ;
-Έφυγε, μας εγκατέλειψε... ο Θεός εγκατέλειψε τον παράδεισο...
Σιωπή επικράτησε στην αίθουσα. Η αγωνία στα πρόσωπα των αρχαγγέλων ήταν εμφανής. Τότε ο πορφυρόλευκα ντυμένος Μιχαήλ άπλωσε τα τεράστια φτερά του και με μάτια που πετούσαν μαύρες φλόγες πήρε το λόγο.
-Αρχάγγελοι όλοι ξέρουμε ποιος φταίει γι' αυτό... Οι άνθρωποι... Τους έδωσε τα πάντα και εμείς ήμασταν πάντα πιστοί υπηρέτες τους. Αλλά αυτοί τον πρόδωσαν... Μας εγκατέλειψε Αρχάγγελοι αλλά εμείς δεν θα το αφήσουμε έτσι. Έχουμε πόλεμο, πόλεμο εναντίον των ανθρώπων... ήρθε η ώρα για τον αφανισμό αυτού του μιαρού είδους. Και συνέχισε... "Ουριήλ και Σαχιήλ" οι δύο λευκοφορεμένες μορφές τον κοίταξαν "ακολουθήστε τον Μιχαήλ και πείτε σε όλους τους αγγέλους πως έχουμε πόλεμο".

Την ίδια στιγμή...

Ανεξήγητα καιρικά φαινόμενα έκαναν την εμφάνιση τους από άκρη σε άκρη στη γη. Χιόνια μέσα στο καλοκαίρι στην Αθήνα. Το θερμόμετρο στο Λονδίνο άγγιξε τους 48 βαθμούς. Ανεμοστρόβιλος χτύπησε το Παρίσι. Οι ποταμοί και οι θάλασσες άρχισαν να ξεβράζουν νεκρά ψάρια.

Αστεροσκοπείο Βατικανού, ώρα 14:00

Ο καρδινάλιος Μερκόνι κοιτούσε έκπληκτος μέσα από το τεράστιο τηλεσκόπιο του αστεροσκοπείου. Ομάδες φωτεινών αστεριών έμοιαζαν να κατευθύνονται στη γη...ή μήπως ήταν κάτι άλλο;

Βατικανό, Άγιος Πέτρος, ώρα 14:30

Ο Ποντίφικας είχε μόλις ενημερωθεί για το τι συνέβαινε. Έκανε το σταυρό του. Τα στοιχεία ήταν αναμφισβήτητα. Όλα οδηγούσαν στο ίδιο συμπέρασμα... ο Αρμαγεδδών.

Την ίδια στιγμή σε κάποιο σημείο του κόσμου...

μια νεαρή μητέρα έπαιζε με την κόρη της στην πίσω αυλή του σπιτιού τους.
-Θα μπω λίγο μέσα να σου φέρω ένα ποτήρι γάλα. Εντάξει;
Η μικρή κούνησε το κεφάλι της δείχνοντας πως συμφωνεί. Δεν είχαν περάσει πέντε λεπτά και η μικρή άρχισε να φωνάζει τη μητέρα της...
-Έλα , εδώ είμαι, τι συμβαίνει; Δεν μπορούσε να πιστέψει αυτό που έβλεπε. Μια μορφή λουσμένη στο φως με τεράστια φτερά στεκόταν στην αυλή της... "ένας άγγελος" ψιθύρισε... η μικρή κατευθύνθηκε προς το μέρος του... η μητέρα της δεν πρόλαβε να τη σταματήσει.... Ξαφνικά η μορφή του αγγέλου σκοτείνιασε και με μια κίνηση των φτερών του έκοψε το κεφάλι της μικρής το οποίο πετάχτηκε στα χέρια της μητέρας της η οποία άρχισε να ουρλιάζει... Το άψυχο σώμα της μικρής έπεσε στο γρασίδι ενώ το αίμα είχε βάψει κόκκινα τα μέχρι πριν λίγο λευκά φτερά του αγγέλου. Ο άγγελος όρμησε τώρα στη μητέρα και χώνοντας τα νύχια του στο σώμα της άρχισε να την κατασπαράζει. Ένα μισοφαγωμένο νεκρό σώμα υπήρχε τώρα στο γρασίδι και δίπλα το κεφάλι ενός μικρού κοριτσιού... Ο άγγελος το κλώτσησε... Από το εσωτερικό του σπιτιού ακούστηκε το κλάμα ενός μωρού... ο άγγελος κατευθύνθηκε προς τα εκεί... Κοίταξε από το παράθυρο... Το κλάμα του μωρού είχε σταματήσει... Δύο άγγελοι του είχαν αποσπάσει χέρια και πόδια, ενώ ο ένας κατασπάραζε το μικρό του κεφάλι... "Κανείς ζωντανός" είπε και πέταξε στον ουρανό. Την ίδια στιγμή όμως, βαθιά στα έγκατα της γης κάτι άλλο ξυπνούσε και ετοίμαζε την έξοδο του στον κόσμο μας.

Αμερικανικό Πεντάγωνο
Ώρα 7:30 το πρωί...

Τα ραντάρ έδειχναν παραβίαση του εναέριου χώρου...
-Τηλεφωνήστε στον Υπουργό Άμυνας... Δεχόμαστε επίθεση...
Αμέσως σήμανε κόκκινος συναγερμός...
-Κ. Διοικητά οι δορυφόροι μας έστειλαν τις πρώτες εικόνες... νομίζω πως πρέπει να το δείτε αυτό.
Στις γιγάντιες οθόνες του αμερικανικού Πενταγώνου έκαναν την εμφάνιση τους οι εικόνες που είχε στείλει πριν λίγο ο δορυφόρος.
-Τι στο καλό... Είναι αυτό που νομίζω; Μοιάζουν με αγγέλους...

Οικουμενικό Πατριαρχείο

Οι καμπάνες του Οικουμενικού Πατριαρχείου και όλων των εκκλησιών της Κωνσταντινούπολης σήμαναν δυνατά για πρώτη φορά μετά από χρόνια. Εκείνη τη στιγμή ένα ελικόπτερο προσγειωνόταν στο προαύλιο της ελληνικής πρεσβείας. Σε λίγα λεπτά ένα μαύρο αυτοκίνητο κατέφθασε. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κατέβηκε από αυτό και κατευθύνθηκε προς το ελικόπτερο που θα τον μετέφερε στο Βατικανό. Στη συνομιλία του λίγες ώρες πριν με τον Ποντίφικα επιβεβαίωσαν και οι δύο την υποψία τους. Ο Αρμαγεδδών είχε φτάσει...

Την ίδια στιγμή σε κάποιο σημείο του κόσμου η γη χωριζόταν στα δύο και το ανίερο έβρισκε το δρόμο του στον κόσμο μας...
Μια κραυγή ακούστηκε και το σκοτάδι ξεχύθηκε στη γη.
Αυτός που κάποτε ήταν ο ωραιότερος των αγγέλων, που το όνομα του σήμαινε "αυτός που φέρνει το φως την αυγή" και που βρέθηκε έκπτωτος από τον ουρανό γιατί επαναστάτησε ενάντια στον δημιουργό του, έκανε την εμφάνιση του στον κόσμο μας.
-Δαίμονες , αυτές οι ψυχές είναι δικές μας, αυτά τα σώματα μας ανήκουν. Εκείνος δεν υπάρχει πια και οι άγγελοι του πέρασαν πια στην άλλη πλευρά...
Τον ακολουθούσε μια στρατιά δαιμόνων...
Στα δεξιά του βρισκόταν η Μαύρη Αφροδίτη και στ' αριστερά του μ' ένα χρυσό περιλαίμιο να την στολίζει η Cali.
Πίσω του ακολουθούσε ο Abaddon, ο φοβερότερος όλων των δαιμόνων, δαίμονας εξολοθρευτής και άρχοντας της αβύσσου, την οποία έφερνε τώρα μαζί του στη γη... Με μια του κίνηση, μαύρα σύννεφα κάλυψαν τον ήλιο...
Λίγο πιο πέρα ακολουθούσε ο Balan και οι σαράντα λεγεώνες του... Είχε τρία κεφάλια -ταύρου, ανθρώπου και κριαριού-, ουρά φιδιού και απ' τα μάτια του ξεχύνονταν φλόγες... Η κορόνα στο ανθρώπινο του κεφάλι επιβεβαίωνε τη θέση του βασιλιά που είχε στη μιαρή ιεραρχία... Μαζί του ήταν οι βασιλείς Bael, Paymon, Asmodee και Byleth... ο τελευταίος ήταν καβάλα πάνω σε ένα άσπρο άλογο και περιτριγυρισμένος από γάτες...

Την ίδια ώρα οι δρόμοι σε αρκετές πόλεις του κόσμου άρχισαν να μετατρέπονται σε ποτάμια αίματος...
Είχε αναφερθεί πως οι κάτοικοι ενός ολόκληρου χωριού βρέθηκαν αποστεωμένοι... Έργο του αρχάγγελου Αζαριήλ, του οποίου μια και μόνο πνοή ήταν αρκετή για να εξοντώσει τους κατοίκους...
Ο αρχάγγελος Καμουήλ από την άλλη -αρχάγγελος της καταστροφής- άρχισε να πυρπολεί ολόκληρες πόλεις... μια κίνηση των φτερών του ήταν αρκετή για να σηκώσει κύματα φωτιάς...

Σε ένα χωριό νότια της Γαλλίας...

ο δαίμονας Salmac με πενήντα λεγεώνες έκανε την εμφάνιση του. Είχε κεφάλι λιονταριού και ήταν καβάλα πάνω σε ένα τερατόμορφο άλογο που το σώμα του ήταν γεμάτο πληγές που έτρεχαν αίμα. Μια κίνηση του χεριού του ήταν αρκετή για να μετατρέψει οποιονδήποτε στο διάβα του σε πέτρα...
Το χωριό σύντομα μετατράπηκε σε ένα ζωντανό μουσείο... όσοι δεν μετατράπηκαν σε πέτρα έγιναν τροφή για τις λεγεώνες του Salmac...

Άγιος Πέτρος, Βατικανό
Καπέλα Σιξτίνα

Ο Ποντίφικας, ο Οικουμενικός Πατριάρχης και οι αρχηγοί όλων των θρησκειών προσέρχονταν σε ένα άτυπο συμβούλιο που θα κατέληγε σε μια κοινή προσευχή για την σωτηρία της ανθρώπινης ψυχής.

Την ίδια στιγμή οι αρχάγγελοι Γαβριήλ και Μιχαήλ με τη συνοδεία των Ουριήλ και Σαχιήλ συνέχιζαν το καταστροφικό τους έργο... αλλά δεν είχαν προσέξει κάτι... ότι το χρώμα των φτερών τους είχε αρχίσει να αλλάζει... είχε αρχίσει να γίνεται μαύρο...

Ουάσιγκτον

Όλοι οι αρχηγοί των κρατών είχαν μαζευτεί προκειμένου να βρουν ένα τρόπο να αντιμετωπίσουν την κατάσταση. Την ίδια στιγμή, ένα νέο θα τάραζε ακόμα περισσότερο την άτυπη αυτή σύνοδο. Ανώτατος αξιωματικός τους πληροφόρησε πως οι θρησκευτικοί ηγέτες που είχαν μαζευτεί στην Αγία Έδρα βρέθηκαν σφαγιασμένοι. Ο Ποντίφικας βρέθηκε με ένα σταυρό καρφωμένο στο στόμα του ενώ ο Οικουμενικός Πατριάρχης είχε σταυρωθεί ανάποδα…

Την ίδια στιγμή…

Το τρομαγμένο πλήθος προσπαθούσε να κρυφτεί σε μια απέλπιδα προσπάθεια για σωτηρία. Πλέον μαύρα ζευγάρια από φτερά κάλυπταν τον ουρανό… Κάτι είχε αλλάξει στους αγγέλους…Ένα κοριτσάκι που έτρεχε να κρυφτεί με τον πατέρα του και με μερικά άλλα άτομα το παρατήρησε…
-Δείτε τα φτερά τους είναι μαύρα…Ένας λαχανιασμένος γηραιός κύριος που ήταν μαζί τους απάντησε…
-Πέρασαν στην άλλη πλευρά καλή μου… πέρασαν στην άλλη πλευρά…

Ινδία

Ο Αρχάγγελος Ουριήλ άρχισε να κουνάει με δύναμη τα τεράστια πλέον μαύρα φτερά του από τον ουρανό… Ένα τεράστιο κύμα σηκώθηκε και έπληξε την Ινδία η οποία καλύφθηκε από τη θάλασσα… Μάταια οι άνθρωποι προσπαθούσαν να σωθούν… Λίγο αργότερα η θάλασσα θα γέμιζε πτώματα που θα επέπλεαν... Και το νερό της θάλασσας μετατράπηκε σε αίμα…

Ιεροσόλυμα

Ο δαίμονας-βασιλιάς Balan και οι σαράντα λεγεώνες του έκαναν την είσοδο τους στην ιερή πόλη... Είχε τρία κεφάλια -ταύρου, ανθρώπου και κριαριού-, ουρά φιδιού και απ' τα μάτια του ξεχύνονταν φλόγες... Η κορόνα στο ανθρώπινο του κεφάλι επιβεβαίωνε τη θέση του βασιλιά που είχε στη μιαρή ιεραρχία...
-Δαίμονες... μην αφήσετε τίποτα όρθιο στο πέρασμα σας... Φλόγες ξεχύθηκαν από τα μάτια του... σαν ανίερο θαύμα, όλοι οι σταυροί της πόλης γύρισαν ανάποδα και τυλίχθηκαν στις φλόγες... Οι λεγεώνες του διασκορπίστηκαν και άρχισαν την λεηλασία... και τη σφαγή...

Ουάσιγκτον

Η άτυπη σύνοδος κορυφής συνεχιζόταν... Όλοι είχαν ταραχθεί από τα πρόσφατα νέα...Ο Πάπας και ο Οικουμενικός Πατριάρχης ήταν νεκροί... Εν μέσω διαφωνιών πήραν την απόφαση να επιτεθούν με χημικά και πυρηνικά, αν και ήξεραν πως κατά πάσα πιθανότητα δεν θα είχε κανένα αποτέλεσμα...

Ιεροσόλυμα

Οι λεγεώνες του Balan είχαν βάψει κόκκινους τους δρόμους της άλλοτε ιερής πόλης... με το αίμα των θυμάτων τους... Παντού μπορούσε να δει κανείς κομμένα κεφάλια, χέρια και πόδια... δαίμονες που κατέτρωγαν την ανθρώπινη σάρκα γυναικών , ανδρών αλλά και μικρών παιδιών... Ο Balan βρισκόταν στο εσωτερικό του ναού της γεννήσεως...
-Ένας βασιλιάς χρειάζεται και ένα παλάτι... είπε με φωνή ανθρώπου...

Σε κάποιο άλλο σημείο του κόσμου...

Την ίδια στιγμή οι αρχάγγελοι Γαβριήλ και Μιχαήλ με τη συνοδεία των Ουριήλ και Σαχιήλ ετοιμάζονταν για να δώσουν αυτό που αποκαλούσαν "το τελικό χτύπημα"... Τα φτερά τους πλέον ήταν κατάμαυρα... "Πληγές"... είπε ο αρχάγγελος Γαβριήλ... Και έβγαλε μια κραυγή... για να τον ακολουθήσουν με τη σειρά τους και οι υπόλοιποι αρχάγγελοι αλλά και οι κατώτερες τάξεις... Οι δαίμονες ακούγοντας τις κραυγές των αγγέλων κατάλαβαν... Αυτός που κάποτε ήταν ο ωραιότερος των αγγέλων, ο έκπτωτος από τον ουρανό με μια του κίνηση έσχισε τη γη στο σημείο που βρισκόταν στα δύο... νέοι δαίμονες έκαναν την εμφάνιση τους και η κόλαση μεταφέρθηκε στη γη...

Πληγές: η πληγή των ερπετών...

Και η κραυγή των αγγέλων έφερε στην επιφάνεια κάθε λογής ερπετό...και ο πλανήτης καλύφθηκε με κάθε λογής πλάσμα που έρπεται... Σπίτια και δρόμοι κατακλύστηκαν από αυτά... Η εικόνα ήταν εφιαλτική... Φίδια που έβγαιναν από τα στόματα των ανθρώπων που βρέθηκαν στο πέρασμα τους... Ερπετά που με τα δόντια τους διέλυαν την ανθρώπινη σάρκα... 'Ένα μικρό κοριτσάκι στη μέση ενός δρόμου περιτριγυρισμένο από ερπετά , έβαλε τα κλάματα... σε λίγο το άψυχο σώμα του θα γινόταν βορά στα δόντια τους...

Κωνσταντινούπολη

Ο ναός της Αγιάς Σοφιάς είχε μετατραπεί σε παλάτι της Μαύρης Αφροδίτης... και σε τόπο οργίων... όπου δαίμονες και άνθρωποι υπό τον έλεγχο της γίνονταν ένα, σε μια ανίερη συνεύρεση...

Αμερικανικό Πεντάγωνο

Τώρα είχε σημάνει κόκκινος συναγερμός... Ετοιμάζονταν για πόλεμο. Λίγη ώρα αργότερα η εντολή δόθηκε... η επίθεση εναντίον των αγγέλων άρχισε... αλλά το αποτέλεσμα ήταν απογοητευτικό... Οι άγγελοι κατέρριψαν τα ελικόπτερα που έστειλαν εναντίον τους, ενώ τα πυρηνικά βλήματα δεν τους άγγιζαν.

Άγιος Πέτρος, Βατικανό

Ο αρχάγγελος Ουριήλ περιδιάβαινε ανάμεσα στα ακρωτηριασμένα πτώματα των καρδιναλίων και των απλών ιερέων... Ξαφνικά σταμάτησε και κοίταξε τον εσταυρωμένο ανάποδα Πατριάρχη της Κωνσταντινουπόλεως... Και τότε έβγαλε μια κραυγή... και με την κραυγή του ενώθηκαν οι φωνές των υπόλοιπων αγγέλων... Ο τρούλος της βασιλικής του Αγίου Πέτρου ράγισε...

Πληγές: η πληγή της μαύρης βροχής...

Και οι ουρανοί σκοτείνιασαν... άρχισε να βρέχει... μόνο που αυτή η βροχή δεν ήταν σαν τις άλλες... οι σταγόνες που έπεφταν από τον ουρανό ήταν μαύρες και έκαιγαν το δέρμα των ανθρώπων... το έλιωναν... το διαπερνούσαν. Παντού άκουγε κανείς κραυγές... μόνο κραυγές...
Μαζί με τους ανθρώπους χιλιάδες ζώα προσπαθούσαν να κρυφτούν και να προστατευτούν μάταια από την οργή των αγγέλων... η βροχή τα σκότωνε...

Μ. Βρετανία, Λονδίνο

Ο ανδρόγυνος δαίμονας Baphomet είχε ωθήσει τους κατοίκους της πόλης σε ένα είδους κανιβαλισμού... Μπορούσε να δει κανείς ανθρώπους να επιτίθενται σε κατάσταση έξαλλης μανίας σε άλλους ανθρώπους και να τους κατασπαράσσουν...
Με μία του κίνηση, με ένα του νεύμα, ο Baphomet αφαιρούσε από τους ανθρώπους αυτό που τους έκανε ανθρώπους... κάθε ίχνος λογικής...
Σε κάποιο άλλο σημείο του κόσμου Αυτός που κάποτε ήταν ο ωραιότερος των αγγέλων, αυτός που είχε εκδιωχθεί από τον ουρανό αντιλήφθηκε κάτι... ένα ρεύμα αέρα διαφορετικό... ένα ρεύμα αέρα που σταδιακά γινόταν όλο και πιο δυνατό...

Πληγές: η πληγή του χάους...

Και ο αρχάγγελος Σαχιήλ τίναξε τα φτερά του κραυγάζοντας... και την κραυγή του ακολούθησαν οι κραυγές των υπόλοιπων αγγέλων... και τεράστια ρήγματα δημιουργήθηκαν σε ολόκληρο τον πλανήτη, ρήγματα που κατάπιναν ανθρώπους και σπίτια, ρίχνοντας τους στο χάος...
Και με το που σταμάτησαν οι κραυγές, τα ρήγματα έκλεισαν...

Την ίδια στιγμή που το καταστροφικό έργο των αγγέλων συνεχιζόταν "Αυτός που φέρνει το φως την αυγή", χώρισε τη γη στα δύο... η γη σείστηκε... ήταν ένα κάλεσμα... και το κάλεσμα του αντιλήφθηκαν όλοι οι δαίμονες και εγκατέλειψαν το σημείο που βρίσκονταν για να βρουν τον Κύριο τους...
Τώρα όλοι οι δαίμονες εγκατέλειπαν τον κόσμο... και έπαιρναν μαζί τους και το σκοτάδι που είχαν εξαπολύσει σε όλο τον πλανήτη. Η Μαύρη Αφροδίτη στάθηκε στα δεξιά του άρχοντα του σκότους και στ' αριστερά του στάθηκε η Cali.
"Τι συμβαίνει;" ρώτησε η Μαύρη Αφροδίτη...
"Επιστρέφει..." της είπε Εκείνος... και το σημείο που η γη χωρίστηκε στα δύο ενώθηκε ξανά... οι δαίμονες είχαν εγκαταλείψει τον κόσμο για να επιστρέψουν εκεί από όπου είχαν έρθει...

Την ίδια στιγμή...

Ο αρχάγγελος Μιχαήλ ήταν έτοιμος να εξαπολύσει την τελική πληγή... την πληγή του αίματος... όταν το ρεύμα αέρα που είχε αντιληφθεί πριν ο άρχοντας του σκότους έγινε πιο δυνατό...

Και τα μαύρα φτερά των αγγέλων άρχισαν να καίγονται... "Η ανάσα του Θεού..." ψιθύρισε ο αρχάγγελος Μιχαήλ... και συνέχισε "...επέστρεψε..."
Και οι άγγελοι άρχισαν να διαλύονται γιατί "η ανάσα του Θεού" ήταν αυτή που τους είχε δημιουργήσει αλλά και αυτή που μπορούσε να τους σκοτώσει... "η ανάσα του θεού" ήταν πλέον φωτιά... που κατέστρεφε τα πιο όμορφα και αγνά μέχρι τότε δημιουργήματα του...

Οι αρχάγγελοι Γαβριήλ, Μιχαήλ, Σαχιήλ και Ουριήλ δεν εξολοθρεύτηκαν... αλλά έχασαν τα φτερά τους και έγιναν αυτό που πολεμούσαν... έγιναν άνθρωποι...

Οι άνθρωποι τον είχαν απογοητεύσει αλλά τώρα θα είχαν ακόμα μια ευκαιρία... την τελευταία...

ΤΕΛΟΣTweet This