PHOBIAS: AICHMOPHOBIA (ΝΕΑ ΙΣΤΟΡΙΑ)

PHOBIAS
AICHMOPHOBIA

η αιχμοφοβία: ο παθολογικός φόβος που έχει κάποιος στο να βλέπει ή να αγγίζει αιχμηρά αντικείμενα.

Ο Alex δεν ένιωθε καλά... Το βλέμμα του ήταν τόση ώρα καρφωμένo στα μαχαίρια πάνω στο τραπέζι του φαγητού. Το πρόσωπο του ξαφνικά έγινε λευκό... προσπάθησε να πει κάτι αλλά δεν τα κατάφερε... έχασε τις αισθήσεις του και έπεσε στο πάτωμα.

Όταν συνήλθε βρισκόταν στο λευκό δωμάτιο ενός νοσοκομείου. Ο ήλιος που έμπαινε από το παράθυρο του προκάλεσε κάποια δυσκολία στην αρχή ως προς το να συνειδητοποιήσει που βρίσκεται. Η πόρτα του δωματίου άνοιξε... Μια νοσοκόμα μπήκε κρατώντας μια σύριγγα στο χέρι... Ο Alex άρχισε να ουρλιάζει... η νοσοκόμα έδειχνε να μην καταλαβαίνει και βγήκε στο διάδρομο του νοσοκομείου ζητώντας από άλλες νοσοκόμες και νοσοκόμους να τη βοηθήσουν. Τέσσερα άτομα τώρα συγκρατούσαν τον Alex προκειμένου η νοσοκόμα να του κάνει μια ηρεμιστική ένεση... η βελόνα έσπασε όμως και έμεινε μέρος της καρφωμένο στο χέρι του Alex... έχασε ξανά τις αισθήσεις του.

Ο Alex συνήλθε ξανά... Δίπλα του ήταν αυτή τη φορά η φίλη του Mary. Ήταν φίλοι από παιδιά... "Alex πρέπει να γίνει κάτι με αυτή τη φοβία... Δεν μπορείς να συνεχίσεις έτσι..." είπε η Mary στον Alex... και συνέχισε "...οι γιατροί εδώ μου πρότειναν ένα κέντρο που ειδικεύεται για αυτές τις περιπτώσεις..." "Δεν είμαι τρελός..." απάντησε απότομα ο Alex. "Το ξέρω..." είπε η Mary "αλλά δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση..."

Μία εβδομάδα αργότερα...

Ο Alex περνούσε την πόρτα του Κέντρου Ψυχολογίας του Mein... το δωμάτιο του ήταν έτοιμο... θα έμενε για ένα μήνα περίπου και θα παρακολουθούνταν από τον γιατρό Jonathan Barker, ειδικό πάνω στις φοβίες και τις επιπτώσεις τους. Ο γιατρός Jonathan Barker είχε γίνει περισσότερο γνωστός με τις μελέτες του για την αντιμετώπιση των φοβιών. Πρότεινε στην ουσία ως μέθοδο αντιμετώπισης τη χρήση της ίδιας της φοβίας...

Οι πρώτες μέρες πέρασαν ήσυχα για τον Alex μέχρι που ένα βράδυ...

Το βράδυ εκείνο ο Alex ξύπνησε από φωνές... σαν κάποιος να ούρλιαζε από πόνο... βγήκε στον άδειο διάδρομο του Κέντρου Ψυχολογίας. Οι φωνές σταμάτησαν...
Μια νεαρή κοπέλα, η Elizabeth, που έμενε στο διπλανό δωμάτιο -έπασχε από αυτό που αποκαλούσαν βοτανοφοβία- άνοιξε την πόρτα του δωματίου και κοίταξε διστακτικά στο διάδρομο... Είδε τον Alex... Ο Alex την πλησίασε...
"Άκουσες τις φωνές;" την ρώτησε...
"Η θεραπεία του γιατρού..." ψιθύρισε εκείνη και έκλεισε την πόρτα...
Ο Alex άκουσε ξανά τις φωνές και κατευθύνθηκε προς το τέρμα του διαδρόμου... σαν να έκανε κάτι παράνομο, κοιτούσε συνεχώς δεξιά και αριστερά για να μην τον δει κάποιος...

Τώρα κατέβαινε τις σκάλες που οδηγούσαν στο υπόγειο.

Έφτασε μπροστά σε μια πόρτα. Μια επιγραφή έλεγε πως απαγορεύεται η είσοδος... Ο Alex έσπρωξε την πόρτα... Δεν πίστευε αυτό που έβλεπε... Γύρισε από την άλλη και έκανε εμετό...
Είχε δει τον γιατρό Barker... μια νεαρή κοπέλα ήταν δεμένη σε χέρια και πόδια σχηματίζοντας με το σώμα της ένα χ... ο γιατρός και κάποιες νοσοκόμες είχαν γεμίσει το σώμα τις κοπέλες σχισμές και τοποθετούσαν κάτι από κάτω απ' το δέρμα...
Εκείνη τη στιγμή ο Alex ένιωσε ένα δυνατό χτύπημα στο κεφάλι...

Όταν ξαναβρήκε τις αισθήσεις του ο Alex ήταν δεμένος από χέρια και πόδια όπως η κοπέλα που είδε νωρίτερα με το σώμα του να σχηματίζει ένα χ... τότε συνειδητοποίησε με φρίκη πως σε όλο του το σώμα ήταν καρφωμένες βελόνες... ούρλιαξε... Ο γιατρός J. Barker έκανε την εμφάνιση του... στο δεξί του χέρι κρατούσε μια σύριγγα... έκανε νόημα στις νοσοκόμες... ο Alex δεν μπορούσε να αντιδράσει... στο κεφάλι του ήταν περασμένη μια μεταλλική κατασκευή προκειμένου να το κρατάει ακίνητο ενώ δύο μικροί γάντζοι περασμένοι από τα βλέφαρα κρατούσαν τα μάτια του ανοιχτά.

"Η αιχμοφοβία: ο παθολογικός φόβος που έχει κάποιος στο να βλέπει ή να αγγίζει αιχμηρά αντικείμενα..." είπε δυνατά ο γιατρός Barker... "Βέβαια τα συμπτώματα σου παραπέμπουν και σε αυτό που αποκαλούμε "trypanophobia" τον ακραίο και παράλογο φόβο για ιατρικές διαδικασίες που χρησιμοποιούν ενέσιμα ή υποδερμικές βελόνες. Μερικές φορές αναφέρεται ως αιχμοφοβία, βελονοφοβία... ονόματα που δεν είναι ορθά από τεχνική άποψη, διότι υποδηλώνουν απλώς «φόβο των καρφιτσών / βελονών" και δεν αφορούν την ιατρική πτυχή της trypanophobia..."

Ο γιατρός Barker πλησίασε τον Alex και σήκωσε τη σύριγγα πλησιάζοντας την στο ορθάνοιχτο δεξί μάτι του θύματος-ασθενή του... "Πρέπει να έρθεις αντιμέτωπος με τους φόβους σου Alex..." είπε ο γιατρός και κάρφωσε τη βελόνα της σύριγγας στην κόρη του ματιού του Alex... το διαφανές υγρό που περιείχε η σύριγγα άδειασε ως τη μέση... Ο Alex ούρλιαξε... ο πόνος ήταν αφόρητος και φυσικά δεν είχε χρησιμοποιηθεί αναισθητικό. Στη συνέχεια ο γιατρός Barker επανέλαβε την ίδια διαδικασία στο αριστερό μάτι...

Ο Alex δεν ήξερε τι ήταν χειρότερο, ο πόνος ή όλες αυτές οι βελόνες στο σώμα του.
Ο γιατρός άρχισε ξανά να μιλάει... "Η κοπέλα που είδες πριν... όταν κρυφοκοίταξες... έπασχε από αυτό που αποκαλούμε "εντομοφοβία"... δυστυχώς δεν κατάφερα να τη θεραπεύσω..." εκείνη τη στιγμή οι νοσοκόμες έφεραν πάνω σε ένα φορείο την κοπέλα... από τις σχισμές στο σώμα της έτρεχε αίμα... ξαφνικά ο Alex είδε κάτι να κινείται κάτω από το δέρμα της... κάτι κινούνταν σε ολόκληρο το σώμα της εσωτερικά... και τότε είδε από μια σχισμή να βγαίνουν έντομα...

Ο γιατρός Barker πήρε τότε μια σύριγγα και κάρφωσε τη βελόνα της στο εσωτερικό του ρουθουνιού του Alex...
Τότε οι νοσοκόμες κρατώντας και άλλες σύριγγες πλησίασαν τον Alex... η καρδιά του άρχισε να χτυπά δυνατά... τόσο δυνατά... μέχρι που σταμάτησε...
"Κρίμα..." είπε ο γιατρός Barker... "και τα πήγαινε τόσο καλά... Ας συνεχίσουμε όμως... προέχει η έρευνα..."

ΤΕΛΟΣ

Ακολουθούν στην σειρά ιστοριών Phobias:

Achluophobia- Fear of darkness
Acrophobia- Fear of heights
Ailurophobia- Fear of cats
Bacillophobia- Fear of microbes
Botanophobia- Fear of plants
Catoptrophobia- Fear of mirrors
Coulrophobia- Fear of clowns
Entomophobia- Fear of insects

Tweet This