NIGHTMARES AND FAIRYTALES: ΧΙΟΝΑΤΗ (ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ POST)

Nightmares and Fairytales

ΧΙΟΝΑΤΗ

το πρώτο και το δεύτερο και τελευταίο post

το πρώτο post

Μια φορά και έναν καιρό...

Η γυναίκα του Marc τον ξύπνησε μέσα στη νύχτα... την είχαν πιάσει οι πόνοι της γέννας. Είχαν ήδη έτοιμα τα πράγματα για την κλινική.
'Εξω οι δρόμοι ήταν καλυμμένοι με χιόνι. Το τελευταίο εικοσιτετράωρο χιόνιζε ασταμάτητα.
Η Mary μπήκε υποβασταζόμενη από τον Marc μέσα στο αυτοκίνητο. Οι πόνοι έγιναν πιο δυνατοί και η Mary μετά βίας συγκρατήθηκε για να μην ουρλιάξει.
"Κάνε υπομονή αγάπη μου..." είπε ο Marc "και σε λίγο θα 'μαστε στην κλινική..."
Η κλινική απείχε περίπου μισή ώρα από το σπίτι τους υπό κανονικές καιρικές συνθήκες.

Κάποια στιγμή το χιόνι άρχισε να πέφτει τόσο πυκνό που ο Marc έβλεπε το δρόμο μπροστά με δυσκολία.

Ξαφνικά ένα μαύρο κοράκι έπεσε με δύναμη στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου. Ο Marc έχασε τον έλεγχο. Το αυτοκίνητο βγήκε από την πορεία του και καρφώθηκε πάνω σε ένα δέντρο στα δεξιά του δρόμου. Η πόρτα της Mary άνοιξε και από τη σφοδρή σύγκρουση το σώμα της κατέληξε στο λευκό από το χιόνι χώμα... το αίμα που έτρεξε από την κοιλιά της Mary έβαψε κόκκινο το λευκό χιόνι...

Ο Marc είχε χάσει τις αισθήσεις του και όταν θα συνερχόταν θα ήταν ήδη αργά...

Χρόνια μετά...

Ο Marc μεγάλωσε μόνος του τη μικρή Elizabeth ή αλλιώς τη "Χιονάτη" του, γιατί έτσι συνήθιζε να αποκαλεί την κόρη του. Και όσο μεγάλωνε η Elizabeth τόσο έμοιαζε στη μητέρα της τη Mary...

Η Elizabeth σε ένα χρόνο από τώρα θα γινόταν 18. Ήταν τότε που ο πατέρας της για πρώτη φορά έφερε στο σπίτι μια γυναίκα. Η Cate ήταν ψηλή και αδύνατη με μακριά μαύρα μαλλιά...

Λίγους μήνες μετά ο Marc ανακοίνωσε στην Elizabeth πως η Cate θα μετακόμιζε μαζί τους. Η Cate θα γινόταν η μητριά της Elizabeth.
Όταν η Cate μετακόμισε μαζί τους πέρα από μερικές βαλίτσες με ρούχα έφερε μαζί της και έναν αρκετά παλιό καθρέφτη. Ο καθρέφτης τοποθετήθηκε στην κρεβατοκάμαρα και η Cate τον είχε πάντα καλυμμένο με ένα μαύρο πανί... γεγονός που κινούσε την περιέργεια στην Elizabeth...

το δεύτερο και τελευταίο post

Μία εβδομάδα πριν τα γενέθλια της Elizabeth...

Ο Marc έπρεπε να λείψει για ένα επαγγελματικό ταξίδι... ήταν η πρώτη φορά ένα χρόνο μετά τη γνωριμία του με την Cate που θα έλειπε τόσες μέρες αφήνοντας μόνες την κόρη του μαζί με τη μέλλουσα μητριά της, αφού ο Marc είχε ζητήσει σε γάμο την Cate...
Είχε υποσχεθεί όμως στην Elizabeth πως θα επέστρεφε εγκαίρως για τα γενέθλια της.

Το πρώτο βράδυ η Elizabeth καληνύχτισε νωρίς την Cate και πήγε στο δωμάτιο της.
Ήταν αργά τη νύχτα όταν η Elizabeth άκουσε την Cate να συνομιλεί με κάποιον... σηκώθηκε από το κρεβάτι της και περπατώντας στις μύτες των ποδιών της κατευθύνθηκε στην κρεβατοκάμαρα του πατέρα της και της μητριάς της... η πόρτα ήταν ανοιχτή... κρυφοκοίταξε... το μαύρο πανί δεν κάλυπτε τον καθρέφτη πια... και μέσα στον καθρέφτη η Elizabeth διέκρινε κάτι... κάτι σαν σκιά προσώπου... αλλά είχε μάτια, έντονα κόκκινα μάτια... και τα μάτια αυτά στράφηκαν και κοίταξαν την Elizabeth... η μέλλουσα μητριά της, που τόση ώρα στεκόταν πλάτη προς την Elizabeth και συνομιλούσε με τη σκιά στο εσωτερικό του καθρέφτη, γύρισε και την κοίταξε...

Η Elizabeth πισωπάτησε... και έπεσε στο πάτωμα... Η Cate την πλησίασε... και με μια γρήγορη κίνηση την άρπαξε από τα μαλλιά και άρχισε να τη σέρνει... η Elizabeth άρχισε να ουρλιάζει... Η Cate την κλώτσησε με δύναμη στο κεφάλι ξανά και ξανά... αίμα κάλυπτε πλέον το πρόσωπο της Elizabeth μέχρι που έχασε τις αισθήσεις της...

Αρκετές ώρες μετά...

Όταν η Elizabeth συνήλθε συνειδητοποίησε πως δε βρισκόταν πια σπίτι της αλλά σε ένα εγκαταλειμμένο παλιό κτίριο... το ελάχιστο φως υποδείκνυε πως πρέπει να κοιμόταν πολλές ώρες και πως είχε αρχίσει να νυχτώνει...
Ξαφνικά άκουσε φωνές... Είδε κάποιους να πλησιάζουν... επτά άνδρες... επτά παραμορφωμένοι φρικτά στο πρόσωπο άνδρες... Παρατήρησε το στιλέτο που κρατούσε ο ένας και την τανάλια που κρατούσε κάποιος άλλος... Προσπάθησε να σηκωθεί να τρέξει αλλά ο ένας από τους άνδρες που είχε πλησιάσει αρκετά την άρπαξε από το χέρι και την έριξε κάτω...
Την βίασαν ο ένας μετά τον άλλο... οι κραυγές της ELizabeth αντηχούσαν στο παλιό κτίριο...
"Φώναξε όσο θέλεις" είπε αυτός που κρατούσε το στιλέτο και ο οποίος είχε γεμίσει χαρακιές το πρόσωπο της Elizabeth... και στη συνέχεια κατηύθυνε το στιλέτο στα γεννητικά της όργανα...
την ίδια στιγμή ο άλλος με την τανάλια της έβγαζε τα νύχια... και στη συνέχεια της αφαίρεσε τη γλώσσα...

Τρεις μέρες πριν τα δεκαταόγδοα γενέθλια της Elizabeth...

Η αστυνομία τη βρήκε σχεδόν νεκρή και τη μετέφερε στο νοσοκομείο... Σε κατάσταση σοκ η Elizabeth αδυνατούσε να επικοινωνήσει... και φυσικά της ήταν αδύνατο να μιλήσει πια χωρίς γλώσσα... άρχισε μόνο να χτυπιέται όταν η μέλλουσα μητριά της εμφανίστηκε στο νοσοκομείο... Οι νοσοκόμες της έκαναν μια ηρεμιστική ένεση...
"Ηρέμησε καλή μου και αύριο θα σε πάρω σπίτι... εκεί θα αναρρώσεις καλύτερα" είπε η Cate πλησιάζοντας την κλίνη της Elizabeth...
Και έτσι έγινε... η Elizabeth μεταφέρθηκε στο σπίτι της σχεδόν ναρκωμένη... οι γιατροί επέμεναν να μείνει παραπάνω στο νοσοκομείο αλλά η Cate είχε άλλη άποψη...

Η Cate θα κρατούσε ναρκωμένη την Elizabeth μέχρι την ημέρα των γενεθλίων της...

Όταν η Elizabeth συνήλθε από τη διήμερη νάρκωση της πεινούσε αφάνταστα... χωρίς να το σκεφτεί άρπαξε το μήλο που είδε ακουμπισμένο στο κομοδίνο δίπλα από το κρεβάτι της και το έφαγε...
Λίγο μετά αίμα βγήκε από το στόμα της... σηκώθηκε από το κρεβάτι και κατευθύνθηκε στο σαλόνι... πάνω στο τραπέζι του σαλονιού υπήρχε μια τούρτα με δεκαοχτώ αναμμένα κεράκια... και τότε είδε τον πατέρα της... στον τοίχο απέναντι το σώμα του πατέρα της σχημάτιζε έναν ανάποδο σταυρό... μεγάλα χοντρά καρφιά στους αστραγάλους των ποδιών και στα χέρια συγκρατούσαν το σώμα του πατέρα της... το στομάχι του ήταν ανοιγμένο και έντερα και εντόσθια είχαν πέσει στο πάτωμα...

Η Cate εμφανίστηκε από την κρεβατοκάμαρα... "Χρόνια Πολλά καλή μου Χιονάτη" είπε στην Elizabeth... Ο καθρέφτης της Cate ήταν πλέον κρεμασμένος στο σαλόνι και δίχως το μαύρο πανί να τον καλύπτει... η Elizabeth είδε τότε μέσα στον καθρέφτη μια σκιά προσώπου να σχηματίζεται και μετά τα κόκκινα εκείνα μάτια που είδε την πρώτη φορά... η Elizabeth κοίταξε με απορία αλλά και με ένα βλέμμα γεμάτο παράπονο την Cate...
"Έπρεπε να περιμένω να γίνεις δεκαοχτώ..." είπε η Cate και πήρε ένα μεγάλο μαχαίρι που είχε ακουμπισμένο δίπλα στην τούρτα... όρμισε στην Elizabeth, την άρπαξε και την οδήγησε μπροστά στον καθρέφτη... η Elizabeth τώρα αντίκριζε από κοντά εκείνα τα κόκκινα μάτια μέσα στον καθρέφτη... Τότε έφτυσε αίμα πάνω στον καθρέφτη... το μήλο ήταν δηλητηριασμένο... ο καθρέφτης απορρόφησε το αίμα...
Τότε η Cate έκοψε με το μαχαίρι το λαιμό της Elizabeth... Αίμα κάλυψε τον καθρέφτη... και το αίμα αυτό απορροφήθηκε ξανά από τον καθρέφτη... Η Cate άρχισε να δείχνει νεότερη... πολύ νεότερη...

Αρκετό καιρό μετά...

Ο Jonathan είχε χάσει τη γυναίκα του λίγο αφότου γεννήθηκε η κόρη του... σήμερα είχε βγει για φαγητό με την κόρη του και την Cate... Σήμερα θα ανακοίνωνε στην δεκαεπτάχρονη κόρη του πως σύντομα θα η Cate και αυτός θα παντρευόντουσαν...

ΤΕΛΟΣ

Tweet This