his voice will be heard again…
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στο Χρήστο Βάμο
που δέχθηκε να γίνει ο πρωταγωνιστής της ιστορίας μου.
Στην αποθήκη ενός παλιού δισκοπωλείου ανακάλυψαν μερικές κούτες... περιείχαν δίσκους του Χρήστου... ο νεαρός υπάλληλος πήρε έναν και τον έβαλε να παίξει... όση ώρα ο δίσκος έπαιζε ο υπάλληλος άρπαξε ένα μαχαίρι και όρμησε στη συνάδελφο του... Σε λίγο θα ήταν νεκρή... Ο υπάλληλος κλείδωσε την αποθήκη... πήρε μαζί του και την κούτα φεύγοντας... την κούτα με τους δίσκους του Χρήστου...
Την ίδια στιγμή στο δημοφιλέστερο τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό…
Η Μαρία συνομιλούσε με έναν ακροατή… Της είχε ζητήσει να ακούσει ένα πολύ δημοφιλές εκείνη την περίοδο τραγούδι. Ευτυχώς για τη Μαρία ο ακροατής δεν μπορούσε να δει τους μορφασμούς της.
Η Μαρία έκλεισε την τηλεφωνική γραμμή και τοποθέτησε ένα CD… κοίταξε το ρολόι της… η ώρα δεν περνούσε με τίποτα.
Στην είσοδο του ραδιοσταθμού…
… έκανε την εμφάνιση του ο Κυριάκος, ο υπάλληλος του δισκοπωλείου με την κούτα με τους δίσκους του Χρήστου στα χέρια… έκανε να προσπεράσει τον φρουρό, ο οποίος με τη σειρά του τον σταμάτησε.
Τα μάτια του Κυριάκου ήταν κόκκινα. Άφησε την κούτα κάτω… και όρμησε στον φύλακα… έμπηξε τα δόντια του στο λαιμό του φύλακα και του αφαίρεσε ένα κομμάτι… αίμα πετάχτηκε και έβαψε το πρόσωπο του Κυριάκου κόκκινο. Ο φρουρός έπεσε κάτω νεκρός…
Ο Κυριάκος πήρε το όπλο που είχε στη ζώνη του ο φρουρός και μπήκε μέσα στο ραδιοσταθμό. Πυροβόλησε στη μέση του κεφαλιού την κοπέλα που βρισκόταν στην υποδοχή και ανέβηκε στον πρώτο όροφο… εκεί όπου γινόταν η εκπομπή της Μαρίας…
Η Μαρία άκουσε φωνές στο διάδρομο έξω από το χώρο στον οποίο παρουσίαζε την ραδιοφωνική εκπομπή της και στη συνέχεια άκουσε πυροβολισμούς...
Βγήκε στο διάδρομο… αίμα παντού… σε όλους τους τοίχους… και πτώματα. Και τότε είδε τον Κυριάκο με το πιστόλι στο ένα χέρι και με την κούτα στο άλλο…
Ο Κυριάκος την πλησίασε προτείνοντας το πιστόλι και με το βλέμμα του έδειξε τους δίσκους…
Η Μαρία διατήρησε την ψυχραιμία της… στη συνέχεια ο Κυριάκος της έδειξε με το βλέμμα του την κονσόλα…
«Θέλεις να παίξω τους δίσκους; Αυτό θέλεις;» ρώτησε η Μαρία…
Ο Κυριάκος έγνευσε θετικά…
Και η Μαρία το έκανε… τα τραγούδια του Χρήστου Βάμου έπαιζαν ξανά…
Με τη διαφορά πως δεν τα άκουγε η Μαρία… αφού δεν είχε φορέσει τα ακουστικά της… αλλά τα τραγούδια τα άκουγαν οι ακροατές του ραδιοφωνικού σταθμού.
Η φωνή του Χρήστου Βάμου χρόνια μετά ακουγόταν ξανά…
Και τότε συνέβη…
Στον κεντρικό δρόμο έξω από το σταθμό τα αυτοκίνητα άρχισαν να συγκρούονται… επικρατούσε πανικός… όσοι επιζούσαν των συγκρούσεων έβγαιναν από τα αμάξια σε κατάσταση τρέλας… και ορμούσαν σε όποιον τύχαινε να βρίσκεται στο διάβα τους… τον κατασπάραζαν…η Μαρία παρακολουθούσε από το τζάμι του πρώτου ορόφου του ραδιοφωνικού σταθμού σοκαρισμένη…
Κάποιοι έβγαιναν στα παράθυρα τους και πηδούσαν στο κενό…
Τότε η Μαρία στράφηκε στον Κυριάκο και μετά κοίταξε την κούτα με τους δίσκους…
«Είναι οι δίσκοι που το προκαλούν αυτό… η μουσική… τα τραγούδια…»
Ο Κυριάκος εκείνη τη στιγμή έβαλε την κάνη του πιστολιού στο εσωτερικό του στόματος του και πυροβόλησε… η σφαίρα διαπέρασε το κρανίο και βγήκε από την πίσω μεριά του κεφαλιού… αίμα και μυαλό πετάχτηκε στον τοίχο πίσω του…
Μια κραυγή βγήκε από το στόμα της Μαρίας. Και με γρήγορες κινήσεις… έβγαλε το δίσκο του Χρήστου και τον πέταξε στο πάτωμα… αλλά η παράνοια είχε ήδη αρχίσει και δεν μπορούσε να την σταματήσει… προσπάθησε να σπάσει τον δίσκο αλλά δεν έσπαγε…
Στους δρόμους έξω επικρατούσε πανικός…
Η Μαρία μπήκε στο διαδίκτυο και άρχισε να ψάχνει… στοιχεία για τον Χρήστο Βάμο…
Διάβασε τι είχε συμβεί… πως τον κατασπάραξαν οι θαυμαστές του… για την καταστροφή των δίσκων του… αλλά κάποιοι δίσκοι δεν καταστράφηκαν ή μάλλον δεν μπορούσαν να καταστραφούν…
Ενώ έξω η κατάσταση ήταν χαώδης και οι δρόμοι είχαν μετατραπεί σε ποτάμια αίματος, η Μαρία για αρκετά λεπτά κοιτούσε τους δίσκους του Χρήστου…
Πήρε έναν και τον έβαλε να παίζει… μόνο που τον έβαλε να παίξει "ανάποδα"…
Και τότε είδε τα τζάμια του σταθμού να σπάνε… έβαλε για λίγο τα ακουστικά στα αυτιά της και άκουσε άναρθρες κραυγές… ουρλιαχτά… και λέξεις που δεν καταλάβαινε…
Ο δίσκος που έπαιζε έσπασε… και στη συνέχεια έσπασαν και οι υπόλοιποι στην κούτα…
Λίγη ώρα πιο μετά…
Η Μαρία πλησίασε το παράθυρο και κοίταξε έξω… πέρα από τη σύγχυση και την εικόνα ενός δίχως προηγούμενο μακελειό όλα έμοιαζαν να επανέρχονται στο φυσιολογικό και οι άνθρωποι να συνέρχονται….
Δεν είπε ποτέ τίποτα σε κανέναν… Το συμβάν καταγράφηκε ως ανεξήγητο…








4 σχόλια:
Καταστροφική μουσική!!!
Τι απιστευτη μουσικη εχεις επιλεξει αυτη τη φορα!!!
μου αρεσε πολυ ο τροπος επιλυσης!!!
ε καλά κι εγώ αν άκουγα τραγούδι του Βάμου από το μπαλκόνι θα έπεφτα χαχαχαα
Δημοσίευση σχολίου