ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ, ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ POST

ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ

Κάποιες πόρτες θα πρέπει να μένουν για πάντα κλειστές

το δεύτερο και τελευταίο post

Φτάνοντας μπροστά στην μονοκατοικία και οι τρεις σταμάτησαν για λίγο και την κοίταξαν. Ήταν παλιά και ερειπωμένη...
"Νομίζω ξέρουμε όλοι που θα περάσουμε τη νύχτα..." είπε ο George...

O George κλώτσησε την πόρτα... η πόρτα άνοιξε.. "Μήπως θέλετε και ειδική πρόσκληση;" είπε κοιτώντας τους άλλους δύο και προχώρησε μέσα... Ο John έστρεψε το κεφάλι του και κοίταξε πίσω... κάτι δεν πήγαινε καλά... κοίταξε το χωράφι με τα καλαμπόκια... το έδαφος ήταν ακαλλιέργητο και γεμάτο άγρια χόρτα... "Πως είναι δυνατόν να φυτρώνουν καλαμπόκια;" σκέφτηκε... μετά σκέφτηκε το κοράκι με τη φωλιά από σκουλήκια στην κοιλιά του... η φωνή του Jeff που του έλεγε να μπει μέσα διέκοψε τις σκέψεις του... και προχώρησε στο εσωτερικό της μονοκατοικίας...

19ος αιώνας, Λουιζιάνα, Αμερική

"Μη σε παρακαλώ... μη με βάλεις στο δωμάτιο..."
Μάταια παρακαλούσε η Mary τον πατέρα της ο οποίος την έσερνε από τα μαλλιά σε όλο το διάδρομο του δευτέρου ορόφου... μέχρι που έφτασαν έξω από το δωμάτιο...
Η πόρτα του δωματίου άνοιξε... το δωμάτιο τράβηξε τη Mary μέσα... εκείνη άπλωσε το δεξί χέρι της σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να αντισταθεί... τα νύχια της χάραξαν το ξύλινο πάτωμα... ο πατέρας της, τα μάτια του οποίου ήταν κόκκινα, γύρισε την πλάτη και απομακρύνθηκε... κατέβηκε στον πρώτο όροφο και πήρε μια καραμπίνα... άνοιξε το στόμα του και έβαλε την κάνη της μέσα... πυροβόλησε... ο τοίχος πίσω γέμισε αίμα και κομμάτια του διαλυμένου εγκεφάλου...

Σχεδόν ένα εικοσιτετράωρο μετά...

Η πόρτα του δωματίου στο τέλος του διαδρόμου στο δεύτερο όροφο άνοιξε... Πίσω από την πόρτα στεκόταν η Mary. Ήταν σε άθλια κατάσταση, γεμάτη μώλωπες και γδαρσίματα σε όλο της το σώμα... από το μισάνοιχτο στόμα της φαινόντουσαν τα διαλυμένα δόντια της και από τα μάτια της αντί για δάκρυα έτρεχε αίμα... Έτρεμε... έκανε να προχωρήσει, να βγει από το δωμάτιο... η πόρτα έκλεισε πριν προλάβει... οι κραυγές της ακούστηκαν σε ολόκληρη τη μονοκατοικία...

Το ξύλινο ρολόι στον τοίχο το οποίο είχε γεμίσει αίμα είχε σταματήσει στις 3:30 π.μ.

Σημερινή εποχή...

Ο Jeff, ο George και ο John τριγύριζαν στη μονοκατοικία εδώ και αρκετή ώρα με φακούς στα χέρια... ο John σταμάτησε και κοιτούσε το ρολόι του τοίχου... είχε λεκέδες πάνω του... αλλά δεν ήταν αυτό που του έκανε εντύπωση... περισσότερο φάνηκε να παραξενεύεται από το γεγονός ότι το ρολόι δούλευε... και πρέπει να ήταν παλιό, πολύ παλιό...

Το ρολόι τώρα έδειχνε 3:30 π.μ... και τότε σταμάτησε...
Μια πόρτα ακούστηκε από τον δεύτερο όροφο να ανοίγει και να κλείνει μετά με δύναμη...
Ο Jeff όλη αυτή την ώρα καθόταν στο πάτωμα του σαλονιού και κάπνιζε...
"Που είναι ο George;" ρώτησε ο John... και τότε ο George εμφανίστηκε στην κορυφή της σκάλας κρατώντας ένα φακό... χωρίς να πει κουβέντα κατέβηκε και πήγε και κάθισε δίπλα στον Jeff... τα μάτια του ήταν κόκκινα...

Ο John δεν είπε κάτι... πήρε το φακό του και ανέβηκε στο δεύτερο όροφο. Έφτασε στο δωμάτιο στο τέλος του διαδρόμου... έστρεψε το φακό στο πάτωμα. Παρατήρησε ότι το πάτωμα ήταν χαραγμένο... κάποιος το είχε χαράξει με τα νύχια του... κοίταξε την πόρτα του δωματίου αλλά δεν προσπάθησε να μπει, σαν να το φοβόταν...
Επέστρεψε πάλι στην αρχή το διαδρόμου και μπήκε στο πρώτο δωμάτιο στα δεξιά... ήταν το δωμάτιο ενός κοριτσιού... πάνω στο ξύλινο κρεβάτι ήταν χαραγμένο το όνομα της... Mary...
Έστρεψε το φακό στο γραφείο της κοπέλας... πάνω υπήρχε ένα ημερολόγιο του οποίου οι σελίδες είχαν κιτρινίσει από τα χρόνια...

Το άνοιξε και άρχισε να διαβάζει... η κοπέλα αναφερόταν συνεχώς στο δωμάτιο στο τέλος του διαδρόμου... έκανε λόγο για το κακό που κατοικούσε εκεί μέσα και το οποίο "ξυπνούσε" κάθε βράδυ, την ίδια ώρα... έγραφε ότι το κακό έβαλε τον πατέρα της να σκοτώσει τη μητέρα της και πως τώρα θέλει εκείνη... ξαφνικά ένας πυροβολισμός τον έκανε να αφήσει το ημερολόγιο και να τρέξει να δει τι συμβαίνει...
Ο John σταμάτησε στη μέση της σκάλας και κοίταξε στο σαλόνι.
Ο George στεκόταν όρθιος πάνω από το άψυχο σώμα του Jeff... ο Jeff είχε δεχτεί έναν θανάσιμο πυροβολισμό στο στήθος... Ο George κατευθύνθηκε τώρα στον John.
Ο John τον κλώτσησε και ο George έπεσε από τη σκάλα και το πιστόλι του έφυγε από τα χέρια...

Ο John ανέβηκε στο δεύτερο όροφο και μπήκε στο δωμάτιο της Mary... άκουσε βήματα στις σκάλες... ήταν ο George... μπαίνοντας ο George στο δωμάτιο της Mary, o John τον άρπαξε από το λαιμό... φτάνοντας στο παράθυρο στην άλλη άκρη του δωματίου ο John έσπρωξε τον George... το κεφάλι του George διαπέρασε τα τζάμια και ο John τον έσπρωξε στο κενό...

Ο John βγήκε στο διάδρομο... κατευθύνθηκε χωρίς να ξέρει γιατί στο δωμάτιο στο τέλος του διαδρόμου. Η πόρτα του δωματίου άνοιξε... και το δωμάτιο τράβηξε τον John... Η μονοκατοικία είχε γεμίσει κοράκια στην αυλή... Ξαφνικά όλα τα κοράκια άρχισαν να πέφτουν νεκρά...

Ξημέρωσε...

Η αστυνομία που είχε σταματήσει το φορτηγάκι και ανακάλυψε τα κλοπιμαία αναζητούσε τώρα τους John, George και Jeff... Μια ομάδα αστυνομικών έφτασε στη μονοκατοικία... στην αυλή υπήρχε ένας σωρός από νεκρά κοράκια...

ΤΕΛΟΣ

ΣΥΝΤΟΜΑ

ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ 2

Tweet This