ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ (ΝΕΑ ΙΣΤΟΡΙΑ)

ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ

Κάποιες πόρτες θα πρέπει να μένουν για πάντα κλειστές

το πρώτο post

η ιστορία θα ολοκληρωθεί σε δύο posts

19ος αιώνας, Λουιζιάνα, Αμερική...

Η πόρτα του δωματίου στο τέλος του διαδρόμου στο δεύτερο όροφο άνοιξε... Πίσω από την πόρτα στεκόταν η Mary. Ήταν σε άθλια κατάσταση, γεμάτη μώλωπες και γδαρσίματα σε όλο της το σώμα... από το μισάνοιχτο στόμα της φαινόντουσαν τα διαλυμένα δόντια της και από τα μάτια της αντί για δάκρυα έτρεχε αίμα... Έτρεμε... έκανε να προχωρήσει, να βγει από το δωμάτιο... η πόρτα έκλεισε πριν προλάβει... οι κραυγές της ακούστηκαν σε ολόκληρη τη μονοκατοικία...

Σημερινή εποχή...

Ο John, ο Jeff και ο George προχωρούσαν με γρήγορα βήματα, σχεδόν τρέχοντας μέσα στο δάσος της Λουιζιάνα που οδηγούσε στα σύνορα της πολιτείας προς βορά όπου εκεί θα τους περίμενε ένας συνεργάτης τους. Κάθε τόσο κοιτούσαν πίσω τους μήπως και κάποιος αστυνομικός ήταν στο κατόπι τους. Αν και, όπως πίστευε ο John, ολόκληρη η αστυνομική δύναμη της πολιτείας θα πρέπει τώρα να τους αναζητούσε.

Προετοίμαζαν τη ληστεία της μεγαλύτερης τράπεζας της πολιτείας εδώ και ένα χρόνο. Αλλά τα πράγματα δεν πήγαν τόσο καλά. Η ληστεία κατέληξε σε μακελειό... όταν ο διευθυντής της τράπεζας προσπάθησε να πατήσει το συναγερμό που θα ειδοποιούσε την αστυνομία, ο George έχασε την ψυχραιμία του και άνοιξε πυρ... αυτό που ακολούθησε ήταν άνευ προηγουμένου... αίμα παντού και κόσμος να ουρλιάζει... Ο John, ο Jeff και ο George άρπαξαν τους σάκους με τα χρήματα και έτρεξαν στο φορτηγάκι που είχαν αφήσει στο δρόμο έξω από την τράπεζα λίγα μέτρα πιο πέρα. Σειρήνες από περιπολικά ακούστηκαν...

Σταμάτησαν το φορτηγάκι κάπου στην εθνική οδό... εκεί τους περίμενε ένας άλλος συνεργάτης τους. Άλλαξαν τις πινακίδες στο φορτηγάκι και έβαλαν ένα μεγάλο διαφημιστικό αυτοκόλλητο στη μία πλευρά... ο συνεργάτης τους θα τους περίμενε στα σύνορα της πολιτείας προς βορά... αυτοί θα συνέχιζαν μέσα από το δάσος... με το φόβο ενός μπλόκου δε ρίσκαραν να συνεχίσουν με το φορτηγάκι... αν και η αστυνομία δε θα τους αναγνώριζε μάλλον αφού κατά τη διάρκεια της ληστείας φορούσαν μάσκες. Τα χρήματα τοποθετήθηκαν μέσα σε ειδικά κατασκευασμένη κρύπτη στο φορτηγό.

Είχε αρχίσει να νυχτώνει...

Και οι τρεις ήταν αρκετά κουρασμένοι και θα έπρεπε να σταματήσουν να ξεκουραστούν. Άλλωστε είχαν δώσει ραντεβού με το συνεργάτη τους στα σύνορα το επόμενο πρωί. Ο Jeff στράφηκε προς τον John και του έδειξε κάτι... στο βάθος διακρινόταν ένα χωράφι από καλαμπόκια και στο τέλος του μια ξύλινη μονοκατοικία που έμοιαζε μάλλον ακατοίκητη...

Κατευθύνθηκαν προς τα εκεί... Περνώντας μέσα από το χωράφι με τα καλαμπόκια, το οποίο χωράφι μαρτυρούσε εγκατάλειψη με το ακαλλιέργητο έδαφος και τα άγρια χόρτα να υψώνονται , ένιωσαν ένα ρίγος να τους διαπερνά. Ξαφνικά κάτι που έπεσε από το πουθενά μπροστά στα πόδια του John τον έκανε να τιναχτεί προς τα πίσω...
Ο John κοίταξε... ήταν ένα νεκρό κοράκι... το πιο περίεργο όμως ήταν η φωλιά από σκουλήκια στην κοιλιά του κορακιού... "Από που ήρθε αυτό; Τι στο καλό συμβαίνει;" ψιθύρισε... και προσπέρασε το κοράκι χωρίς να πει τίποτα στους άλλους που προπορευόντουσαν.

Φτάνοντας μπροστά στην μονοκατοικία και οι τρεις σταμάτησαν για λίγο και την κοίταξαν. Ήταν παλιά και ερειπωμένη...
"Νομίζω ξέρουμε όλοι που θα περάσουμε τη νύχτα..." είπε ο George...

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Tweet This