ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΛΟΦΟΥ
το δεύτερο και τελευταίο post
Σημερινή εποχή…
Η Elizabeth εκείνο το απόγευμα είχε βγει για να περπατήσει λίγο… αλλά είχε αρχίσει να βραδιάζει και δεν είχε επιστρέψει… Η Mary είχε αρχίσει να ανησυχεί…
Είχαν περάσει εικοσιτέσσερις ώρες από την εξαφάνιση της Elizabeth. Η αστυνομία είχε αρχίσει σε συνεργασία με το λιμενικό τις έρευνες οι οποίες φαίνονταν όμως να μην αποδίδουν κανένα αποτέλεσμα. Η Mary και ο πρώην σύζυγος της και πατέρας της Elizabeth είχαν αρχίσει να απελπίζονται.
«Δεν αντέχω άλλο αυτή την αναμονή» είπε η Mary… και συνέχισε… «πάω να περπατήσω λίγο στην παραλία».
H Mary περπατούσε εδώ και αρκετά λεπτά κατά μήκος της παραλίας όταν είδε μέσα στο σκοτάδι πάνω στην άμμο σωριασμένη μια σιλουέτα να διαγράφεται… «Η Elizabeth…» σκέφτηκε και έτρεξε προς τα εκεί…
Και ήταν πράγματι η Elizabeth… σε άθλια κατάσταση, ανέπνεε με το ζόρι…
Οι μέρες πέρασαν και η Elizabeth συνήλθε… αλλά έμοιαζε να μη θυμάται τι είχε συμβεί… παράλληλα άλλαξε η συμπεριφορά της. Κάτι δεν πήγαινε καλά…
Ιρλανδία, 19ος αιώνας…
Στεκόταν στην άκρη του γκρεμού… Το κύμα χτυπούσε με μανία τα βράχια. Ο δυνατός αέρας έκανε τα μακριά ξανθά μαλλιά της να ανεμίζουν και να μπλέκονται, καλύπτοντας συχνά το λευκού δέρματος πρόσωπο της.
Είχε περάσει σχεδόν ένας μήνας από τότε που έχασε την κόρη της… ακόμα και ο σύζυγος της, που ήταν γιατρός δεν είχε καταφέρει να τη σώσει… Ο σύζυγος της είχε καταφύγει σε σκοτεινά και απόκρυφα βιβλία προκειμένου να φέρει πίσω την κόρη του.
Έστρεψε για λίγο το κεφάλι της πίσω και κοίταξε το σπίτι στο λόφο. Τώρα το βλέμμα της ήταν ξανά στραμμένο προς τη θάλασσα… έκανε ένα βήμα και έπεσε στο κενό…
Το σώμα της χτύπησε πάνω στα βράχια… και κατέληξε στο νερό… άρχισε σιγά σιγά να βυθίζεται…
Η τελευταία της σκέψη λίγο πριν πέσει στο κενό ήταν τα λόγια του συζύγου της, το προηγούμενο βράδυ… «Ένας από εμάς για έναν από αυτούς»…
Την επόμενη μέρα το κύμα ξέβρασε την κόρη του γιατρού… είχε επιστρέψει… η θυσία της μάνας της είχε αποτέλεσμα… μόνο που μαζί της έφερε και κάτι άλλο, κάτι το κακό…
Η περιοχή άρχισε να μαραζώνει… μια αρρώστια εξολόθρευσε τους μισούς κατοίκους… όλοι κατηγορούσαν την κόρη του γιατρού…
Και εκείνος το ήξερε… πως αυτή δεν ήταν η κόρη του… αλλά το κακό στην πιο αγνή μορφή του. Ο γιατρός με μεθόδους αρκετά βίαιες προσπάθησε να της βγάλει αυτό το κακό… το σώμα του κοριτσιού γέμισε μαύρα ίχνη που θύμιζαν κακοφορμισμένες μελανιές… της ξύρισε το κεφάλι και με πυρωμένο μέταλλο προσπάθησε να της ελέγξει τον εγκέφαλο… να μην κάνει άλλο κακό… μάταια όμως…
…………………………
Οι κάτοικοι στο μικρό ψαροχώρι ήταν αναστατωμένοι. Συγκεντρώθηκαν όλοι στην πλατεία του χωριού και κατευθύνθηκαν στο σπίτι του γιατρού στην κορυφή του λόφου…
Εκεί ήταν η κόρη του. Η κοπέλα κοίταξε τον πατέρα της… κατάλαβε…
«Λυπάμαι πολύ…» είπε εκείνος… πλησίασε, της έπιασε με τα δυο του χέρια το κεφάλι και με μια απότομη κίνηση της το έστριψε…
Λίγα λεπτά πιο μετά θα έβγαινε από την κεντρική πόρτα του σπιτιού πάνω στο λόφο, με το άψυχο σώμα της κόρης του στην αγκαλιά του. Οι ως τότε εξαγριωμένοι κάτοικοι οπισθοχώρησαν…
Σημερινή εποχή…
Η Elizabeth ήταν διαφορετική, δε μιλούσε και φερόταν βίαια.
Εκείνες τις μέρες η θάλασσα ήταν αφύσικα ταραγμένη και στο ψαροχώρι νόμιζε κανείς πως η ζωή πλησίαζε στο τέλος της.
Η Mary εκείνη τη μέρα αποφάσισε να καθαρίσει τη σοφίτα…
και βρέθηκε μπροστά σε μια αποκάλυψη… το ημερολόγιο ενός γιατρού που έμενε εκεί τον 19ο αιώνα… ήταν κρυμμένο κάτω από το ξύλινο δάπεδο… κάτω από μερικές σανίδες που λειτουργούσαν έτσι ώστε να δημιουργούν μια μικρή μυστική κρυψώνα. Μαζί με το ημερολόγιο βρήκε και αρκετά βιβλία αποκρυφισμού…
Όλη η ιστορία του γιατρού και της κόρης του ήταν εκεί… στο ημερολόγιο… υπό άλλες συνθήκες η ιστορία θα της φαινόταν παραμύθι. Αλλά βλέποντας την Elizabeth ήξερε πως είναι η αλήθεια.
«Ένας από εμάς για έναν από αυτούς»… ψιθύρισε…
Το ίδιο βράδυ…
Η Mary βγήκε με τον πρώην σύζυγο της –ο οποίος έδειχνε να μην ανησυχεί- και την κόρη τους μια βόλτα κοντά στο σπίτι. Η θάλασσα εξακολουθούσε να είναι ταραγμένη. Πλησίασαν στα βράχια και κοίταξαν… Με αστραπιαίες κινήσεις και πριν προλάβει να αντιδράσει ο σύζυγος της η Mary άρπαξε την Elizabeth –ή ότι ήταν αυτό που θύμιζε την κόρη της, αλλά δεν ήταν- και έπεσε στο κενό από τα βράχια…
Τα σώματα τους προσκρούστηκαν με βία στα βράχια και κατέληξαν στο νερό.
Την επόμενη μέρα η θάλασσα ηρέμησε…
Ο πρώην σύζυγος της Mary ήταν συγκλονισμένος… δεν μπορούσε να εξηγήσει την κίνηση της Mary…
Λίγες μέρες μετά…
Ο πατέρας της Elizabeth ανακάλυψε με τη σειρά του το ημερολόγιο του γιατρού… Τώρα στεκόταν στην άκρη του γκρεμού… θα έφερνε πίσω την κόρη του με κάθε τίμημα…
«Ένας από εμάς για έναν από αυτούς»… είπε και έπεσε στο κενό…
ΤΕΛΟΣ
4 σχόλια:
Πάλι κάποιος θα ξανάρθει..
Αμαν και ο πατερας!Φτου κι απο την αρχη δηλαδη και τζαμπα σκοτωθηκε η δολια η μανα!
Τωρα να σου πω μπραβο; Δε σου λεω γιατι θα εχεις βαρεθει να ακους!
Επιτελους μου λυθηκε η απορια για την κατασταση της πρωτης κοπελας και ησυχασα!
Ομως τωρα εχω αγωνια για το ποτε θα ανεβασεις αλλη ιστορια! Ειδες; Αχορταγα πλασματα οι αναγνωστες!!!
ε ναι αυτός ο πατέρας ας παντρευόταν μιαν άλλη να ξαμολήσει κανά άλλο μπάσταρδο...
Μαμείς και δέρνεις φίλε μου!!!
Συνέχισε να γράφεις ;)
Δημοσίευση σχολίου