UNDYING
το αληθινό κακό δεν πεθαίνει ποτέ
Άρχισε να τρέμει. Το πρόσωπο του ήταν χλωμό. Σε λίγο όλα θα τελείωναν. Το μόνο που τον παρηγορούσε ήταν το γεγονός ότι το τέλος θα τον έβρισκε στην αγκαλιά του… «Μην κλαις» του ψιθύρισε με όση δύναμη του απέμεινε ακόμα… για να λάβει ως απάντηση ένα «σ’ αγαπώ»… Αίμα βγήκε από το στόμα του και αμέσως μετά τα μάτια του έκλεισαν για πάντα. Ο σύντροφος του, που τόση ώρα τον κρατούσε σφιχτά στην αγκαλιά του, ούρλιαξε…
Άναψε τσιγάρο… στεκόταν όρθιος κοιτάζοντας έξω από το παράθυρο του σπιτιού του. Σκεφτόταν το μαύρο κουτί και το περιεχόμενο του. Κοίταξε το ρολόι του… θα περίμενε μέχρι να νυχτώσει… θα έπαιρνε το κουτί και θα πήγαινε στο MyBar.
Ένα χρόνο πριν…
Λίγο καιρό μετά…
Ο Αντώνης αγκάλιασε τον Tony. Λίγα λεπτά πριν του είχε ανακοινώσει πως η ιστορία που έγραψε θα γινόταν ταινία. Τα γυρίσματα θα άρχιζαν τους επόμενους μήνες…
«Καλά, εσύ υποτίθεται ότι θα ξεκουραζόσουν σήμερα…» είπε ο Tony μόλις τον είδε… «Καθόλου σεξ, πολύ δουλειά… η ζωή μου όλη» του απάντησε κάπως ξερά ο Αντώνης… για να συνεχίσει «Ο Βαγγέλης δεν είναι εδώ;»
«Έφυγε για λίγες μέρες στη Ρώμη… ταξιδάκι» είπε ο Tony…
«Αυτά είναι… αλλοίμονο σε μας» σχολίασε ο Αντώνης.
«Ώρα να την κάνουμε και εμείς…» είπε ο Tony…
«Θα περιμένω ένα φίλο να περάσει να με πάρει. Θα κλειδώσω εγώ.» απάντησε ο Δημήτρης. Ο Tony έφυγε. Ο Δημήτρης κλείδωσε από μέσα προκειμένου να μην τον ενοχλήσει κανείς. Στο bar επικρατούσε ησυχία. Ξαφνικά ο Δημήτρης άκουσε θόρυβο από τον πάνω όροφο.
«Είναι κανείς εκεί;» φώναξε… καμία απάντηση… ανέβηκε τις σκάλες… στον πάνω όροφο τον περίμενε μια έκπληξη…
«Τι κάνεις εσύ εδώ;» ρώτησε ο Δημήτρης. Το πρόσωπο που στεκόταν απέναντί του είχε κρυμμένο το ένα χέρι του πίσω στην πλάτη. Πριν προλάβει ο Δημήτρης να συνειδητοποιήσει τι γίνεται ένα μαχαίρι καρφώθηκε στο ένα του μάτι. Ο Δημήτρης έχασε την ισορροπία του… έπεσε από τις σκάλες και έσπασε το λαιμό του. Ο θάνατος ήταν ακαριαίος. Το πρόσωπο που τόση ώρα ήταν κρυμμένο στον δεύτερο όροφο κατέβηκε τις σκάλες. Με το μαχαίρι αφαίρεσε τα μάτια του Δημήτρη, τη γλώσσα και στη συνέχεια αφού αφαίρεσε το παντελόνι και το εσώρουχο έκοψε τα γεννητικά όργανα του θύματος του. Τα έβαλε όλα σε μια σακούλα. Άρπαξε το πτώμα του Δημήτρη από τα πόδια και άρχισε να το σέρνει στις σκάλες ανεβάζοντας το στο δεύτερο όροφο. Την επόμενη μέρα δε θα υπήρχε κανένα ίχνος του εγκλήματος.
«Παρακαλώ» είπε… από την είσοδο της πολυκατοικίας άκουσε μια οικεία φωνή… και άνοιξε την πόρτα.
Το κουδούνι του διαμερίσματος του τώρα χτυπούσε επίμονα…
«Έρχομαι… ανυπομονησία Χριστέ μου…» είπε ο Κυριάκος…
Άνοιξε την πόρτα… μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα ένα μαχαίρι καρφώθηκε στην κοιλιά του…
Λίγη ώρα αργότερα το άτομο που επισκέφτηκε τον Κυριάκο φορώντας γάντια στα χέρια θα αφαιρούσε τα έντερα και τα εντόσθια από το θύμα του αφού προηγουμένως είχε πραγματοποιήσει μια ανάλογη τομή.
Εκείνη τη μέρα κάποιος θα παρέδιδε ένα φάκελο στην υπηρεσία courier και ένα μαύρο κουτί… οι παραλήπτες ήταν διαφορετικοί… ο φάκελος είχε προορισμό τον γενικό διευθυντή της αστυνομίας για την επόμενη μέρα. Το κουτί ήταν για τον Γιάννη Δ. και θα το παραλάμβανε τρεις μέρες μετά…
«Πως από ‘δω;» ρώτησε ο Μάκης.
«Ήρθα για σένα…» του απάντησε και τον τράβηξε μέσα στο ασανσέρ αρπάζοντας τον από το λαιμό με το ένα χέρι… από την πίεση στο λαιμό του ο Μάκης άρχισε να πνίγεται… τότε το πρόσωπο που τον περίμενε μέσα στο ασανσέρ έβγαλε ένα μαχαίρι και άρχισε να χαράζει το πρόσωπο του Μάκη. Ο Μάκης προσπάθησε να ουρλιάξει. Και το μαχαίρι καρφώθηκε στο λαιμό του. Το ασανσέρ έφτασε στο ισόγειο…
Ο Βαγγέλης συνελήφθη… τον βρήκαν στο εξοχικό του… δεν πήγε ποτέ στη Ρώμη… όταν τον βρήκαν, ο Βαγγέλης ήταν σε άθλια κατάσταση… έμοιαζε να μην έχει επαφή με το περιβάλλον…
Στο εσωτερικό του Mybar υπήρχε ανησυχία… όλοι περίμεναν... αλλά δεν ήξεραν τι περίμεναν… Βλέποντας τον Γιάννη Δ. ο Tony μίλησε…
«Γιάννη τι κάνεις εδώ;»
«Το κουτί…» είπε εκείνος και το άφησε πάνω στο μπαρ… όλοι ήταν μαζεμένοι στο βάθος του μπαρ… τότε ο Χάρης με ένα βλέμμα γεμάτο τρόμο έδειξε προς την πόρτα… κάποιος που φορούσε στο πρόσωπο μια μάσκα γουρουνιού μπήκε μέσα και πλησίασε, σχεδόν αθόρυβα, από πίσω το Γιάννη Δ.… το βλέμμα όλων πάγωσε… πριν προλάβει ο Γιάννης Δ. να γυρίσει να δει τι συμβαίνει η μορφή με τη μάσκα γουρουνιού τον άρπαξε από τα μαλλιά και άρχισε να του χτυπάει με δύναμη το κεφάλι στη γωνία του μπαρ… στη συνέχεια κατηύθυνε το κεφάλι του Γιάννη σε μια οξυκόρυφη μεταλλική κυλινδρική μικρού πάχους βάση που χρησιμοποιούνταν στα γυρίσματα για κάποιο πρακτικό λόγο… του άνοιξε το στόμα… το σίδερο διαπέρασε το κεφάλι του Γιάννη Δ... και η οξεία μεταλλική κορυφή της βάσης βγήκε από την πίσω μεριά του κεφαλιού.… το κρανίο έσπασε και ο ήχος έκανε τους πάντες να ανατριχιάσουν…
ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΤΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ
VI
-------
I-VI
*Η ιστορία γράφτηκε μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο…
*«Αίμα κύλησε από το εσωτερικό του μαγαζιού στο πεζοδρόμιο…
Ο Αντώνης έκλαιγε… κρατώντας σφιχτά πάνω του το άψυχο σώμα του Δημήτρη…»
Αυτό ήταν το αρχικό φινάλε της ιστορίας… Το φινάλε διαφοροποιήθηκε με το χέρι από το πλάσμα να τραβάει τον Αντώνη στο εσωτερικό του μαγαζιού λίγο πριν τη δημοσίευση της ιστορίας και με το βλέμμα στο «Παγιδευμένοι@MyBar II»…
«Ξαφνικά άκουσε βήματα πίσω του…
Ένα χέρι με γαμψά μεγάλα νύχια τον άρπαξε από τα μαλλιά και τον τράβηξε ξανά στο εσωτερικό του μαγαζιού…
Οι κραυγές του αντήχησαν σε όλο το τετράγωνο…»
* «Ο Αντώνης ξύπνησε και πετάχτηκε από το κρεβάτι λουσμένος στον ιδρώτα… Δίπλα του κοιμόταν ο Δημήτρης ο οποίος ξύπνησε μαζί του…
-Τι συμβαίνει;
-Τίποτα… ένας εφιάλτης…
Ο Αντώνης έκλεισε τα μάτια και φίλησε το Δημήτρη…»
Εδώ ακολουθούσε μια τολμηρή περιγραφική σκηνή με τους δύο χαρακτήρες να κάνουν έρωτα. Αφαιρέθηκε την τελευταία στιγμή θεωρώντας πως δεν ταιριάζει στο ύφος και το σύνολο του κειμένου…
Παγιδευμένοι@MyBar II & III
*Το «Παγιδευμένοι@MyBar II» αρχικά είχε εντελώς διαφορετική μορφή. Η ιστορία συνεχίζεται από εκεί που τελείωσε η πρώτη. Η αρχική ιστορία ήταν αρκετά μεταφυσική. Ήθελε τους νεκρούς της πρώτης ιστορίας να επιστρέφουν και να εκδικούνται. Τελικά η όλη ιδέα απορρίφθηκε και η ιστορία γράφτηκε ξανά από την αρχή.
* Το «Παγιδευμένοι@MyBar II» και το «Παγιδευμένοι@MyBar III» γράφτηκαν μαζί ως μία ενιαία ιστορία για να χωριστεί μετά σε δύο μέρη. Με το III θα τελείωνε και η σειρά ιστοριών. Η επιτυχία της τρίτης ιστορίας ήταν τέτοια για να ακολουθήσει ένα σχέδιο για άλλες τρεις.
Παγιδευμένοι@MyBar IV
*Η ιστορία γράφεται ξανά από την αρχή. Και αυτή τη φορά υπάρχει ένα κεφάλαιο για τον κάθε χαρακτήρα. Η ιστορία γράφτηκε μέσα σε μία εβδομάδα και το τέλος της δουλεύτηκε σχεδόν για τρεις μέρες.
* «ΔΗΜΗΤΡΗΣ Χ. θάρρος
"Η αναζήτηση της σαρκικής ηδονής και απόλαυσης υπήρξε ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής σου. Τώρα όμως απαξιώνεις αυτό που τόσα χρόνια αναζητούσες...»
Την ιδέα για τη σκηνή μου την έδωσε ο ίδιος ο Δημήτρης… εγώ το μόνο που χρειάστηκε να κάνω ήταν να την επεκτείνω λίγο.
Παγιδευμένοι@MyBar V: Undying
*Πρόκειται για την πέμπτη ιστορία της σειράς. Σε αντίθεση με τις προηγούμενες, η ιστορία δουλευόταν πάνω από ένα μήνα. Οι χαρακτήρες είναι αυτή τη φορά πιο ρεαλιστικοί με σκηνές και διάλογους από την πραγματική τους ζωή.
Παγιδευμένοι@MyBar VI
*Η ιστορία είναι προγραμματισμένη για το φθινόπωρο του 2009 (Σεπτέμβρη).
ΠΑΓΙΔΕΥΜΕΝΟΙ@MYBAR I-IV
*Η αναγνωσιμότητα των τεσσάρων ιστοριών ξεπέρασε τα 4000 άτομα. (Παγιδευμένοι@MyBar 1, 2, 3 και 4 σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Extreme Tracking)
*Η πρώτη ιστορία παρέμεινε στην κορυφή της αναγνωσιμότητας του Toymaker’s Diary για σχεδόν δύο μήνες (σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Technorati).
*Πάνω από 20 trailers δημιουργήθηκαν για τις τέσσερις ιστορίες.
Tweet This
3 σχόλια:
τέλειος όπως πάντα!! άσε που μου αρέσει που παίζω ρόλο κλειδί στην ιστορία!!!!
Τοy! Έγραψες! Η σκηνή με το κεφάλι στο μέταλλο, με αηδίασε τρομερά!
καλά ο μάλερ είναι πάντα θεά..!
Δημοσίευση σχολίου