THE SINGER (ΝΕΑ ΙΣΤΟΡΙΑ)

THE SINGER
you hear him sing...
you fall in love...
you die...

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στο Χρήστο Βάμο
που δέχθηκε να γίνει ο πρωταγωνιστής της ιστορίας μου.

Η μεγάλη συναυλία...

Το κοινό περίμενε ανυπόμονα, ήδη μετρούσε μισή ώρα καθυστέρηση... Η τεράστια σκηνή στο στάδιο στηνόταν εδώ και δύο μέρες... τα εισιτήρια της συναυλίας είχαν εξαντληθεί την πρώτη κιόλας μέρα που διατέθηκαν στο κοινό. Ο μάνατζερ του Χρήστου Βάμου έφτασε έξω από το ειδικό δωμάτιο-καμαρίνι που είχε φτιαχτεί για το δημοφιλή τραγουδιστή.
"Χρήστο, πρέπει να εμφανιστείς... μετράμε ήδη τριάντα λεπτά καθυστέρησης." είπε ο μάνατζερ του αφού προηγουμένως χτύπησε διακριτικά την πόρτα.
"Έρχομαι... έρχομαι..." αυτή ήταν η απάντηση που έλαβε...

Ο Χρήστος κοιταζόταν στον καθρέφτη... τα τελευταία χρόνια είχε μετατραπεί σε αντικείμενο λατρείας από τον κόσμο... μόνο που κάτι δεν πήγαινε καλά...
Κατευθύνθηκε προς την πόρτα... "έρχεται... ετοιμαστείτε..." άκουσε να λέει μια φωνή μπροστά του...
Τα φώτα στη σκηνή άναψαν... Η μουσική άρχισε... και ο Χρήστος πήρε θέση πάνω στον μηχανισμό που θα τον εμφάνιζε στο κέντρο της σκηνής ανάμεσα σε εκατό χορευτές από το πουθενά.
Με το που εμφανίστηκε στην σκηνή ο δημοφιλής τραγουδιστής το κοινό βρέθηκε σε κατάσταση υστερίας... άρχισαν να κλαίνε... Ο Χρήστος άρχισε να τραγουδάει και ξαφνικά όλοι για λίγο σταμάτησαν... μαγεύτηκαν...
Και τότε συνέβη...

Μερικά χρόνια πριν...

Ο Χρήστος ήταν ακόμα τότε ένας νέος ανερχόμενος τραγουδιστής. Είχε όλα όσα χρειαζόταν για να πετύχει... ή μάλλον σχεδόν όλα... εμφάνιση, φωνή, ταλέντο αλλά δεν είχε γνωριμίες... Τα πράγματα δεν ήταν εύκολα... και αρκετές πόρτες έμεναν κλειστές...

Μέχρι που εμφανίστηκε εκείνος... ο μετέπειτα μάνατζερ του... του υποσχέθηκε να του πραγματοποιήσει τα πιο μεγάλα του όνειρα... όλος ο κόσμος θα τον ερωτευόταν... τα τραγούδια του θα γίνονταν επιτυχίες...

Ο Χρήστος υπέγραψε το συμβόλαιο... αν και κάπως βιαστικά προσπερνώντας αρκετές παραγράφους και λεπτομέρειες...
Και η πορεία προς την κορυφή άρχισε... η μία επιτυχία ακολουθούσε την άλλη... μόνο που κάποια στιγμή ο Χρήστος άρχισε να μη νιώθει καλά...
Ήταν μετά από μια "κλειστή" συναυλία... άρχισε να βήχει... αίμα βγήκε από το στόμα του...
Ο μάνατζερ τότε του έφερε πρώτη φορά μετά το τέλος της συναυλίας μια θαυμάστρια στο καμαρίνι του... "Σας αφήνω..." του είπε... θα έρθω σε λίγο...

Ο Χρήστος κοίταξε την νεαρή κοπέλα...
"Τι μπορώ να κάνω για σένα;" ρώτησε...
"Ένα αυτόγραφο..." του απάντησε εκείνη... Ο Χρήστος δεν ένιωσε καλά... όρμησε στην κοπέλα και την δάγκωσε στο λαιμό... αφαίρεσε ένα κομμάτι σάρκας... αίμα πετάχτηκε στο πρόσωπό του... άρχισε να πίνει το αίμα από το λαιμό της κοπέλας... η κοπέλα δεν αντέδρασε... σαν να ήταν μαγεμένη...
Έξω από την πόρτα περίμενε ο μάνατζερ...
Μετά από λίγο μπήκε στο καμαρίνι...
"Τι μου συμβαίνει;" ρώτησε ο Χρήστος...
"Τίποτα..." του απάντησε ο μάνατζερ και συνέχισε... "απλά εκπληρώνεις τους όρους του συμβολαίου... με πληρώνεις με μερικές ασήμαντες ψυχές..."
"Θέλω να σταματήσουμε τη συνεργασία..." ψιθύρισε ο Χρήστος...
Ο μάνατζερ τον κοίταξε και τα μάτια του πήραν ένα περίεργο λευκό χρώμα και στη συνέχεια έγιναν κόκκινα... "Δεν μπορείς..." είπε στον Χρήστο... "το απαγορεύει το συμβόλαιο σου... έπρεπε να το διαβάσεις καλά πριν υπογράψεις... αν διακόψεις τη συνεργασία...", ο μάνατζερ σταμάτησε να μιλάει και του έδειξε την κατακρεουργημένη κοπέλα...

Το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε πολλές φορές... στο καμαρίνι, σε ξενοδοχεία... νέοι και νέες κατακρεουργούνταν από τον τραγουδιστή... ο μάνατζερ φρόντιζε πάντα να εξαφανίζει τα πτώματα... και ο Χρήστος οδηγούνταν στην κορυφή...

Η μεγάλη συναυλία...

Ο Χρήστος κοιταζόταν στον καθρέφτη... τα τελευταία χρόνια είχε μετατραπεί σε αντικείμενο λατρείας από τον κόσμο... μόνο που κάτι δεν πήγαινε καλά...

Με το που κυκλοφόρησε ο τελευταίος του δίσκος παρατηρήθηκαν ακραίες αντιδράσεις θαυμαστών του λίγο αφού τον άκουγαν... από αυτοκτονίες μέχρι άγριες δολοφονίες...

Κατευθύνθηκε προς την πόρτα... "έρχεται... ετοιμαστείτε..." άκουσε μια φωνή μπροστά του να λέει... Τα φώτα στη σκηνή άναψαν... Η μουσική άρχισε... και ο Χρήστος πήρε θέση πάνω στον μηχανισμό που θα τον εμφάνιζε στο κέντρο της σκηνής ανάμεσα σε εκατό χορευτές από το πουθενά. Με το που εμφανίστηκε στην σκηνή ο δημοφιλής τραγουδιστής το κοινό βρέθηκε σε κατάσταση υστερίας... άρχισαν να κλαίνε... Ο Χρήστος άρχισε να τραγουδάει και ξαφνικά όλοι για λίγο σταμάτησαν... μαγεύτηκαν...

Και τότε συνέβη...

Το κοινό άρχισε να κατευθύνεται στη σκηνή... Όρμησαν στο Χρήστο... Δεν μπορούσε να αντιδράσει... άρχισαν να τον αγγίζουν... η ασφάλεια δεν μπορούσε να κάνει κάτι... το κοινό τραβούσε τον Χρήστο από τα χέρια... μέχρι που του τα ξερίζωσαν... και στη συνέχεια το κεφάλι... διαμελισμένα κομμάτια από το σώμα του Χρήστου παντού...

Ο μάνατζερ κοιτούσε απαθής από τα παρασκήνια... τα φώτα της σκηνής άρχισαν να εκρήγνυνται... η σκηνή πήρε φωτιά... Από παντού ακούγονταν ουρλιαχτά... τμήμα του κόσμου κόσμου που είχε ανέβει στη σκηνή και είχε επιδοθεί στον δίχως προηγούμενο κανιβαλισμό του Χρήστου Βάμου τυλίχθηκε στις φλόγες... το στάδιο μετατράπηκε σε μια εκατόμβη θυμάτων...

Ο μάνατζερ έφυγε από τα παρασκήνια και μέσα στον πανικό κανείς δεν αντιλήφθηκε την απουσία του... είχε ραντεβού με έναν άλλο νέο τραγουδιστή...

Οι δίσκοι του Χρήστου αποσύρθηκαν μετά τα "ανεξήγητα" ακραία φαινόμενα βίας που προκαλούσε το άκουσμα τους... καταστράφηκαν...

Χρόνια μετά...

Στην αποθήκη ενός παλιού δισκοπωλείου ανακάλυψαν μερικές κούτες... περιείχαν δίσκους του Χρήστου... ο νεαρός υπάλληλος πήρε έναν και τον έβαλε να παίξει... όση ώρα ο δίσκος έπαιζε ο υπάλληλος άρπαξε ένα μαχαίρι και όρμησε στη συνάδελφο του... Σε λίγο θα ήταν νεκρή... Ο υπάλληλος κλείδωσε την αποθήκη... πήρε μαζί του και την κούτα φεύγοντας... την κούτα με τους δίσκους του Χρήστου...

ΤΕΛΟΣ

Tweet This