το κακό γεννιέται...
το δεύτερο και τελευταίο post
H Mary επέστρεψε στο σπίτι της. Ο σύζυγος της δεν είχε επιστρέψει ακόμα από τη δουλειά και μάλλον θ’ αργούσε, κάτι που συνέβαινε συχνά τον τελευταίο καιρό μετά και την προαγωγή που πήρε.
Η Mary έβαλε τον μπέμπη στην κούνια του και κάθισε σε μια καρέκλα δίπλα. Έβγαλε το φάκελο με το ιατρικό αρχείο που πήρε από το γραφείο του γιατρού της και άρχισε να διαβάζει… Έψαχνε κάτι αλλά δεν ήξερε τι… ήταν σίγουρη για ένα πράγμα μόνο … ο μπέμπης ήταν διαφορετικός από τα άλλα βρέφη…
Όλα μέσα στο αρχείο της φαινόντουσαν φυσιολογικά ενώ κάποια πράγματα έδειχνε να μην τα καταλαβαίνει. Το βλέμμα της όμως κάποια στιγμή πάγωσε…
Διάβασε… «Το γενετικά τροποποιημένο δείγμα εμφυτεύτηκε με επιτυχία…» και λίγες σελίδες πιο μετά… «Επιτυχημένη σύλληψη. Πρώτες εβδομάδες κύησης εμβρύου αρ. 6»…
Η Mary έμοιαζε να τα έχει χαμένα. Ο μπέμπης κοιμόταν στην κούνια του. Έβγαλε τον μπέμπη από την κούνια του… είχε σκοπό να επισκεφτεί το γιατρό της… έπρεπε να του μιλήσει…
-Η σύζυγος σου πήρε τον φάκελο απ’ το ιατρείο…
-Ίσως έτσι είναι καλύτερα… ήρθε η στιγμή να μάθει…
-Μάλλον… έλα από το ιατρείο… πρέπει να μιλήσουμε…
Τώρα κατευθυνόταν στο γραφείο του γιατρού της. Όταν έφτασε έξω από την πόρτα άκουσε δύο αντρικές φωνές. Η μία ήταν του συζύγου της... Οι φωνές έγιναν πιο δυνατές… οι δύο άντρες πλησίαζαν στην πόρτα. Η Mary κρύφτηκε στη γωνία στο τέλος του διαδρόμου…
«Περίμενε να πάρω την κάρτα μου» είπε ο γιατρός της Mary.
«Έχω τη δικιά μου, δεν πειράζει» απάντησε ο σύζυγος της και οι δύο άντρες κατευθύνθηκαν, ευτυχώς για την Mary, προς την αντίθετη μεριά, στο ασανσέρ…
Η Mary πήγε στο γραφείο του γιατρού και μπήκε μέσα. Ο μπέμπης παρέμενε ατάραχος. Άρχισε κρατώντας στην αγκαλιά το γιο της να ψάχνει τα συρτάρια… Το τελευταίο συρτάρι στα δεξιά του γραφείου ήταν κλειδωμένο. Έψαξε για κάτι αιχμηρό. Βρήκε ένα νυστέρι… το συρτάρι άνοιξε… μέσα σε διάφορα χαρτιά βρήκε και μια μαγνητική κάρτα που της έδινε πρόσβαση στο υπόγειο του νοσοκομείο και στο μικροβιακό πειραματικό εργαστήριο… η πρόσβαση ήταν δυνατή σε λίγους για λόγους ασφάλειας και υγιεινής όπως έλεγαν.
Στο εσωτερικό επικρατούσε απόλυτη ησυχία… ο σύζυγός της και ο γιατρός δεν ήταν εκεί. Αυτό όμως που αντίκρισε ξεπερνούσε και την πιο τρελή της φαντασία…
Το πρώτο φρικτά παραμορφωμένο… είχε κάτι που θύμιζε ουρά και δεν είχε μάτια και στόμα…
Το δεύτερο είχε διπλά γεννητικά όργανα και δύο κερατοειδής αποφύσεις στο κεφάλι.
Το τρίτο είχε εξωτερικό σκελετό πάνω από το δέρμα… το τέταρτο δεν είχε αναπτύξει δέρμα… το πέμπτο έμβρυο δεν ήταν παραμορφωμένο… αλλά απ’ όσο είχε καταλάβει η Mary γεννήθηκε νεκρό. Η Mary κοίταξε το γιο της… στην όψη θύμιζε τα άλλα έμβρυα…
«Πως;» είπε η Mary … «τι κάνατε εδώ;» ρώτησε…
«Το μωρό σου έχει τα γονίδια εκείνου… είναι η ενσάρκωση του και το αποτέλεσμα προσπάθειας ετών …»
«Ποιου εκείνου;» ρώτησε η Mary.
«Του αληθινού του πατέρα…» της απάντησε ο Jonathan. «Εγώ του έδωσα την ευκαιρία μόνο να αποκτήσει σάρκα… και εσύ είχες την τιμή να γίνεις μητέρα του…»
«Τι λέτε;» φώναξε η Mary και κοίταξε το γιο της με τρόμο…
Ο γιατρός της άρχισε να μιλάει… «Μια ομάδα γιατρών και ειδικών ξεκίνησε εδώ και χρόνια ένα πείραμα… θέλαμε να συνθέσουμε το DNA του απόλυτου κακού… Σατανά, Διάβολο, Αντίχριστο, πες το όπως θέλεις… μετά από μια σειρά αποτυχημένων προσπαθειών, τα καταφέραμε… με το έκτο μωρό… το δικό σου…»
Μόλις είχε εκλεγεί μέλος της γερουσίας… το νεότερο ποτέ μέλος της γερουσίας … όλοι μιλούσαν για ένα νέο άνδρα που θα έφτανε κάποια στιγμή στην κορυφή…
ΤΕΛΟΣ
Tweet This
1 σχόλια:
ααααα εγώ νόμιζα ότι θα τους φάει όλους όσο είναι μπέμπης!
Κύκλωμα!!!!
Η καημένη η Μαίρη.. εύκολο είναι να σκοτώσεις το γιό σου;;;; Όχι!!!
Καλημέρα!
Δημοσίευση σχολίου