ΕΜΒΡΥΟ (ΝΕΑ ΙΣΤΟΡΙΑ)

ΕΜΒΡΥΟ

το πρώτο post
(η ιστορία θα ολοκληρωθεί σε δύο posts)

Ήταν περασμένα μεσάνυχτα όταν την έπιασαν οι πόνοι. Ξύπνησε τον άντρα της.
"Τι συμβαίνει;" ρώτησε εκείνος που δεν είχε αντιληφθεί τι συμβαίνει.
"Σήκω, πρέπει να πάμε στο νοσοκομείο... έφτασε η ώρα..." του απάντησε η Mary.

Όσο περνούσε η ώρα, οι πόνοι γίνονταν πιο δυνατοί... Φτάνοντας στο νοσοκομείο η Mary δεν άντεξε άλλο και έβαλε τις κραυγές. Οι νοσοκόμοι εμφανίστηκαν στην είσοδο με ένα φορείο, στην είσοδο η Mary διέκρινε και το γιατρό της. "Στην αίθουσα τοκετού γρήγορα..." άκουσε να λέει ο γιατρός της. Ξάπλωσαν την Mary στο φορείο. Η Mary σε όλο το διάδρομο προς την αίθουσα τοκετού κρατούσε το χέρι του άντρα της.
"Κάτι δεν πάει καλά" του ψιθύρισε...
"Όλα θα πάνε μια χαρά, θα το δεις..." της απάντησε.
Ξαφνικά η φουσκωμένη κοιλιά της, γέμισε με αίμα... Σκιζόταν στα δύο... η Mary όπως ήταν ξαπλωμένη στο φορείο σήκωσε με όση δύναμη της απέμεινε το κεφάλι της και κοίταξε... διέκρινε ένα χέρι μωρού... έχασε τις αισθήσεις της.

Όταν η Mary συνήλθε ήταν σε ένα δωμάτιο του νοσοκομείου. Ο τοκετός είχε τελειώσει... Αναζήτησε τον άντρα της. Άρχισε να φωνάζει... Μια νοσοκόμα κατέφθασε...
"Ηρεμήστε..." είπε στην Mary... "Ο σύζυγος σας έρχεται..."
"Το μωρό; Που είναι το μωρό;" ρώτησε η Mary...
"Ο γιος σας είναι μια χαρά, πάω να σας τον φέρω" της απάντησε η νοσοκόμα...

Ένα χρόνο πριν...

Η Mary και ο Jonathan γνωρίστηκαν στο πανεπιστήμιο. Ήταν και οι δύο φοιτητές της νομικής. Όταν ήταν στο τρίτο έτος σπουδών ο Jonathan έκανε πρόταση γάμου στη Mary και εκείνη δέχτηκε. Ολοκλήρωσαν και οι δύο τις σπουδές τους αλλά η Mary δεν άσκησε ποτέ το επάγγελμα της. Αφοσιώθηκε στο σπίτι και στον άντρα της.

Είχε περάσει μια πενταετία σχεδόν από το γάμο τους. Το μεγάλο παράπονο της Mary ήταν το ότι δεν είχαν καταφέρει να αποκτήσουν ακόμα παιδί. Τελικά αποφάσισαν να επισκεφτούν ένα γιατρό. Ο Jonathan είχε πει πως είναι ο καλύτερος για τις περιπτώσεις αυτές.

Ο γιατρός ήταν καθησυχαστικός και τους διαβεβαίωσε πως σύντομα θα αποκτήσουν το δικό τους παιδί. Τους είχε προτείνει την τεχνητή γονιμοποίηση...
Ένα μήνα μετά η Mary ήταν έγκυος...

Είχε περάσει ένας χρόνος...

...από τότε που η Mary κράτησε στην αγκαλιά της το γιο τους. Αλλά κάτι την ανησυχούσε... ο μπέμπης δεν είχε αρρωστήσει ποτέ από τότε που γεννήθηκε...Ο γιατρός της, έλεγε πως άδικα ανησυχεί... όμως η Mary πίστευε πως κάτι της έκρυβαν...

Εκείνη τη μέρα θα επισκεπτόταν ακόμα μια φορά το γιατρό του μικρού... ο ίδιος γιατρός που συνέβαλε στο να αποκτήσει τον μπέμπη.
Κατά τη διάρκεια της εξέτασης ο γιατρός ζήτησε συγγνώμη από τη Mary... θα έπρεπε να λείψει για πέντε λεπτά... Η Mary, όσο ο γιατρός έλειπε, άνοιξε τα συρτάρια με τα ιατρικά αρχεία και έψαξε το δικό της και του μωρού... βρήκε τον φάκελο... πριν επιστρέψει ο γιατρός, έβαλε τον φάκελο στην τσάντα της...

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Tweet This