ALICE (ΤΟ ΠΕΜΠΤΟ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ POST)

ΑΛΙΚΗ
Ταξίδι στον Εφιάλτη

το πέμπτο και τελευταίο post

Την ίδια στιγμή...

Ένας γάτος, ο βασιλικός γάτος με τον οποίο είχε μιλήσει η Αλίκη, κατευθυνόταν και εκείνος στο κάστρο κουβαλώντας στο στόμα του ένα ματωμένο μαχαίρι... το μαχαίρι της Αλίκης...

Περπατούσαν αρκετή ώρα μέχρι που η Αλίκη άκουσε μουσική... κατάλαβε ότι πλησίαζαν στο κάστρο της βασίλισσας.

Η κεντρική πύλη άνοιξε...

Ένας φρουρός-τραπουλόχαρτο έσπρωξε την Αλίκη, η οποία είχε αφαιρεθεί κοιτάζοντας το επιβλητικό κάστρο. Για λίγο είχε ξεχάσει και τον πόνο στους καρπούς των χεριών της, οι οποίοι είχαν μελανιάσει.... ένας από τους φρουρούς είχε δέσει με σχοινί τα χέρια της Αλίκης στους καρπούς αλλά το σχοινί ήταν τόσο σφιχτά δεμένο ώστε οι λεπτοκαμωμένοι καρποί της Αλίκης να μελανιάσουν σχεδόν αμέσως.

Προχωρώντας στην αυλή η Αλίκη κοίταζε τους πολυάριθμους μουσικούς και τα γεμάτα φαγητό στρωμένα τραπέζια... οι καλεσμένοι για το πάρτι της βασίλισσας άλλοτε περιγελούσαν την Αλίκη και άλλοτε επιτίθενταν λεκτικά εναντίον της.

Πίσω από τη βασιλική φρουρά ακολουθούσε ο λαγός.

Η φρουρά οδήγησε την Αλίκη στο εσωτερικό του κάστρου. Σε κάθε γωνιά του κάστρου η Αλίκη έβλεπε και από ένα φρουρό-τραπουλόχαρτο.
"Που με πάτε;" τους ρώτησε.
"Μα στην αίθουσα χορού" της απάντησε ο λαγός.
Και πράγματι οι φρουροί οδήγησαν την Αλίκη στην αίθουσα χορού. Στους τοίχους της αίθουσας υπήρχαν παντού καθρέφτες. Στο κέντρο, στο βάθος της αίθουσας πάνω σε έναν θρόνο φτιαγμένο από πολύτιμους λίθους ήταν καθισμένη η βασίλισσα. Το πρόσωπο της ήταν γεμάτο εξογκώματα ενώ το βάρος της, περιόριζε τις κινήσεις της.

Ο λαγός προχώρησε με γρήγορα βήματα μπροστά. Πλησίασε, διατηρώντας πάντα κάποια απόσταση, το θρόνο και υποκλίθηκε στη βασίλισσα.
Η βασίλισσα έστρεψε το βλέμμα της στην Αλίκη. Μετά γύρισε και είπε σε ένα φρουρό-τραπουλόχαρτο που στεκόταν δίπλα της "Το δώρο μου, που είναι το δώρο μου;"
Ο φρουρός-τραπουλόχαρτο με τη σειρά του έδωσε διαταγή να φέρουν το δώρο της βασίλισσας.

Οι πόρτες της αίθουσας χορού άνοιξαν ξανά. Δύο φρουροί έσυραν μια γυναίκα. Μια γυναίκα δεμένη, γεμάτη πληγές σε όλο της το σώμα από τα φοβερά βασανιστήρια που είχε υποστεί. Η Αλίκη έβγαλε μια μικρή κραυγή. Η γυναίκα αυτή ήταν η μητέρα της.

Οι φρουροί οδήγησαν τη μητέρα της Αλίκης μπροστά στο θρόνο. Η βασίλισσα έκανε νεύμα να φέρουν και την Αλίκη. "Θα παίξω σε λίγο μαζί σας" είπε η βασίλισσα και συνέχισε "πάρτε τες από μπροστά μου, είναι ώρα για χορό".
Μια ομάδα μουσικών εμφανίστηκε και άρχισε να παίζει ένα βαλς. Οι επίτιμοι καλεσμένοι της βασίλισσας που τόση ώρα στεκόντουσαν περιμετρικά της αίθουσας άρχισαν να χορεύουν.

Η Αλίκη κοίταξε τη μητέρα της.

Έπρεπε κάτι να κάνει αλλά δεν ήξερε τι... Εκείνη τη στιγμή ένιωσε τα σχοινιά στα χέρια της να χαλαρώνουν... "Τι στο καλό;" αναρωτήθηκε... Προσπάθησε να κοιτάξει πίσω της... το μόνο που είδε ήταν μια ουρά. "Ο βασιλικός γάτος" σκέφτηκε... και τα σχοινιά κόπηκαν... τα χέρια της ελευθερώθηκαν... και τότε ένιωσε στη μία της παλάμη την αίσθηση κρύου μετάλλου... ήταν το μαχαίρι της...

Δίχως δεύτερη σκέψη κάρφωσε το μαχαίρι στο πίσω μέρος του κεφαλιού του φρουρού που στεκόταν δίπλα της.
Στην αρχή δεν την αντιλήφθηκαν μέχρι που την είδε ο λαγός και άρχισε να φωνάζει. Η Αλίκη έκανε μεγάλα βήματα, έφτασε το λαγό, τον έπιασε από το πρόσωπο και του κάρφωσε το μαχαίρι στο ανοιχτό στόμα. Στην αίθουσα επικράτησε πανικός.
"Φρουροί, φρουροί..." φώναξε η βασίλισσα...
Η Αλίκη τράβηξε το γεμάτο αίμα μαχαίρι από το στόμα του λαγού και το πέταξε στη βασίλισσα. Το μαχαίρι καρφώθηκε στο λαιμό της βασίλισσας και το αίμα έβαψε κόκκινο το χρυσοκέντητο φόρεμα της.
Η μουσική σταμάτησε... "Η βασίλισσα..." άρχισαν να φωνάζουν όλοι.

Η Αλίκη μέσα στον πανικό πλησίασε τη μητέρα της. Έπρεπε να κόψει τα σχοινιά με τα οποία ήταν δεμένη η μητέρα της. Με μια απότομη κίνηση βρέθηκε στο θρόνο και πήρε το μαχαίρι της. Επέστρεψε στη μητέρα της και την ελευθέρωσε. Την σήκωσε...
"Μητέρα κάνε υπομονή..."
Η μητέρα της Αλίκης στηρίχθηκε στον ένα ώμο της κόρης της. Η Αλίκη με το ένα χέρι προέτεινε το μαχαίρι... Όλοι παραμέρισαν. Η Αλίκη με τη μητέρα της βγήκαν στο διάδρομο έξω από την αίθουσα χορού. Εκεί τις περίμενε ο γάτος.
"Γρήγορα" είπε "πρέπει να φύγετε, η φρουρά δε θ' αργήσει να σας κυνηγήσει..."
"Γιατί μας βοηθάς;" ρώτησε η Αλίκη.
"Ήμουν ο αγαπημένος της βασίλισσας... μέχρι που έλαβε το δώρο των γενεθλίων της... τη μητέρα σου... και έπαψε να ασχολείται μαζί μου... το νέο της παιχνίδι βλέπεις την ενθουσίαζε... με παράτησε... ζήτησε να με αφήσουν στο δάσος... δεν είχα πια θέση στο παλάτι... δε θα το άφηνα έτσι αυτό..."
Η Αλίκη κοιτούσε αποσβολωμένη το γάτο...
"Ακολουθήστε με..." είπε ο γάτος...
Ακολούθησαν το γάτο μέσα στους δαιδαλώδεις διαδρόμους του πύργου... κάποια στιγμή έφτασαν σε ένα παράθυρο στο ψηλότερο σημείο του κάστρου...
Η Αλίκη, με τη μητέρα της να στηρίζεται πάντα στον ώμο της κόρης της, κοίταξε έξω από το ανοιχτό παράθυρο... Είδε ένα ποτάμι... "Αδιέξοδο" σκέφτηκε... Τότε άκουσαν βήματα... κάποιοι πλησίαζαν...
"Οι φρουροί..." είπε ο γάτος... και μπλέχτηκε στα πόδια της Αλίκης κάνοντας την να χάσει την ισορροπία της... και η Αλίκη με τη μητέρα της βρέθηκαν να πέφτουν στο κενό... κατέληξαν στο ποτάμι... ένα ποτάμι πολύ βαθύ... η μητέρα της είχε χάσει τις αισθήσεις της... πνιγόντουσαν...

Σουρούπωνε...

Η Αλίκη ξύπνησε... πετάχτηκε όρθια... κοίταξε γύρω της... ήταν μαζί με τη μητέρα της... το πικ νικ... θυμήθηκε τη μητέρα της που άρχισε να της διαβάζει ένα παραμύθι...
"Μάλλον κάποια είδε εφιάλτη..." είπε η μητέρα της... Η Αλίκη αγκάλιασε σφιχτά τη μητέρα της...
"Έλα ηρέμησε καλή μου..." την καθησύχασε η μητέρα της...

"Τίποτα δε συνέβη..." σκέφτηκε η Αλίκη... και πήραν με τη μητέρα της το δρόμο της επιστροφής... Η μητέρα της προπορευόταν. Η Αλίκη ένιωθε την τσέπη του φορέματος της βαριά... Έβαλε το χέρι της μέσα... Έβγαλε ένα ρολόι... ένα ρολόι σπασμένο με ίχνη αίματος...
"Το ρολόι που φορούσε ο λαγός στο λαιμό του..." σκέφτηκε... Αλλά στην τσέπη της υπήρχε και ένα χαρτί... ένα σημείωμα... "Περίμενε τα 18α γενέθλια σου..." έγραφε το σημείωμα... και αντί για υπογραφή υπήρχε το ίχνος από μια πατούσα... μια πατούσα ενός γάτου...
"Συμβαίνει τίποτα καλή μου;" ρώτησε η μητέρα της.
Η Αλίκη έκρυψε το ρολόι στην τσέπη της... "Τίποτα μητέρα... τίποτα..." είπε η Αλίκη...

ΤΕΛΟΣ

Στο Gcast ακούγεται: The Last Dance of Alice
Music composed by Dante
Copyright 2009, All rights reserved.

Ακολουθούν στο Toymaker' s Diary:

ΠΑΓΙΔΕΥΜΕΝΟΙ@MYBAR V: UNDYING

ΑΛΙΚΗ 2: Η ΕΝΗΛΙΚΙΩΣΗ

Tweet This