THE PROFESSOR... ΤΟ 3ο ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ POST...

THE PROFESSOR
μαχαίρι, πνίξιμο δηλητήριο...
τόσοι τρόποι να αφαιρέσεις μια ανθρώπινη ζωή...

το τρίτο και τελευταίο post

Στο Mein...

Το δημοτικό σχολείο παρέμενε κλειστό εδώ και δέκα μέρες. Εκείνη την ημέρα η Mary Sue δέχτηκε ένα τηλεφώνημα από τον Jonathan Barker... Της ζητούσε να συναντηθούν αργά το ίδιο βράδυ στο δημοτικό σχολείο... Ισχυρίστηκε πως έχει στοιχεία για τη δολοφονία της κόρης της.

Το ίδιο βράδυ...

Τα φώτα του δημοτικού σχολείου ήταν κλειστά. Η Mary έσπρωξε την σιδερένια καγκελόπορτα η οποία ήταν ανοιχτή και προχώρησε στην αυλή... Φτάνοντας στην πόρτα του σχολείου κοίταξε στο βάθος δεξιά της, προς τη μεγάλη βελανιδιά... εκεί όπου βρήκαν κρεμασμένη την κόρη της, την Elizabeth...
Άνοιξε την πόρτα και προχώρησε μέσα. Στο εσωτερικό του σχολείου τρεμόπαιζαν μόνο τα φώτα ασφαλείας. Από τα ανοιχτά παράθυρα στο χώρο υποδοχής ένα κρύο ρεύμα αέρα διαπέρασε όλο της το σώμα.
Άρχισε να προχωράει στον μακρόστενο διάδρομο... δεξιά και αριστερά οι αίθουσες διδασκαλίας ήταν άδειες.

Έφτασε στο τέλος του διαδρόμου, μπροστά στις σκάλες που οδηγούσαν στον δεύτερο όροφο, στα γραφεία των καθηγητών.
"Κύριε Barker..." φώναξε...
Δεν πήρε καμιά απάντηση...
Ανέβηκε τις σκάλες. "Κύριε Barker..." φώναξε ξανά...
"Εδώ..." άκουσε ξαφνικά μια φωνή...
Η φωνή ερχόταν από το τελευταίο γραφείο αριστερά στο τέλος του διαδρόμου του δευτέρου ορόφου.
Η πόρτα του γραφείου ήταν μισάνοιχτη... Η Mary την έσπρωξε... Το θέαμα που αντίκρισε την έκανε να βάλει τις κραυγές. Ο Billy ο γιος του κυρίου Barker καθισμένος πάνω στο γραφείο κρατούσε στα χέρια του το κεφάλι της κόρης της, το οποίο βρισκόταν σε πλήρη πλέον αποσύνθεση...

Από πίσω από τον Billy στεκόταν ο κύριος Barker, έχοντας ακουμπήσει τα χέρια του στους ώμους του γιου του. "Είχα ένα πρόβλημα με την εκταφή, αλλά τελικά κατάφερα να αποκτήσω το δώρο σας..." είπε...
-Εσύ; ψέλλισε η Mary...
-Εγώ, πάντα εγώ... τα έκανα όλα για το γιο μου... ένας μπαμπάς δεν μπορεί να πει ποτέ όχι στο γιο του...
-Είσαι τρελός...

Η Mary βγήκε στο διάδρομο και άρχισε να τρέχει... Ο Jonathan Barker άνοιξε το συρτάρι του γραφείου του, έβγαλε ένα μαχαίρι και βγήκε στο διάδρομο... Ο Billy άφησε το κεφάλι να φύγει από τα χέρια του και να πέσει στο πάτωμα και ακολούθησε τον πατέρα του...

Η Mary κοίταξε πίσω... Ο Jonathan χρειάστηκε ελάχιστα δευτερόλεπτα για να τη φτάσει. Την άρπαξε από την μπλούζα... Η Mary ξέφυγε και μπήκε στο πρώτο γραφείο δεξιά της. Μπήκε μέσα και κλείδωσε την πόρτα.
"Φύγε σε παρακαλώ, αρκετό κακό έκανες..." φώναξε η Mary...
Ο Jonathan πήρε φόρα και έπεσε πάνω στην πόρτα... Την τρίτη φορά η πόρτα άνοιξε.
Κατευθύνθηκε προς τη Mary... η οποία εγκλωβίστηκε στο ανοιχτό παράθυρο πίσω από το γραφείο. Ο Jonathan με το δεξί του χέρι την άρπαξε από το λαιμό και την έσπρωξε στο ανοιχτό παράθυρο... το πάνω μέρος του σώματος και των δύο βρισκόταν τώρα στο κενό... Η Mary αντιστεκόταν...
Ο Jonathan προσπαθούσε να κατεβάσει το μαχαίρι στο στήθος της...

Όλη αυτή την ώρα πίσω τους στεκόταν ακίνητος και αμίλητος ο μικρός Billy κάτι που ούτε η Mary ούτε ο Jonathan είχαν αντιληφθεί...
Με όση δύναμη διέθετε ο μικρός έσπρωξε τον πατέρα του... ο οποίος έχασε την ισορροπία του και βρέθηκε να πέφτει από τον δεύτερο όροφο του υπερυψωμένου κτιρίου συμπαρασύροντας και την Mary.

Αστραπιαία ο Jonathan κατάφερε να πιαστεί από το πεζούλι ενός παραθύρου του πρώτου ορόφου... η Mary κρατιόταν τώρα από τη μέση του... O Jonathan άρχισε να κουνιέται προσπαθώντας να ξεφορτωθεί τη Mary... η οποία τον τράβηξε με όλη της τη δύναμη και τον πήρε μαζί της... "Θα σε δω στην κόλαση..." του φώναξε...
Τα σώματα τους καρφώθηκαν σφιχταγκαλιασμένα στη σιδερένια με κάγκελα περίφραξη του σχολείου... Τα οξυκόρυφα κάγκελα τρύπησαν τα σώματα τους... ο θάνατος ήταν ακαριαίος...
Από το παράθυρο του δεύτερου ορόφου ο μικρός Billy παρακολουθούσε όλη αυτή την ώρα ατάραχος.

Ένα χρόνο μετά...

Ο μικρός Billy κλείστηκε στην ψυχιατρική κλινική. Η αστυνομία θεώρησε υπεύθυνο των δολοφονιών τον πατέρα του, τον Jonathan. O Billy εδώ και ένα χρόνο δεν μιλούσε... καθόταν σιωπηλός και ακίνητος... Όλοι συμπονούσαν τον Billy...

Είχε περάσει ένας χρόνος από τα συμβάντα στο δημοτικό σχολείο... όταν για πρώτη φορά ο Billy μίλησε ξανά...

Δέκα χρόνια μετά... ο Billy ενήλικας πλέον έβγαινε από την ψυχιατρική κλινική...

ΤΕΛΟΣ

Ακολουθούν...

Ο Κλόουν 4: the homecoming

Παγιδευμένοι@MyBar IV

Tweet This