Στις 23 Μαρτίου 2009, το ξημέρωμα, η αστυνομία εισέβαλε μετά από τηλεφώνημα σε ένα από τα πιο γνωστά μπαρ της Αθήνας, στο MyBar... Εκεί οι αστυνομικοί έγιναν μάρτυρες σε ένα από τα πιο αποκρουστικά εγκλήματα όλων των εποχών. Το θέαμα ήταν κάτι παραπάνω από μακάβριο. Μόνο δύο άτομα επέζησαν του μακελειού. Η ανασύσταση των γεγονότων που ακολουθεί προέκυψε από την κατάθεση τους αλλά και από τα ευρήματα στον τόπο του εγκλήματος. Το προηγούμενο βράδυ στο MyBar μια ομάδα ανθρώπων βρέθηκε παγιδευμένη και αυτή είναι η ιστορία τους...
IV
Ήταν σχεδόν μεσάνυχτα. Η μουσική ήταν πιο έντονη. DJ όπως κάθε Κυριακή ήταν ο Blueworks. Ο Αντώνης πήγε στο πίσω μπαρ... είδε τον Χάρη με τον κολλητό του και πήγε να τους χαιρετήσει. Στο μπροστινό μπαρ δούλευε ο Δημήτρης Χ. και ο Μάκης. Στο πίσω η Βάσω. Η Πηνελόπη πηγαινοερχόταν με γρήγορους ρυθμούς με ποτήρια γεμάτα σαμπάνια στο χέρι. Ο Αντώνης επέστρεψε στην παρέα του. Ξαφνικά ένιωσε μια δυσφορία. "Σας μυρίζει κάτι έντονα;" ρώτησε... Όλοι κοίταξαν στο ταβάνι και είδαν καπνό να βγαίνει από τους εξαερισμούς του μαγαζιού. Ο ένας μετά τον άλλο οι θαμώνες άρχισαν να βήχουν... και σταδιακά έπεφταν κάτω λιπόθυμοι...
Ο Αντώνης ανέκτησε για λίγο τις αισθήσεις του... νόμισε πως είδε τον Βαγγέλη σκυμμένο στην κορυφή της σκάλας που οδηγεί στο δεύτερο όροφο να τον κοιτά... και στη συνέχεια έχασε ξανά τις αισθήσεις του...
Όταν ο καπνός διαλύθηκε η εικόνα που θα αντίκριζε κανείς ήταν σοκαριστική... Κατά μήκος του διαδρόμου, παράλληλα με το μπροστινό μπαρ μια εκατόμβη νεκρών... Στον πίσω χώρο του MyBar από τους εξαερισμούς ήταν κρεμασμένα με σχοινιά τα κομμένα κεφάλια των Κωνσταντίνου, Δημήτρη, Βασίλη, Γιάννη και Χρήστου...
Από τις σκάλες άρχισε να κατεβαίνει μια μαυροφορεμένη μορφή... φορούσε μαύρα δερμάτινα γάντια... Στο κεφάλι φορούσε μια μάσκα γουρουνιού. Για την ακρίβεια ήταν το άδειο στο εσωτερικό κεφάλι ενός πραγματικού γουρουνιού ραμμένο με κλωστή στο πίσω μέρος. Η μορφή στο δεξί της χέρι κρατούσε ένα μαχαίρι... ένα μαχαίρι βουτηγμένο στο αίμα... με ένα πολύ μικρό κομμάτι ύφασμα κολλημένο πάνω του... ύφασμα από την μπλούζα του Tony...
θάρρος
Ο Χάρης ήταν δεμένος με σκοινιά από τους καρπούς και τους αστραγάλους, με τα χέρια και τα πόδια ανοιχτά σε διάσταση ώστε το σώμα του να σχηματίζει ένα χ... Στην περιοχή του πρωκτού ήταν τοποθετημένος ένας δονητής που ήταν συνδεδεμένος με καλώδια με έναν εκρηκτικό μηχανισμό στο πίσω μέρος του κεφαλιού του Χάρη...
Η μορφή με τη μάσκα γουρουνιού μίλησε ξανά. "Πιέζοντας το κουμπί στο χειριστήριο που βρίσκεται κολλημένο στο χέρι σου, ο δονητής που είναι τοποθετημένος στον πρωκτό σου θα εισχωρήσει μέσα σου... Έχεις δύο λεπτά στη διάθεση σου... διαφορετικά θα πρέπει να επιλέξεις τον θάνατο..."
Ο Χάρης έδειχνε να μην καταλαβαίνει και πίεσε το κουμπί... Ο δονητής άρχισε να εισχωρεί... τότε ο Χάρης ένιωσε έναν αφόρητο πόνο... Αίμα άρχισε να τρέχει ανάμεσα από τα πόδια του... Σταδιακά άρχισαν να πέφτουν ολόκληρα κομμάτια σάρκας... Στο δονητή ήταν προσαρμοσμένα μικρά καρφιά... Οι κραυγές πόνου του Χάρη άφηναν αδιάφορη τη μορφή...
Ο Χάρης σταμάτησε να πιέζει το κουμπί... δεν ήθελε να συνεχίσει... Δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια του... Αίμα βγήκε από το στόμα του... "Η απόλυτη ηδονή..." ψιθύρισε η μορφή με τη μάσκα γουρουνιού... Ο χρόνος του Χάρη τελείωνε... Δε χρειάστηκε να ξαναπατήσει το κουμπί... ήταν ήδη νεκρός... Η μορφή πλησίασε και απενεργοποίησε τον εκρηκτικό μηχανισμό στο πίσω μέρος του κεφαλιού του Χάρη. Αίμα έτρεξε από τη μύτη της μαυροφορεμένης μορφής...
θάρρος
Η αγωνία στα μάτια του Κων/νου Κ. ήταν έκδηλη.
"Και για να γίνει πιο ενδιαφέρον το παιχνίδι, έχεις μόνο δύο λεπτά στη διάθεση σου για να μας αποκαλύψεις το αληθινό σου πρόσωπο... διαφορετικά όταν ο χρόνος τελειώσει, ο εκρηκτικός μηχανισμός στο πίσω μέρος του κεφαλιού σου θα τεθεί σε λειτουργία".
Ο Κων/νος Κ. πίεσε το κουμπί. Οι λεπίδες άρχισαν να εισχωρούν πιο βαθιά και να πάλλονται. Ο Κων/νος Κ. βρέθηκε σε κατάσταση σοκ. Το σώμα του άρχισε να τρέμει... και η καρδιά του σταμάτησε να χτυπάει.
Την ίδια στιγμή το δέρμα του προσώπου του βγήκε και έπεσε στο πάτωμα... σαν μια μάσκα... Η μαυροφορεμένη μορφή πλησίασε στο σημείο εκείνο και σήκωσε το δέρμα από το πάτωμα. Προηγουμένως έθεσε εκτός λειτουργίας τον εκρηκτικό μηχανισμό. Κοίταξε τον Κων/νο Κ... "Επιτέλους είδαμε το αληθινό σου πρόσωπο..."
θάρρος και αλήθεια
Η μαυροφορεμένη μορφή μίλησε... "Για τα επόμενα δύο λεπτά όσο εγώ τοποθετώ καρφιά πάνω στον Ανδρέα θα πρέπει να έχεις συνέχεια τα μάτια σου ανοιχτά. Στο παραμικρό κλείσιμο των βλεφαρίδων ο μηχανισμός που βρίσκεται στο πίσω μέρος του κεφαλιού σου θα εκραγεί..."
Ο χρόνος άρχισε να μετράει... Η μαυροφορεμένη μορφή κάρφωσε ένα καρφί στο μάτι του Ανδρέα... οι βλεφαρίδες του Κυριάκου ανοιγόκλεισαν. Ο μηχανισμός εξερράγη... Η μορφή κάρφωσε ένα καρφί στην κορυφή του κεφαλιού του Ανδρέα, τερματίζοντας τη ζωή του...
Αίμα κύλησε από τη μύτη της μορφής με τη μάσκα γουρουνιού.
θάρρος
Ο Δημήτρης Χ. πάτησε το κουμπί. Το ηλεκτρικό ρεύμα χτύπησε τα γεννητικά του όργανα. Άρχισε να μυρίζει καμμένη σάρκα. "Κάτι καίγεται..." είπε η μαυροφορεμένη μορφή. Ο Δημήτρης Χ. ούρλιαξε από τον πόνο. H ένταση του ρεύματος ήταν τέτοια που μέσα σε ένα λεπτό τα γεννητικά του όργανα αποκόπηκαν και έπεσαν στο πάτωμα. Την ίδια στιγμή ο Δημήτρης Χ. άφησε την τελευταία του πνοή. Η μορφή με τη μάσκα γουρουνιού πλησίασε και σήκωσε από το πάτωμα το μόρια του Δημήτρη Χ. και τους όρχεις. Έκλεισε τον εκρηκτικό μηχανισμό στο πίσω μέρος του κεφαλιού του θύματος του. Στη συνέχεια άνοιξε το στόμα του Δημήτρη Χ. και έβαλε μέσα το μόριο και τους όρχεις που έμοιαζαν όλα πλέον με άμορφη μάζα.
Αλήθεια
Το ρολογάκι που ήταν ενσωματωμένο στον εκρηκτικό μηχανισμό του Στέφανου άρχισε να μετράει αντίστροφα. Γύρω από το Στέφανο ήταν καθισμένοι σε σκαμπό, δεμένοι και φιμωμένοι ο Τάσος, ο Γεράσιμος και ο Νίκος Π. Η μορφή με τη μάσκα γουρουνιού θα άρχιζε τις ερωτήσεις όταν μια αλυσιδωτή έκρηξη διέλυσε τα κεφάλια των Τάσου, Νίκου Π., Γεράσιμου και φυσικά του Στέφανου... "Κάτι δεν έκανα σωστά..." είπε η μορφή... "μάλλον δε θα μάθουμε ποτέ την αλήθεια σε αυτή την περίπτωση..."
θάρρος
Ο χρόνος άρχισε να μετράει αντίστροφα. Ο Blueworks πίεσε το κουμπί. Τα τρυπάνια άρχισαν να εισχωρούν στ' αυτιά του. Αίμα άρχισε να τρέχει. Ο Blueworks άφησε το κουμπί αλλά τα τρυπάνια συνέχισαν το έργο τους. "Τι συμβαίνει;" φώναξε... "Έκανα ότι μου ζήτησες..." Η μαυροφορεμένη μορφή κοιτούσε αμίλητη... Τα τρυπάνια έφτασαν στο κέντρο του κεφαλιού και άρχισαν αντίστροφη πορεία βγαίνοντας προς τα έξω. Μαζί τους έβγαινε και τμήμα του εγκεφάλου. Ο Blueworks ήταν νεκρός... Η μαυροφορεμένη μορφή έκλεισε τον εκρηκτικό μηχανισμό...
θάρρος
Αλήθεια
Ο Βασίλης Σ. κοίταξε το νυστέρι. Ακούγοντας τους χτύπους του ρολογιού και χωρίς να το σκεφτεί άνοιξε το στομάχι του με το νυστέρι. Έβγαλε μια κραυγή... από το εσωτερικό του στομαχιού έπεσε ένα σακουλάκι με ένα χαρτί στο εσωτερικό του. Με το ένα χέρι κρατούσε την πληγή που είχε δημιουργηθεί. Τρέμοντας πήρε το σακουλάκι, το άνοιξε και έβγαλε το χαρτί. Τα χέρια του ήταν βουτηγμένα στο αίμα. Ξεδίπλωσε το χαρτί και διάβασε ψιθυριστά με όση δύναμη του απέμεινε... Το πρόσωπο του πάγωσε... Ο εκρηκτικός μηχανισμός εξερράγη, διαλύοντας το κεφάλι του... Αίμα έτρεξε από τη μύτη της μαυροφορεμένης μορφής.
Αλήθεια
Θάρρος
Θάρρος
θάρρος
Η μαυροφορεμένη μορφή με τη μάσκα γουρουνιού πλησίασε τον Μάκη. Στα χέρια της φορούσε δερμάτινα γάντια. Χάιδεψε το πρόσωπο του Μάκη.
Στο κεφάλι του Μάκη ήταν τοποθετημένη μια περίεργη κατασκευή. Έμοιαζε με κράνος χωρισμένο στα δύο. Το εσωτερικό της κατασκευής αυτής ήταν γεμάτο και στα δύο μέρη με ξυραφάκια.
Η μαυροφορεμένη μορφή μίλησε… "Στο χέρι σου υπάρχει ένα χειριστήριο. Πιέζοντας το κουμπί που βρίσκεται πάνω, η κατασκευή θα κλείσει και το όμορφο πρόσωπο σου θα καταστραφεί. Αλλά θα έχεις κερδίσει τη ζωή σου. Μόνο πρόσεχε, έχεις μόλις δύο λεπτά στη διάθεση σου. Αν δεν τα καταφέρεις να ενώσεις τα δύο κομμάτια της κατασκευής, ο εκρηκτικός μηχανισμός που βρίσκεται στο πίσω μέρος του κεφαλιού σου θα τεθεί σε λειτουργία".
Ο χρόνος άρχισε να μετράει αντίστροφα. Ο φόβος του Μάκη τώρα μετατράπηκε σε πανικό. Πίεσε το κουμπί… Τα δύο κομμάτια της κατασκευής άρχισαν να πλησιάζουν το ένα το άλλο. Τα ξυραφάκια ακούμπησαν και άρχισαν να εισχωρούν στο πρόσωπο του Μάκη ο οποίος ούρλιαξε από τον πόνο. Το πρόσωπο του γέμισε αίμα… άφησε το κουμπί… "Δεν αντέχω άλλο…" φώναξε. Η μορφή με τη μάσκα γουρουνιού στεκόταν λίγο πιο πέρα αμίλητη.
Έμενε λιγότερο από ένα λεπτό…
Ο Αντώνης δεμένος ακριβώς απέναντι ψιθύρισε κάτι… είχε συνειδητοποιήσει κάτι. "Η κατασκευή δεν κλείνει… είναι έτσι φτιαγμένη ώστε να μην κλείνει… όλα είναι στημένα…"
θάρρος
Ο Αντώνης αρχικά τα έχασε... στη συνέχεια πήρε το ψαλίδι και άρχισε να κόβει ένα ένα τα δάχτυλα του ουρλιάζοντας... τα δάχτυλα έπεφταν στο πάτωμα... Ξαφνικά θόρυβος ακούστηκε από τον δεύτερο όροφο... κάποιος ήταν κλειδωμένος στο γραφείο του δευτέρου ορόφου... Ο Αντώνης είχε κόψει όλα τα δάχτυλα του ενός χεριού σε λιγότερο από δύο λεπτά... είδε τότε την μαυροφορεμένη μορφή να ανεβαίνει τις σκάλες προς το δεύτερο όροφο... Τα δύο λεπτά πέρασαν αλλά ο μηχανισμός στο πίσω μέρος του κεφαλιού του Αντώνη δεν εξερράγη... Ακούστηκε θόρυβος από τον δεύτερο όροφο...
Η μαυροφορεμένη μορφή με τη μάσκα γουρουνιού εμφανίστηκε στην κορυφή της σκάλας κρατώντας ένα μαχαίρι. Άρχισε να κατεβαίνει τις σκάλες... Από πίσω ξαφνικά έκανε την εμφάνιση του ο Tony... Ήταν πληγωμένος από μαχαίρι στον ώμο... Έσπρωξε την μαυροφορεμένη μορφή... η οποία κατρακύλησε στις σκάλες... και κατέληξε στο πάτωμα... ο Tony άρπαξε το μαχαίρι... και το κάρφωσε στο κεφάλι της... Ο δολοφόνος ήταν νεκρός... Ο Αντώνης κλαίγοντας ζήτησε βοήθεια... Ο Tony έλυσε τα σκοινιά που κρατούσαν δεμένο τον Αντώνη.
Πλησίασαν τον δολοφόνο... ο Tony αφαίρεσε τη μάσκα γουρουνιού... Ήταν ο Βαγγέλης...
Ο Tony πήρε στην αγκαλιά του τον Αντώνη που έτρεμε. Προηγουμένως του είχε δέσει με μια πετσέτα, που πήρε από το μπαρ, το με κομμένα δάχτυλα χέρι, προκειμένου να σταματήσει την αιμορραγία. Ο Αντώνης ξέσπασε σε λυγμούς. Έσκυψε το κεφάλι του και κρύφτηκε στην αγκαλιά του Tony. "Μην ανησυχείς όλα τελείωσαν" είπε ο Tony... και μερικές σταγόνες αίματος έτρεξαν από τη μύτη του... και έπεσαν στα μαλλιά του Αντώνη ο οποίος δεν το αντιλήφθηκε...
Λίγο πριν...
"Ξαφνικά θόρυβος ακούστηκε από τον δεύτερο όροφο... κάποιος ήταν κλειδωμένος στο γραφείο του δευτέρου ορόφου... Ο Αντώνης είχε κόψει όλα τα δάχτυλα του ενός χεριού σε λιγότερο από δύο λεπτά... είδε τότε την μαυροφορεμένη μορφή να ανεβαίνει τις σκάλες προς το δεύτερο όροφο...
.................................
Ακούστηκε θόρυβος από τον δεύτερο όροφο...
Στο γραφείο του δευτέρου ορόφου ήταν κλειδωμένος ο Βαγγέλης. Ζαλισμένος από ένα ισχυρό αναισθητικό χτυπούσε την πόρτα προκειμένου να βγει.
Ο Tony έβγαλε τη μάσκα γουρουνιού από το κεφάλι του και την φόρεσε στον ζαλισμένο ακόμα Βαγγέλη. Η πληγή που είχε προκαλέσει στον ίδιο του τον εαυτό ο Tony αρκετές ώρες πριν ήταν ακόμα νωπή. Σήκωσε τον Βαγγέλη και τον οδήγησε στις σκάλες...
.....................................
Η μαυροφορεμένη μορφή με τη μάσκα γουρουνιού εμφανίστηκε στην κορυφή της σκάλας κρατώντας ένα μαχαίρι. Άρχισε να κατεβαίνει τις σκάλες... Από πίσω ξαφνικά έκανε την εμφάνιση του ο Tony... Ήταν πληγωμένος από μαχαίρι στον ώμο... Έσπρωξε την μαυροφορεμένη μορφή... η οποία κατρακύλησε στις σκάλες... και κατέληξε στο πάτωμα... ο Tony άρπαξε το μαχαίρι... και το κάρφωσε στο κεφάλι της... Ο δολοφόνος ήταν νεκρός...
Αρκετές ώρες πριν...
Ο Αντώνης ανέκτησε για λίγο τις αισθήσεις του... νόμισε πως είδε τον Βαγγέλη σκυμμένο στην κορυφή της σκάλας που οδηγεί στο δεύτερο όροφο να τον κοιτά... και στη συνέχεια έχασε ξανά τις αισθήσεις του...
Ο Αντώνης είχε δει πράγματι τον Βαγγέλη απλά δεν αντιλήφθηκε ότι ήταν ο Tony που έσερνε τον ζαλισμένο Βαγγέλη στις σκάλες προκειμένου να τον κλειδώσει στο γραφείο του δευτέρου ορόφου.
Στη συνέχεια ο Tony χορήγησε στον Βαγγέλη μια ισχυρή δόση αναισθητικού.
Στη συνέχεια εξολόθρευσε με συνοπτικές διαδικασίες τους περισσότερους θαμώνες του μαγαζιού αφήνοντας ζωντανούς μόνο όσους θα χρησιμοποιούσε στο διεστραμμένο παιχνίδι του. Τους χορήγησε αναισθητικό και τους ξυπνούσε με ένα σχετικό διεγερτικό όταν ήταν έτοιμος.
Ο Tony πήρε στην αγκαλιά του τον Αντώνη που έτρεμε. Προηγουμένως του είχε δέσει με μια πετσέτα, που πήρε από το μπαρ, το με κομμένα δάχτυλα χέρι, προκειμένου να σταματήσει την αιμορραγία. Ο Αντώνης ξέσπασε σε λυγμούς. Έσκυψε το κεφάλι του και κρύφτηκε στην αγκαλιά του Tony. "Μην ανησυχείς όλα τελείωσαν" είπε ο Tony... και μερικές σταγόνες αίματος έτρεξαν από τη μύτη του... και έπεσαν στα μαλλιά του Αντώνη ο οποίος δεν το αντιλήφθηκε...
"Γιατί έγινα όλα αυτά;" ρώτησε ο Αντώνης έχοντας πάντα το κεφάλι σκυμμένο και κρυμμένος στην αγκαλιά του Tony... "Δεν υπάρχει συγκεκριμένος λόγος καρδιά μου... Δεν υπάρχει..." απάντησε ο Tony...
Ο Tony με τον Αντώνη έφυγαν στο εξωτερικό...
Το MyBar έκλεισε...







14 σχόλια:
pragmati itane poli matomeni istoria! wooooooow......
mou aresi i litrosi stin istoria k genika ehi kati pou me kani na skefto...
pantos ise mastora!!!!!
pragmati itane poli matomeni i istoria
woooooooooow..............
genika ehi kati pou me kani na skefto..
pantos ise mastora!!!!!
.....έχω μερικά σχόλια να κάνω άλλα όχι εδώ γιατί θα εκτεθούμε...
Θα περάσω πιο μετά απο το σπίτι να στα πω...(αμα δείς και κρατάω ρόπαλο μην μου ανοίξεις την πόρτα..)
αυτό δεν είναι μάιμπαρ. μπλαντμπαρ είναι. και τώρα που το σκέφτομαι. κυριακή είπαμε; σάντει μπλάντι σάντει.
φιλιά πολλά πολλά!
ωχ τι νευρίασε την Soula?
έπαιξα κι εγώ mahler! τον κρεμασμένο. Γενικά αυτοί οι ρόλοι μου πάνε
εγώ πάλι έπαιξα μια καλή το πτώμα.
συμπάσχω με το μάλερ. φαγωθήκαμε έτσι χωρίς λόγο...
"Γιατί έγινα όλα αυτά;" ρώτησε ο Αντώνης έχοντας πάντα το κεφάλι σκυμμένο και κρυμμένος στην αγκαλιά του Tony... "Δεν υπάρχει συγκεκριμένος λόγος καρδιά μου... Δεν υπάρχει..." απάντησε ο Tony...
Γιατι ακομη και τοτε ο Tony δεν ειχε το θαρρος να πει γιατι εγιναν ολα αυτα? για την αγαπη, για να αποκτησει τον αντωνη, ομως ο αντωνης δεν θα ηταν ποτε δικος του, γιατι την αγαπη του αντωνη την κερδισε μ ενα ψεμμα παριστανοντας τον ηρωα που τον εσωσε. Οι αλλοι μπορει να εχασαν τη ζωη τους αλλα το τραγικο προσωπο ειναι ο αντωνης μια ζωη εψαχνε την αγαπη και τωρα θα νομιζει οτι την βρηκε στο προσωπο του Tony του δηθεν σωτηρα του, καλυτερα να ειχε πεθανει....
@rasbidan
Ενδιαφέρουσα προσέγγιση...
απλως μου εκανε εντυπωση πισω απο τοσο αιμα να κρυβεται τοσο απελπισμενη αναζητηση αγαπης. Θα μπορουσα να το δω ως ενα απελπισμενο συναισθηματικο διηηγημα αν δεν φοβομουν οτι θα σου ξενερωσω τελειως την ιστορια
@rasbidan
Και όμως έχεις δίκιο...
Είδες κάτι που πολλοί δεν είδαν...
μόνο που... (εδώ κάποια πράγματα θα τα κρατήσω για μένα...)
δεν εχω το κληρονομικο χαρισμα απλως αυτη ειναι η δουλεια μου, να βλεπω και πισω απο το προφανες, μεσα στις ψυχες
Δημοσίευση σχολίου