Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2009

THE PROFESSOR


THE PROFESSOR
μαχαίρι, πνίξιμο δηλητήριο...
τόσοι τρόποι να αφαιρέσεις μια ανθρώπινη ζωή...
η ιστορία θα ολοκληρωθεί σε δύο post

το πρώτο post

Ήταν αρχές φθινοπώρου…

…και η νέα σχολική χρονιά ξεκινούσε. Η αυλή του δημοτικού σχολείου του Mein πλημμύρισε με φωνές. Αγόρια και κορίτσια συναντιόντουσαν ξανά μετά τις καλοκαιρινές διακοπές. Οι γονείς των παιδιών είχαν σχηματίσει πηγαδάκια στην αυλή…με βασικό θέμα συζήτησης, το νέο δάσκαλο…
Ο κύριος Barker είχε μετακομίσει λίγες μέρες πριν μαζί με το μικρό του γιο. Ήταν αρκετά νέος σε ηλικία και όμορφος… Το Mein ήταν γι’ αυτόν μια διέξοδος μετά το πρόσφατο διαζύγιο του. Το δικαστήριο είχε δώσει την επιμέλεια του μικρού του γιου σε αυτόν κρίνοντας ανίκανη τη μητέρα –η οποία υπέφερε από σοβαρές ψυχολογικές διαταραχές- να αναλάβει μια τέτοια ευθύνη.
Το κουδούνι χτύπησε και οι μαθητές συγκεντρώθηκαν. Ο διευθυντής καλωσόρισε τους μαθητές και παρουσίασε το νέο δάσκαλο.

Ο μικρός Billy

…ο γιος του Jonathan Barker, ήταν ένα αμίλητο παιδί… περπατούσε συνέχεια με χαμηλωμένο το κεφάλι. Δεν έπαιζε με τα άλλα παιδιά και στην τάξη σπάνια συμμετείχε σε οτιδήποτε.
Η Mary Sue ήταν χωρισμένη μητέρα και είχε μια μικρή κόρη, την Elizabeth. Ήταν τέλος Οκτώβρη όταν μετά το τέλος του σχολείου πήγε στην τάξη για να μιλήσει στον Jonathan Barker.
-Κύριε Barker;
-Παρακαλώ;
-Είμαι η Mary Sue…
-Η μητέρα της Elizabeth. Τι κάνετε; Η κόρη σας είναι ένα εξαιρετικό παιδί.
-Ευχαριστώ πολύ. Ξέρετε… η Mary δίστασε για λίγο και συνέχισε… την επόμενη εβδομάδα είναι τα γενέθλια της Elizabeth και θα κάνω ένα πάρτι στο σπίτι για τα παιδιά. Θα χαρώ πολύ να σας δω με το γιο σας.
-Σας ευχαριστώ πολύ. Θα πάρω τον Billy και θα έρθουμε. Νομίζω πως θα του κάνει καλό. Ξέρετε το διαζύγιο και η όλη κατάσταση που επακολούθησε δεν ήταν ότι καλύτερο γι’ αυτόν.
-Το φαντάζομαι. Το έχω περάσει και εγώ άλλωστε.

Μία εβδομάδα μετά…

Το πάρτι εξελισσόταν ήρεμα. Ο μικρός Billy καθισμένος σε μια καρέκλα δεν μιλούσε σε κανένα παιδί.
Ξαφνικά μια γυναίκα στην αυλή έβαλε μια κραυγή δείχνοντας με το χέρι της προς τα πάνω, στο παράθυρο του δευτέρου ορόφου της μονοκατοικίας. Έξω από το παράθυρο κρεμόταν νεκρό στο κενό, με ένα σκοινί περασμένο στο λαιμό του, ένα μικρό κορίτσι...
Τα βλέμματα όλων στράφηκαν προς το παράθυρο. Επικράτησε πανικός. Τα παιδιά έβαλαν τα κλάματα. Η μάνα του κοριτσιού που τόση ώρα βρισκόταν στο εσωτερικό του σπιτιού βγήκε έξω και κοίταξε προς το μέρος που έβλεπαν όλοι. Στη θέα του νεκρού της παιδιού, άρχισε να ουρλιάζει...
O μόνος που παρέμενε ατάραχος ήταν ο μικρός Billy...

Αρκετούς μήνες πριν...

Στην αίθουσα του δικαστηρίου επικρατούσε αναταραχή. Η αποκάλυψη ότι η μητέρα του Billy προσπάθησε να σκοτώσει το μικρό της γιο δύο φορές είχε αφήσει τους πάντες άφωνους. Είχε προσπαθήσει και τις δύο φορές να τον πνίξει...


Ακολουθούν...
ένα post... δύο φινάλε...

Το Ανίερο... το δεύτερο και τελευταίο post...
The Professor... το δεύτερο και τελευταίο post...
Tweet This

5 σχόλια:

mahler76 είπε...

θέλω ο καθηγητής ή το μούλικό του να τους σφάξουν όλους με αργό και βασανιστικό τρόπο.

Hfaistiwnas είπε...

@Μάλερ μην ηίνεσαι κακός!!!!

Η μητέρα; Ήταν η μητέρα του στο πάρτυ; Αφού ήταν χωρισμένη με τον δάσκαλο, πως πήγε; Μπερδεύτηκα!!!

toymaker είπε...

@Hfaistiwnas
Στο πάρτι κάνω αναφορά στη μητέρα του κοριτσιού που βρέθηκε νεκρό - αυτή βγαίνει έξω- και όχι στη μητέρα του Billy.

Αμέτρητα φιλιά

madame_obscure είπε...

Πολύ μου αρέσουν οι ιστορίες με μοναχικά παιδάκια..
Ενδέχεται να είναι κι αυτή , άλλη μία super dark ιστορία..
Αδημονώ για τη συνέχεια..
Ανυπομονώ όμως να δω και το "Ανίερο" .. έχω διαβάσει όλες τις ιστορίες θρησκευτικού περιεχομένου , και τις λάτρεψα...

Καλό βράδυ :)))

Antoine είπε...

Μμμ... να διαβάσουμε και το τέλος!

Blog Widget by LinkWithin