Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου 2009

ΠΑΓΙΔΕΥΜΕΝΟΙ@MYBAR 3: CARNAGE

TOYMAKER & MYBAR


Κακουργιοδικείου 6, Ψυρρή (στάση μετρό "Μοναστηράκι")
Τηλ. 6932 338551, 6944 862161
E-mail: info@mybar.gr


ΠΑΓΙΔΕΥΜΕΝΟΙ@MYBAR

TRILOGY


ΠΑΓΙΔΕΥΜΕΝΟΙ@MYBAR 3

CARNAGE


Ο Βασίλης Σ. με το Γιώργο και ο Σταύρος με το Βασίλη είδαν τον Αντώνη να πηγαίνει και να κάθεται πάνω στη σωρό από τα πτώματα. Άκουσαν ξανά θόρυβο από τον πάνω όροφο… Κάποιος χτυπούσε με δύναμη μια πόρτα… και στη συνέχεια μια φωνή… τη φωνή του Βαγγέλη… ζητούσε βοήθεια…

Ο μυστηριώδης άγνωστος πλησίασε. Σήκωσε το κεφάλι του και έβγαλε την κουκούλα με την οποία έκρυβε επιμελώς ως τότε το πρόσωπο του.

Ήταν ο Γιώργος Χ…

-Δεν καταλαβαίνω… είπε ο Σταύρος.

-Θα καταλάβεις σύντομα… του απάντησε ο Αντώνης ο οποίος σηκώθηκε από τη σωρό και πλησίασε τον Γιώργο Χ… τον φίλησε στο στόμα και την ίδια στιγμή έβγαλε ένα μικρό μαχαίρι από τη δεξιά του τσέπη και το κάρφωσε στο λαιμό του Γιώργου Χ., που προσπάθησε να πει κάτι αλλά δεν τα κατάφερε…

Ζεστό αίμα πετάχτηκε από το λαιμό του Γιώργου Χ. στο πρόσωπο του Αντώνη και ο Αντώνης έβαλε πιο βαθιά το μαχαίρι… «Η αγάπη πονάει καρδιά μου… η αγάπη μπορεί να σκοτώσει… εσύ μου το έμαθες…» του ψιθύρισε στο αυτί… και άφησε το άψυχο πλέον σώμα του Γιώργου Χ. να πέσει στο πάτωμα…

Ο Αντώνης επέστρεψε και κάθισε στη σωρό από τα πτώματα… Στα χέρια του τώρα κρατούσε ένα κουτί… όμοιο με εκείνο που άνοιξε πριν λίγη ώρα ο Βαγγέλης και στο οποίο είχε μέσα το κεφάλι του Tony

Μόνο που στο συγκεκριμένο κουτί υπήρχε ένα άλλο κεφάλι… Το κεφάλι του Κωνσταντίνου Κ.

Ο Αντώνης το έβγαλε από μέσα και το κράτησε από τα μαλλιά…

Ο Γιώργος έδειξε να ταράζεται…

«Καλά θα κάνεις να παραμείνεις ψύχραιμος, αν θέλεις να εξακολουθήσεις να είσαι ζωντανός…» του είπε ο Αντώνης…

Ο Αντώνης κοίταξε στη συνέχεια το Βασίλη Σ. και το Σταύρο…

«Αντέχετε;» τους ρώτησε… και χαμήλωσε το κεφάλι… ακολούθησαν δύο λεπτά σιωπής και στη συνέχεια άρχισε να μιλάει…


«Όλα ξεκίνησαν όταν ο Tony και ο Κυριάκος αποφάσισαν να προσλάβουν τον Κωνσταντίνο Κ. ο οποίος όμως ήταν γνωστός του Βαγγέλη, κάτι που δεν ήξεραν… και δε θα μάθαιναν ποτέ…

Το σχέδιο έμοιαζε τέλειο. Ένα πάρτι… η παραισθησιογόνα ουσία που θα οδηγούσε σε ένα μακελειό δίχως προηγούμενο… Ο Βαγγέλης θα κληρονομούσε το MyBar και ο Κωνσταντίνος Κ. θα γινόταν ο νέος συνιδιοκτήτης… Το ερωτικό παιχνίδι του Κωνσταντίνου Κ. με μένα ήταν απλά μέρος του σχεδίου τους προκειμένου να βρουν κάποιον για να κατηγορήσουν…

Μόνο που…»


Ο Αντώνης σταμάτησε για λίγο… πήρε μια βαθιά ανάσα και συνέχισε…


«Μόνο που… τα πράγματα στην πορεία δεν εξελίχθηκαν όπως τα περίμεναν… Η σχέση μου με το Δημήτρη –ο Αντώνης βούρκωσε- δεν τους χάλασε τα σχέδια… αφού ο Κωνσταντίνος Κ. φρόντιζε να κρατάει πάντα ζωντανή την ένταση ανάμεσα μας… Βέβαια ο Βαγγέλης δεν ήξερε για την κρυφή σχέση του Γιώργου με τον Κωνσταντίνο Κ… όπως δεν ήξερε ότι ο Κωνσταντίνος Κ. και ο Γιώργος σκόπευαν λίγο καιρό μετά να κάνουν το MyBar δικό τους βγάζοντας τον από τη μέση…»

Οι φωνές του Βαγγέλη από τον δεύτερο όροφο τώρα έγιναν πιο δυνατές… Ο Αντώνης σηκώθηκε από τη σωρό, κατευθύνθηκε στο άψυχο σώμα του Γιώργου Χ. έψαξε τις τσέπες του πτώματος και έβγαλε ένα κλειδί… ανέβηκε στο δεύτερο όροφο…

Τη σιωπή που ακολούθησε έσπασαν οι κραυγές του Βαγγέλη…

Όταν λίγη ώρα αργότερα ο Αντώνης επέστρεψε τα χέρια του ήταν βουτηγμένα στο αίμα…

Κάθισε πάλι στη σωρό…

«Που είχα μείνει… Α ναι… Αυτό που δεν περίμεναν κυρίως ήταν ότι η επίδραση της παραισθησιογόνας ουσίας σε μένα δεν κράτησε αρκετά… Ο Κωνσταντίνος Κ. κατέληξε νεκρός… Κάπου εκεί μπλέκεται και ο Γιώργος Χ., ο καλύτερος φίλος του Γιώργου…



Ένα χρόνο πριν… το βράδυ του μακελειού…

Ο Αντώνης έκλαιγε… κρατώντας σφιχτά πάνω του το άψυχο σώμα του Δημήτρη…
Ξαφνικά άκουσε βήματα πίσω του…
Ένα χέρι με γαμψά μεγάλα νύχια τον άρπαξε από τα μαλλιά και τον τράβηξε ξανά στο εσωτερικό του μαγαζιού…
Οι κραυγές του αντήχησαν σε όλο το τετράγωνο…

Η επιρροή του παραισθησιογόνου στον Αντώνη δεν είχε περάσει ολοκληρωτικά… Το πλάσμα κρατούσε τον Αντώνη…

Μέχρι που το άκουσε να μιλάει…

-Μη φωνάζεις, εγώ είμαι…

-Εσύ;

Ο Αντώνης έτριψε τα μάτια του… και ξανακοίταξε…

Ήταν ο Γιώργος Χ.

Ο Γιώργος Χ. διηγήθηκε τα πάντα στον Αντώνη και το γεγονός ότι δεν ήταν σύμφωνος με όλα αυτά. Το πώς είχε κρυφτεί εκείνο το βράδυ στον δεύτερο όροφο και περίμενε…

Έπρεπε τώρα να κάνουν γρήγορα…

Ο Αντώνης του ζήτησε να περιμένει λίγο…

Όταν ο Αντώνης επέστρεψε έφερε και ένα μεγάλο σάκο που βρήκε στην αποθήκη…

-Τι θα κάνεις με αυτόν; Ρώτησε ο Γιώργος Χ.

-Θα δεις…

Στο σάκο ο Αντώνης τοποθέτησε τα κεφάλια του Tony και του Κωνσταντίνου Κ.

-Τι θα τα κάνεις;

-θα σου εξηγήσω μετά… πάμε να φύγουμε…»

Ο Αντώνης σταμάτησε πάλι για λίγο και συνέχισε…

«Βέβαια στην πορεία ανακάλυψα και άλλα πράγματα. Ο Γιώργος Χ. όχι μόνο δεν είχε αντιρρήσεις αλλά ήταν και από τους οργανωτές του σχεδίου, μαζί με τον Κωνσταντίνο Κ. και το Γιώργο… Απλά βλέποντας ότι το σχέδιο δεν είχε την κατάληξη που ήθελαν… προσαρμόστηκε…»

Ο Σταύρος είδε τότε το πρόσωπο του Αντώνη να αλλάζει…

«Τι στο διάολο…» ψιθύρισε…

Και το πρόσωπο του Αντώνη πήρα τα χαρακτηριστικά του Tony… και άλλαξε πάλι… ο Κυριάκος… ο Βαγγέλης… ο Κωνσταντίνος… ο Μάκης… ένα νέο πρόσωπο κάθε φορά…

*

Ήταν 11 η ώρα…

Ο Αντώνης περίμενε τον Νίκο, τον Χρήστο και τον Άρη στον σταθμό Μοναστηράκι, στην έξοδο επί της Αθηνάς… Ακόμα μια φορά είχε φτάσει νωρίτερα… Ακόμη μια φορά είχαν αργήσει όλοι να έρθουν… Το κινητό του χτύπησε… Ήταν ο Χρήστος…
-Έλα… Που είσαι;
-Που να είμαι; στο σταθμό και σας περιμένω…
-Ψάχνω να παρκάρω… Σε λίγο θα είμαι εκεί…
-ok, σε περιμένω…
-Οι άλλοι έχουν έρθει…
-Όχι ακόμα… Μισό… έφτασε ο Άρης…
-Καλά, παρκάρω και έρχομαι…

Σε λίγο έφτασε και ο Νίκος…
Είχε πάει 11:15… ήταν όλοι τώρα έξω από το MyBar… είχε champagne party εκείνο το βράδυ…
Μπαίνοντας μέσα, βρήκαν τον Στέφανο να τους περιμένει…

-Που είστε;
-Μην κοιτάς εμένα… τους άλλους κοίτα… είπε ο Αντώνης και κατευθύνθηκε στο πίσω μπαρ του μαγαζιού όπου ήταν ο Δημήτρης… προχωρώντας χαιρέτισε τον Tony -ο οποίος φορούσε κοστούμι-, τον Κυριάκο -το λευκό φουλάρι στο λαιμό του έκανε έντονη αντίθεση με τα μαύρα ρούχα που είχε επιλέξει να φορέσει- και τον Τάσο… ο Βαγγέλης δεν ένιωθε πολύ καλά εκείνο το βράδυ και προτίμησε να μην έρθει...
Ο Αντώνης έφτασε στο πίσω μπαρ και φίλησε το Δημήτρη…

-Τι βλέπω; Καινούριο σκουλαρίκι; είπε ο Αντώνης...
-Ναι... Σ' αρέσει;
Ο Δημήτρης είχε τρυπήσει το φρύδι του...
-Μια χαρά είναι... τέλειο...
-Σ' ευχαριστώ... Φιλί;

Πίσω από το μπροστινό μπαρ, βρισκόταν ο Μάκης -του οποίου η ευγένεια, η ομορφιά και το σχεδόν άψογο σώμα δεν άφηνε κανέναν ασυγκίνητο- με τον Κωνσταντίνο… Η μπλούζα του Κωνσταντίνου με το έντονο v που αποκάλυπτε το στήθος του, έκανε ακόμα μια φορά τα βλέμματα των θαμώνων του μαγαζιού να είναι στραμμένα πάνω του…
-Κοίτα αγάπη και έρωτα… Ανακατεύομαι… είπε ο Κωνσταντίνος στον Μάκη παρατηρώντας τόση ώρα τον Αντώνη με το Δημήτρη…
-Πω πω κακία…

Ο Αντώνης άφησε το Δημήτρη και επέστρεφε στην παρέα του όταν είδε από τον πάνω όροφο του μπαρ, να κατεβαίνει ο Κωνσταντίνος Κ. με την Πηνελόπη…
Αγκάλιασε και φίλησε την Πηνελόπη… και μετά στράφηκε στον Κωνσταντίνο Κ.…
-Καλά είσαι Κώστα;
-Καλά… Για σένα δε ρωτάω… Φαίνεται άλλωστε…
-Τα λέμε…
Η Πηνελόπη κοίταξε τον Κωνσταντίνο Κ. και ετοιμάστηκε να μιλήσει...
-Μη πεις τίποτα...
-Γίνεται να μην πω...
-Θα αλλάξει κάτι;
-Πως τα κατάφερες έτσι;
-Πάμε έχουμε δουλειά...

Η μουσική του Blueworks προδιέθετε για ένα βράδυ που θα έμενε αξέχαστο…
Τα ποτήρια ήταν γεμάτα σαμπάνια…

Λίγο πριν τις 12 στην παρέα του Νίκου, του Χρήστου, του Άρη, του Αντώνη και του Στέφανου προστέθηκε και ο Κώστας με τον Σπύρο…

12:15…

Ο Tony έκανε νόημα και μίλησε στον Κωνσταντίνο Κ. …

«Κλείσε την εξώπορτα…»
Ο Κωνσταντίνος Κ. πήγε να κλείσει την πόρτα… Πριν προλάβει να βγει έξω έπεσε κάτω μέσα σε σπασμούς… άρχισε να φωνάζει και να μιλάει ακατάληπτα…

Και τα αποκάλυψε όλα… το σχέδιο με την παραισθησιογόνα ουσία… τη γνωριμία του με τον Βαγγέλη… το σχέδιο με το Γιώργο και το Γιώργο Χ…

Τίποτα δεν είχε συμβεί… Όλα ήταν μέσα στο μυαλό του.. όλα επρόκειτο να συμβούν…

Είχε περάσει μισή ώρα… όταν άρχισε να συνέρχεται… Ο Tony ανέβηκε στον δεύτερο όροφο και έφερε τον Γιώργο Χ. που ήταν κρυμμένος…

Η μουσική είχε σταματήσει και όλοι κοιτούσαν ο ένας τον άλλο αμίλητοι…

«Και για να σας λύσω την απορία… ο Κωνσταντίνος Κ. πότισε τις σαμπάνιες με παραισθησιογόνα αλλά εγώ με τον Tony είχαμε φροντίσει να τις αντικαταστήσουμε με άλλες. Το ποτό του Κωνσταντίνου Κ. βέβαια είχε μέσα μια άλλη πιο κατάλληλη ουσία… και το αποτέλεσμα ήταν το παραλήρημα που μόλις είδατε και η αλήθεια… Βέβαια ήμασταν και τυχεροί με τον Tony… αφού άκουσε τον Βαγγέλη να μιλάει στο τηλέφωνο με τον Κωνσταντίνο Κ. Μιλούσαν για σαμπάνιες… και αν είχε στα χέρια του την παραισθησιογόνα ουσία ο Κωνσταντίνος Κ.»

Κάποιοι ήθελαν να φύγουν… έδειχναν ανήσυχοι…

«Δε θα πάει κανείς πουθενά…» είπε ο Tony… και πλησίασε τον Αντώνη… Δίπλα τους πήγε στάθηκε και ο Κυριάκος… κλείδωσαν την εξώπορτα και κατέβασαν τα στόρια… τους προσπέρασαν όλους και ανέβηκαν στον δεύτερο όροφο… κανείς δεν έκανε καμιά κίνηση να τους σταματήσει… μπήκαν στο γραφείο του Tony… το μοναδικό μέρος χωρίς αντιπυρική προστασία…

Εν τω μεταξύ ο Δημήτρης, ο Μάκης, ο Κωνσταντίνος και η Πηνελόπη κοιτούσαν τον Κωνσταντίνο Κ. με απειλητικές διαθέσεις…


Ο Αντώνης άνοιξε την πόρτα του γραφείου και άκουσε τους ψιθύρους στο μπαρ. Πήρε ένα πανί και του έβαλε φωτιά… το πλησίασε με μια σκούπα στο αντιπυρικό σύστημα… το οποίο λειτούργησε… μπήκε μέσα και κλείδωσε την πόρτα του γραφείου… Έσβησε τη φωτιά στο πανί… Την ίδια στιγμή... Στο μπαρ το αντιπυρικό σύστημα λειτουργούσε μόνο που αντί για νερό από το ταβάνι έβγαινε οξύ… Στο μπαρ επικράτησε πανικός… και κραυγές… Το οξύ έκαιγε και διέλυε τα σώματα όλων… Χέρια άρχισαν να πέφτουν… πόδια να αποκολλιούνται… Μάτια που έβγαιναν από τις κόγχες τους… Κάποιοι στην προσπάθεια τους να σωθούν βρέθηκαν αγκαλιασμένοι… με τα σώματα τους να λιώνουν και να γίνονται ένα…

Κάποιοι συνωστίσθηκαν πάνω στην πόρτα, προσπαθώντας να ξεφύγουν… κατέληξαν μια μάζα από αίμα και σάρκα και λιωμένο δέρμα…

Στο μπαρ βρίσκονταν χέρια αποκολλημένα από τον υπόλοιπο κορμό … να κρατάνε ποτήρια… ότι έμεινε από κάποιους που δεν πρόλαβαν καθόλου να αντιδράσουν…

Παντού σάρκες…

Ώρες μετά…

Ξημέρωνε… Ο Αντώνης, ο Tony και ο Κυριάκος βγήκαν από το κρησφύγετο τους… Κατέβηκαν στο μπαρ…

Το θέαμα ήταν αποτρόπαιο… Παντού σάρκες καμένες… Χέρια, πόδια, οστά… και αίμα… πολύ αίμα…

«Δυστυχώς… έπρεπε να πληρώσουν και αθώοι…» είπε ο Αντώνης…

Προχώρησαν προς την έξοδο. Ξεκλείδωσαν. Ο Αντώνης άφησε πάνω στο μπαρ ένα φάκελο με όλα εκείνα τα στοιχεία που ενοχοποιούσαν το Βαγγέλη και τον Κωνσταντίνο Κ…

To MyBar δεν λειτούργησε ξανά... Ο Αντώνης, ο Κυριάκος και ο Tony εξαφανίσθηκαν...

Τρία χρόνια μετά...

Ο Βαγγέλης συνελήφθη και καταδικάστηκε σε ισόβια... Ο χώρος σφραγίστηκε και οι πόρτες του MyBar παρέμεναν κλειστές... Οι περισσότεροι περαστικοί απέφευγαν το δρόμο που βρισκόταν κάποτε το MyBar... Τρεις άνθρωποι με σκυμμένα τα κεφάλια πλησίασαν προς την πόρτα του MyBar... Ο ένας από αυτούς έβγαλε ένα κλειδί και ξεκλείδωσε την πόρτα...

ΤΕΛΟΣ

This is the trilogy from The Toymaker’s Diary.
The Toymaker’s Diary stories are protected by copyright. Any use without the permission of the writer is prohibited.
Copyright © 2007-2009 Toymaker’s Diary. All rights reserved.

Tweet This

7 σχόλια:

Hfaistiwnas είπε...

Καλημέρα!!!!!!!!!
Δεν έμεινε κανένας, θα ακούνε My bar και θα φεύγουν μακριά! χεχε!
Μακελειό λέμε!!!!!!

mahler76 είπε...

κουφάλα, σε βλέπω να γράφεις και 4 κάποια στιγμή. Καλά το φινάλε με το οξύ όλα τα λεφτά!!!

madame_obscure είπε...

Καλημέρα..
Καλά , εντάξει , είναι που είναι bloody story , αλλά έπαθα με το οξύ που έπεφτε αντι για νερό.. για την πλοκή δε συζητάμε , αλλά το συγκεκριμένο ήταν το ματωμένο κερασάκι στη τούρτα..
Υπέροχα σατανικός , όπως πάντα..

fritz είπε...

Συμβαίνουν τόσο ωραία ανατριχιαστικά γεγονότα στο mybar? lol Να πηγαίνουμε πιο συχνά! Το περιμέναμε με αγωνία το τρίτο μέρος και ήταν φοβερό και φυσικά ... πολύ τρομακτικό.

b|a|s|n\i/a είπε...

ουφ! ευτυχώς ήταν την κυριακή! χαχα! καλημέρες πολλές!

ProFyLaKtiKo είπε...

ίου! οξύ! διαλυμένα σώματα! γουστάρω!

:)

MAD είπε...

profylaktiko, θες να δοκιμάσεις???

*χάθηκες!

Blog Widget by LinkWithin