ΠΑΓΙΔΕΥΜΕΝΟΙ@MYBAR (UPDATED: ΔΕΙΤΕ ΤΟ TRAILER ΑΠΟ ΤΟ "ΠΑΓΙΔΕΥΜΕΝΟΙ@MYBAR 2")

TOYMAKER & MYBAR

ΠΑΓΙΔΕΥΜΕΝΟΙ @MYBAR

This is a story from The Toymaker’s Diary.
The Toymaker’s Diary stories are protected by copyright. Any use without the permission of the writer is prohibited. Copyright © 2007-2009 Toymaker’s Diary. All rights reserved.

Ένα μήνυμα…

Υπάρχουν στιγμές…
Και αν τελικά έχει κάτι αξία στη ζωή μας είναι αυτές οι στιγμές…
Τα χαμόγελα, η επαφή, αυτά τα μικρά αλλά τόσο ουσιώδη…
Ένα bar, μια παρέα, τους τελευταίους μήνες έγιναν κομμάτι της ζωής μας…
Άνθρωποι που τους ερωτεύτηκα, γιατί ο έρωτας δεν έχει μορφή και περιορισμούς…
Είναι η αγάπη στην πιο αγνή μορφή της…
Και γι’ αυτό τους ευχαριστώ…και τους αφιερώνω την ιστορία που ακολουθεί…
Μάκη, Κωνσταντίνε, Blue works, Κωνσταντίνε, Δημήτρη, Πηνελόπη, Κυριάκο, Tony…
Cu all @ My Bar

With all my love
Αντώνης-Toymaker

Ήταν 11 η ώρα…

Ο Αντώνης περίμενε τον Νίκο, τον Χρήστο και τον Άρη στον σταθμό Μοναστηράκι, στην έξοδο επί της Αθηνάς… Ακόμα μια φορά είχε φτάσει νωρίτερα… Ακόμη μια φορά είχαν αργήσει όλοι να έρθουν… Το κινητό του χτύπησε… Ήταν ο Χρήστος…
-Έλα… Που είσαι;
-Που να είμαι; στο σταθμό και σας περιμένω…
-Ψάχνω να παρκάρω… Σε λίγο θα είμαι εκεί…
-ok, σε περιμένω…
-Οι άλλοι έχουν έρθει…
-Όχι ακόμα… Μισό… έφτασε ο Άρης…
-Καλά, παρκάρω και έρχομαι…

Σε λίγο έφτασε και ο Νίκος…
Είχε πάει 11:15… ήταν όλοι τώρα έξω από το MyBar… είχε champagne party εκείνο το βράδυ…
Μπαίνοντας μέσα, βρήκαν τον Στέφανο να τους περιμένει…
-Που είστε;
-Μην κοιτάς εμένα… τους άλλους κοίτα… είπε ο Αντώνης και κατευθύνθηκε στο πίσω μπαρ του μαγαζιού όπου ήταν ο Δημήτρης… προχωρώντας χαιρέτισε τον Tony -ο οποίος φορούσε κοστούμι-, τον Κυριάκο -το λευκό φουλάρι στο λαιμό του έκανε έντονη αντίθεση με τα μαύρα ρούχα που είχε επιλέξει να φορέσει- και τον Τάσο… ο Βαγγέλης δεν ένιωθε πολύ καλά εκείνο το βράδυ και προτίμησε να μην έρθει...
Ο Αντώνης έφτασε στο πίσω μπαρ και φίλησε το Δημήτρη…
-Τι βλέπω; Καινούριο σκουλαρίκι; είπε ο Αντώνης...
-Ναι... Σ' αρέσει;
Ο Δημήτρης είχε τρυπήσει το φρύδι του...
-Μια χαρά είναι... τέλειο...
-Σ' ευχαριστώ... Φιλί;

Πίσω από το μπροστινό μπαρ, βρισκόταν ο Μάκης -του οποίου η ευγένεια, η ομορφιά και το σχεδόν άψογο σώμα δεν άφηνε κανέναν ασυγκίνητο- με τον Κωνσταντίνο… Η μπλούζα του Κωνσταντίνου με το έντονο v που αποκάλυπτε το στήθος του, έκανε ακόμα μια φορά τα βλέμματα των θαμώνων του μαγαζιού να είναι στραμμένα πάνω του…
-Κοίτα αγάπη και έρωτα… Ανακατεύομαι… είπε ο Κωνσταντίνος στον Μάκη παρατηρώντας τόση ώρα τον Αντώνη με το Δημήτρη…
-Πω πω κακία…

Ο Αντώνης άφησε το Δημήτρη και επέστρεφε στην παρέα του όταν είδε από τον πάνω όροφο του μπαρ, να κατεβαίνει ο Κωνσταντίνος Κ. με την Πηνελόπη…
Αγκάλιασε και φίλησε την Πηνελόπη… και μετά στράφηκε στον Κωνσταντίνο Κ.…
-Καλά είσαι Κώστα;
-Καλά… Για σένα δε ρωτάω… Φαίνεται άλλωστε…
-Τα λέμε…
Η Πηνελόπη κοίταξε τον Κωνσταντίνο Κ. και ετοιμάστηκε να μιλήσει...
-Μη πεις τίποτα...
-Γίνεται να μην πω...
-Θα αλλάξει κάτι;
-Πως τα κατάφερες έτσι;
-Πάμε έχουμε δουλειά...

Η μουσική του Blue works προδιέθετε για ένα βράδυ που θα έμενε αξέχαστο…
Τα ποτήρια ήταν γεμάτα σαμπάνια…

Λίγο πριν τις 12 στην παρέα του Νίκου, του Χρήστου, του Άρη, του Αντώνη και του Στέφανου προστέθηκε και ο Κώστας με τον Σπύρο…

12:15…

Ο Tony έκανε νόημα και μίλησε στον Κωνσταντίνο Κ. …
«Κλείσε την εξώπορτα…»
Ο Κωνσταντίνος Κ. πήγε να κλείσει την πόρτα και βγήκε λίγο έξω…

«Συγγνώμη παιδιά… επιστρέφω…» είπε ο Αντώνης στην παρέα του…
και βγήκε έξω ακολουθώντας τον Κωνσταντίνο Κ.…
«Αυτό δεν έπρεπε να συμβεί…» ψιθύρισε ο Νίκος…
Είχαν περάσει 5 λεπτά που ο Αντώνης μιλούσε με τον Κωνσταντίνο Κ.

Έξω από το MyBar…

………………
-Δεν έχει νόημα να συνεχίσουμε τη συζήτηση… είπε ο Αντώνης…
-Δε θέλεις να συνεχίσουμε μάλλον…

Ο Αντώνης κοίταξε δεξιά και αριστερά…
«Παρατήρησες ότι δεν υπάρχει άνθρωπος στο δρόμο και ότι τόση ώρα δεν είδαμε να περνάει κανένα αμάξι από την Αθηνάς… και μουσική… δεν ακούς από πουθενά αλλού μουσική…»
Ξαφνικά το βλέμμα του Αντώνη πάγωσε…
«Τι στο διάολο…»

Και έδειξε με το χέρι του στη γωνία στο τέλος του δρόμου…
Μια μικρή κραυγή βγήκε από το στόμα του…
Άρπαξε τον Κωνσταντίνο Κ. από το χέρι και τον τράβηξε μέσα… Έκλεισε την πόρτα με δύναμη…
Όλο το μαγαζί τον κοίταξε…
-Τι συμβαίνει Αντώνη; Ρώτησε ο Tony…
Ο Αντώνης έτρεμε…
«Στη γωνία… ένας άνθρωπος… το μισό του κεφάλι είναι φαγωμένο… όπως και ο ένας του ώμος… και από πίσω του ακολουθεί κάτι…»
-Τι κάτι; Ρώτησε ο Tony ξανά…
-Δεν ξέρω… έμοιαζε με άνθρωπος αλλά τα νύχια στα χέρια… ήταν τεράστια… και τα δόντια του…
Κοίταξαν όλοι τον Κωνσταντίνο Κ…. Το βλέμμα του επιβεβαίωνε τα λεγόμενα του Αντώνη…

Ο Tony κατευθύνθηκε προς την πόρτα…
Εκείνη τη στιγμή στη τζαμαρία της πόρτας εμφανίστηκε ένα χέρι… αφήνοντας σημάδια από αίμα πάνω της… και στη συνέχεια… είδε ένα κεφάλι… ένα μισοφαγωμένο κεφάλι…
Έβγαλε τα κλειδιά από την τσέπη του και κλείδωσε την πόρτα…
Ο άνθρωπος αυτός έμεινε κολλημένος στην τζαμαρία… έμοιαζε να ζητάει βοήθεια…
Τότε εμφανίστηκε από πίσω του το πλάσμα για το οποίο είχε μιλήσει ο Αντώνης…
Και το πλάσμα πίεσε το υπόλοιπο τμήμα του κεφαλιού πάνω στην τζαμαρία και το διέλυσε… Η τζαμαρία καλύφθηκε με αίμα…
Ο Tony οπισθοχώρησε και έπεσε στο πάτωμα…

Σηκώθηκε από το πάτωμα και τράβηξε τα εσωτερικά στόρια… έτσι δε θα τους έβλεπε το πλάσμα…
Ο Κυριάκος έβγαλε το κινητό του και προσπάθησε να τηλεφωνήσει…
Το τηλέφωνο ήταν νεκρό… όπως και όλα τα κινητά…

Ήταν παγιδευμένοι…

Ο Κώστας κοίταξε τον Σπύρο…
-Πρέπει να πάω τουαλέτα…
-Τώρα σου ήρθε;
-Ε, τώρα τι να κάνουμε…
-Καλά πήγαινε…
-θα έρθεις και εσύ…
…….
Ανέβαιναν τις σκάλες που οδηγούσαν στον δεύτερο όροφο…
Ο Σπύρος μπροστά και ο Κώστας ακολουθούσε…
Ξαφνικά ο Κώστας ένιωσε ένα τράβηγμα στο πόδι του… Κοίταξε κάτω και είδε το πλάσμα… το οποίο τώρα τον τραβούσε και από τα δύο πόδια…
-Σπύρο βοήθησε με…
Ο Σπύρος τον τραβούσε τώρα από τα χέρια…
Το πλάσμα ξερίζωσε τα πόδια του Κώστα… αίμα έβαψε κόκκινες τις σκάλες…
Ο Σπύρος είδε τώρα το πλάσμα να ανεβαίνει τις σκάλες…
Το πλάσμα έχωσε τα νύχια του στο πάνω μέρος του κεφαλιού του Κώστα, τρυπώντας το…

Ο Σπύρος πήγε στην τουαλέτα και κλείδωσε την πόρτα…
Ησυχία…
Πέρασαν μερικά λεπτά και άνοιξε την πόρτα…
Βγήκε έξω… κανείς… μόνο φωνές από τον κάτω όροφο…
Τότε ένα χέρι τον άρπαξε από το κεφάλι και άρχισε να το χτυπάει με δύναμη στον μαρμάρινο τοίχο… μέχρι που το πολτοποίησε…

Στο μπαρ…

Ο Αντώνης στεκόταν δίπλα στο Δημήτρη…
Ο Μάκης με τον Κωνσταντίνο αντάλλασσαν συνεχώς βλέμματα…
Ο Κωνσταντίνος ένιωσε μια ενόχληση στα πόδια του… έσκυψε να δει… και ήταν το πλάσμα… κουλουριασμένο…
Το πλάσμα σηκώθηκε και στάθηκε πρόσωπο με πρόσωπο με τον Κωνσταντίνο…
Έχωσε τα νύχια του στο στήθος του Κωνσταντίνου και το άνοιξε στα δύο… Στη συνέχεια πήγε στον Μάκη και με μια κίνηση των νυχιών του, του έκοψε το κεφάλι το οποίο προσγειώθηκε πάνω στο μπαρ με τα μάτια ανοιχτά να κοιτάνε στο κενό…

Ο Tony έψαχνε τα κλειδιά του… έπρεπε να φύγουν… αλλά δεν τα έβρισκε…
Το ίδιο και τα κλειδιά του Κυριάκου… είχαν εξαφανιστεί…

Επικρατούσε πανικός…

Το πτώμα της Πηνελόπης βρισκόταν πεσμένο στο πίσω μπαρ… Το ένα χέρι της ήταν ξεριζωμένο και καρφωμένο στο στόμα της…
Κανείς δεν μπόρεσε να την βοηθήσει…

Ο Άρης στεκόταν δίπλα στον Στέφανο…
Όταν ένιωσε μια ανάσα πίσω του… και κάτι που θύμιζε κοφτερή λεπίδα διαπέρασε όλο του το κορμί χωρίζοντας το κάθετα στα δύο…
Το πλάσμα στη συνέχεια ξερίζωσε την καρδιά του Στέφανου και την άφησε στο δοχείο που τοποθετούσαν τα πουρμπουάρ… η καρδιά χτυπούσε για μερικά δευτερόλεπτα ακόμα... μέχρι που σταμάτησε...
Πιο τραγική ήταν η μοίρα του Χρήστου… το κεφάλι του κατέληξε κομμένο και ραμμένο στο σώμα του Μάκη…

Ο Τάσος κατέληξε σε έναν από τους καναπέδες του μαγαζιού… το δέρμα του ήταν λιωμένο… το σώμα του έλιωνε… στον καναπέ υπήρχαν σε λίγο υπολείμματα από οστά και σάρκα…

Ο Νίκος κατευθύνθηκε στον Αντώνη όταν το πλάσμα βρέθηκε από το πουθενά μπροστά του… Το χέρι του πλάσματος μπήκε στο στόμα του Νίκου και βγήκε από το πίσω μέρος του λαιμού…

Ο Blue works ήταν πίσω από το desk νεκρός με δεκάδες CD καρφωμένα στο κεφάλι του…

-Πρέπει να σπάσουμε την πόρτα… είπε ο Tony…
και με τη βοήθεια του Αντώνη, του Δημήτρη και του Κωνσταντίνου Κ. άρπαξαν τα σκαμπό και άρχισαν να χτυπάνε την τζαμαρία…
Την προσπάθεια τους διέκοψαν οι κραυγές του Κυριάκου…
Στο τέλος του διαδρόμου ήταν ο Κυριάκος όρθιος… με το στομάχι του ανοιχτό και τα έντερα απλωμένα πάνω στο μπαρ… και έπεσε νεκρός στο πάτωμα…

Ο Αντώνης ξύπνησε…

Ο Αντώνης ξύπνησε και πετάχτηκε από το κρεβάτι λουσμένος στον ιδρώτα… Δίπλα του κοιμόταν ο Δημήτρης ο οποίος ξύπνησε μαζί του…
-Τι συμβαίνει;
-Τίποτα… ένας εφιάλτης…
Ο Αντώνης έκλεισε τα μάτια και φίλησε το Δημήτρη…
Όταν άνοιξε τα μάτια του, στη θέση του Δημήτρη ήταν ο Κωνσταντίνος Κ…. και στη συνέχεια το πλάσμα…

Ο Αντώνης ένιωθε ζαλισμένος… βρισκόταν πεσμένος στο πάτωμα του MyBar… Άνοιξε τα μάτια του και είδε τον Κωνσταντίνο Κ. να καρφώνει ένα μαχαίρι στο λαιμό του Tony…
Δίπλα του ήταν ο Δημήτρης νεκρός… Δίχως μάτια και με τη γλώσσα ξεριζωμένη…
Γύρω του νεκροί… όλοι, φίλοι και θαμώνες… αίμα παντού…

Και τότε θυμήθηκε…
Λίγες ώρες πριν…

12:15…

Ο Tony έκανε νόημα και μίλησε στον Κωνσταντίνο Κ. … «Κλείσε την εξώπορτα…»
Ο Κωνσταντίνος Κ. πήγε να κλείσει την πόρτα και βγήκε λίγο έξω…
«Συγγνώμη παιδιά… επιστρέφω…» είπε ο Αντώνης στην παρέα του… και βγήκε έξω ακολουθώντας τον Κωνσταντίνο Κ.…
……
-Για πόσο ακόμα θα συνεχιστεί αυτή η κατάσταση; Ρώτησε ο Αντώνης…
-Τι εννοείς; Είπε ο Κωνσταντίνος Κ….
-Τα υπονοούμενα, οι μπηχτές… δεν μπορούμε να είμαστε φίλοι;
-Φίλοι; Μετά από εκείνο το βράδυ;
-Ήταν ένα βράδυ… και άλλωστε ήσουν εσύ που δεν ήθελες κάτι παραπάνω…
-Και εσύ στράφηκες στον Δημήτρη…
-Δεν έχεις δικαίωμα να μιλάς για το Δημήτρη… Δεν έχει νόημα να συνεχίσουμε τη συζήτηση… -Δε θέλεις να συνεχίσουμε μάλλον…
Ο Αντώνης κοίταξε δεξιά και αριστερά… «Παρατήρησες ότι δεν υπάρχει άνθρωπος στο δρόμο και ότι τόση ώρα δεν είδαμε να περνάει κανένα αμάξι από την Αθηνάς… και μουσική… δεν ακούς από πουθενά αλλού μουσική…»
……………….. Την ίδια στιγμή οι δρόμοι έσφυζαν από ζωή και κόσμο… ……………….. Ξαφνικά το βλέμμα του Αντώνη πάγωσε… «Τι στο διάολο…»

Ο Αντώνης κοίταξε τον νεκρό Δημήτρη και έβαλε τα κλάματα…
Τον φίλησε… τα χείλη του βάφτηκαν κόκκινα από το αίμα…
Σηκώθηκε και κατευθύνθηκε προς τον Κωνσταντίνο Κ. ο οποίος κρατούσε στα χέρια του το κεφάλι του Tony και κοιτούσε τον Αντώνη…

-Μα πως; Ρώτησε ο Αντώνης…

Το προηγούμενο βράδυ…

Ο Tony ζήτησε από τον Κωνσταντίνο λίγο πριν ανοίξουν να βάλει τις σαμπάνιες στις θήκες και να τις γεμίσει με πάγο…
Ο Κωνσταντίνος Κ. με μια σύριγγα πότισε όλα τα μπουκάλια με ισχυρό παραισθησιογόνο…
Στον πρώτο που λειτούργησε ήταν ο Αντώνης… Και απλά μετέδωσε την παραίσθηση του και στους άλλους… λειτούργησε σαν αλυσίδα… και φυσικά δεν υπήρχε πλάσμα…

…………….

Ξαφνικά ο Κώστας ένιωσε ένα τράβηγμα στο πόδι του… Από κάτω ο Κωνσταντίνος Κ. τον τραβούσε και από τα δύο πόδια… και με ένα μαχαίρι του έκοψε τους τένοντες των ποδιών… ……Ο Κωνσταντίνος Κ. κάρφωσε το μαχαίρι στο πάνω μέρος του κεφαλιού του Κώστα… ……….. Τότε το χέρι του Κωνσταντίνου Κ. άρπαξε το κεφάλι του Σπύρου και άρχισε να το χτυπάει με δύναμη στον μαρμάρινο τοίχο… μέχρι που το πολτοποίησε… …………………………
Ο Κωνσταντίνος ένιωσε μια ενόχληση στα πόδια του… έσκυψε να δει… ο Κωνσταντίνος Κ. καθόταν κουλουριασμένος… σηκώθηκε και στάθηκε πρόσωπο με πρόσωπο με τον Κωνσταντίνο… κάρφωσε δύο λεπίδες στο στήθος του Κωνσταντίνου…
Στη συνέχεια πήγε στον Μάκη, πήρε το τσεκούρι που είχε κρύψει κάτω από το μπαρ και με μια κίνηση του έκοψε το κεφάλι το οποίο προσγειώθηκε πάνω στο μπαρ με τα μάτια ανοιχτά να κοιτάνε στο κενό…
………………….. Το πτώμα της Πηνελόπης βρισκόταν πεσμένο στο πίσω μπαρ… Το ένα χέρι της ήταν ξεριζωμένο και καρφωμένο στο στόμα της… Νωρίτερα ο Κωνσταντίνος Κ. της το είχε κόψει…
Ο Άρης στεκόταν δίπλα στον Στέφανο… Όταν ένιωσε μια ανάσα πίσω του… και κάτι που θύμιζε κοφτερή λεπίδα διαπέρασε όλο του το κορμί χωρίζοντας το κάθετα στα δύο… Στην πραγματικότητα ο Κωνσταντίνος Κ. δυσκολεύτηκε πολύ με το τσεκούρι… Στη συνέχεια ξερίζωσε την καρδιά του Στέφανου με ένα μαχαίρι και την άφησε στο δοχείο που τοποθετούσαν τα πουρμπουάρ…
Πιο τραγική ήταν η μοίρα του Χρήστου… το κεφάλι του κατέληξε κομμένο και ραμμένο στο σώμα του Μάκη… Ο Κωνσταντίνος Κ. θαύμασε για αρκετά λεπτά το επίτευγμα του… Ο Τάσος κατέληξε σε έναν από τους καναπέδες του μαγαζιού… το δέρμα του ήταν λιωμένο… το σώμα του έλιωνε… στον καναπέ υπήρχαν σε λίγο υπολείμματα από οστά και σάρκα… Το οξύ που του έριξε ο Κωνσταντίνος Κ. λειτούργησε τέλεια…
Ο Νίκος κατευθύνθηκε στον Αντώνη όταν ο Κωνσταντίνος Κ. μπροστά του… Ένα μαχαίρι μπήκε στο στόμα του Νίκου και βγήκε από το πίσω μέρος του λαιμού…
Ο Blue works ήταν πίσω από το desk νεκρός με δεκάδες CD καρφωμένα στο κεφάλι του… Γι’ αυτό ο Κωνσταντίνος Κ. χρειάστηκε να ναρκώσει πρώτα τον Blue works…
-Πρέπει να σπάσουμε την πόρτα… είπε ο Tony… και με τη βοήθεια του Αντώνη, του Δημήτρη και του Κωνσταντίνου Κ. άρπαξαν τα σκαμπό και άρχισαν να χτυπάνε την τζαμαρία… Ο Κωνσταντίνος Κ. άφησε το σκαμπό αλλά κανείς δεν έδωσε σημασία…
Την προσπάθεια τους διέκοψαν οι κραυγές του Κυριάκου… Στο τέλος του διαδρόμου ήταν ο Κυριάκος όρθιος… με το στομάχι του ανοιχτό και τα έντερα απλωμένα πάνω στο μπαρ… και έπεσε νεκρός στο πάτωμα… Δίπλα του στεκόταν ο Κωνσταντίνος Κ. κρατώντας ένα μαχαίρι… Ο Αντώνης έχασε τις αισθήσεις του…

Ο Αντώνης ένιωθε ζαλισμένος… βρισκόταν πεσμένος στο πάτωμα του MyBar… Άνοιξε τα μάτια του και είδε τον Κωνσταντίνο Κ. να καρφώνει ένα μαχαίρι στο λαιμό του Tony… Δίπλα του ήταν ο Δημήτρης νεκρός… Δίχως μάτια και με τη γλώσσα ξεριζωμένη… Ο Αντώνης κοίταξε τον νεκρό Δημήτρη και έβαλε τα κλάματα… Τον φίλησε… τα χείλη του βάφτηκαν κόκκινα από το αίμα… Σηκώθηκε και κατευθύνθηκε προς τον Κωνσταντίνο Κ. ο οποίος κρατούσε στα χέρια του το κεφάλι του Tony και κοιτούσε τον Αντώνη…

-Μα πως; Ρώτησε ο Αντώνης… Γιατί; Για ποιον λόγο…
-Κανείς δε θα με βάλει εμένα σε δεύτερη μοίρα… όλοι σας εδώ μέσα ήσασταν ίδιοι… είπε ο Κωνσταντίνος Κ. και όρμησε ενάντια στον Αντώνη…
Και τότε ο Αντώνης άρπαξε ένα άθικτο μπουκάλι σαμπάνιας μέσα από μία παγοθήκη και το έσπασε στο Μπαρ… Πριν προλάβει να τον χτυπήσει ο Κωνσταντίνος Κ. κάρφωσε το σπασμένο μπουκάλι στο στήθος του Κωνσταντίνου Κ. και το έχωσε όσο πιο βαθιά μπορούσε…

Ο Κωνσταντίνος Κ. οπισθοχώρησε… και έπεσε νεκρός…
Ο Αντώνης έβαλε τις κραυγές…
Πλησίασε τον νεκρό Κωνσταντίνο… «Σ' αγάπησα τόσο... θα μπορούσες να έχεις τα πάντα…» είπε… «και εσύ προτίμησες… το τίποτα…»
Στη συνέχεια έψαξε τις τσέπες του παντελονιού του Κωνσταντίνου Κ. Βρήκε τα κλειδιά του μπαρ…
Στη συνέχεια πήγε στο νεκρό Δημήτρη… σήκωσε το άψυχο σώμα στα χέρια του και κατευθύνθηκε στην πόρτα…
Ξεκλείδωσε και άνοιξε με κάποια δυσκολία την πόρτα…
Είχε ξημερώσει…
Έξω θόρυβος και κίνηση…
Αίμα κύλησε από το εσωτερικό του μαγαζιού στο πεζοδρόμιο…
Ο Αντώνης έκλαιγε… κρατώντας σφιχτά πάνω του το άψυχο σώμα του Δημήτρη…
Ξαφνικά άκουσε βήματα πίσω του…
Ένα χέρι με γαμψά μεγάλα νύχια τον άρπαξε από τα μαλλιά και τον τράβηξε ξανά στο εσωτερικό του μαγαζιού…
Οι κραυγές του αντήχησαν σε όλο το τετράγωνο…

ΤΕΛΟΣ

Στις 18/01 το Toymaker’s Diary συμμετέχει στα γενέθλια του My Bar…
Στις 5 το απόγευμα, στις 18/01, Παγιδευμένοι@MyBar: revisited and uncut, the bloodstained version και στις 9 το ίδιο βράδυ…
Παγιδευμένοι@MyBar 2
Ένα χρόνο μετά το μακελειό της πρώτης ιστορίας το μαγαζί ανοίγει ξανά με νέο ιδιοκτήτη… μόνο που σύντομα θα συνειδητοποιήσει ότι δεν είναι μόνος…

ΔΕΙΤΕ ΤΟ TRAILER ΑΠΟ ΤΟ
ΠΑΓΙΔΕΥΜΕΝΟΙ@MYBAR 2

Tweet This