TOYMAKER
& MYBAR
ΠΑΓΙΔΕΥΜΕΝΟΙ @MYBAR
2
Ένας χρόνος MyBar…
Many wishes, Bloody wishes…
Love you all guys, truly, madly, deeply…
Cu all @ My Bar
Αντώνης-Toymaker
Ο Αντώνης έκλαιγε… κρατώντας σφιχτά πάνω του το άψυχο σώμα του Δημήτρη…
Ξαφνικά άκουσε βήματα πίσω του…
Ένα χέρι με γαμψά μεγάλα νύχια τον άρπαξε από τα μαλλιά και τον τράβηξε ξανά στο εσωτερικό του μαγαζιού…
Οι κραυγές του αντήχησαν σε όλο το τετράγωνο…
Ένας περαστικός που είδε το να κυλάει αίμα από το εσωτερικό του μαγαζιού στο πεζοδρόμιο ειδοποίησε την αστυνομία, η οποία με τη σειρά της αντίκρισε ένα μακάβριο θέαμα. Μέσα στο Mybar, αίμα, μόνο αίμα… και νεκροί, όλοι τους, θαμώνες και ιδιοκτήτες…
Ο τρόπος θανάτου του καθενός, ο πλέον αποτρόπαιος. Η υπόθεση γινόταν ακόμα πιο περίπλοκη αφού σε δύο από τα θύματα, έλειπαν τα κεφάλια, τα οποία η αστυνομία δεν κατάφερε να εντοπίσει κατά τη διάρκεια των ερευνών…
Οι αναλύσεις στα ποτά του μαγαζιού έδειξαν ότι η σαμπάνια περιείχε ισχυρό παραισθησιογόνο αλλά η αστυνομία δεν μπορούσε να εξηγήσει τι ακριβώς είχε συμβεί… Αρχικά, όλες οι υποψίες στράφηκαν στο Βαγγέλη, αλλά εκείνο το βράδυ ο Βαγγέλης έλειπε εκτός Αθηνών..
Το μακελειό έγινε πρωτοσέλιδο σε όλες τις εφημερίδες και πρώτο θέμα στα δελτία ειδήσεων μέχρι που σταμάτησαν να μιλάνε γι’ αυτό. Η αστυνομία σφράγισε το MyBar και άφησε την υπόθεση ανοιχτή…
Ένα χρόνο μετά…
Ως μοναδικός κληρονόμος και ιδιοκτήτης του MyBar οριζόταν από τον Tony, o Βαγγέλης. Ο Κυριάκος άφηνε με τη σειρά του το bar στον Tony… και οι δύο ήταν νεκροί και ο έλεγχος του MyBar περνούσε στον Βαγγέλη…
Τώρα ένα χρόνο μετά το μακελειό, ο Βαγγέλης είχε πάρει την απόφαση να ανοίξει ξανά το μαγαζί… προσπαθώντας να διατηρήσει όσο το δυνατόν περισσότερα στοιχεία από την αρχική εικόνα του μπαρ… πριν συμβεί το μακελειό…
DJ επί μονίμου βάσεως πλέον ήταν ο Ανδρέας… Από την παλιά ομάδα, η μοναδική γνώριμη φυσιογνωμία ήταν αυτή της Βάσως. Ο Βαγγέλης άνοιξε ξανά το MyBar στις 18 Ιανουαρίου… Την ίδια μέρα που το είχε ανοίξει ο Tony με τον Κυριάκο…
18 Ιανουαρίου, ώρα: 23:00…
Ο Παύλος, ο Μαρίνος και ο Βασίλης βρίσκονταν ήδη στο MyBar από τις δέκα και μισή… Ήταν έντεκα η ώρα όταν εμφανίστηκε και ο Βασίλης Σ. Χαιρέτησε τα παιδιά και κάθισε… Κανείς τους δεν έμοιαζε να διασκεδάζει… Πως θα γινόταν άλλωστε… Οι μνήμες ήταν ακόμα νωπές…
Ο Σταύρος καθόταν δίπλα στον Ανδρέα και μιλούσαν… προηγουμένως είχε μιλήσει για λίγο με τον Βαγγέλη. Στο πίσω μπαρ μια παρέα τριών ατόμων συζητούσε και έμοιαζε να βαριέται… Εκεί, μόνος του σε ένα σκαμπό καθόταν ο Γιώργος… δεν μιλούσε σε κανένα… βυθισμένος στις σκέψεις του… απλά έπινε…
Έξω άρχισε να βρέχει…
Τότε η πόρτα του μαγαζιού άνοιξε… Ένας άνδρας που φορούσε αδιάβροχο μπήκε μέσα. Η κουκούλα στο κεφάλι του δεν επέτρεπε σε κανέναν να δει ξεκάθαρα το πρόσωπό του… Προχώρησε προς τα μέσα, κατευθυνόμενος προς τη σκάλα που οδηγούσε στον δεύτερο όροφο και τις τουαλέτες… Κάποια στιγμή, και για ελάχιστα δευτερόλεπτα, κοίταξε το Γιώργο…
Ώρα 23:45…
Ο άγνωστος εδώ και μισή ώρα σχεδόν ήταν στον δεύτερο όροφο…
-Τι κάνει τόση ώρα πάνω; Μήπως θα πρέπει να ανησυχήσω; Είπε ο Βαγγέλης στη Βάσω…
-Μήπως θα ήταν καλύτερα να πας να ρίξεις μια ματιά;
-Έχεις δίκιο…
Ο Βαγγέλης ανέβηκε στον δεύτερο όροφο. Οι πόρτες στις τουαλέτες ήταν ανοιχτές… Κανείς… Κατευθύνθηκε στο γραφείο του, που βρισκόταν στον ίδιο όροφο. Άνοιξε την πόρτα και μπήκε… πάνω στο γραφείο, είδε ένα κουτί τυλιγμένο με μια μαύρη κορδέλα. Μια κάρτα έγραφε το όνομα του… Τράβηξε την κορδέλα και άνοιξε το κουτί. Δεν πίστευε στα μάτια του… ήθελε να ουρλιάξει, αλλά κρατήθηκε… γύρισε από την άλλη και έκανε εμετό. Στράφηκε ξανά προς το ανοιχτό κουτί…
«Κάποιος ξέρει» ψιθύρισε ο Βαγγέλης…
Αυτό που δεν αντιλήφθηκε ήταν τον άγνωστο που είχε πλησιάσει από πίσω του… Ο Βαγγέλης τότε ένιωσε ένα δυνατό χτύπημα στο κεφάλι… έχασε τις αισθήσεις του και έπεσε στο πάτωμα…
Ένα χρόνο πριν…το βράδυ του μακελειού…
Ο Αντώνης άφησε το Δημήτρη και επέστρεφε στην παρέα του όταν είδε από τον πάνω όροφο του μπαρ, να κατεβαίνει ο Κωνσταντίνος Κ. με την Πηνελόπη…
Αγκάλιασε και φίλησε την Πηνελόπη… και μετά στράφηκε στον Κωνσταντίνο Κ.…
-Καλά είσαι Κώστα;
-Καλά… Για σένα δε ρωτάω… Φαίνεται άλλωστε…
-Τα λέμε…
Η Πηνελόπη κοίταξε τον Κωνσταντίνο Κ. και ετοιμάστηκε να μιλήσει...
-Μη πεις τίποτα...
-Γίνεται να μην πω...
-Θα αλλάξει κάτι;
-Πως τα κατάφερες έτσι;
-Πάμε έχουμε δουλειά...
Για πρώτη φορά ο Κωνσταντίνος Κ. κουβαλούσε διαρκώς στην τσέπη του παντελονιού του το κινητό του τηλέφωνο. Το τηλέφωνο δονήθηκε και ο Κωνσταντίνος Κ. ανέβηκε στο δεύτερο όροφο για να απαντήσει. Στην άλλη άκρη της γραμμής βρισκόταν ο Κυριάκος.
-Έκανες όλα όσα είπαμε;
-Ναι… Αλλά…
-Ωραία, κλείνω τώρα και θα τα πούμε μόλις ξημερώσει…
-Μην κλείνεις, πρέπει να σου μιλήσω…
Ο Κωνσταντίνος Κ. δεν πήρε είδηση την Πηνελόπη που είχε σταματήσει στα σκαλιά και άκουγε την τηλεφωνική συζήτηση …
Λίγο μετά τα μεσάνυχτα…
Η Βάσω κοίταξε τον Ανδρέα συνοφρυωμένη…
-Δε σου μυρίζει κάτι;
Τα φώτα στο μπαρ, έσβησαν…
Μία ώρα αργότερα…
Τα φώτα άναψαν. Στον πίσω χώρο του μπαρ, οι Βασίλης, Παύλος, Μαρίνος, Σταύρος, Ανδρέας, Βασίλης Σ., Γιώργος και Βάσω βρίσκονταν καθισμένοι σε μια σειρά από καρέκλες σχηματίζοντας κύκλο. Ήταν τοποθετημένοι όπως φαινόταν ανά δύο… Μπροστά σε κάθε ζευγάρι υπήρχε ένας αναρροφητήρας με δύο σωληνάκια, το κάθε ένα με διάμετρο αρκετών εκατοστών. Το ένα σωληνάκι κατέληγε στο τρυπημένο στομάχι του ενός εκ των δύο και το άλλο είχε τοποθετηθεί στο στόμα και έφτανε μέχρι τον λάρυγγα του άλλου… και τα δύο συνδέονταν μέσω του αναρροφητήρα μεταξύ τους...
Όλοι άρχισαν να συνέρχονται… όσοι είχαν τοποθετημένο το σωληνάκι στο στόμα τους διαπίστωσαν πως δεν μπορούσαν να κουνηθούν… το σώμα τους ήταν μουδιασμένο, δεν μπορούσαν να αντιδράσουν…
Στο κέντρο του κύκλου υπήρχε ένας σωρός από πτώματα, σφαγμένα, κατακρεουργημένα… Οι υπόλοιποι θαμώνες του μπαρ…
Στον πάνω όροφο κάποιος χτυπούσε μια πόρτα… κάποιος βρισκόταν κλειδωμένος…
Βασίλης Σ.- Γιώργος, Παύλος-Μαρίνος, Βασίλης- Σταύρος, Ανδρέας-Βάσω… Ο Ανδρέας κοίταξε το σωληνάκι που ήταν περασμένο στο στομάχι του…
-Τι στο διάολο; Είπε και έκανε να σηκωθεί… Ο αναρροφητήρας που ήταν τοποθετημένος μπροστά τους τέθηκε σε λειτουργία… Ο Ανδρέας προσπάθησε να τραβήξει το σωληνάκι αλλά δεν τα κατάφερε… ήταν κολλημένο… αίμα, σπλάχνα, κομμάτια από διαλυμένα έντερα άρχισαν να περνάνε από το σωληνάκι και να συνεχίζουν στο άλλο που κατέληγε στο λάρυγγα της Βάσως… η οποία άρχισε να πνίγεται… Σε λίγο ήταν και οι δύο νεκροί… οι υπόλοιποι κοιτούσαν αποσβολωμένοι…
Βήματα ακούστηκαν στις σκάλες… Ο μυστηριώδης άγνωστος που είχε μπει νωρίτερα στο μαγαζί, κατέβαινε τις σκάλες.
Λίγη ώρα πριν…
Ο Βαγγέλης ανέβηκε στον δεύτερο όροφο. Οι πόρτες στις τουαλέτες ήταν ανοιχτές… Κανείς… Κατευθύνθηκε στο γραφείο του, που βρισκόταν στον ίδιο όροφο. Άνοιξε την πόρτα και μπήκε… πάνω στο γραφείο, είδε ένα κουτί τυλιγμένο με μια μαύρη κορδέλα. Μια κάρτα έγραφε το όνομα του…
…………………………………………………………………………
Στο εσωτερικό του, βρίσκονταν ένα κομμένο κεφάλι… ήταν το κεφάλι του Tony… το οποίο όποιος το άφησε εκεί είχε φροντίσει να το συντηρήσει επιμελώς…
«Κάποιος ξέρει» ψιθύρισε ο Βαγγέλης…
Ο Παύλος κοιτούσε με φρίκη τον Μαρίνο, μένοντας ακίνητος… γνωρίζοντας πως η παραμικρή του κίνηση θα μπορούσε να αποβεί μοιραία για τον Μαρίνο… γνωρίζοντας πως ο ίδιος θα μπορούσε να σκοτώσει χωρίς να το θέλει αυτόν που αγαπούσε…
Ο άγνωστος είχε κατέβει τις σκάλες και με χαμηλωμένο το κεφάλι και με σταυρωμένα τα χέρια στη μέση μίλησε… «Η αγάπη μπορεί να σκοτώσει…»
-Τι θέλεις από εμάς; Ποιος είσαι; Ρώτησε ο Σταύρος…
-Η αγάπη μπορεί να σκοτώσει… του απάντησε ο άγνωστος… και πλησίασε τον αναρροφητήρα του Παύλου και του Μαρίνου και τον έβαλε σε λειτουργία… Κομμάτια από έντερο αναμεμειγμένα με αίμα άρχισα να περνάνε στον ένα σωλήνα και να καταλήγουν στον λάρυγγα του Μαρίνου… ο οποίος σε λίγο δεν μπορούσε να αναπνεύσει… πνιγόταν… και οι δύο σε ελάχιστα λεπτά ήταν νεκροί…
Το βλέμμα του Βασίλη Σ. τόση ώρα ήταν καρφωμένο πάνω στη σωρό με τα πτώματα παρά τα όσα αποτρόπαια γίνονταν γύρω του.
Ο Βαγγέλης ήταν πεσμένος στο πάτωμα και σκεφτόταν… όποιος τον χτύπησε του είχε πάρει το κινητό… άρχισε να φωνάζει… καμία απάντηση… τίποτα… Κάποια στιγμή τα ουρλιαχτά που έρχονταν από το μπαρ –οι φωνές του Παύλου- τον έκαναν να πεταχτεί όρθιος…
Όταν είχε ανοίξει το MyBar για πρώτη φορά…
Ο Κωνσταντίνος Κ. είχε ανάγκη από δεύτερη δουλειά… Στο MyBar προσελήφθη αμέσως… Ο Tony και ο Κυριάκος είπαν αμέσως το ναι, αν και σ’ αυτό συνέβαλλε και ο Βαγγέλης… Σε λίγο καιρό ο Βαγγέλης και ο Κωνσταντίνος Κ. θα έβαζαν σε εφαρμογή ένα σχέδιο…Ο Μάκης, ο Δημήτρης, ο Κωνσταντίνος αποτέλεσαν τα πιόνια για την πραγματοποίηση αυτού του σχεδίου…και ο Αντώνης εμφανίστηκε την κατάλληλη στιγμή, διευκολύνοντας τους ακόμα περισσότερο…
Ο άγνωστος με το κεφάλι ακόμα χαμηλωμένο παρέμενε σιωπηλός… Ξαφνικά στη σωρό από τα σώματα που υπήρχαν στο κέντρο του κύκλου κάτι κινήθηκε… Κάποιος μέσα στα πτώματα ήταν ζωντανός… Ο Βασίλης Σ. ο οποίος παρατηρούσε τόση ώρα τη σωρό είχε καταλάβει πως κάτι δεν πηγαίνει καλά…
Μέσα από τα πτώματα βγήκε βουτηγμένος στο αίμα…αλλά χωρίς καμία πληγή ο Αντώνης… Σηκώθηκε όρθιος και ψιθύρισε…
«Το παιχνίδι τώρα αρχίζει…»
Ένα χρόνο πριν… το βράδυ του μακελειού…
Ο Αντώνης έκλαιγε… κρατώντας σφιχτά πάνω του το άψυχο σώμα του Δημήτρη…
Ξαφνικά άκουσε βήματα πίσω του…
Ένα χέρι με γαμψά μεγάλα νύχια τον άρπαξε από τα μαλλιά και τον τράβηξε ξανά στο εσωτερικό του μαγαζιού…
Οι κραυγές του αντήχησαν σε όλο το τετράγωνο…
Η επιρροή του παραισθησιογόνου στον Αντώνη δεν είχε περάσει ολοκληρωτικά… Το πλάσμα κρατούσε τον Αντώνη…
Μέχρι που το άκουσε να μιλάει…
-Μη φωνάζεις, εγώ είμαι…
-Εσύ;
Ο Αντώνης έτριψε τα μάτια του… και ξανακοίταξε…
ΤΕΛΟΣ
Στις 8/02, στις 5 το απόγευμα,
Παγιδευμένοι@MyBar: revisited and uncut, the bloodstained version
Παγιδευμένοι @MyBar 2: revisited and uncut, the torture porn version
και στις 9 το ίδιο βράδυ…
Παγιδευμένοι @MyBar
3
…το παιχνίδι συνεχίζεται,
μυστικά έρχονται στην επιφάνεια
και η τριλογία ολοκληρώνεται…
…Η λύση είναι μπροστά στα μάτια σας,
αρκεί να τα έχετε συνέχεια ανοιχτά…
The Toymaker’s Diary stories are protected by copyright. Any use without the permission of the writer is prohibited. Copyright © 2007-2009 Toymaker’s Diary. All rights reserved.
6 σχόλια:
προσπαθώ εδώ και ώρα να σκεφτώ ένα σχόλιο επί της ουσίας της ιστορίας αλλά η φράση Ο Παύλος κοιτούσε με φρίκη τον Μαρίνο, μένοντας ακίνητος με τσάκισε!
πού την είδες την φρίκη παιδάκι μου;;; και πού το ακίνητος;;;
χαχα! καλά καλά πάω!
α και πού είσαι;
χαλκά θα σου κρεμάσουμε στο αυτί να τραβιέται και εξαποστάσεως :P
Δε ξαναεπισκέπτομαι αυτό το μπλογκ Κυριακή βράδυ!!Αύριο δουλεύω και σηκώνομαι απο το άγριο χάραμα.Όμως πως να σηκωθώ όταν με κάτι τέτοια που διαβάζω θα μείνω ξάγρυπνη απόψε??
Υπέροχε toymaker, ελπίζω το παραισθησιογόνο σας να μη λειτουργεί και μέσω λέξεων , γιατί θα 'χω πρόβλημα...
Ματωμένα εξαιρετικός όπως πάντα :)
α , ώστε πρέπει να διαβάσουμε και το 3 για να δούμε τι γίνεται? Αίσχος. Τα λεφτά μου πίσω.
@Πολύ Καλό!!! Deliciously bloody!!! Έπρεπε να το είχα διαβάσει βράδυ αλλά και πάλι δημιούργησες creepy ατμόσφαιρα. Νομίζω ότι τώρα θα πηγαίνω πιο συχνά στο mybar, συμβαίνουν τόσο συναρπαστικά γεγονότα εκεί. lol
@basnia Λες να κατάλαβε κάτι ο toy που δεν είδα εγώ; Μπα... ποιητική αδεία. Όσο για το «ακίνητος» αυτό είναι σίγουρα ποιητική αδεία. lol
Καλησπέρα! Συνήλθατε από το Σάββατο; Πως περάσατε;
Να σε πω, με αυτές τις αναρτήσεις για αυτό το μπάρ.. με φοβίζεις, δεν θα ξαναπάω μόνος μου τουαλέτα! χεχεχε ;)
έχεις γίνει πολύ κίνκυ τελευταία...
Δημοσίευση σχολίου