ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ (UPDATED: THE BLOOD DRIPPING VERSION)

ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
(UPDATED: THE BLOOD DRIPPING VERSION)
silent night... evil night...

Στη φοιτητική εστία του Maine επικρατούσε ησυχία. Οι περισσότεροι φοιτητές είχαν φύγει για τις διακοπές των Χριστουγέννων. Ήταν 24 Δεκέμβρη και μόνο μια ομάδα φοιτητών παρέμενε εκεί…
Η Mary περίμενε την αδερφή της να περάσει να την πάρει με το αμάξι … Έξω χιόνιζε… Δεν ήταν και πολύ ενθουσιασμένη με την ιδέα να περάσει τα Χριστούγεννα με τους δικούς της… Αλλά η αδερφή της επέμενε...

Ο Paul και o Jonathan θα έμεναν εκεί… μαζί τους θα έμενε και η διευθύντρια της εστίας , η κυρία Tingle η οποία είχε εναρμονιστεί με το χριστουγεννιάτικο πνεύμα των ημερών και η οποία δεν έφευγε ποτέ από εκεί ακόμα και αυτές τις μέρες. Ήταν διευθύντρια εδώ και τρία περίπου χρόνια...
«Θα περάσουμε τέλεια» τους έλεγε διαρκώς…
Και ο Paul και ο Jonathan ήταν παιδιά χωρισμένων γονιών, ενώ η Elizabeth δεν έφυγε για χάρη του Paul…

Το δέντρο στο σαλόνι της εστίας ήταν στολισμένο και το φώτιζαν κάθε είδους λαμπιόνια. Από κάτω από το δέντρο υπήρχαν τα δώρα που είχε αγοράσει η διευθύντρια της εστίας για όσους θα έμεναν εκεί αυτές τις γιορτινές μέρες. Όλοι είχαν μαζευτεί στο σαλόνι…
Η Mary κοιτούσε έξω από το παράθυρο περιμένοντας να δει το αμάξι της αδερφής της…
Τη στιγμή εκείνη έκανε την εμφάνιση της από την κουζίνα η διευθύντρια κρατώντας ένα βαθύ μπολ με eggnog…
«Ελάτε παιδιά… Τέτοιο eggnog δεν έχετε ξαναδοκιμάσει…»
O Paul κοίταξε τον Jonathan κάνοντας μια γκριμάτσα…
«Έρχομαι» είπε η διευθύντρια και μπήκε ξανά στην κουζίνα …
Ο Jonathan σηκώθηκε και πήρε ένα μπουκαλάκι ουίσκι που είχε κρυμμένο κάτω από τα μαξιλάρια του καναπέ… Πήγε στο μπολ και το άδειασε όλο μέσα…
«Τώρα είναι έτοιμο…» είπε και έκλεισε το μάτι στον Paul…
Η διευθύντρια εμφανίστηκε κρατώντας ένα δίσκο με γλυκά…

Τότε ακούστηκε το τρίξιμο από τις ρόδες ενός αμαξιού… Ήταν η αδερφή της Mary, η Helene...
H Helene βγήκε από το αμάξι και μπήκε μέσα στην εστία… Ο κρύος αέρας έφερε το χιόνι στην είσοδο της εστίας.
«Mary… δεν πάμε πουθενά… το χιόνι έχει αποκλείσει όλους τους κεντρικούς δρόμους… μετά βίας έφτασα μέχρι εδώ… θα πρέπει να περιμένουμε να ξημερώσει…»
Η Mary έμοιαζε ανακουφισμένη… όσο λιγότερο χρόνο περνούσε με τους γονείς της, τόσο καλύτερα… Έξω το χιόνι έπεφτε πυκνό.

Τώρα βρίσκονταν όλοι καθισμένοι στο σαλόνι… το λόγο πήρε η Elizabeth…
-Ξέρετε την ιστορία του Jack;
-Ποιος είναι ο Jack; Ρώτησε η Helene…
-Δεν θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτόν… είπε η κυρία Tingle…
-Πριν το μέρος αυτό μετατραπεί σε εστία, ήταν σπίτι… εδώ κατοικούσε ο Jack… μητέρα του ήταν η Pamela και πατέρας του ο John, ένας πολύ βίαιος άνθρωπος… η οικογένεια Meyers… Λένε πως η μητέρα σκότωσε τον πατέρα του Jack όταν εκείνος προσπάθησε να σκοτώσει το γιο του, ισχυριζόμενος πως στα μάτια του έβλεπε το κακό… και τον έφαγαν ανήμερα τα Χριστούγεννα… Από το δέρμα του έφτιαξαν κουλουράκια σε διάφορα σχήματα, ενώ η σάρκα του αποτέλεσε το δείπνο των Χριστουγέννων… Από τότε τα ίχνη της οικογένειας χάθηκαν… η αστυνομία βρήκε ελάχιστα απομεινάρια από τον δύσμοιρο πατέρα… Λίγο καιρό μετά, μετέτρεψαν το κτίριο σε εστία... Έχουν περάσει δέκα χρόνια από τότε… Αν δεν κάνω λάθος το δωμάτιο του Jack είναι αυτό στο οποίο μένει η Mary…
-Προστάτευε το γιο της… είπε η κυρία Tingle…
-Ανατρίχιασα… είπε η Mary…
-Και εγώ είπε ο Paul, αλλά για διαφορετικούς λόγους… Elizabeth μωρό μου δεν πάμε πάνω;
Η Elizabeth έγνεψε καταφατικά… και ανέβηκαν στον δεύτερο όροφο…
«Μα που πάτε;» ρώτησε η κυρία Tingle… «δε θα ανοίξετε τα δώρα σας;» Αλλά το νεαρό ζευγάρι έδειξε να μην ενδιαφέρεται ιδιαίτερα…

Λίγη ώρα αργότερα...

Το τηλέφωνο στο σαλόνι της εστίας χτύπησε… η Mary το σήκωσε… από την άλλη άκρη της γραμμής ακούστηκε μια φωνή… «Jack…»
Το ακουστικό έπεσε από τα χέρια της Mary…
-Τι συμβαίνει; Ρώτησε η κυρία Tingle…
-Κάποιος στο τηλέφωνο ζητούσε τον Jack…
Στο χώρο επικράτησε σιωπή… ακουγόταν μόνο η μουσική από τα κάλαντα που συνόδευε τα λαμπιόνια του χριστουγεννιάτικου δέντρου.
«Μάλλον πλάκα σου έκαναν… καλύτερα να πάμε για ύπνο…» είπε η Helene στην αδερφή της. Και έτσι έκαναν…
«Θα κάνω και εγώ το ίδιο» είπε η κυρία Tingle, η οποία έμενε στη σοφίτα του κτιρίου.
«Εγώ λέω να μείνω λίγο ακόμα…» είπε ο Jonathan…
……

Ήταν περασμένα μεσάνυχτα… ο Jonathan κοιτούσε το χιόνι που έπεφτε… στο χέρι του κρατούσε ένα μπουκαλάκι ουίσκι… Ξαφνικά ένιωσε μια παρουσία στο δωμάτιο… Γύρισε και κοίταξε πίσω του…
«Είναι κανείς εκεί;» Δεν πήρε απάντηση…
Κοίταξε ξανά έξω από το παράθυρο… Τότε είδε το δέντρο να πέφτει πάνω του… Μπλέχτηκε μέσα στα κλαδιά… μέσα από τα οποία διέκρινε δύο μάτια να τον κοιτούν… κάτι του θύμιζαν τα μάτια αυτά…
«Θεέ μου…» ψιθύρισε…
Τότε ένιωσε το καλώδιο από τα φωτάκια να τυλίγεται γύρω από το λαιμό του… και να σφίγγει… μέχρι που δεν μπορούσε να ανασάνει… σε λίγο θα ήταν νεκρός, ένα κεφάλι τυλιγμένο με κάθε είδους φωτάκια, ανάμεσα στα κλαδιά του δέντρου και με το υπόλοιπο σώμα να προεξέχει…

Ο Paul και η Elizabeth ήταν αγκαλιασμένοι στο κρεβάτι του δωματίου της Elizabeth…
-Είσαι καλά αγάπη μου; Ρώτησε ο Paul…
-Ναι… Paul…
-Τι;
-Σ’ αγαπάω…
-Και εγώ μωρό μου… Θα σηκωθώ τώρα να πάω να κάνω ένα ντους… Εντάξει; Κράτα το κρεβάτι ζεστό.
Ο Paul κατευθύνθηκε στο μπάνιο… Η Elizabeth άκουγε τώρα το νερό που έτρεχε… Ξάπλωσε μπρούμυτα… Όταν γύρισα ανάσκελα είδε μια μορφή από πάνω της ντυμένη Άγιος Βασίλης… μόνο που κρατούσε ένα τεράστιο μαχαίρι το οποίο κάρφωσε με δύναμη στην κοιλιά της Elizabeth… Μια κραυγή βγήκε από το στόμα της Elizabeth λίγο πριν το μαχαίρι καταλήξει στην κοιλιά της. Το μόνο που πρόλαβε να κάνει ήταν να τραβήξει την ψεύτικη γενειάδα του… και τότε είδε κάτι που δεν περίμενε… Τα έντερα της Elizabeth απλώθηκαν πάνω στα σεντόνια και το αίμα πότισε το στρώμα…
Ο Άγιος Βασίλης κατευθύνθηκε τώρα στο μπάνιο…

Στο διπλανό δωμάτιο…
Η Mary και η Helene πετάχτηκαν από τις καρέκλες τους όταν άκουσαν την κραυγή της Elizabeth…
-Τι συμβαίνει; Ρώτησε η Helene…
-Δεν ξέρω… θα πάω να δω… εσύ περίμενε με… είπε η Mary…
Βγήκε στο διάδρομο… μια γραμμή αίματος υπήρχε σε όλο το χαλί του διαδρόμου… η γραμμή έφτανε μέχρι τις σκάλες που οδηγούσαν στο ισόγειο… και συνέχιζε στα σκαλιά… Η Mary κατέβηκε τις σκάλες…
Φτάνοντας στο χολ, κοίταξε στα δεξιά της στο σαλόνι… και έβαλε τις κραυγές… ο Jonathan ήταν νεκρός… κρυμμένος μέσα στα κλαδιά του Χριστουγεννιάτικου δέντρου.
Η Mary οπισθοχώρησε… και τότε είδε την πόρτα της κουζίνας να ανοίγει… Από μέσα βγήκε η Κυρία Tingle…
Έτρεξε πάνω της… και κρύφτηκε στην αγκαλιά της…
-Κυρία Tingle… ο Jonathan είναι νεκρός… είπε κλαίγοντας…
-Έλα μην ανησυχείς… όλα θα πάνε καλά… και τη στιγμή εκείνη η κυρία Tingle έβαλε το ένα της χέρι πίσω στην πλάτη της και από τη ζώνη του φορέματος της έβγαλε ένα μαχαίρι και το κάρφωσε στην πλάτη της Mary…
«Κυρία Tingle…» είπε η Mary…
«Κυρία Meyers παρακαλώ…» της απάντησε η κυρία Tingle…
Η Mary έπεσε στο πάτωμα και άρχισε να σέρνεται προς την εξώπορτα… η κυρία Meyers την ακολούθησε…
Η Mary βγήκε έξω και συνέχισε να σέρνεται πάνω στο χιόνι… το οποίο βάφτηκε κόκκινο από το αίμα… Η κυρία Meyers τράβηξε το μαχαίρι από την πλάτη της Mary και το κάρφωσε με δύναμη στην κορυφή του κεφαλιού της…
Η κυρία Meyers μπήκε μέσα… Στην κορυφή της σκάλας εμφανίστηκε ο Paul κρατώντας το κομμένο κεφάλι της Helene…
«Jack γιε μου…» είπε η κυρία Meyers…

Λίγη ώρα πριν…

-Και εγώ είπε ο Paul, αλλά για διαφορετικούς λόγους… Elizabeth μωρό μου δεν πάμε πάνω;
Η Elizabeth έγνεψε καταφατικά… και ανέβηκαν στον δεύτερο όροφο…
«Μα που πάτε;» ρώτησε η κυρία Tingle… «δε θα ανοίξετε τα δώρα σας;» Αλλά το νεαρό ζευγάρι έδειξε να μην ενδιαφέρεται ιδιαίτερα…
"Πάω λίγο στην τουαλέτα... και σου 'ρχομαι... O Paul μπήκε στο μπάνιο και έβγαλε το κινητό του... κάλεσε τον αριθμό της εστίας... Του απάντησε η Mary...
"Jack..." είπε... κάνοντας βραχνή την φωνή του... και το έκλεισε...

.............................................................

Ο Paul κατευθύνθηκε στο μπάνιο… Η Elizabeth άκουγε τώρα το νερό που έτρεχε… Ξάπλωσε μπρούμυτα… Τα έντερα της Elizabeth απλώθηκαν πάνω στα σεντόνια και το αίμα πότισε το στρώμα…
Ο Άγιος Βασίλης κατευθύνθηκε τώρα στο μπάνιο… έβγαλε τη στολή του… κάτω από τη στολή ήταν η κυρία Meyers ή αλλιώς κυρία Tingle… τράβηξε την κουρτίνα του μπάνιου και έδωσε ένα παθιασμένο φιλί στο στόμα στο γιο της… τον Paul ή Jack…

25 Δεκέμβρη... Ανήμερα Χριστουγέννων...

Το δέντρο στη φοιτητική εστία ήταν ξανά στη θέση του... Στο Cd player έπαιζε χριστουγεννιάτικη μουσική... Ο Paul καθόταν στο σαλόνι και έπινε ένα ποτήρι κρασί... στην κουζίνα η κυρία Tingle μαγείρευε... Ψητό κρέας μύριζε σε όλο το σπίτι...

ΤΕΛΟΣ

Καλή Χρονιά σε όλους

With all my love
Toymaker

Tweet This