MY BLOODY VALENTINE... (ΝΕΑ ΙΣΤΟΡΙΑ)

MY BLOODY VALENTINE

Love Hurts

Βρισκόταν στο υπνοδωμάτιο... Κοιτούσε τον καθρέφτη που βρισκόταν στον κεντρικό τοίχο... Σε λίγο οι κραυγές του ακούστηκαν σε ολόκληρο το κτίριο...
Η κόγχη του ενός ματιού του ήταν τώρα άδεια... Κρατούσε στο χέρι τώρα το μάτι του... Κατευθύνθηκε προς το κρεβάτι όπου ο φίλος του ξαπλωμένος τον περίμενε... Ζαλιζόταν... Το αίμα δεν έλεγε να σταματήσει να τρέχει από την άδεια κόγχη...

Ένα μήνα περίπου πριν...

Ο Νίκος δούλευε ως υπάλληλος σε μία μεγάλη ασφαλιστική εταιρεία... Ήταν σχεδόν τριάντα χρονών και χαρακτηριζόταν για το ήρεμο του χαρακτήρα του... Παρόλο που σε θέματα δουλειάς ήταν ιδιαίτερα ομιλητικός, σε όλα τα άλλα θέματα η παρουσία του ήταν στην καλύτερη των περιπτώσεων διακριτική... Σε ότι αφορά την ερωτική του ζωή... ήταν μάλλον ανύπαρκτη...
Δεν ήταν άσχημος... το αντίθετο... τα γυαλιά με τον κοκάλινο σκελετό, του προσέδιδαν μια ιδιαίτερη γοητεία, ενώ είχε και ένα αρκετά καλό σώμα... ήταν απλά ντροπαλός και μάλλον αδέξιος στο φλερτ...

Εκείνες τις μέρες η εταιρεία προσέλαβε έναν νέο υπάλληλο... τον Κώστα... Όταν ο Κώστας μίλησε πρώτη φορά στο Νίκο, ο Νίκος έχασε τα λόγια του... και κατέληξε να κοκκινίσει... Μέσα στις επόμενες μέρες άρχισαν να κάνουν αρκετή παρέα... Ο Νίκος έπειτα από πολύ καιρό ήταν ερωτευμένος...

Εκείνο το πρωί...

Ο Κώστας συμπλήρωνε δύο εβδομάδες εργασία στην εταιρεία... Πήγε στο γραφείο του Νίκου...
-Καλημέρα
-Καλημέρα Κώστα. Τι κάνεις;
-Καλά είμαι, εσύ;
-Καλά.
Ο Νίκος παρατήρησε κάτι διαφορετικό στον τρόπο που τον κοιτούσε ο Κώστας.
-Συμβαίνει κάτι;
-Νίκο θα ήθελα...
-Ναι...
-Τι κάνεις απόψε το βράδυ; Θα ήθελες να πάμε για φαγητό;
Ο Νίκος στην αρχή έμοιαζε να τα χάνει... Γρήγορα όμως συνήλθε και απάντησε...
-Ναι θα το ήθελα πολύ...
-Ωραία, οπότε θα τα πούμε μετά τη δουλειά...

Το ίδιο βράδυ...

Αφού έφαγαν σε ένα εστιατόριο κοντά στη δουλειά, ο Κώστας πρότεινε στο Νίκο αν θα ήθελε να πιουν ένα ποτό μαζί στο διαμέρισμα του...
Ο Νίκος δέχτηκε...
Λίγη ώρα αργότερα βρέθηκαν να κυλιούνται στο κρεβάτι... να κάνουν έρωτα...

Την άλλη μέρα...

Ο Νίκος έλαμπε από ευτυχία... Η ζωή του είχε μετατραπεί σε ένα όνειρο και δε ήθελε να τελειώσει...
Στη δουλειά έριχνε διαρκώς κλεφτές ματιές στον Κώστα...
Δεν θα τον έβλεπε το βράδυ, ο Κώστας τελείωνε νωρίτερα και ήθελε να ξεκουραστεί... αλλά αποφάσισε τελικά να του κάνει έκπληξη... Αφού τελείωσε τη δουλειά του πήρε ένα μπουκέτο λουλούδια και πήγε στο διαμέρισμα του Κώστα...
Η πόρτα της κεντρικής εισόδου ήταν ανοιχτή... ανέβηκε στον τρίτο όροφο όπου έμενε ο Κώστας... Χτύπησε την πόρτα του και τον περίμενε μια μεγάλη έκπληξη... Την πόρτα άνοιξε μια κοπέλα...
-Καλησπέρα...
-Καλησπέρα... Είστε η...
-Η αρραβωνιαστικιά του Κώστα...

Το μπουκέτο έπεσε από τα χέρια του Νίκου... Έφυγε τρέχοντας...

Την επόμενη μέρα...

Ο Νίκος τους άκουγε όλους να ψιθυρίζουν στη δουλειά... τους έβλεπε να τον κοιτούν... να γελούν μαζί του...
Προσπάθησε να μιλήσει στον Κώστα αλλά εκείνος απομακρύνθηκε...
Ο Νίκος ψιθύρισε... "αφού δεν μπορώ να έχω φίλο... θα τον φτιάξω..."

Εκείνο το βράδυ...

Τα γραφεία της εταιρείας ήταν άδεια... Είχαν μείνει μόνο ο Νίκος και ο διευθυντής της εταιρείας... ένας πολύ εμφανίσιμος άντρας περίπου 35 χρονών...
-Νίκο ακόμα εδώ είσαι;
-Ναι, κύριε διευθυντά θα μπορούσα να σας μιλήσω για λίγο;
-Βεβαίως Νίκο. Πέρασε στο γραφείο μου...
Μπαίνοντας στο γραφείο ο Νίκος που κρατούσε τόση ώρα έναν χαρτοκόπτη, τον κάρφωσε με δύναμη στον αυχένα του διευθυντή... Τον πίεσε όσο πιο βαθιά μπορούσε...
Σε λίγο κοιτούσε το άψυχο σώμα του διευθυντή του... "Τα πόδια..." ψιθύρισε... "είναι τέλεια..." "και αυτή η μέση..."
Πήγε στο δωμάτιο όπου υπήρχαν τα εργαλεία συντήρησης και επισκευών του γραφείου...
Ψάχνοντας βρήκε ένα πριόνι...

Σε λίγη ώρα θα έφευγε από το γραφείο κρατώντας μια μαύρη σακούλα σκουπιδιών... Την έβαλε στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου του και έφυγε...
Επόμενη στάση... Το διαμέρισμα του Κώστα...

Φτάνοντας στο διαμέρισμα ακόμα μια φορά την πόρτα άνοιξε η αρραβωνιαστικιά του...
Ο Νίκος είχε κρυμμένο πίσω από το χέρι του ένα μαχαίρι... Με το που την είδε έστρεψε το μαχαίρι στο λαιμό της και τον άνοιξε στα δύο... Η κοπέλα έκανε ένα βήμα πίσω και έπεσε στο πάτωμα...
Ο Νίκος μπήκε μέσα στο διαμέρισμα και έκλεισε την πόρτα...
Ο Κώστας έκανε την εμφάνιση του από την κουζίνα...
"Νίκο τι κάνεις εδώ;"
Τότε είδε στην πόρτα δίπλα, πεσμένο το πτώμα της αρραβωνιαστικιάς του...
"Τι έκανες;"
Ο Νίκος δεν απάντησε...
Όρμησε στον Κώστα και τον έριξε στο πάτωμα... Έχωσε τα δάχτυλα του στα μάτια του Κώστα και τα αφαίρεσε... Στη συνέχεια άνοιξε το παντελόνι του Κώστα και τράβηξε με δύναμη το μόριο του αφαιρώντας το... Το κρατούσε στο χέρι του σαν ένα πολύτιμο βραβείο... το πρόσωπο του ήταν καλυμμένο με αίμα... και ο Κώστας νεκρός...

Λίγη ώρα μετά θα έφευγε από το διαμέρισμα κρατώντας δύο μαύρες σακούλες σκουπιδιών... στη μία είχε τοποθετήσει τα χέρια της Μαρίας και στην άλλη το κεφάλι, και τον κορμό του Κώστα...

Επέστρεψε σπίτι του...

Πήρε βελόνα και κλωστή και άρχισε να ράβει... Έραψε τα χέρια της κοπέλας με τον κορμό του Κώστα και με τα πόδια και τη μέση του διευθυντή του και στο τέλος έραψε το κεφάλι...
Τοποθέτησε το δημιούργημα του στο κρεβάτι... Αλλά υπήρχε ένα πρόβλημα... Το δημιούργημα του δεν είχε μάτια... Δεν μπορούσε να τον δει...
Τώρα ο Νίκος κοιτούσε τον καθρέφτη που βρισκόταν στον κεντρικό τοίχο... Σε λίγο οι κραυγές του ακούστηκαν σε ολόκληρο το κτίριο...
Η κόγχη του ενός ματιού του ήταν τώρα άδεια... Κρατούσε στο χέρι τώρα το μάτι του... Κατευθύνθηκε προς το κρεβάτι όπου ο φίλος του ξαπλωμένος τον περίμενε... Ζαλιζόταν... Το αίμα δεν έλεγε να σταματήσει να τρέχει από την άδεια κόγχη...
Ξάπλωσε δίπλα στο δημιούργημα του... και έβαλε το μάτι στην μία από τις δύο άδειες κόγχες...
-Τώρα μπορείς να με δεις...
-Ναι... του απάντησε το δημιούργημα του... και τον αγκάλιασε...

Ο Νίκος την ίδια στιγμή ξεψύχησε...

ΤΕΛΟΣ

Tweet This