DEATH CALL

DEATH CALL
μερικές κλήσεις είναι προτιμότερο να μένουν αναπάντητες
η ιστορία θα ολοκληρωθεί σε 2 post

Κυριακή 12 Οκτώβρη...

Λίγο πριν τα μεσάνυχτα...

Η Μαρία είχε μόλις αποκοιμηθεί όταν το κινητό τηλέφωνο της χτύπησε...
"Ποιος να είναι τέτοια ώρα;"
Έπιασε το κινητό και απάντησε...
"Παρακαλώ..."
Κανείς... Το έκλεισε και κοίταξε τον αριθμό... Απόκρυψη.
Το κινητό ξαναχτύπησε... Αυτή τη φορά ήταν μήνυμα...
"Έχετε ένα νέο φωνητικό μήνυμα. Καλέστε το 123 για να ακούσετε τα μηνύματα σας."
Η Μαρία κάλεσε το 123... "Έχετε ένα νέο φωνητικό μήνυμα... Για να ακούσετε τα μηνύματα σας πατήστε 1."
"Δευτέρα, 13 Οκτώβρη, ώρα 11:45 π.μ..."
Στην αρχή η Μαρία άκουσε ένα βουητό... και μετά άκουσε τη φωνή της... Άκουσε τον εαυτό της να λέει πως" επιστρέφει αμέσως"... και στη συνέχεια την Ελένη την καλύτερη της φίλη να φωνάζει για βοήθεια... άκουγε τα αυτοκίνητα στο δρόμο...
"Τι στο καλό;" Μετά συνειδητοποίησε και κάτι ακόμα.. Δευτέρα 13 Οκτώβρη... 11:45 π.μ.
"Μου ήρθε μήνυμα, από την αυριανή ημέρα, στο οποίο ακούγομαι εγώ;"

Το σκεφτόταν για αρκετή ώρα μέχρι που την πήρε ο ύπνος...

Δευτέρα 13 Οκτώβρη, ώρα 11:30 π.μ...

Η Μαρία είχε βγει σε για καφέ με την Ελένη. Της διηγήθηκε το περιστατικό με το κινητό.
-Μάλλον κάποιο πρόβλημα θα υπήρξε με το δίκτυο... Τι να πω; Μου ακούγεται τρελό.
-Δίκιο έχεις... Μου τελείωσαν τα τσιγάρα... Πάω μέχρι το περίπτερο απέναντι... Επιστρέφω αμέσως...
Τότε η Μαρία θυμήθηκε το χθεσινό φωνητικό μήνυμα...
Δεν έδωσε σημασία και βγήκε στο δρόμο. Έκανε να περάσει το δρόμο για να πάει απέναντι στο περίπτερο... Εκείνη τη στιγμή ένα σχολικό λεωφορείο έχασε τον έλεγχο του και έπεσε πάνω στην Μαρία... Το σώμα της βρέθηκε μερικά μέτρα πιο μακριά... Από το χτύπημα το κεφάλι της είχε σχεδόν πολτοποιηθεί... τμήμα του εγκεφάλου βρισκόταν κολλημένο στο παρμπρίζ του λεωφορείου... Η Ελένη είδε με τη φρίκη ζωγραφισμένη στο πρόσωπο της όλο το σκηνικό, πετάχτηκε έξω από την καφετέρια στην οποία βρισκόντουσαν και άρχισε να φωνάζει για βοήθεια...

Τρίτη 14 Οκτώβρη...

Η Ελένη κρατούσε στα χέρια της μια φωτογραφία της Μαρίας και έκλαιγε. Ο Παύλος που καθόταν σε μια καρέκλα λίγο πιο πέρα, ήρθε και κάθισε δίπλα της.
-Δεν θα μπορούσες να κάνεις κάτι και το ξέρεις...
-Η Μαρία το ήξερε... ήξερε τι πρόκειται να συμβεί...
-Τι εννοείς;
Η Ελένη ετοιμάστηκε να απαντήσει όταν χτύπησε το κινητό της τηλέφωνο.
"Παρακαλώ"
Στην αρχή από την άλλη πλευρά της γραμμής ακούστηκε ένα βουητό... Στη συνέχεια ακούστηκε η φωνή της Ειρήνης...
-Καλημέρα Ελένη. Μάθατε τι ώρα και πότε θα γίνει η κηδεία;
-Αύριο το μεσημέρι...
-Εγώ θα είμαι εκεί σήμερα το βράδυ κιόλας. Θα σου τηλεφωνήσω μόλις φτάσω.
Η Ειρήνη ήταν παιδική φίλη της Μαρίας. Τώρα επέστρεφε στον τόπο που μεγάλωσε για να την αποχαιρετήσει.
Η Ελένη έκλεισε το τηλέφωνο.
Δεν είχε περάσει ένα λεπτό όταν το τηλέφωνο ξαναχτύπησε...
Έπιασε το κινητό και απάντησε...
"Παρακαλώ..."
Κανείς... Το έκλεισε και κοίταξε τον αριθμό... Απόκρυψη.
Το κινητό ξαναχτύπησε... Αυτή τη φορά ήταν μήνυμα...
"Έχετε ένα νέο φωνητικό μήνυμα. Καλέστε το 123 για να ακούσετε τα μηνύματα σας."
Η Ελένη κάλεσε το 123... "Έχετε ένα νέο φωνητικό μήνυμα... Για να ακούσετε τα μηνύματα σας πατήστε 1."
"Τρίτη, 14 Οκτώβρη, ώρα 20:00 μ.μ..."
Στην αρχή η Ελένη άκουσε ένα βουητό... και μετά άκουσε τη φωνή της... "Πρέπει να με πιστέψετε"... και μετά κραυγές...
Έκλεισε το τηλέφωνο και κοίταξε τον Παύλο...
Το πρόσωπο της ήταν κατάλευκο...
-Συμβαίνει ξανά...
-Τι; Γιατί πράγμα μιλάς;
-Σε 6 ώρες από τώρα θα είμαι νεκρή...

Συνεχίζεται...

το trailer του Blogspot. com carnage... Επιστρέφει...



το trailer της νέας τριλογίας του Ναού...



Στο gcast, Pages From a Toymaker' s Diary, Music Composed and arranged by Dante, Copyright © 2008, All Rights Reserved.Tweet This