Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΩΝ 7 ΘΑΝΑΣΙΜΩΝ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΩΝ: ΦΘΟΝΟΣ (UPDATED)

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΩΝ 7 ΘΑΝΑΣΙΜΩΝ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΩΝ
7 ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ- 7 ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΡΟΜΟΥ

Η One happy dot φιλοξενεί τη ΛΑΙΜΑΡΓΙΑ

Ο Leviathan φιλοξενεί την ΠΛΕΟΝΕΞΙΑ

Ο symphony of blood (mahler76) φιλοξενεί την ΟΚΝΗΡΙΑ

Η naya's nightmares φιλοξενεί την ΛΑΓΝΕΙΑ

Ο greecerella φιλοξενεί τη ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑ

Αφού διαβάσετε τις ιστορίες για τα 6 αυτά Θανάσιμα Αμαρτήματα, διαβάστε την ΟΡΓΗ που κλείνει τον κύκλο των 7 Θανάσιμων Αμαρτημάτων σε ένα φινάλε που συνδυάζει όλες τις ιστορίες.

ΦΘΟΝΟΣ

Η Ελένη ήταν πάντα μόνη... Δεν είχε φίλους, δεν είχε σύντροφο...
Μοναδική της παρέα μια κούκλα, μια πορσελάνινη κούκλα που της έκαναν οι γονείς της δώρο όταν ήταν μικρή...
Αυτή η κούκλα ήταν ο κόσμος όλος για εκείνη...
Ο λόγος που ήταν μόνη, έτσι τουλάχιστον πίστευε εκείνη, ήταν η εμφάνιση της...

Η Ελένη δεν ήταν άσχημη κοπέλα... απλά δεν είχε μάθει να προσέχει την εμφάνιση της...
Δούλευε ως γραμματέας σε μια μεγάλη εταιρεία και έμενε σε ένα μικρό διαμέρισμα στο κέντρο της πόλης.
Στην ίδια εταιρεία δούλευε και η Μαρία. Δούλευε στο διπλανό γραφείο... Η Ελένη κάθε μέρα την κοιτούσε, την θαύμαζε... Η Μαρία ήταν τόσο όμορφη και οι προοπτικές της στην εταιρεία μεγάλες.
Κάθε βράδυ η Ελένη επέστρεφε στο σπίτι της και μιλούσε στην κούκλα της για τη Μαρία. Πόσο θα ήθελε να ήταν σαν τη Μαρία, πόσο θα ήθελε να ήταν η Μαρία.

Εκείνη τη μέρα η Μαρία μπήκε στο γραφείο φορτωμένη με ένα σωρό τσάντες.
-Καλημέρα Ελένη...
-Καλημέρα Μαρία. Θέλεις βοήθεια;
-Όχι σ' ευχαριστώ, να 'σαι καλά.
Πάνω στο γραφείο της η Μαρία άφησε ένα μικρό κουτί, τυλιγμένο με μια ροζ κορδέλα...
"Κόσμημα είναι" σκέφτηκε η Ελένη... "και μάλλον δαχτυλίδι".
Όση ώρα δούλευαν το βλέμμα της Ελένης είχε καρφωθεί στο κουτί.

-Ελένη, εγώ θα βγω για λίγο έξω για δουλειά της εταιρείας. Αν με ζητήσει κανείς θα επιστρέψω σε μισή ώρα.
-Εντάξει...
Η Ελένη κοιτούσε το κουτί με τη ροζ κορδέλα... Τελικά έκανε την κίνηση αφού πρώτα έλεγξε αν την βλέπει κανείς. Πήγε στο γραφείο της Μαρίας, αφαίρεσε την κορδέλα από το κουτάκι και το άνοιξε.
Μέσα στο κουτί, υπήρχε ένα μονόπετρο δαχτυλίδι.
Το πήρε, το φόρεσε... Το ήθελε...
"Φαίνεται", σκέφτηκε, "της το έκαναν δώρο"...
Ο θαυμασμός που είχε για τη Μαρία σε λίγα λεπτά μετατράπηκε σε ζήλια και μίσος... Είχε όλα όσα δεν θα είχε εκείνη ποτέ...

Τότε είδε την πορσελάνινη κούκλα της να κάθεται στη γωνία του γραφείου και να της μιλάει. "Δεν θα γίνεις ποτέ έτσι. Κανείς δεν θα σου κάνει ποτέ τέτοιο δώρο. Είσαι άσχημη, είσαι μόνη."
Το κεφάλι της Ελένης πήγαινε να σπάσει...
Εκείνη τη στιγμή άκουσε βήματα... Η Μαρία πρέπει να είχε επιστρέψει...
Έβγαλε το δαχτυλίδι και το έβαλε ξανά στο κουτί... τύλιξε το κουτί με την ροζ κορδέλα και το ακούμπησε στο γραφείο...

Το ίδιο βράδυ...

Είχαν όλοι φύγει... μόνο η Ελένη και η Μαρία ήταν ακόμα στην εταιρεία...
Η Ελένη σηκώθηκε από το γραφείο της...
-Δεν θα φύγεις Μαρία;
-Σε λίγο, έχω λίγη δουλειά ακόμη...
Η Ελένη είδε ξανά μπροστά της την πορσελάνινη κούκλα της... και ακόμα μια φορά η κούκλα της μίλησε... "Πάρε το δαχτυλίδι και σκότωσε την... σκότωσε την.... σκότωσε την..."
"Έτσι θα κάνω" ψιθύρισε η Ελένη...
-Είπες κάτι; τη ρώτησε η Μαρία.
-Όχι τίποτα...

Η Ελένη κοίταξε πάνω στο γραφείο της...
Το βλέμμα της έπεσε πάνω στον χαρτοκόπτη. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα άρπαξε το χαρτοκόπτη και όρμησε στη Μαρία...
Κάρφωσε το χαρτοκόπτη στο πλάι του κεφαλιού της Μαρίας... Τώρα είχε αρπάξει το κεφάλι της και το χτυπούσε με δύναμη πάνω στο γραφείο... Σε λίγο το κεφάλι της Μαρίας είχε μετατραπεί σε μια άμορφη μάζα από αίμα και κόκαλα, ενώ ο εγκέφαλος της είχε χυθεί πάνω στο γραφείο...
Αίμα είχε πεταχτεί στο πρόσωπο της Ελένης... Τώρα χαμογελούσε...
Πήρε το κουτί με τη ροζ κορδέλα και το άνοιξε, φόρεσε το δαχτυλίδι και έσπρωξε το άψυχο πλέον σώμα της Μαρίας προκειμένου να πέσει στο πάτωμα.
Τώρα κάθισε στη θέση της.
Τότε παρατήρησε κάτι...
Πάνω στο γραφείο της Μαρίας ήταν ένας φάκελος. Πάνω έγραφε "Για την Ελένη"...
Πήρε τον φάκελο και τον άνοιξε...
Μέσα είχε μια κάρτα γενεθλίων. Στην κάρτα έγραφε "Στην Ελένη για τα γενέθλια της. Η διεύθυνση και οι υπάλληλοι της εταιρείας"...
"Αύριο έχω γενέθλια" ψιθύρισε.
Το είχε ξεχάσει...
Η Ελένη άρχισε να ουρλιάζει...

ΤΕΛΟΣ

Tweet This