ΑΥΤΟ 2

ΑΥΤΟ 2
στην αρχή ήταν μόνο ένα, τώρα είναι πολλά...
η ιστορία θα ολοκληρωθεί σε 2 post

το 1ο post

Την στιγμή εκείνη το τηλέφωνο του ενός αστυνομικού χτύπησε...
-Παρακαλώ...
Το πρόσωπο του έγινε λευκό...
-Τι συμβαίνει; τον ρώτησε ο άλλος...
-Τηλεφώνησαν από το γενικό νοσοκομείο... γεννήθηκε και άλλο...

Στο γενικό νοσοκομείο...

-Θέλω το παιδί μου... Που είναι το παιδί μου;
Ο γιατρός της Κατερίνας και οι νοσοκόμες κοιτούσαν με τρόμο το νεογέννητο μωρό.
Το βρέφος είχε δύο πρόσωπα στο ίδιο κεφάλι, μπροστά και πίσω...
Τα οστά της σπονδυλικής στήλης προεξείχαν του δέρματος... έμοιαζε να έχει εξωτερικό σκελετό.
-Κατερίνα είσαι σίγουρη;
-Θέλω το μωρό μου...
Οι νοσοκόμες αφού το τύλιξαν σε μια κουβέρτα, έδωσαν το μωρό στη μητέρα του.
Το βλέμμα της Κατερίνας πάγωσε.
-Έχει δύο πρόσωπα... είναι...
Το βρέφος έβαλε τα κλάματα. Άνοιξε το στόμα του... είχε δόντια και ας είχε μόλις γεννηθεί.
Όπως κρατούσε το μωρό κοντά στο στήθος της, αυτό άνοιξε το στόμα του, τη δάγκωσε και αφαίρεσε ένα κομμάτι σάρκας. Αίμα άρχισε να τρέχει...
Η Κατερίνα έβαλε τις κραυγές και άφησε το βρέφος από τα χέρια της, με αποτέλεσμα να βρεθεί στο πάτωμα της αίθουσας τοκετού.

Στο νοσοκομείο της γειτονικής πόλης...

Οι γιατροί βρίσκονταν μπροστά σε ένα θέαμα που όμοιο του δεν είχαν ξαναδεί...
Δύο βρέφη- τέρατα είχαν γεννηθεί...
Μία νοσοκόμα ήταν νεκρή... το ένα από τα δύο βρέφη την δάγκωσε στο λαιμό... οι γιατροί δεν μπόρεσαν να τη σώσουν.
Το νέο διαδόθηκε γρήγορα και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης από όλη την χώρα είχαν καταφτάσει στο νοσοκομείο...
Οι δημοσιογράφοι πολιορκούσαν το κτίριο...
Ο διευθυντής του νοσοκομείου είχε ανακοινώσει πως θα προβεί σε δηλώσεις.
"Οι γιατροί του νοσοκομείου και κορυφαίοι επιστήμονες από όλη τη χώρα συνεργάζονται για να εξηγήσουν το φαινόμενο. Τα βρέφη παρά τις όποιες σωματικής ανωμαλίας είναι υγιέστατα και έχουν τοποθετηθεί σε ειδικό θάλαμο."

...Η Κατερίνα υπέφερε. Είχε μόλις ξυπνήσει σε ένα δωμάτιο του νοσοκομείου. Ζαλισμένη ακόμα άκουσε το γιατρό της που βρισκόταν στο ίδιο δωμάτιο, και την περίμενε να ξυπνήσει, να μιλάει στο τηλέφωνο.
"Το μωρό θα μεταφερθεί για να μελετηθεί μαζί με τα άλλα στο νοσοκομείο της γειτονικής πόλης. Η μεταφορά του έχει προγραμματιστεί για το απόγευμα".
-Γιατρέ το μωρό μου...
-Κατερίνα λυπάμαι, το μωρό θα πρέπει να μεταφερθεί σε άλλο νοσοκομείο.
-Θέλω το μωρό μου...
-Λυπάμαι...

Λίγη ώρα αργότερα...

Η Κατερίνα καταπονημένη ακόμα, σηκώθηκε από το κρεβάτι της. Βγήκε στο διάδρομο του νοσοκομείου.
Ήθελε το μωρό της...

Στο νοσοκομείο της γειτονικής πόλης...

Οι γιατροί προχώρησαν σε ευθανασία του ενός από τα δύο βρέφη με την άδεια των γονιών.
Οι γονείς δεν ήθελαν να το βλέπουν.
Το συγκεκριμένο βρέφος είχε δόντια στην κοιλιά του και δεν είχε μάτια... Ήταν αγόρι...
Όταν το άνοιξαν το βλέμμα όλων πάγωσε. Στο εσωτερικό βρήκαν έναν αμνιακό σάκο στον οποίο παρατήρησαν την ύπαρξη ενός ακόμα εμβρύου.
-Αναπαράγονται... μόνα τους...

Την ίδια στιγμή...

Η Κατερίνα κατάφερε να βρει μια στολή νοσοκόμας. Έφτασε μπροστά στο δωμάτιο όπου είχαν τοποθετήσει το μωρό της. Δύο αστυνομικοί στεκόντουσαν απ' έξω.
Προσπάθησε να δείχνει ατάραχη. Πλησίασε...
Την στιγμή που πλησίαζε το μωρό έβαλε τα κλάματα...
Οι αστυνομικοί άνοιξαν την πόρτα και κοίταξαν μέσα. Μαζί τους κοίταξε και η Κατερίνα. Είχαν το μωρό δεμένο. Η Κατερίνα έσπρωξε τους αστυνομικούς και μπήκε μέσα.
Αρχικά αντέδρασαν, αλλά όταν η Κατερίνα πλησίασε το μωρό, εκείνο ηρέμησε.
-Ας την να κάνει τη δουλειά της. Θα περιμένουμε έξω.
-Θα είμαι μια χαρά.
Οι αστυνομικοί βγήκαν έξω. Η Κατερίνα κοιτούσε το μωρό. Κοίταξε τριγύρω της. Βρήκε μερικές πετσέτες. Έλυσε τα σκοινιά με τα οποία είχαν δέσει το μωρό. "Τέρατα... Αυτοί είναι τέρατα, όχι το δικό μου το μωρό".
Τύλιξε το μωρό στις πετσέτες.


Στο γειτονικό νοσοκομείο...

Τα τηλέφωνα χτυπούσαν διαρκώς. Αντίστοιχα φαινόμενα είχαν παρατηρηθεί σε διάφορα σημεία του κόσμου.

Συνεχίζεται...Tweet This