INFERNOA night to die for...
το 2ο post (η ιστορία λόγω έκτασης θα ολοκληρωθεί σε 3 post)
Αφιερωμένη στον gay super hero
Αυστηρώς ακατάλληλη για άτομα κάτω των 18
Στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής οι γραμμές πήραν φωτιά...
Σε λίγο θα έφτανε και η αστυνομία...
Την ίδια στιγμή...
στο εσωτερικό του club...
Τον πανικό είχε διαδεχθεί η αγωνία...
-Είστε όλοι εδώ; ρώτησε ο Γιάννης... Το ελάχιστο φως στο εσωτερικό του club δεν του επέτρεπε να δει και πολύ καθαρά...
-Μιλήστε γαμώτο, πως αλλιώς θα καταλάβω αν είστε όλοι εδώ;
-Εδώ είμαστε...ακούστηκε μια φωνή....ήταν ο Παύλος.
-Και εγώ είμαι εδώ, και ο Πέτρος επίσης...αυτή ήταν η φωνή του Αντώνη.
-Εδώ είμαι, είπε ο Βασίλης...
-Δεν βρίσκω τον Νίκο... η τρεμάμενη φωνή που ακούστηκε ήταν του Μιχάλη.
Στον δεύτερο όροφο είχαν μείνει ελάχιστοι θαμώνες...θα έλεγε κανείς πως είχαν μείνει μόνοι, αφού μέσα στον πανικό οι περισσότεροι είχαν κατέβει κάτω, προσπαθώντας απεγνωσμένα να βγουν έξω.
Έξω από το club...
Η αστυνομία προσπαθούσε μάταια να ανοίξει τη μεταλλική πόρτα ασφαλείας. Ένα νοσοκομειακό έκανε την εμφάνιση του και στη συνέχεια και ένα πυροσβεστικό. Θα έμπαιναν από τον δεύτερο όροφο, τον μόνο που είχε παράθυρα.
Club Inferno, Δεύτερος όροφος...
Τα φώτα επανήρθαν και την προσωρινή ανακούφιση των φίλων διαδέχθηκε ο πανικός... Πίσω από το μπαρ πάνω σε ένα σωρό φιάλες ήταν το άψυχο σώμα του Νίκου... Στο ανοιχτό του στόμα ήταν καρφωμένο ένα μαχαίρι...
Ο Γιάννης έκανε να πλησιάσει... Γύρισε από την άλλη ήθελε να κάνει εμετό... Πάνω στο μπαρ, δύο ποτήρια Μαργαρίτας, μόνο αντί για ελιές μέσα είχαν τους βολβούς των ματιών του Νίκου...
-Ποιος είσαι, που είσαι γιατί κρύβεσαι; Αν τολμάς κάνε την εμφάνιση σου... φώναξε ο Γιάννης και κατευθύνθηκε προς την πόρτα που οδηγούσε στον πρώτο και στον τρίτο όροφο... Ήταν κλειδωμένη...
Την κλώτσησε με δύναμη...
-Όποιος και αν είσαι, θα πληρώσεις... φώναξε ξανά... Ο Παύλος πήγε προς το μέρος του.
-Πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε...
Ο Μιχάλης είχε πέσει στο πάτωμα και έκλαιγε...
-Τι είναι αυτό, ρώτησε ο Βασίλης;
Πάνω στο μπαρ και λίγο πιο πέρα από τα ποτήρια του μαρτίνι ήταν ένα μαύρο κουτί..., τυλιγμένο με μια κόκκινη κορδέλα...
Ο Βασίλης το πήρε στα χέρια του και το άνοιξε... Το κουτί του έπεσε από τα χέρια και μαζί και το περιεχόμενο του... Μια κραυγή βγήκε από το στόμα του... Μέσα είχε ένα κομμένο χέρι... Από το δαχτυλίδι κατάλαβε πως ήταν το χέρι της Μαρίας...
Ο Γιάννης πήρε ένα σκαμπό και άρχισε να το χτυπάει με δύναμη στην πόρτα...
-Άνοιξε γαμημένη...
Τα φώτα στον δεύτερο όροφο του club έσβησαν ξανά... Αυτή τη φορά εντελώς...
Ο Γιάννης νόμισε πως είδε κάποιον στο σκοτάδι...
Συνεχίζεται...

το 1ο από τα 8 post
Αφιερωμένη στους mahler, strahd και Soula
Αυστηρή προειδοποίηση: η ιστορία περιέχει σκληρό λεξιλόγιο και υπερβολικά βίαιες σκηνές και είναι αυστηρά ακατάλληλη για άτομα κάτω των 18.
Το καλοκαίρι του 2008 μια σειρά από αποτρόπαια εγκλήματα συντάραξε την Αμερική και τον κόσμο. Η υπόθεση παραμένει ακόμα ανοιχτή... Ο δολοφόνος έμεινε γνωστός ως PeltFace...
-Είσαι τόσο όμορφος...
Μέσα στο σκοτάδι δεν τον έβλεπε καλά...
-Ποιος είσαι; Τι θέλεις; Χρήματα, να σου δώσω, θα σου δώσουν οι γονείς μου...
-Ακόμα δεν είμαι... αλλά θα γίνω...
Το νεαρό αγόρι είχε ξυπνήσει αλυσοδεμένο, το τελευταίο πράγμα που θυμόταν ήταν να βγαίνει από ένα μπαρ και ένα χτύπημα στο κεφάλι...
Τώρα δεν ήξερε που βρισκόταν...
Ο άγνωστος που τον είχε αρπάξει πλησίασε κοντά του με ένα κερί στο χέρι...
Ο νεαρός άρχισε να ουρλιάζει μπροστά στη θέα του αγνώστου...
Την άλλη μέρα...
Οι πράκτορες του FBI Τζον Χάρις και Γκίλιαν Λανγκ είχαν φτάσει λίγα λεπτά μετά αφότου τους ειδοποίησαν...
Ο αστυνομικός που τους ειδοποίησε έκανε λόγο για το πιο απεχθές έγκλημα των τελευταίων ετών.
Η αστυνομία είχε βρει στα σκουπίδια το πτώμα ενός νεαρού. Το είχε ανακαλύψει ένας ρακοσυλλέκτης που έτυχε να περνάει από εκεί. Οι αστυνομικοί είχαν παγώσει όταν αντίκρισαν το πτώμα...
Ανάλογη ήταν και η αντίδραση των δύο πρακτόρων...
Το ένα χέρι του θύματος είχε αφαιρεθεί. Το ίδιο και το δέρμα του προσώπου του ενώ έλειπαν και τα μάτια...
-Ξέρουμε ποιος είναι; ρώτησε η Γκίλιαν.
-Το όνομα του είναι Τόμας Σίμονς. Φοιτητής... Το πορτοφόλι του βρέθηκε άθιχτο... απάντησε ένας αστυνομικός...
Η Γκίλιαν παρατήρησε το πτώμα...
-Όποιος το έκανε αυτό, το έκανε με χειρουργική ακρίβεια... θα μπορούσε να είναι ακόμα και γιατρός...
Κοίταξε ξανά προσεκτικά...
-Τζον δώσε μου μια λαβίδα σε παρακαλώ... Κάτι...
Έβαλε τη λαβίδα στο ανοιχτό στόμα του θύματος...
-Νομίζω ότι βρήκα και τα μάτια...
Και αφού τράβηξε με προσοχή, έβγαλε τον έναν από τους δύο βολβούς.
-Έχω την εντύπωση ότι ο δολοφόνος έδωσε στο θύμα να καταπιεί τους βολβούς των ματιών του όσο ήταν ακόμα ζωντανό...
Την ίδια στιγμή σε κάποιο άλλο σημείο της πόλης...
Κοιταζόταν μπροστά στον καθρέφτη... Πριν λίγο είχε ράψει το δέρμα που είχε αφαιρέσει από το πρόσωπο του νεαρού πάνω στο στήθος του... Οι πληγές που είχε προκαλέσει μάτωναν ακόμη...
Ήταν σαν να είχε αποκτήσει δεύτερο πρόσωπο... στο στήθος του... ένα πρόσωπο απλώς χωρίς μάτια...
Πάνω στο γραφείο του ένα κομμένο χέρι...
Ουάσιγκτον, FBI...
Η πράκτορας Γκίλιαν διεξήγαγε νεκροψία στο σώμα του νεαρού Τόμας Σίμονς.
Συνεχίζεται...
Αυτή την εβδομάδα στο Toymaker's Diary:
Τρίτη... Inferno... το τρίτο και τελευταίο post...
Πέμπτη... All about mad , ένα αφιέρωμα στο blog του mad, μιας και αποφάσισε να την κάνει με όλη μου την αγάπη...
Σάββατο...The pelt killer aka Γραμμή αίματος, το 2ο post...
Update: Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ και να στείλω όλη μου την αγάπη σε όλα τα παιδιά με τα οποία χορέψαμε, συζητήσαμε και δημιουργήσαμε ωραίες στιγμές χθες το βράδυ...
Καλέ μου mahler ένα ευχαριστώ δε φτάνει, ξέρεις εσύ...σε λατρεύω...
Και ένα ιδιαίτερο ευχαριστώ σε σένα, που με την ενέργεια και το χαμόγελο σου βρήκα για λίγο κάτι από τη χαμένη μου ζωή...
Βρήκα ζωή στα μαύρα τα μεσάνυχτα...
Love you all
Toymaker







14 σχόλια:
Ιnferno: μια χαρά... λολ όλοι πεθαίνουν! Και αυτό το σκοτάδι κυριαρχεί παντού, βάζεις να το σκεφτείς και έχεις παντού σκοτάδι..
Pelt killer, ίου! Αηδιαστικότατο!!
χαχχα! Καλό όμως!
ποιες είναι οι πιθανότητες να μας πεις τη συνέχεια το βράδυ live??
θα συμφωνήσω με τον ηφαιστίωνα για το δεύτερο. αντριχιαστικά κανιβαλιστικό το δεύτερο. αφιέρωμα στους βολβούς..
Την Πέμπτη θα είμαι εκεί :-D
Αλλά μας γκάστρωσες με το Inferno! Πάντα στο πιο κρίσιμο το κόβεις! ΣΕ ΜΙΣΩ! χαχαχαχα
PS: Ευχαριστώ για το post, αλλά δε χρειάζεται ρεεε
Εγώ πάντως ο Γιάννης που ξέρω θα ούρλιαζε πανικόβλητος και θα δημιοργόύσε απίστευτες σκηνές υστερίας ;-)
Σε ευχαριστώ για τα πε΄ρι έμπνευσης κτλ. αν και δεν νομίζω ότι το αξίζω. Δόξα τω θεώ την έμπνευση την έχεις μέσα σου!
*hug*
Υπέροχες και οι 2 ιστορίες... Καλά για να μην πω για την 2η που είναι πιο ανατριχιαστική... Εν τω μεταξύ διαβάζοντας το όνομα Γκίλιαν μου ήρθε στο μυαλό η Άντερσον. :P
Φιλάκια πολλά καλέ μου. Και πραγματικά thanx για την αφιέρωση. Ιt was bloody brilliant. :)
@hfaistiwnas
Χαίρομαι που σου άρεσαν οι ιστορίες. Το "The Pelt Killer" είναι μία από τις αγαπημένες μου.
Love youuu
@profylaktiko
Τη συνέχεια θα τη διαβάσετε εδώ...
Αμέτρητα Φιλιά
@tovene592
Αφιέρωμα στους βολβούς...
Μπορείς να το πεις και έτσι...
Πολλά πολλά φιλιά
@MAD
Για να σας κρατάω σε αγωνία την κόβω την ιστορία στο πιο κρίσιμο σημείο...
Love youuu
ΥΓ/ Όσο για το post... ο mad είναι ένας και θα μας λείψει...
@gay super hero
Δεν ξέρω αν την έχω μέσα μου... Ξέρω όμως πως δεν θα μπορούσε να υπάρχει χωρίς εσάς...
Αμέτρητα Φιλιά
@strahd
*hug*
Χαίρομαι που σου άρεσαν... Όσο για το Gillian, ναι είναι "φόρος τιμής" στην Gillian Anderson των X- Files.
Πολλά Φιλιά και καλή εβδομάδα
Κρατάω μόνο το "Βρήκα ζωή στα μαύρα τα μεσάνυχτα..." και ότι και αν σημαίνει απλά σου χαμογελώ! Καλή εβδομάδα! :)
@One happy dot
Έστω και για λίγο τη βρήκα...
Καλή εβδομάδα...
Αμέτρητα Φιλιά
Δημοσίευση σχολίου