INFERNO...ΤΟ 3ο ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ POST... (UPDATED)

INFERNO
A night to die for...
το 3ο και τελευταίο post
Αφιερωμένη στον gay super hero
Αυστηρώς ακατάλληλη για άτομα κάτω των 18

Club Inferno, δεύτερος όροφος...
Τα φώτα στον δεύτερο όροφο του club έσβησαν ξανά... Αυτή τη φορά εντελώς...
Ο Γιάννης νόμισε πως είδε κάποιον στο σκοτάδι...
Και τότε άκουσε μια κραυγή... ήταν ο Μιχάλης...
-Μιχάλη, είσαι καλά; Τι συμβαίνει; Απάντησε μου σε παρακαλώ...
-Γιάννη, ήταν ο Αντώνης που μιλούσε, είναι κάποιος εδώ...
-Πέτρο, Βασίλη είστε καλά;
-Εγώ ναι...είπε ο Πέτρος...
-Και εγώ... ήταν ο Παύλος αυτή τη φορά...
-Βασίλη;
Τα φώτα άναψαν...

Έξω από το club...
Ο κόσμος που είχε μαζευτεί έκανε δύσκολο το έργο της αστυνομίας...
Τώρα ετοιμαζόντουσαν να χρησιμοποιήσουν εξωτερική σκάλα προκειμένου να μπορέσουν να μπουν από τα παράθυρα του δεύτερου ορόφου...

Club Inferno, δεύτερος όροφος...
Ο Πέτρος, ο Παύλος, ο Γιάννης και ο Αντώνης έμειναν να κοιτάνε αποσβολωμένοι το μακάβριο θέαμα...
Ο Μιχάλης και ο Βασίλης βρίσκονταν νεκροί στο πάτωμα... όποιος τους είχε σκοτώσει, τους είχε τοποθετήσει στο πάτωμα σαν άλλους εσταυρωμένους...στις ανοιχτές παλάμες των χεριών τους είχε καρφώσει από ένα μαχαίρι... Ένα τρίτο μαχαίρι ήταν καρφωμένο ανάμεσα στα μάτια τους... Ο δράστης είχε αφαιρέσει τη γλώσσα τους...
-Ποιος είσαι; Που είσαι; φώναξε ο Γιάννης... Αν τολμάς κάνε την εμφάνιση σου...
Κατευθύνθηκε προς τα άψυχα σώματα. Πλησίασε τον νεκρό Μιχάλη... Έβαλε το χέρι του στο μαχαίρι που είχε καρφωθεί ανάμεσα στα μάτια του και το τράβηξε με δύναμη...
-Δεν θα καθίσω να περιμένω και τη δική μου τη σειρά...
Τότε κοίταξε τα ανοιχτά και χωρίς γλώσσα στόματα...μέσα στο καθένα υπήρχε και από μια φωτογραφία...
Τράβηξε αυτή που ήταν τοποθετημένη στο στόμα του Μιχάλη... και την κοίταξε...
Το αίμα από το στόμα του Μιχάλη λέρωσε τα χέρια του αλλά δεν έδωσε σημασία σ' αυτό...
-Θεέ μου...
-Τι συμβαίνει; τον ρώτησε ο Αντώνης...
Τους έδειξε τη φωτογραφία...
-ο Δημήτρης...ψιθύρισε ο Πέτρος...
-Ποιος είναι ο Δημήτρης; Θα μου εξηγήσει κάποιος; είπε ο Αντώνης.
Ο Παύλος άρχισε να διηγείται...
"Δεν σε είχαμε γνωρίσει τότε ακόμα... ήμασταν μικροί... θέλαμε να κάνουμε πλάκα... Έτσι βάλαμε την Μαρία να του πει πως είναι ερωτευμένη μαζί του... Όταν εκείνος προσπάθησε να τη φιλήσει στην αυλή του σχολείου, εμφανιστήκαμε και αρχίσαμε να γελάμε... Εγώ τον έσπρωξα και έπεσε στο έδαφος... Σηκώθηκε και άρχισε να τρέχει... Τον χτύπησε ένα αυτοκίνητο... Παραλίγο να πεθάνει... Μάθαμε πως έφυγε με το που έγινε καλά με τους γονείς του... Πήγαν να ζήσουν με την αδερφή της μητέρας του, σε μια περιοχή αρκετά μακριά από εδώ, μια ευκατάστατη και μόνη γυναίκα απ' ότι είχαμε μάθει που είχε αναλάβει να μεγαλώσει τον αδερφό του Δημήτρη απαλλάσσοντας την οικογένεια από κάποια έξοδα... Έτσι θα ήταν ξανά όλοι μαζί...Δεν μάθαμε τίποτα άλλο..."
-Επέστρεψε για να εκδικηθεί είπε ο Πέτρος... και ίσως μας αξίζει...
-Τι λες; είπε ο Γιάννης... Ήταν ατύχημα... και πέρασαν τόσα χρόνια...
Ο Αντώνης έστρεψε το βλέμμα του προς τη μεριά που ήταν οι τουαλέτες...
-Νομίζω ότι είδα κάποιον...
-Που; ρώτησε ο Γιάννης...
-Στις τουαλέτες...δεν είμαι σίγουρος...
Ο Γιάννης τράβηξε τώρα το μαχαίρι που ήταν καρφωμένο ανάμεσα στα μάτια του Βασίλη και το έδωσε στον Παύλο...
-Έλα μαζί μου, ήρθε η ώρα να δώσουμε ένα τέλος...
Ο Παύλος δίστασε αλλά τον ακολούθησε...
-Αντώνη και Πέτρο μείνετε εδώ...είπε ο Γιάννης και κατευθύνθηκε με τον Παύλο προς τις τουαλέτες...
Μπήκαν μέσα...ήταν άδειες... Τότε άκουσαν τον Αντώνη να ουρλιάζει... και πετάχτηκαν έξω...
Ο Πέτρος ήταν νεκρός... το σώμα του ήταν τοποθετημένο πάνω σε ένα από τα ψηλά και λιγοστά τραπεζάκια του club...
Αίμα έτρεχε από τον σκισμένο στα δύο λαιμό του...
Ο Αντώνης ήταν πεσμένος στο πάτωμα...αίμα έτρεχε από το κεφάλι του...
Ο Γιάννης πλησίασε και έσκυψε πάνω του... Έβαλε το χέρι του στο λαιμό του Αντώνη...
-Είναι ζωντανός...

Έξω από το club...
Όλα ήταν έτοιμα... η αστυνομία και οι πυροσβέστες άρχισαν να ανεβαίνουν τις σκάλες... αλλά είχαν αργήσει...

Club Inferno, δεύτερος όροφος...
Ο Γιάννης σήκωσε το κεφάλι του και κοίταξε προς τον Παύλο...
-Πρόσεχε πίσω σου...
Ο Παύλος έκανε το λάθος και γύρισε να κοιτάξει...
Μια μαυροφορεμένη μορφή στεκόταν μπροστά του... στο κεφάλι φορούσε κουκούλα και στο πρόσωπο είχε μια μαύρη μάσκα που άφηνε να φανούν μόνο τα μάτια... Τα μάτια εκείνα ήταν το τελευταίο πράγμα που θα έβλεπε ο Μιχάλης... Η μαυροφορεμένη μορφή κάρφωσε ένα μαχαίρι στο αυτί του Παύλου, το οποίο διαπέρασε το κεφάλι του... στη συνέχεια άρχισε να κατευθύνεται προς το Γιάννη...
Ο Γιάννης πήρε το μαχαίρι που κρατούσε και προσπάθησε να τον χτυπήσει...
-Τι είναι Δημήτρη φοβάσαι να έρθεις πιο κοντά;
Προσπάθησε να τον χτυπήσει ξανά και το μαχαίρι του έφυγε από τα χέρια...
Ο Δημήτρης όρμησε καταπάνω του...
Βρέθηκαν στο πάτωμα να παλεύουν...
Ο Γιάννης άπλωσε το χέρι του...προσπαθούσε να φτάσει το μαχαίρι που του είχε πέσει...τα κατάφερε και το κάρφωσε με δύναμη στο λαιμό του Δημήτρη...
Αίμα κάλυψε το πρόσωπο του Γιάννη...
Εκείνη τη στιγμή άκουσε τα τζάμια από τα παράθυρα να σπάνε... Η αστυνομία μπήκε μέσα και έτρεξε προς το μέρος τους...
Όλα είχαν τελειώσει...

Λίγη ώρα αργότερα...
Ο Γιάννης και ο Αντώνης ήταν καθισμένοι σε ένα ασθενοφόρο και δέχονταν τις πρώτες βοήθειες...
Ο Γιάννης είδε ένα φορείο να βγάζει ένα πτώμα από το club...
Από τη μαύρη κουκούλα κατάλαβε ότι ήταν ο Δημήτρης... το πτώμα του ήταν καλυμμένο με ένα σεντόνι... Ήθελε να πάει να δει το πρόσωπο του αλλά δεν το έκανε...
Η αστυνομία επιβεβαίωσε ότι ήταν ο Δημήτρης... Τους πληροφόρησε πως οι γονείς του είχαν πεθάνει και πως δεν γνώριζαν τίποτα για το που βρισκόταν ο δίδυμος αδερφός του...
-Δίδυμος; είπε με έκπληξη ο Γιάννης...
-Ναι, του απάντησε ο αστυνομικός...δίδυμος...
Λίγο πριν κλείσει τις πόρτες του το ασθενοφόρο που θα μετέφερε το πτώμα του Δημήτρη είδε κάτι στο χέρι του... ένα τατουάζ... κάτι που θύμιζε μια ραγισμένη καρδιά...

Τρεις μέρες αργότερα...
Ο Γιάννης είχε περάσει από τον Αντώνη... θα έβγαιναν έξω για έναν καφέ... ο Αντώνης θα έφευγε την άλλη μέρα...
-Μισό να αλλάξω μπλούζα και πάμε...
Ο Αντώνης πήγε να αλλάξει... η πόρτα του υπνοδωματίου ήταν ανοιχτή...
Ο Γιάννης παρατήρησε κάτι όση ώρα ο Αντώνης άλλαζε... Ένα σημάδι στην πλάτη του... ένα τατουάζ... μια ραγισμένη καρδιά...
-Εσύ, είπε...
Ο Αντώνης βγήκε από το υπνοδωμάτιο κρατώντας ένα μαχαίρι στο χέρι...
-Εγώ του απάντησε... και όρμησε με το μαχαίρι κατά πάνω του...

Την άλλη μέρα...
Ο Αντώνης έκλεισε τη βαλίτσα του... Άνοιξε την ντουλάπα για να πάρει το σακάκι του... δίπλα από το σακάκι, μέσα στη ντουλάπα ήταν το πτώμα του Γιάννη, με το μαχαίρι ακόμα καρφωμένο στο στήθος...

ΤΕΛΟΣ

Σύντομα στο Toymaker's Diary...

"Είδωλο στον καθρέφτη"... και αν το είδωλο που αντικρίζεις στον καθρέφτη δεν είναι το δικό σου;

"Απόλυτο Σκοτάδι 2": Ο εφιάλτης τώρα αρχίζει...

" Αυτό": Δεν έπρεπε να γεννηθεί ποτέ... τώρα που γεννήθηκε δεν θέλει να πεθάνει....

"Death Call" : Κάποιες κλήσεις είναι προτιμότερο να μένουν αναπάντητες...

Αυτή την εβδομάδα...

The pelt killer aka Γραμμή αίματος, το 2ο post (Πέμπτη)

Σαββατοκύριακο: Gillian Anderson and X-Files weekend

Tweet This