Η GILLIAN ANDERSON ΣΤΟ TOYMAKER'S DIARY
Στο σημείο αυτό θα ήθελα να ευχαριστήσω το επίσημο site της Gillian Anderson The official Gillian Anderson website για τη συνεργασία και την πολύτιμη βοήθεια. Το αφιέρωμα αυτό πραγματοποιήθηκε με την πλήρη στήριξη του και με το πολύτιμο υλικό που μου παρείχε. Για τα X-Files έχει ανέβει ήδη post- αφιέρωμα όπως επίσης έχει ανέβει ήδη post με το βιογραφικό και τη φιλμογραφία της πολύ σημαντικής ηθοποιού. Για το φιλανθρωπικό έργο της Gillian Anderson μπορείτε να ενημερωθείτε στα: Neurofibromatosis, Inc., Neurofibromatosis Association (UK), The Feminist Majority Foundation, Buskaid, Artists for a New South Africa, The Trevor Project, Tusk Trust.
H Gillian Anderson για την ταινία, την Scully και τα επόμενα σχέδια της:*Λίγα λόγια για το Χ-Files: I want to believe, και την επιστροφή σαν πράκτορας Scully...
*Όταν η σειρά τελείωσε, ήμουν ανυποχώρητη ως προς το ότι έπρεπε να πω αντίο και να κλείσω οριστικά αυτό το κεφάλαιο. Αλλά ήταν δεδομένο ότι θα επιστρέφαμε κάποια μέρα, και ήταν η κατάλληλη στιγμή.
*Η Gillian Anderson πιστεύει ή τηρεί στάση ανάλογη με τη Scully;
*Είμαι πολύ πιο ανοιχτή στην πνευματική πλευρά της ζωής απ' ότι η Scully. Αν και στη σειρά η γνώμη της για τα πνευματικά πράγματα διαφοροποιούνταν κατά καιρούς. Στη σειρά έμειναν σε μια ευθεία πορεία ως προς το χαρακτήρα της τις περισσότερες φορές, αν και υπήρχαν στιγμές που άλλαζε κατεύθυνση προς έναν πνευματισμό. Γενικά είναι λιγότερο ανοιχτόμυαλη και περισσότερο άκαμπτη απ' ότι εγώ. Είμαι πνευματικός άνθρωπος και αυτή είναι καθολική, μια αφοσιωμένη καθολική κάτι που δεν συμπεριλαμβάνεται στις εμπειρίες μου. Αυτό από μόνο του δείχνει τη διαφορά ανάμεσα στις δύο.
*Και μετά τα X-Files τι ακολουθεί;
*Μ' αρέσει να μένω στο Λονδίνο και γι' αυτό θα μείνω εκεί. έχω κάποια φιλμ που βγαίνουν αυτή τη χρονιά και κάποια που σκοπεύω να κάνω. Επίσης είμαι παραγωγός και θα ήθελα να σκηνοθετήσω. Κάποια στιγμή θα γίνει και αυτό, και φυσικά μ' αρέσει να περνάω χρόνο με τα παιδιά μου. Όλα αποτελούν μεγάλες προκλήσεις αλλά η ζωή είναι διασκεδαστική και σε ανταμείβει.
Η Gillian Anderson ευχαριστεί όλους τους θαυμαστές της για τη συνεχή υποστήριξη στη δουλειά της καθώς και στις άλλες της δραστηριότητες και ζητάει απ' όλους να συνεχίσουν να βοηθάνε τους άλλους.
Εγώ θα είμαι ξανά μαζί σας την Παρασκευή με νέα ιστορία τρόμου, το "Είδωλο στον καθρέφτη". Ακόμα μια φορά θα ήθελα να ευχαριστήσω το επίσημο site της ηθοποιού The official Gillian Anderson website για το υλικό, τα κείμενα και τις φωτογραφίες που μου παραχώρησε.
With all my love
Toymaker
Χ-FILES: I WANT TO BELIEVE ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ ΣΤΙΣ 24 ΙΟΥΛΙΟΥ
17 σχόλια:
Gillian we want to believe!!! Bravo Toymaker.
καλά είναι πανέμορφη!!!!!!! xxx
Ta aimathra kai nosira moy sygxarhthria!!! hehehehe
Άντε να γίνει και σκηνοθέτης που το θέλει κιόλας!, ελπίζω να είναι το ίδιο καλή όσο και ηθοποιός!!!!!
Μόλις διάβασα την υπόθεση της ταινίας. 'Ενα γκέι ζευγάρι από τη Ρωσία απάγει νέες γυναίκες (για ποιο λόγο μόνο γυναίκες δεν το έχω καταλάβει) για να τους αφαιρέσει τα όργανα ώστε να μπορέσει να ζήσει ο ένας από τους δύο που πάσχει από κάποια θανατηφόρα ασθένεια! Τα συγχαρητήριά μου στην κυρία 'Αντερσον και τους λοιπούς συντελεστές της ταινίας για τα μαθήματα ευαισθησίας που μας δίνουν. Νομίζαμε ότι οι ταινίες με παρανοϊκούς γκέι σίριαλ κίλερ ανήκαν οριστικά στο παρελθόν, αλλά δυστυχώς κάναμε μεγάλο λάθος.
@gay super hero
Με τόσους str8 serial killers στην κινηματογραφική πιάστα, νομίζω είναι καιρός και για μερικούς gay φονιάδες που και που. Το 10% είμαστε παντού άλλωστε όχι μόνο στα καλά. Εκτός και αν συμμερίζεσαι την άποψη πως είμαστε όλοι ευαίσθητες νεραϊδούλες που δεν κάνουμε κακό σε κανένα. Η Ιστορία άλλωστε, είναι γεμάτη με ομοφυλόφιλους άντρες και γυναίκες που έβαψαν με αίμα αθώων τα χέρια τους. Γιατί ο κινηματογράφος να διαφέρει??? Ας μην γινόμαστε λοιπόν υπερβολικοί και ας σταματήσουμε να βλέπουμε παντού συνωμοσίες. Πάντως if it's any consolation, συμφωνείς στην κριτική σου με τον provato. How cool is that????
Υ.Γ: Παρά το ίσως έντονο της γραφής μου, νομίζω καταλαβαίνεις το νόημα με το οποίο γράφω και από όσο έστω λίγο με ξέρεις, καταλαβαίνεις με τι σκεπτικό σου απαντώ. Καλό απόγευμα.
@gay super hero
?
Έχουμε και λέμε...
Είναι γεγονός πως και οι χείριστες ταινίες του είδους sci-fi ή horror περνάνε κάποιο μήνυμα αλλά μήπως υπερβάλουμε λίγο;
και βλέπουμε τελικά φαντάσματα εκεί που δεν υπάρχουν;
Ποιος είπε ότι ο τρόμος και η φαντασία δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν ένα gay χαρακτήρα;
Από τα αμφιφυλόφιλα vampire μέχρι τη συγκλονιστική Σιωπή των Αμνών οι gay χαρακτήρες έχουν το δικό τους ρόλο όπως και οι straight.
To κακό υπάρχει παντού...και γιατί να αποκλείεται από τους gay.
Τελικά καταφέρνουμε εμείς οι ίδιοι και δαιμονοποιούμε καταστάσεις και θέματα...
Ο δηλωμένα ομοφυλόφιλος Clive Barker (που προσωπικά τον λατρεύω) έχει πολλές φορές χρησιμοποιήσει χαρακτήρες με αντίστοιχη αναφορά.
Καμία προπαγάνδα, καμία απειλή...
Το ίδιο και ο King (από το Αυτό μέχρι το Κινητό)
Βλέπουμε εχθρούς και φαντάσματα ενώ φοβόμαστε να αντιδράσουμε εκεί που θα έπρεπε... επανάσταση εκ των έσω... δηλαδή...
Η Gillian Anderson είναι εξαιρετική και φιγουράρει ήδη για υποψηφιότητα στα Scream Awards.
I want to believe
Φιλικά
Toymaker
Εγώ δεν κάνω κριτική στην ταινία γιατί πολύ απλά δεν την έχω δει και ούτε πρόκειται καθώς δεν με ενδιαφέρει να επιδοτώ τέτοια φαινόμενα. 'Οταν τόσες πολλές κινηματογραφικές επιτυχίες των τελευταίων ετών παρουσιάζουν τους γκέι, τις λεσβίες και τους τρανσέξουαλ ως ψυχοπαθείς δολοφόνους (Σιωπή των Αμνών, Βασικό Ένστικτο, Monster κτλ) είναι σαφές ότι έχουμε ξεπεράσει τα όρια της απλής "αντιπροσωπευτικότητας" και μιλάμε πλέον για μονοπώληση των συγκεκριμένων ρόλων από μία μεινότητα. Αν το Χόλυγουντ ενδιαφέρεται τόσο πολύ για την "αντιπροσωπευτικότητα" των σίριαλ κίλερ που παρουσιάζει τότε θα πρότεινα να αρχίζουν να μας παρουσιάζουν και μερικούς μαύρους ή εβραίους δολοφόνους για αλλαγή. Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να είναι μόνο γκέι, ρώσοι, άραβες ή κινέζοι.
@gay super hero
E, τώρα εσύ περιμένεις να παρουσιαστεί Εβραίος ως serial killer? Στην Αμερική????
Όσο για το "Monster" δεν θέλω να σε στενοχωρήσω, αλλά πρόκειται για αληθινή ιστορία. Η φόνισσα ήταν λεσβία δεν είναι εφεύρεση του Hollywood αυτό. Άρα αφού συμβαίνει στην πραγματικότητα γιατί οχι και στις ταινίες.
A, kai για να συμπληρώσω και αυτό, στην ταινία που προανέφερα, η δολοφονίες δεν αποδίδονται ως προέκταση της σεξουαλικότητας της δολοφόνου άλλα της δυσλειτουργικής και αρτηριοσκληρωτικής κοινωνίας στην οποία ζούσε. Οπότε ίσα ίσα που θα έπρεπε να την υποστηρίζεις την συγκεκριμένη ταινία. Πάντα κατά τη γνώμη μου :)
'Οπως φαντάζομαι ότι υπάρχουν αμέτρητες άλλες περιπτώσεις κατά συρροήν δολοφόνων που όμως δεν ήταν λεσβίες και άρα δεν τράβηξαν το ενδιαφέρον των μεγαλοστελεχών του Χόλιγουντ για κάποια μεγάλη κινηματογραφική παραγωγή. Μια γκλάμορους σταρ του Χόλιγουντ όπως η Σάρον Στόουν ή η Σαρλίζ Θέρον στο ρόλο της ψυχοπαθούς λεσβίας δολοφόνου είναι σίγουρα μια πολύ πιο επικερδής υπόθεση για τα χολυγουντιανά στούντιο από το βαποράκι που καθάρισε πέντε για ψάχνοντας να κλέψει για τη δόση του.
'Οσο για το σχόλιό μου για τους μαύρους και τους εβραίους σε διαβεβαιώ ότι σε καμία περίπτωση δεν περιείχε κάποιο αντισημιτικό υπονοούμενο. 'Οπως θα θεωρούσα εντελώς απαράδεκτο να γράψει κάποιος σήμερα ένα έργο όπως ο "Εμπορος της Βενετιάς" του Σέξπιρ όπου οι τερατώδεις πράξεις του πρωταγωνιστή αποδίδονται ευθέως στη φυλή και τη θρησκεία του, το ίδιο απαράδεκτο θεωρώ να συνδέεται μονίμως η σεξουαλικότητα κάποιων ανθρώπων με το έγκλημα και τη διαστροφή.
Eπιπλέον δεν φαντάζομαι να είναι τυχαίο ότι σε μια εποχή που ο γκέι γάμος βρίσκεται στο προσκήνιο της επικαιρότητας, η εν λόγω ταινία δεν παρουσιάζει απλώς έναν γκέι δολοφόνο αλλά ένα γκέι ζευγάρι που σκοτώνει. Δηλαδή το επιχείρημα ότι ο γκέι γάμος είναι "η κατασρτοφή της κοινωνίας" παίρνει κυριολεκτικά σάρκα και οστά.
Η λογοτεχνία και η τέχνη δεν έχει όρια, και δεν έχει φραγμούς, δεν έχει ιερό και ανίερο... Πόσο όταν μιλάμε για φαντασία ή τρόμο...
Με προβληματίζει περισσότερο το γεγονός ότι ο εκάστοτε σύντροφος μου, που είναι "απελευθερωμένος" και διεκδικεί τα δικαιώματα του θα αρνηθεί να μου κρατήσει το χέρι σε έναν κεντρικό δρόμο και θα επαναστατήσει στο Γκάζι.
Και δεν με προβληματίζει το γεγονός ενός serial killer και gay.
Τις όποιες προκαταλήψεις τις δημιουργήσαμε και τις αναπαράγουμε εμείς οι ίδιοι.
Ο τρόμος (και η τέχνη σε οποιαδήποτε μορφή που προκύπτει από αυτόν) δεν υποχρεούται να σεβαστεί κανέναν παρά μόνο τον τρόμο και την τέχνη που παράγει.
Από κει και πέρα...
κάποιες παραπομπές...
όπως παρατήρησε ο καλός μου mahler το Monster είναι αληθινή ιστορία. Η Σιωπή των Αμνών είναι αριστούργημα στο είδος της και ευτυχώς υπάρχει (και σαν βιβλίο και σαν ταινία... μην φτάσουμε στο άλλο άκρο να "καίμε" βιβλία και να "καταδικάζουμε" ταινίες, πρακτικές που παραπέμπουν αλλού).
Για ταινία με μαύρο χαρακτήρα ... σε παραπέμπω στο αριστουργηματικό και πλέον κλασικό Candyman του Clive Barker... (και υπάρχει μια πλειάδα ταινιών με μαύρους χαρακτήρες)
Κατά καιρούς ο τρόμος έχει παρουσιάσει ως ενσάρκωση του κακού τα "παιδιά", την ίδια τη φύση κτλ.
Φιλικά
Toymaker
Δεν θεώρησα το σχόλιό σου Αντισημιτικό, όμως η "πολιτική ορθότητα" και τα λόμπι δεν θα επέτρεπαν στην Αμερική ιδικά να δείξουν έναν Εβραίο ως δολοφόνο. Και ίσως και να έχουν και δίκιο γιατί δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που στην Ευρώπη η Εβραική καταγωγή έγινε αφορμή για μια τέτοιου μεγέθους εθνοκάθαρση.
Όσο για τους Μαύρους, ποιός είπε ότι δεν τους δείχνουν ως δολοφόνους??? Όπου υπάρχει συμμορία και κοινό έγκλημα σχεδόν πάντοτε υπάρχουν Αφρικανικής καταγωγής Αμερικανοί. Σπάνια όμως serial killers γιατί απλά οι δολοφόνοι αυτού του τύπου είναι κατά γενική ομολογία άτομα εξαιρετικής ευφυίας κάτι που φυσικά στην Αμερική δεν μπορούν προφανώς να το αναγνωρίσουν σε έναν μαύρο.
Επίσης, η περίπτωση Monster έχει να κάνει με μια υπόθεση που είχε συγκλονίσει για την αγριότητά της την Αμερική περισσότερο γιατί η φονιάς ήταν θηλυκού γένους. Και str8 κοπέλα να ήταν πάλι το ίδιο μεγάλο θέμα θα ήταν. Όσο για την Σάρον στο Βασικό ένστικτο, ποιος είπε ότι είναι gay χαρακτήρας??? Οι όποιες ενδείξεις για κάτι τέτοιο, δίνονται στο μέτρο του να καυλώσουν το str8 αντρικό κοινό που τρελαίνεται για την συγκεκριμένη φαντασίωση. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο πως η ταινία είναι υπεύθυνη για άπειρες αντρικές εκσπερματώσεις, κάτι που δεν θα μπορούσε να γίνει με έναν πραγματικό ρόλο λεσβίας γυναίκας.
Βλέπουμε φαντάσματα παντού και εκεί είναι το πρόβλημα και προσπαθούμε να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα των άλλων και της κοινωνίας χωρίς να έχουμε προηγουμένως διορθώσει τα κακώς κείμενα στην gay κοινότητα που είναι και πολλά.
Δυστυχώς στις περιπτώσεις των δολοφόνων όπως αποδεικνύει η ιστορία η πλειοψηφία τους είχε σεξουαλικά κίνητρα και διαταραγμένη ψυχολογία, ιδιαίτερα στον τομέα αυτό. Και αυτό δεν αλλάζει.
Εγώ πάλι κρατάω και τελειώνω με αυτό, την εξαιρετική εικόνα του αμφιφυλόφιλου Lestat στην βαμπιρική τριλογία της Rice.
Φιλικά
Toymaker
Αγαπητέ Toymaker συμφωνώ μαζί σου ότι η λογοτεχνία και η τέχνη δεν έχουν όρια εδώ όμως δεν μιλάμε για λογότεχνία και τέχνη, μιλάμε για εμπόριο. Και θα πρέπει να υπάρχουν όρια και φραγμοί στο πως κάποιοι εκμεταλλεύονται οικονομικά τις προκαταλήψεις των ανθρώπων με το να τις καλλιεργούν και να τις μεγεθύνουν. Μακριά από μένα οποιαδήποτε λογική λογοκρισίας ή απαγόρευσης. Θεωρώ όμως ότι ο στοιχειώδης αυτοσεβασμός επιβάλλει οι άμεσα ενδιαφέρομενοι να μην στηρίζουμε αυτά τα έργα και να εκθέσουμε την ιδεολογική ατζέντα που προβάλλουν.
Το ότι δεν θέλω να δω αυτή την ταινία δεν σημαίνει ότι θέλω και να απαγορευτει. Είναι όμως υποχρέωσή μου να επισημάνω τα αυτονόητα. 'Οποιος παρουσιάζει κάτι δημόσια πρέπει να περιμένει και την ανάλογη κριτική. Δεν νομίζω να διαφωνείς μαζί μου ότι τα έργα της αμερικάνικης κινηματογραφικής βιομηχανίας ποτε δεν είναι αθώα ως προς τις εκάστοτε ιδεολογικές σκοπιμότητες που εξυπηρετούν.
'Οσο για τα κακώς κείμενα της γκέι κοινότητας που πρέπει να διορθώσουμε νομίζω ότι το πρώτο από όλα είναι να πάψουμε να αυτομαστιγωνόμαστε τόσο πολύ. Είναι πολύ δύσκολο να απελευθερωθεί πραγματικά κάποιος όταν ακούει συνεχώς γύρω του στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο ότι είναι ένα ανώμαλο και διεστραμμένο τέρας. Καλό θα ήταν λοιπόν να μην κατηγορούμε συνέχεια αποκλειστικά και μόνο τα θύματα.
Γλυκέ μου Gay super hero
Δεν διαφωνώ μαζί σου, αλλά τελικά το σημαντικό είναι το πόσο σημασία και βαρύτητα δίνει κανείς στην "βιομηχανία" αυτή.
Εγώ προσωπικά και το ξέρουν καλά όσοι με γνωρίζουν είμαι από τους ανθρώπους που ξυπνάει και λέει "Happily I m Queer".
Ναι, να σταματήσουμε να μαστιγώνουμε τους εαυτούς μας αλλά και πάλι τίποτα δεν θα αλλάξει αν δεν αλλάξουμε άλλα...
Και είπαμε η τέχνη δεν είναι υποχρεωμένη να σέβεται τίποτα...και έχει δικαίωμα να υπερβάλει όσο θέλει.
Και κράτα και εσύ την εικόνα του Lestat... ένα από τα ωραιότερα δημιουργήματα της λογοτεχνίας του τρόμου... και αμφιφυλόφιλο...
Καλή Κυριακή κούκλε!
Δημοσίευση σχολίου