ΑΠΟΛΥΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ...ΤΟ 3ο POST...(THE BLOODSTAINED VERSION)

ΑΠΟΛΥΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ (the bloodstained version)
Υπάρχει κάτι στο σκοτάδι...
η ιστορία θα ολοκληρωθεί σε 5 post
Αυστηρώς ακατάλληλη για άτομα κάτω των 18

το 3ο post

-Πείτε μας ποιος έχει έρθει; Ποιος επέστρεψε;
-Αυτός που δεν έχει όνομα, Αυτός που δεν έχει γονείς και θέλει να εκδικηθεί...
Ο Κος Μπράουν άρχισε να διηγείται…
«Ήμουν νομίζω επτά χρονών όταν τον εγκατέλειψαν βρέφος ακόμα στα σκαλιά του ορφανοτροφείου του Μέιν. Παρά τις προσπάθειες των υπευθύνων δεν μάθαμε ποτέ ποιος τον εγκατέλειψε εκεί. Το μικρό έγινε αγαπητό σε όλους…σύντομα βρέθηκε και μια ανάδοχη οικογένεια για να το υιοθετήσει… Αλλά όσο μεγάλωνε τα πράγματα άλλαξαν. Όσοι βρίσκονταν κοντά του αρρώσταιναν ή γίνονταν θύματα περίεργων ατυχημάτων. Οι νέοι του γονείς του είχαν δώσει το όνομα Τζόσουα αλλά εκείνος συνήθιζε να λέει ότι δεν έχει όνομα, δεν έχει γονείς…
Τα πράγματα έγιναν πιο περίεργα όταν έγινε 13 χρονών… Άρχισε να συγκεντρώνει γύρω του τα παιδιά του Μέιν… όλα έμοιαζαν να είναι υπό τον έλεγχο του. Τον ακολουθούσαν σε ότι και αν έκανε…
Κανείς δεν τολμούσε να κοιτάξει τον Τζόσουα στα μάτια… Ήταν…έβλεπες το κακό στην καθαρή και απόλυτη μορφή του εκεί μέσα… Ο Τζόσουα ήταν το κακό…
Ήταν 15 χρονών όταν συνέβη… Καλοκαίρι…
Ήταν μια από τις χειρότερες χρονιές για το Μέιν… Οι καλλιέργειες είχαν καταστραφεί από ανεξήγητα για την εποχή καιρικά φαινόμενα. Όλων η σκέψη πήγαινε στον Τζόσουα αλλά κανείς δεν τολμούσε να το πει. Και τα παιδιά του Μέιν…κάτι συνέβαινε στα παιδιά…
Μαζευτήκαμε μια ομάδα ανθρώπων…ήμουν μόλις 22 αλλά το έλεγε η καρδιά μου… Ήταν και η μικρή μου αδερφή η οποία βρισκόταν υπό την επιρροή του…
Τον βρήκαμε σε έναν αχυρώνα μαζί με μερικά παιδιά. Αφού τα διώξαμε του επιτεθήκαμε… τον βγάλαμε έξω…δεν αντέδρασε ιδιαίτερα… ο ένας από εμάς τον περιέλουσε με πετρέλαιο… Τον κάψαμε… ή τουλάχιστον έτσι πιστεύαμε… Δεν κουνήθηκε, δεν ούρλιαξε… Είπε μόνο κάτι…ότι θα επιστρέψει…
Νομίζαμε πως όλα είχαν τελειώσει… Κανείς δεν μίλησε γι’ αυτό από τότε. Μέχρι που… Όλοι όσοι συμμετείχαν στο θάνατο του άρχισαν να πεθαίνουν… Ήμουν ο μόνος που απέμεινε… Ίσως μας άξιζε βέβαια…αλλά και πάλι…
Έπρεπε να βλέπατε το σκοτάδι στα μάτια του…
Αυτός που δεν έχει όνομα, αυτός που δεν έχει γονείς επέστρεψε και έφερε μαζί του το σκοτάδι και ότι φωλιάζει μέσα σε αυτό και θέλει τώρα τα παιδιά του Μέιν, θέλει να εκδικηθεί…»
Ο γιατρός Ρίντελ κοιτούσε τον Κο Μπράουν τόση ώρα αμίλητος, ακούγοντας όσα είχε να του πει…
-Και για τους γονείς του, δεν μάθατε ποτέ τίποτα;
-Τίποτα, αν και…
-Αν και;
-Εκείνο τον καιρό, την ίδια περίπου εποχή που άφησαν τον Τζόσουα στα σκαλιά του ορφανοτροφείου του Μέιν, η τοπική εφημερίδα του γειτονικού Λέικ είχε δημοσιεύσει μια περίεργη είδηση…αλλά κανείς δεν την πήρε στα σοβαρά…πόσο μάλλον αφού δεν υπήρχαν αποδείξεις, ούτε και μάρτυρες…
Έβγαλε από την τσέπη του ένα κομμάτι χαρτιού εφημερίδας που το είχε φθείρει ο χρόνος και το έδωσε στον γιατρό Ρίντελ…
Ο γιατρός το πήρε στα χέρια του και διάβασε τον τίτλο με φοβερή έκπληξη και με ένα βλέμμα όλο απορία…
«ΛΥΚΑΙΝΑ ΓΕΝΝΑΕΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΒΡΕΦΟΣ»
Το άρθρο ανέφερε φήμες που ήθελαν λύκαινα να έχει γεννήσει ανθρώπινο βρέφος, του οποίου η τύχη αγνοούνταν…
Εκείνη τη στιγμή τα βλέμματα όλων στράφηκαν στην τζαμαρία…
Η φλόγα των κεριών τρεμόπαιξε…
Και τότε η τζαμαρία όλη φωτίστηκε… Πίσω από τη τζαμαρία έκανε την εμφάνιση της μια φλεγόμενη ανδρική μορφή… Ο γιατρός Ρίντελ παρατήρησε τα μάτια του…οι κόγχες ήταν άδειες…το απόλυτο μαύρο… Αυτό όμως που τους έκανε όλους να παγώσουν ήταν η ακολουθία του… Τα παιδιά του Μέιν…τα μάτια τους ήταν μαύρα…
«Αυτός που δεν έχει όνομα…» είπε ο κος Μπράουν…
Εκείνη τη στιγμή Αυτός και τα παιδιά του Μέιν απόλυτα συγχρονισμένα άνοιξαν τα στόματα τους και έβγαλαν μια κραυγή στο άκουσμα της οποίας όλοι όσοι ήταν μέσα στο καφέ έκλεισαν τα αυτιά τους…
Αμέσως μετά Αυτός που δεν έχει όνομα, αυτός που δεν έχει γονείς έδειξε με το χέρι του κάτι…όλοι στράφηκαν προς το σημείο εκείνο...έδειχνε την μικρή Ελίζαμπεθ…ήθελε την μικρή Ελίζαμπεθ...

Συνεχίζεται…

Την Πέμπτη μετά τη μάχη Antoine VS Akon, το 4^ο και προτελευταίο post της ιστορίας…

Tweet This