ΑΠΟΛΥΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ...ΤΟ 1ο POST...(UPDATED: THE BLOODSTAINED VERSION) ΚΑΙ 10+1 ΑΧΡΗΣΤΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΜΕΝΑ

ΑΠΟΛΥΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ (the bloodstained version)
Υπάρχει κάτι στο σκοτάδι...
η ιστορία θα ολοκληρωθεί σε 5 post
Αυστηρώς ακατάλληλη για άτομα κάτω των 18

Η Μαρία είχε μόλις μετακομίσει με τον σύζυγο της, τον Παύλο, στη μικρή επαρχιακή πόλη του Μέιν. Είχαν πάρει την απόφαση αυτή προκειμένου όπως είπε ο Παύλος να έχουν μια καλύτερη ποιότητα ζωής οι ίδιοι και η έξι χρονών κόρη τους, η Ελίζαμπεθ.
Ο Παύλος ήταν ιατρός στο επάγγελμα και πλέον ο γιατρός του μικρού Μέιν. Ο προηγούμενος γιατρός είχε βγει στη σύνταξη.
Το σπίτι τους είχε μια τεράστια αυλή , όπως όλα τα σπίτια της περιοχής και φυσικά επρόκειτο για μονοκατοικία, με δύο ορόφους μάλιστα, κάτι που είχε εντυπωσιάσει την Ελίζαμπεθ. Βρισκόταν λίγο έξω από το Μέιν, μέσα σε μια κατάφυτη περιοχή.
Ήταν ήδη μία εβδομάδα εκεί.
-Μαρία...με πήραν τηλέφωνο και θα πρέπει να πάω μέχρι το ιατρείο. Θέλεις να σου φέρω κάτι από το Μέιν;
Η Μαρία έκανε την εμφάνιση της στη εξώπορτα του σπιτιού.
-Να σου πω... έλεγα μήπως να έρθουμε μαζί σου με την μικρή, να κάνουμε καμιά βόλτα και ίσως να πηγαίναμε για φαγητό. Νομίζω πως πρέπει να βγει λίγο έξω, το τελευταίο διήμερο δεν είναι και πολύ ομιλητική.
-Δεν είναι άσχημη ιδέα. Ελίζαμπεθ...
Η Ελίζαμπεθ εμφανίστηκε και αυτή με τη σειρά της στην πόρτα.
-Ναι...
-Ετοιμάσου, πάμε για πίτσα στην πόλη...
Η Ελίζαμπεθ πέταξε την κούκλα που κρατούσε στα χέρια της από τη χαρά της...
-Μπορώ να πάρω και παγωτό;
Η Μαρία την κοίταξε και μετά κοίταξε τον Παύλο...
-Μπορείς...

Το ρολόι έδειχνε 6 η ώρα, όταν ο Παύλος πάρκαρε το τζιπ του έξω από το ιατρείο του στο Μέιν. Εκεί τον περίμενε η κυρία Χάρντι, πρώην δασκάλα ,εβδομήντα ετών...
-Γιατρέ Ρίντελ, ήρθατε;
-Καλησπέρα κυρία Χάρντι. Τι συμβαίνει;
-Ένας πόνος στην καρδιά μου γιατρέ...Δεν είμαι καλά.
-Περάστε στο ιατρείο και είμαι σίγουρος πως δεν είναι κάτι σοβαρό. Μαρία κάντε καμιά βόλτα με τη μικρή και ελάτε να με βρείτε σε μισή ώρα.

Μισή ώρα αργότερα...

Η οικογένεια Ρίντελ περπατούσε στην μικρή πόλη του Μέιν. Ο γιατρός, η Μαίρη, η Ελίζαμπεθ...
-Όλα καλά με την κυρία Χάρντι;
-Μια χαρά...τίποτα δεν είχε...φοβίες της ηλικίας...
Ήταν μέσα Αυγούστου και ο ήλιος έκαιγε ακόμα στον ουρανό.
-Θέλω να πιω ένα καφέ...
-Πάμε...
Μπήκαν και οι τρεις στο καφέ του κου Τζάκσον. Λίγο πριν μπουν η Μαρία έστρεψε το βλέμμα της προς τον ουρανό...ένα κρύο αεράκι ένιωσε να διαπερνά την πλάτη της και την έκανε να ριγήσει...υπήρχε κάτι στον αέρα...
Το καφέ εκείνη την ώρα ήταν πάντα γεμάτο...
Το Μέιν δεν είχε πολλούς κατοίκους και όλοι γνωρίζονταν μεταξύ τους.
Όλοι χαιρέτισαν τον γιατρό Ρίντελ και την οικογένεια του.
-Καλησπέρα γιατρέ, τι να σας φέρω...είπε ο κος Τζάκσον.
-Ένα καφέ για μένα και τη Μαρία και Ελίζαμπεθ εσύ τι θα πάρεις;
-Ένα χυμό παρακαλώ...

Η Μαρία κοιτούσε επίμονα προς τα έξω...κάτι δεν πήγαινε καλά...
Ξαφνικά σηκώθηκε αέρας...Ο ήλιος κρύφτηκε...όλοι τώρα κοιτούσαν έξω...
Το ρεύμα κόπηκε...
Αυτό που τους έκανε να ανατριχιάσουν δεν ήταν η απότομη αλλαγή του καιρού , ούτε η διακοπή ρεύματος αλλά το απόλυτο σκοτάδι που επικράτησε στην πόλη.
-Τι στο καλό...ψιθύρισε ο Παύλος...
Δεν έβλεπες τίποτα...
Ο Κος Τζάκσον βρήκε κάτι κεριά και άρχισε να τα ανάβει...
-Ήρθε...όλοι θα πεθάνουμε...
Αυτός που είχε μιλήσει ήταν ο κος Μπράουν, ένας γέρος ογδόντα ετών περίπου...
"Μη του δίνετε σημασία, τα έχει χαμένα" είπε ο κος Τζάκσον.
Τώρα το καφέ ήταν γεμάτο κεριά...
Ξαφνικά τα ουρλιαχτά που άρχισαν να ακούγονται στους δρόμους της πόλης τους έκαναν να πεταχτούν όλους όρθιους...
Όλοι πλησίασαν στη τζαμαρία του καφέ, κανείς δεν τολμούσε να βγει έξω...
-Μαρία μείνε με την Ελίζαμπεθ, θέλω να δω...
Όπως κοιτούσαν στη τζαμαρία ένα ματωμένο χέρι ήρθε και κόλλησε πάνω της...όλοι πετάχτηκαν προς τα πίσω...και στη συνέχεια ένα πρόσωπο...
-Θεέ μου...ο κος Μίλερ, ο νέος δάσκαλος...
Το πρόσωπο του ήταν γεμάτο χαρακιές...από τις οποίες έτρεχε αίμα...Φαινόταν να ζητάει βοήθεια...
-Πρέπει να κάνουμε κάτι, είπε μια φωνή...κανείς δεν απάντησε...
Ξαφνικά κάτι που έμοιαζε με χέρι...δεν είχαν μπορέσει να δουν καθαρά, άρπαξε τον κο Μίλερ από τα μαλλιά και τον τράβηξε μέσα στο σκοτάδι... οι κραυγές του έφτασαν στο εσωτερικό του καφέ...
Όλοι πάγωσαν...Σε λίγο από το πουθενά το ξεριζωμένο κεφάλι του κου Μίλερ πετάχτηκε στην τζαμαρία...έλειπαν τα μάτια...κάτι ή κάποιος τα είχε αφαιρέσει...
Ο Κος Τζάκσον πήρε τα κλειδιά και κατευθύνθηκε προς την πόρτα προκειμένου να κλειδώσει...δεν πρόλαβε...
Η πόρτα άνοιξε τότε βίαια και ένας νεαρός σε άθλια κατάσταση καλυμμένος με αίμα εισέβαλε μέσα...
Έπεσε στο πάτωμα...
Ο γιατρός έμεινε να τον παρατηρεί για δύο λεπτά...
Τα δάχτυλα από το ένα του χέρι έλειπαν...σαν κάποιος ή κάτι να τα είχε φάει...και...
-Θεέ μου...είπε...
Στο ένα του πλευρό ήταν καρφωμένο κάτι που έμοιαζε με νύχι...
Σώμα και πρόσωπο ήταν γεμάτα γρατσουνιές, σαν να του είχε επιτεθεί ζώο...
Ο κος Τζάκσον όρμησε στην πόρτα και την κλείδωσε...
Ο γιατρός προσπάθησε να βοηθήσει τον νεαρό αλλά ήταν αργά.
Λίγο πριν ξεψυχήσει τον άκουσε να λέει, τον άκουσαν όλοι να λέει...
-Υπάρχει κάτι στο σκοτάδι...

Συνεχίζεται...

10+1 ΑΧΡΗΣΤΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΜΕΝΑ

Πρόσκληση από : Antoine

1. Έχω δει πάνω από 15 φορές την Evita με τους Madonna και A. Banderas και πάνω από 5 φορές το Freddy VS Jason.
2.Όταν γράφω τις ιστορίες τρόμου συνήθως ακούω Celine Dion ή Δέσποινα Βανδή.
3. Κοιμήθηκα στον κινηματογράφο βλέποντας το Hannibal.
4. Φοβάμαι τις μαριονέτες και τους κλόουν...
5. Έχω κοιμηθεί κατά τη διάρκεια του sex...
6. Μπορεί να γίνω υστερικός με την καθαριότητα, ειδικά στην κουζίνα...
7. Βλέπω μέχρι και σήμερα Τόλμη και Γοητεία.
8. Καπνίζω και καπνίζω πολύ...
9. Δεν αντέχω πάνω από δύο εβδομάδες χωρίς sex...
10.Για να βγω -club/bar- θέλω τουλάχιστον μία ώρα για να ετοιμαστώ.
+1. Είμαι αθεράπευτα ρομαντικός...έχω κάνει δώρο σε σχέση από δαχτυλίδι μέχρι μπουκέτο με εκατό τριαντάφυλλα.

Πρόσκληση σε: greecerella , dante , naya

Tweet This