Blogspot.com 2...Η παράνοια ήταν μόνο η αρχή...Αντέχετε; το ΄Β μέρος (updated)

BLOGSPOT.COM 2...Η παράνοια ήταν μόνο η αρχή...Αντέχετε; το ΄Β μέρος (διπλό post)

1η μέρα

Ώρα 19:00 Ο Blueprints , η tanila , ο pavlology , ο g for george ήταν καθοδόν τώρα για το σπίτι του Toymaker. Ο Blueprints δεν μπορούσε να κρύψει την ταραχή του. Στο τηλέφωνο ο Toymaker σε κατάσταση υστερίας και κλαίγοντας του είπε πως ο equilibrium-chaos πέθανε και πως τον πήραν αυτοί... Ο Blueprints δεν είχε καταλάβει τίποτα απ'όσα του είχε πει ο Toymaker. Δεν μπορούσε καν να πιστέψει ότι θα τον έβλεπε ξανά ένα χρόνο μετά... Νόμιζε, όπως όλοι, ότι ο Toymaker είχε εγκαταλείψει το σπίτι που έμενε
αλλά μάλλον έκανε λάθος.
Οι Σάρα, Μάρα και το κακό συναπάντημα , Principito , {le petit journaliste} , neverlandean και because of you... είχαν αναλάβει να διαδώσουν το νέο και να προειδοποιήσουν τους υπόλοιπους...όσους προλάβαιναν δηλαδή πριν να είναι πολύ αργά. Ποιος όμως θα τους πίστευε;
Ώρα 22:00 Η οθόνη στον υπολογιστή του bebis4u τρεμόπαιξε και μια σκιά έκανε την εμφάνιση της για να χαθεί λίγο μετά. Ο bebis4u εκείνη τη στιγμή ήταν στο μπάνιο και ετοιμαζόταν για τη βραδινή του έξοδο. Κάποια στιγμή έστρεψε το βλέμμα του δεξιά και είδε μια κατσαρίδα να σκαρφαλώνει στην κουρτίνα του μπάνιου.
-Γαμώτο, αηδία...
και πέταξε τη μία από τις παντόφλες που φορούσε πάνω της...
Βγήκε από το μπάνιο και κατευθύνθηκε προς τον υπολογιστή. Άναρθρες κραυγές άρχισαν να βγαίνουν από τα ηχεία. Τώρα στην οθόνη έκανε την εμφάνιση του το blog του. Δίχως εκείνος να κάνει οτιδήποτε είδε τον υπολογιστή να κάνει log in.
-Τι στο καλό συμβαίνει;
Ξαφνικά ένιωσε κάτι να περπατάει στο στόμα του μέσα... Οι κεραίες μιας κατσαρίδας έκαναν την εμφάνιση τους , για να βγει στη συνέχεια ολόκληρη από το στόμα του. Τώρα τις ένιωθε μέσα στο σώμα του, να περπατούν και να προσπαθούν να βγουν έξω. Τις ένιωθε στο λαιμό του, τις έβλεπε να βγαίνουν από το στόμα του και να περπατούν στο πρόσωπο του, στα μάτια του, στα μαλλιά του.
Κάτι έπρεπε να κάνει, να τις βγάλει από μέσα του, δεν άντεχε άλλο... Έτρεξε στο μπάνιο και άρπαξε τα ξυραφάκια. Άρχισε να κόβει κομμάτια από το δέρμα του προσπαθώντας να τις βγάλει έξω... Σταδιακά έχωνε τα ξυραφάκια όλο και πιο βαθιά... αίμα , σάρκα και δέρμα έπεφταν στο πάτωμα. Το τελευταίο πράγμα που αντίκρισε πριν χαρακώσει τα ίδια του τα μάτια με τα ξυραφάκια προσπαθώντας να εξοντώσει τις κατσαρίδες που τα κάλυπταν σε κατάσταση ανεξέλεγκτου πανικού ήταν η οθόνη του υπολογιστή: 00:00:00 "Union".
Ώρα 23:00 Ο Voltsek πήρε το κουτί με τα εργαλεία που είχε βρει στο υπόγειο του σπιτιού του... άρπαξε την τανάλια και άρχισε να αφαιρεί ένα ένα τα δόντια του... Αίμα και σάλιο έτρεχε από το στόμα του... Τώρα άρχισε να αφαιρεί τα νύχια του. Λουσμένος στο αίμα, κατευθύνθηκε προς τον υπολογιστή. Πήρε το κατσαβίδι από την εργαλειοθήκη και το κάρφωσε στο λαιμό του... Έπεσε νεκρός πάνω στο πληκτρολόγιο...

Λίγες ώρες πριν...

Οι Blueprints, Tanila, Pavlology και g for George ανέβαιναν τα σκαλιά για το διαμέρισμα του Toymaker... Τώρα στέκονταν έξω από την πόρτα. Μια απαίσια μυρωδιά ερχόταν από το εσωτερικό του διαμερίσματος. Η πόρτα άνοιξε. Δεν πίστευαν στα μάτια τους...
Το σπίτι είχε να καθαριστεί μήνες. Κάθε είδους ζωύφιο περπατούσε στο πάτωμα και τους τοίχους. Ο Toymaker σε κατάσταση υποσιτισμού κατευθύνθηκε προς τον καναπέ όπου είχε ακουμπήσει το νεκρό σώμα του Equilibrium, το οποίο ήταν σε κατάσταση προχωρημένης σήψης.
Φως δεν έμπαινε από πουθενά, μαύρα πανιά παντού και ο υπολογιστής πάνω στο γραφείο κατεστραμμένος.
-Τι στο διάολο συμβαίνει; είπε ο pavlology.
-Ο Equilibrium πέθανε...τον πήραν...
-Τι είναι αυτά που λες; Ποιοι τον πήραν; ρώτησε η tanila.
-Εκείνοι...οι νεκροί...δεν το καταλαβαίνετε; Ετοιμαζόμασταν να φύγουμε για το εξωτερικό... Μια ημέρα πριν φύγουμε ο Equilibrium κατάλαβε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά...Προσπάθησε να κλείσει την πύλη...Το ρολόι έκανε την εμφάνιση του...Το σώμα του γέμισε ανοιχτές πληγές που άρχισαν να αιμορραγούν και οι οποίες σε δευτερόλεπτα γέμισαν σκουλήκια ...
-Τι θέλεις να πεις; ρώτησε ο G for George.
-Είναι ανεξέλεγκτο πια...Δεν χρειάζεται να κάνετε τίποτα...θα πεθάνουμε όλοι...Είναι σαν ένα ιό μόνο που τον συγκεκριμένο δεν μπορεί κανένα πρόγραμμα να τον αντιμετωπίσει.
-Και τι μπορεί να θέλουν οι νεκροί; ρώτησε ο pavlology, ο οποίος άρχισε να νιώθει σαν πρωταγωνιστής σε ταινία τρόμου του Romero.
-Αυτό που δεν έχουν! Ζωή! ήταν η απάντηση του Toymaker.
O Blueprints άρπαξε τον Toymaker από το χέρι... Η οργή που ένιωθε εναντίον του , είχε μετατραπεί σε απέραντη θλίψη, ενώ ο φόβος είχε αρχίσει να τον κυριεύει...
-Πάμε να φύγουμε , πρέπει να βρούμε έναν τρόπο όλοι μαζί να το αντιμετωπίσουμε...

Μέρα 2η

Ώρα 6:00 το πρωί...
Ο aviator άκουσε το ξυπνητήρι να χτυπάει. Έπρεπε να σηκωθεί. Ήταν ώρα να ετοιμαστεί για να πάει στη δουλειά. Άναψε την καφετιέρα, άνοιξε τον υπολογιστή και μπήκε να κάνει το πρωινό του μπάνιο...
Είχε μόλις βγει από το ντους όταν άκουσε περίεργους ήχους από τα ηχεία του υπολογιστή του. Με την πετσέτα του μπάνιου τυλιγμένη στη μέση κατευθύνθηκε προς τα εκεί. Έβλεπε καλά; Η σκιά που είχε κάνει την εμφάνιση της στην οθόνη του υπολογιστή του θύμιζε τον mahler . Έκανε ένα βήμα πίσω.
Ένα χέρι βγήκε εκείνη τη στιγμή από τον υπολογιστή και τον άρπαξε με δύναμη. Σκόνταψε στην καρέκλα του γραφείου και έπεσε στο πάτωμα. Ανασηκώθηκε...
Ένιωσε τότε κάποιον ή κάτι δίπλα του... Δεν πρόλαβε να δει...αλυσίδες που κατέληγαν σε γάντζους άρχισαν να εκτοξεύονται από το πουθενά και να καρφώνονται πάνω του. Ήταν στη μέση του δωματίου γυμνός με γάντζους καρφωμένους πάνω του και το αίμα να κυλάει από τις ανοιχτές πληγές... Οι αλυσίδες τώρα άρχισαν να τεντώνονται... μέχρι που τον διέλυσαν σε κομμάτια...
Ώρα 8:00 το πρωί... Ο ifyouaskme είχε ξενυχτήσει ετοιμάζοντας μια μακέτα για ένα νέο κτίριο του οποίου είχε αναλάβει την κατασκευή. Έβαλε ακόμα ένα φλιτζάνι καφέ.
Άνοιξε τον υπολογιστή και τοποθέτησε το usb στη κατάλληλη θύρα προκειμένου να μεταφέρει κάτι πληροφορίες στο σκληρό.
Ξαφνικά ένιωσε μια παρουσία δίπλα του, γύρω του... έστρεψε το κεφάλι πίσω...
Μια ομάδα από σκιές έκανε την εμφάνιση της...θύμιζαν ανθρώπους αλλά δεν ήταν... Άρχισαν να κατευθύνονται προς εκείνον... Κραυγές ακουγόντουσαν από τα ηχεία... Έκλεισε τα μάτια του...Όταν τα ξανάνοιξε είχαν εξαφανιστεί... Ένα ρολόι στην οθόνη του υπολογιστή έδειχνε 00:00:00 "Union".
Ξαφνικά ένιωσε δύο χέρια στο κεφάλι του...
Σε δευτερόλεπτα τα δύο χέρια είχαν αποκολλήσει την κάτω γνάθο από το υπόλοιπο κεφάλι. Αίμα πετάχτηκε πάνω στη μακέτα , στην κορυφή της οποίας στεκόταν τώρα το τμήμα του κεφαλιού που είχε αποκοπεί με μάτια ορθάνοιχτα να κοιτούν στο κενό.

Στο μεταξύ στο σπίτι του Blueprints...

Οι tanila , pavlology , g for george και Blueprints αναζητούσαν μια λύση ενώ καθοδόν προς το σπίτι του Blueprints βρίσκονταν οι Principito , {le petit journaliste} , neverlandean και because of you... Τους είχαν ειδοποιήσει από χθες να μην ανοίξουν τους υπολογιστές τους και να τους βγάλουν από την πρίζα... Οι μόνες που δεν κατάφεραν να γλιτώσουν ήταν οι Σάρα, Μάρα και το κακό συναπάντημα. Η μητέρα τους τις είχε βρει νεκρές μέσα σε ένα λουτρό αίματος, Κάποιος είχε πολτοποιήσει τα κεφάλια τους και τα είχε ενώσει...ακόμα και ο θάνατος τις είχε βρει μαζί...
Ο Toymaker τους κοίταξε...
-Ίσως υπάρχει ένας τρόπος για να το αντιμετωπίσουμε...

Συνεχίζεται...

Την επόμενη Παρασκευή το ΄Γ και τελευταίο μέρος...
akon , because of you... , Πέτρος, blue piccadilly , Cybele's dreamworld , g for george , Memoirs of a Vampire , neverlandean , one happy dot , pavlology , pitsirikos , Principito , Sophie's eyes , tanila , the wrong guy , {le petit journaliste} , Μαριλένα , Υπερμίκης ,Blueprints , Toymaker...Ποιοι θα επιβιώσουν;

Την επόμενη εβδομάδα ακολουθούν:
Το νανούρισμα...(2 post)
Την ημέρα που αποφάσισε να φύγει... (το 2ο post-διπλό post)
Blogspot.com 2 ... Η παράνοια ήταν μόνο η αρχή... Αντέχετε; Το 'Γ και τελευταίο μέρος...

Και κάποια νέα προσεχώς:

Σφαγή σε έρημο επαρχιακό δρόμο...

Delete...Tweet This