Το blogspot.com είναι και πάλι εδώ. Αυτή τη φορά η ιστορία παρουσιάζεται ενιαία σε ένα post, σε μια εκδοχή που χαρακτηρίζω ως unrated and uncensored...
Σε αρκετά σημεία του κειμένου και μέσα σε παρένθεση παραθέτω και κάποια προσωπικά σχόλια που έχουν να κάνουν με τη συγγραφή του κειμένου...
Ακόμα μια φορά θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τη συμμετοχή σας στην ιστορία μου και να πω και ένα μεγάλο ευχαριστώ στους συνοδοιπόρους μου Equilibrium-Chaos και mahler76 τους οποίους λατρεύω...
Τέλος ας μου επιτραπεί να αφιερώσω την ιστορία με τη νέα της μορφή στον hfaistiwnas ...your passion and love for my scripts guide me...
blogspot.com
Ένιωθε αφάνταστα κουρασμένος. Η εξεταστική αυτή τη φορά δεν έλεγε να τελειώσει. Ήταν 3:05 το πρωί και ήταν ακόμα ξύπνιος. Ο mahler ένιωθε τα βλέφαρα του να βαραίνουν. Θα πήγαινε για ύπνο αλλά ήθελε να δει πρώτα τα σχόλια που του είχαν αφήσει στο τελευταίο του post. Διπλό κλικ και ήταν μέσα. "Τι είναι αυτό;"... "Νέος blogger ;" ψιθύρισε "και σχόλιο στις 3 η ώρα το πρωί;" Ο νέος blogger ήταν κάποιος με το ψευδώνυμο "Union" και αντί για σχόλιο είχε αφήσει ένα link. Κάτω ακριβώς από το link υπέγραφε με την εξής φράση "Δύο σώματα... μία ψυχή... Love you" . O mahler έκανε κλικ πάνω στο link : http://d?e?3a00t??h/blog??countdown. Στην οθόνη εμφανίστηκε ένα ρολόι που άρχισε να μετράει αντίστροφα:3:00... 2:59:59...2:59:58. Κάποιος μου κάνει πλάκα , σκέφτηκε. Καλύτερα να πάω για ύπνο.
Την ίδια ώρα χιλιόμετρα μακριά κάποιος άλλος είχε δεχτεί το ίδιο comment και έκανε κλικ στο link , ο p.o.v of a g ...
Ήταν 6 το πρωί όταν ένας θόρυβος από το σαλόνι ξύπνησε τον mahler ... "Τι συμβαίνει πρωινιάτικα;" Σηκώθηκε από το κρεβάτι και έκανε να κατευθυνθεί προς το σαλόνι όταν συνειδητοποίησε πως αυτό που άκουγε ήταν μουσική... κάποιος έπαιζε πιάνο...
Αυθόρμητα το πρώτο πράγμα που του ήρθε στο μυαλό ήταν ότι κανείς άλλος στην οικογένεια του δεν έπαιζε πιάνο. Μετά κοίταξε την ώρα... 6:02... "Τι στο καλό..." Προσπέρασε με γρήγορα βήματα το διάδρομο και έφτασε στο σαλόνι.
Δεν μπορούσε να πιστέψει αυτό που αντίκρυσε... Η μουσική ερχόταν απ'το πιάνο αλλά μόνο που δεν υπήρχε κανείς να πιέσει τα πλήκτρα... Πλησίασε διστακτικά...κόντευε να τρελαθεί...Και τότε συνέβη... οι χορδές του πιάνου άρχισαν να πετάγονται και να τυλίγονται γύρω από το λαιμό του ... Έκανε να φωνάξει βοήθεια αλλά δεν τα κατάφερε... Οι χορδές πίεζαν όλο και πιο πολύ... σιγά σιγά άρχισαν να εισχωρούν στο λαιμό... μέχρι που το κεφάλι αποχωρίστηκε από το σώμα και βρέθηκε στην άλλη άκρη του δωματίου... αίμα κάλυψε τους τοίχους και το ακέφαλο σώμα έπεσε καταγής. Το ρολόι έδειχνε 6:05.
Ο p.o.v of a g δεν θα κοιμόταν μόνος εκείνο το βράδυ... είχε γυρίσει σπίτι με παρέα αφού προηγουμένως είχαν καταναλώσει μια σημαντική ποσότητα αλκοόλ. Είχε ανοίξει τον υπολογιστή μόνο και μόνο για να βάλει μουσική αρχικά όταν είδε στο google mail ειδοποίηση ότι είχε ένα νέο σχόλιο για ένα post που είχε κάνει εδώ και δέκα μέρες. Όση ώρα η παρέα του έκανε ένα μπάνιο εκείνος είχε τον χρόνο για να δει το comment που του είχαν αφήσει...Λίγη ώρα αργότερα θα βρισκόταν αγκαλιά με τη νέα του συντροφιά... Είχαν περάσει σχεδόν δύο ώρες. -"Τι είναι αυτό στην οθόνη;" "Δεν ξέρω" απάντησε ο p.o.v of a g "κάποιος μου άφησε ένα link στο blog που οδηγούσε σε αυτη την οθόνη με το ρολόι. Δεν κοιμόμαστε καλύτερα, είμαι εξουθενωμένος"
Και έτσι έκαναν. Ήταν 4:00 η ώρα το πρωί , ώρα Αγγλίας (6:00 η ώρα το πρωί , ώρα Ελλάδος) όταν ο p.o.v of a g ένιωσε μια πίεση στο σώμα του. Ξυπνώντας συνειδητοποίησε πως ήταν δεμένος με δερμάτινα λουριά σε όλο του το σώμα... στα πόδια, στη μέση, στο στήθος... "Μμμ , παιχνιδάκι σκέφτηκε" και κοίταξε δίπλα του , αλλά η χθεσινοβραδυνή του κατάκτηση κοιμόταν. Του φώναξε να ξυπνήσει αλλά τίποτα... Τα λουριά άρχισαν να πιέζουν όλο και πιο πολύ το σώμα του... Ο πόνος σταδιακά έγινε αφόρητος και άρχισε να φωνάζει... Κοίταξε ξανά τα λουριά και συνειδητοποίησε ότι μια ζώνη από μικρά ξυραφάκια διέτρεχε το κάθε λουρί... τα οποία σταδιακά άρχισαν να εισχωρούν στο σώμα του... "Ας με βοηθήσει κάποιος"φώναξε... καμία απάντηση. Τα ξυράφια έμπαιναν τώρα όλο και πιο βαθιά. Ώρα Αγγλίας 4:05... Ο p.o.v of a g βρισκόταν νεκρός και τεμαχισμένος μέσα σε μια λίμνη αίματος στο κρεβάτι του... Οι κραυγές της τελευταίας του περιπέτειας θα ξυπνούσαν λίγο αργότερα όλο το κτίριο. (Γράφοντας:Πηγή έμπνευσης για τη σκηνή θανάτου του p.o.v of a g αποτέλεσε η κεντρική εικόνα στο blog του...)
Ήταν 10:00 η ώρα το πρωί... Ο equilibrium-chaos κοιμόταν ακόμα -είχε πάρει ρεπό από τη δουλειά εκείνη τη μέρα- όταν τον ξύπνησε ο επίμονος χτύπος του κινητού του... "Ναι..." Στην άλλη άκρη της γραμμής ο Toymaker σε κατάσταση πανικού και μέσα σε λυγμούς κατάφερε να αρθρώσει μια φράση "Ο mahler πέθανε!"Ήταν ένα συνηθισμένο πρωινό σαν όλα τα άλλα, ή τουλάχιστον έμοιαζε με ένα συνηθισμένο πρωινό. Ο mad είχε πάει νωρίς στη δουλειά για ένα έκτακτο περιστατικό και Το προβατάκι ήταν καρφωμένο στην οθόνη του υπολογιστή του ετοιμάζοντας μια νέα δουλειά. Ο greecerella είχε φύγει από νωρίς από το σπίτι προκειμένου να πάει στη σχολή και η naya άκουγε το κουδούνι του σχολείου που σήμαινε ώρα για διάλειμμα. Ο my sweet big dj κοίταζε ξανά τους δίσκους του ετοιμάζοντας το πρόγραμμα του Σαββάτου.Την ίδια ώρα ο equilibrium-chaos έπαιρνε βιαστικά κάποια ρούχα και ετοιμαζόταν να φύγει για Αθήνα. Ο mahler είχε πεθάνει...ακόμα να το πιστέψει. Δεν είχε καταλάβει και πολλά απ' όσα του είπε ο Toymaker στο τηλέφωνο παρά μόνο ότι τον βρήκαν αποκεφαλισμένο.
Το προβατάκι είχε ξυπνήσει πολύ νωρίς ετοιμάζοντας μια καινούρια δουλειά. Στο ενδιάμεσο ετοίμαζε ένα νέο post που είχε να κάνει με ένα σλιπ που είχε χάσει στο γυμναστήριο. Σηκώθηκε να φτιάξει καφέ , φόρεσε τα γυαλιά με τον χαρακτηριστικό κόκκινο σκελετό και επέστρεψε στην οθόνη του υπολογιστή. Το post ήταν έτοιμο. Το ανέβασε και πριν καλά καλά περάσουν 5 λεπτά είχε και το πρώτο comment... κάτι όμως συνηθισμένο για τον ίδιο και το blog του. Το comment είχε ένα link και μόνο μια φράση: http://d?e?3a00t??h/blog??countdown "Δύο σώματα... μία ψυχή... Love you" . Ο blogger ήταν κάποιος union... έκανε κλικ στο προφίλ... τίποτα από στοιχεία -παντού αναγραφόταν η ίδια φράση: "Δύο σώματα... μία ψυχή... Love you" - και δεν είχε και blog... "Α καλά..." σκέφτηκε... αλλά η περιέργεια τον έσπρωξε στο να κάνει κλικ στο link. Ένα ρολόι εμφανίστηκε και άρχισε να μετράει αντίστροφα...3:00... 2:59:59...2:59:58... "Αυτά είναι τα αποτελέσματα της αποχής από το σεξ "σκέφτηκε και επέστρεψε στη δουλειά του. Η ώρα ήταν 10:15...
Ώρα 11:00... Ο Fallen Angel βρισκόταν στο γραφείο του και πληκτρολογούσε ασταμάτητα... ενώ ο coming through εκμεταλλευόταν την καλή μέρα και είχε πάει για καφέ με παρέα στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Ο PAVLOS είχε ραντεβού με την οδοντίατρο του και εκείνη την ώρα βρισκόταν μέσα στο αμάξι καθ οδόν, όταν χτύπησε το κινητό του... Στο τηλέφωνο ήταν ο equilibrium-chaos που βρισκόταν στο λεωφορείο για Αθήνα. Πριν προλάβει ο PAVLOS , να αρθρώσει λέξη ο equilibrium του ανακοίνωσε το θάνατο του mahler ... Πριν προλάβει ο equilibrium-chaos να πει οτιδήποτε άλλο είδε μια εισερχόμενη κλήση από τον toymaker. " Pavlo σε κλείνω και θα τα πούμε σε λίγο" ... Σκούπισε τα δάκρυα του και απάντησε "Ναι..." Ο toymaker με φωνή που πρόδιδε φόβο και τραυλίζοντας είπε από την άλλη άκρη της γραμμής "Πέθανε και ο p.o.v of a g "...
Το προβατάκι σηκώθηκε από την καρέκλα του και κατευθύνθηκε προς το μπάνιο. Το ρολόι έδειχνε 12:45... και έπρεπε να ετοιμαστεί. Στις 13:30 θα περνούσε ο pavlos για καφέ. Μπήκε στο μπάνιο... κοίταξε να δει αν είχε ζεστό νερό... Με το που βγήκε απ 'το μπάνιο άκουσε την τηλεόραση να παίζει... "Μα πως...αφού την είχα κλειστή" Πήρε το τηλεχειριστήριο και την έκλεισε. Η τηλεόραση ξανάνοιξε και τώρα έπαιζε μια διαφήμιση με δύο νεαρούς που γυμνάζονται... "Εεε;" Πλησίασε την οθόνη... και εκείνη την στιγμή κάτι τον έσπρωξε να πλησιάσει ακόμα πιο κοντά...ακούμπησε το κεφάλι του στην οθόνη... και τότε ένιωσε ένα αόρατο χέρι να πιέζει το κεφάλι του... δεν πρόλαβε να αντιδράσει... με μια κίνηση το κεφάλι του βρέθηκε μέσα στην οθόνη της τηλεόρασης, σπίθες άρχισαν να πετάγονται και αίμα να κυλάει από το γεμάτο γυαλιά πρόσωπο του... το ηλεκτρικό ρεύμα διαπέρασε το σώμα του... Στην κατεστραμμένη οθόνη η διαφήμιση συνέχισε να παίζει για λίγα ακόμα λεπτά...ώρα:13:15.
Ώρα 13:30 Ο pavlos χτυπούσε με μανία το κουδούνι του πρόβατου εδώ και 5 λεπτά... μα καμία απάντηση... δεν σήκωνε ούτε το κινητό..."Καλά θα το ξέχασε...τι πρωτότυπο..." είπε. Νωρίτερα είχε μιλήσει με τον equilibrium-chaos προκειμένου να μάθει λεπτομέρειες, αλλά ο equilibrium-chaos τον είχε παραπέμψει στον toymaker ο οποίος με τη σειρά του δεν απαντούσε. Ο toymaker βρισκόταν την ίδια στιγμή στα ΚΤΕΛ περιμένοντας τον equilibrium-chaos . Τα μάτια του είχαν πρηστεί από το κλάμα. Μόλις τον είδε να κατεβαίνει από το λεωφορείο έτρεξε στην αγκαλιά του.
Την ίδια στιγμή πλήθος από περιπολικά βρισκόντουσαν έξω από το σπίτι του my sweet big dj ... η σπιτονοικοκυρά του τον είχε βρει πριν από λίγο νεκρό. Στο σώμα του και το κεφάλι ήταν καρφωμένα cd και το πτώμα ήταν παραμορφωμένο σε τέτοιο βαθμό που μετά βίας αναγνωριζόταν. Στην οθόνη του υπολογιστή που ήταν ανοιχτή μπορούσε να δει κανείς: 00:00:00.
Ώρα 14:00...Ο gay super hero επέστρεφε στο σπίτι του... πεινούσε αφάνταστα. Ο revqueer ήταν σε μια αίθουσα της σχολής του, ακόμα ένα μάθημα, ακόμα μία εξεταστική. Ο Toymaker ετοίμαζε καφέ... τον περίμενε όπως και τον equilibrium-chaos μια δύσκολη μέρα. Ο toymaker άρχισε να διηγείται όλα όσα ήξερε... πως τηλεφώνησε στο σπίτι του mahler και πως του ανακοίνωσαν το τραγικό γεγονός και πως πληροφορήθηκε από τον g for george το θάνατο του p.o.v of a g . Την ίδια στιγμή τρεις ακόμα bloggers έκαναν κλικ στο http://d?e?3a00t??h/blog??countdown, ο keen on boys , ο dante και ο Great Anubis ...και το ρολογάκι έκανε ξανά την εμφάνιση του...3:00... 2:59:59...2:59:58...
"Μου τηλεφώνησε και ο Fallen angel" είπε ο toymaker στονequilibrium-chaos ... Στα χέρια του κρατούσε ένα φλιτζάνι καφέ και ήταν καθισμένος στο γραφείο του, μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή... “του είπα τι συνέβη και μου είπε πως θέλει να έρθει μαζί μας στην κηδεία”. Τα μάτια του equilibrium-chaos βούρκωσαν... "Γιατί;" ψέλλισε...
Ώρα 14:45... Είχαν περάσει δύο ώρες από τότε που ο mad είχε κάνει κλικ στο μυστηριώδες link... είχε τηλεφωνήσει και στον X-oyranoy για να μάθει αν ήξερε κάτι γι'αυτό ή αν είχε και αυτός ανάλογο comment. Ο Έκπτωτος X-oyranoy δεν γνώριζε τίποτα αλλά υποσχέθηκε πως θα το κοιτούσε μόλις πήγαινε σπίτι του... Το τηλέφωνο του mad στη δουλεία χτύπησε...ήταν ο pavlos από Αθήνα... ήθελε να τον ενημερώσει για το θάνατο του mahler και του p.o.v of a g τον οποίο είχε πληροφορηθεί λίγο πριν από τον toymaker. Ο mad δεν πίστευε αυτά που άκουγε...
Ώρα 15:35...Ο mad βρισκόταν στο γραφείο του μην πιστεύοντας τα όσα είχε ακούσει... Σηκώθηκε από την καρέκλα του και κατευθύνθηκε προς το παράθυρο που κοιτούσε τον δρόμο έξω... Ξαφνικά τον έπιασε δυνατός βήχας... Και όσο πήγαινε γινόταν και πιο δυνατός... αίμα άρχισε να βγαίνει από το στόμα του... ο βήχας σταμάτησε... "Τι μου συμβαίνει; "αναρωτήθηκε... και τότε άρχισε να ξύνεται σε όλο του το σώμα... έβγαλε το πουκάμισο του... η φαγούρα ήταν απίστευτη... δεν άντεχε άλλο ... ασυναίσθητα πήρε το νυστέρι που είχε στο γραφείο του... το νυστέρι που του είχαν κάνει δώρο στην αποφοίτηση του και άρχισε να χαράζει το σώμα του... έβγαλε μια κραυγή πόνου αλλά συνέχισε να χαράζει το σώμα του... το αίμα άρχισε να καλύπτει το πάτωμα και τους τοίχους καθώς ο ίδιος έπεφτε από τοίχο σε τοίχο σε κατάσταση υστερίας... κομμάτια σάρκας άρχισαν να πέφτουν... σε λίγα λεπτά θα κείτονταν νεκρός... το ρολόι έδειχνε 15:45...
Την ίδια στιγμή το μυστηριώδες comment και το link που το συνόδευε θα έκαναν την εμφάνιση τους στα blogs των comingthrough, fallen angel, toymaker, pavlology ,because of you... , billzouk , Blueprints , basn\i/a , hfaistiwnas ... ενώ τα τραγικά νέα θα διαδίδονταν και θα τάραζαν την bloggoσφαιρα...
Ο dante εκείνη την ημέρα είχε αποφασίσει να μείνει μέσα. Δεν είχε καμία απολύτως διάθεση να βγει και καμία απολύτως διάθεση να δει τον οποιοδήποτε. Προσπαθούσε να πείσει τον εαυτό του ότι όλα πήγαιναν καλά… αλλά τα πράγματα δεν ήταν έτσι… Υπέφερε από αυτό που κοινότυπα αποκαλούν ερωτική απογοήτευση…Αφού είχε παρακολουθήσει ήδη δύο dvd από το πρωί, έφτιαξε καφέ και κάθισε μπροστά στον υπολογιστή. Έκανε log in στο blog του αποφασισμένος να ανεβάσει ένα post περί έρωτος. Όταν παρατήρησε ότι είχε ένα νέο σχόλιο στο προηγούμενο του post το οποίο είχε ανεβάσει εδώ και δύο εβδομάδες. «Για να δούμε…» σκέφτηκε… : http://d?e?3a00t??h/blog??countdown "Δύο σώματα... μία ψυχή... Love you"...Union… Αρχικά έμεινε να κοιτά απορημένος… και στη συνέχεια έκανε κλικ πάνω στο link… Το ρολόι έδειχνε 14:00…
Η μέρα εκείνη προβλεπόταν συνηθισμένη για τη naya … Άκουσε το κουδούνι να χτυπάει…ώρα για διάλειμμα. Οι φωνές των παιδιών αντήχησαν στους διαδρόμους του σχολείου. Η ίδια πήρε ένα κουλούρι απ’το κυλικείο και κατευθύνθηκε προς το γραφείο των καθηγητών. Κάθισε στο γραφείο της και κοίταξε την οθόνη του υπολογιστή… 2:00:00…1:59:58… Το ρολογάκι που είχε εμφανιστεί όταν έκανε κλικ πάνω στο link σε σχόλιο που της είχαν αφήσει στο blog της στο προηγούμενο διάλειμμα συνέχιζε την αντίστροφη μέτρηση… ώρα 11:15…
Ώρα 13:10… Η naya άκουσε ξανά το κουδούνι να χτυπάει… «Τελευταίο διάλειμμα για σήμερα σκέφτηκε…» Τα παιδιά βγήκαν τρέχοντας και αυτή έμεινε καθισμένη στην καρέκλα που ήταν πίσω από το έδρανο του καθηγητή. Κοίταξε τα άδεια θρανία… όταν ξαφνικά τα μολύβια και οι στυλοί των μαθητών άρχισαν να κινούνται… «Μάλλον δεν βλέπω καλά…» σιγοψιθύρισε… αυτή ήταν και η τελευταία της κουβέντα. Μολύβια και στυλό άρχισαν να αιωρούνται και να κατευθύνονται με απίστευτη ταχύτητα προς τη naya… Ένα μολύβι καρφώθηκε στο μάτι της… το οποίο πλέον κρεμόταν έξω από τη θέση του… Άρχισε να ουρλιάζει… Την στιγμή εκείνη μια ομάδα από στυλούς και μολύβια καρφώθηκαν με απίστευτη δύναμη στο ανοιχτό της στόμα…και το αίμα την έβαψε από πάνω ως κάτω κόκκινη. Πεσμένη στο πάτωμα άρχισε να σέρνεται προς την πόρτα της αίθουσας. Στυλό και μολύβια τώρα καρφώνονταν στην πλάτη της και στα πόδια. Φτάνοντας στη μισάνοιχτη πόρτα ξεψύχησε… Ένας μαθητής που περνούσε εκείνη τη στιγμή από μπροστά την είδε και άρχισε να φωνάζει και να κλαίει… ώρα: 13:15.
Ώρα 16:55… ο dante παρέμενε μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή. Μόλις είχε τελειώσει το post του «Περί έρωτος». Τα μάτια του ήταν γεμάτα δάκρυα… Σκεφτόταν ακόμα την τελευταία βραδιά που κοιμήθηκαν αγκαλιά… «Η καρδιά του είχε ραγίσει…»… μόνο που αυτό θα συνέβαινε και κυριολεκτικά.
Ξαφνικά ένιωσε ένα πόνο στο στήθος… έπεσε απ’την καρέκλα στην οποία καθόταν… Η καρδιά του άρχισε να χτυπάει δυνατά, τόσο που νόμιζε ότι μπορούσε να την ακούσει ή μήπως την άκουγε; Και τότε έσπασε κυριολεκτικά σε χίλια κομμάτια. Αίμα άρχισε να τρέχει από το στόμα του. Στην οθόνη το ρολογάκι έδειχνε: 00:00:01… Ο dante ξεψύχησε… (Γράφοντας: ο dante είναι ένα από τα πιο γλυκά πλάσματα που έχω γνωρίσει, δεν θα μπορούσα λοιπόν παρά να του δώσω ένα "ρομαντικό" θάνατο. Ο ίδιος ο dante αποτέλεσε για μένα πηγή έμπνευσης και για μια άλλη ιστορία τρόμου με τίτλο "Tarot"...)
Ώρα:17:00… ο Fallen Angel , ο toymaker και ο equilibrium-chaos βρίσκονταν στο αμάξι του pavlou. Θα πήγαιναν όλοι μαζί στην κηδεία του mahler η οποία θα γινόταν την ίδια κιόλας μέρα λόγω της κατάστασης στην οποία βρήκαν το πτώμα. Κάθονταν βουβοί και σκυθρωποί. Νωρίτερα είχαν πληροφορηθεί το θάνατο του my sweet big dj . Την σιωπή έσπασε ο equilibrium-chaos «Μάθαμε λεπτομέρειες για το τι ακριβώς συνέβη στον big dj;» Ο PAVLOS του ανέφερε πως επικοινώνησε με έναν γνωστό του στο εγκληματολογικό που είχε αναλάβει την υπόθεση. Η αστυνομία δεν είχε βρει τίποτα και το μόνο που τους έκανε κάποια εντύπωση ήταν η οθόνη του υπολογιστή στην οποία ένα ρολόι φαινόταν να είχε μηδενίσει έπειτα από μια αντίστροφη μέτρηση που είχε προηγηθεί. Ο toymaker χλώμιασε και το πρόσωπο του έγινε ξαφνικά κάτασπρο… Όλοι αντιλήφθηκαν πως κάτι δεν πήγαινε καλά… Ο Fallen Angel στράφηκε προς τον toymaker : «Είσαι καλά;»Ο toymaker με τρεμάμενη φωνή του απάντησε «Νομίζω πως ξέρω τι συμβαίνει».
Ώρα 13:15… Την ίδια στιγμή που η naya ξεψυχούσε κάποιος άλλος έκανε κλικ στο μυστηριώδες link που του είχε αφήσει σε comment ο union… ο coming through…
Ώρα 16:10... Αν κάτι χαρακτήριζε τον coming through ήταν η αγάπη του για τη μουσική. Άκουγε μουσική αν ήταν δυνατόν 24 ώρες το 24ωρο. Έτσι και τώρα… τον είχε πάρει ο ύπνος εδώ και ένα μιςάωρο με το ράδιο ανοιχτό… Η ένταση της μουσικής όμως ξαφνικά έγινε πιο δυνατή σε τέτοιο βαθμό που να τον ξυπνήσει… Έκανε να χαμηλώσει το ράδιο αλλά τίποτα… η μουσική γινόταν όλο και πιο δυνατή… Ένιωθε να τρελαίνεται και άρχισε να στριφογυρίζει στο δωμάτιο… η μουσική δυνάμωσε κι άλλο… Αίμα άρχισε να τρέχει από τα αυτιά του και τα μάτια του… Γονάτισε… Το κεφάλι του πήγαινε να εκραγεί όπως και συνέβη… Ανατινάχτηκε και το αίμα έντυσε τους τοίχους κόκκινους ενώ κομμάτια από το πρόσωπο και τον εγκέφαλο βρέθηκαν να στολίζουν τα έπιπλα του σαλονιού του…Το ακέφαλο σώμα προσγειώθηκε πάνω στον καναπέ βάφοντας τον κόκκινο. Το ρολόι έδειχνε 16:15…
Το κινητό τηλέφωνο του pavlou χτύπησε, στην άλλη γραμμή ήταν ο Blueprints… «Επιστρέψτε πίσω τώρα…». «Τι συμβαίνει;» τον ρώτησε ο PAVLOS . «Το προβατάκι και ο mad είναι νεκροί… μιλάμε για επιδημεία…επιστρέψτε τώρα». Το κινητό έφυγε απ τα χέρια του pavlou, έκανε επιτόπου στροφή και πήρε το δρόμο για το σπίτι του…
Ώρα 13:45…Ο Άρης Δαβαράκης καθόταν στο γεμάτο χαρτιά και βιβλία γραφείο του. Μια απ’αυτές τις μέρες θα έπρεπε να βάλει μια τάξη εδώ πέρα αλλά προς το παρόν αυτό μπορούσε να περιμένει… Στην οθόνη του υπολογιστή του ένα ρολογάκι είχε κάνει την εμφάνιση του και μετρούσε αντίστροφα την ώρα… 3:00:00…2:59:59… αλλά γιατί;Δεν είχε δώσει και πολύ σημασία ούτε, και ήθελε…
Ο Great Anubis είχε κατέβει στην Αθήνα εδώ και δύο ημέρες. Ήταν φιλοξενούμενος του keen on boys . Εκείνο το πρωί είχαν ξυπνήσει μετά από μια αρκετά έντονη νύχτα σε γνωστό club. Βέβαια είχαν ξυπνήσει και αρκετά ζαλισμένοι…εξ’ αιτίας της τεράστιας ποσότητας αλκοόλ που μάλλον είχαν καταναλώσει το προηγούμενο βράδυ... Ο keen on boys είχε ξυπνήσει τον Great Anubis με ένα ποτήρι ζεστό καφέ στα χέρια. Άνοιξαν τον υπολογιστή και έβαλαν μουσική. Και στη συνέχεια άρχισαν το blogging… ώρα: 13:15
Ώρα 16:40… ΟΆρης Δαβαράκης είχε κουραστεί πλέον να γράφει… ακούμπησε στην καρέκλα του γραφείου του και τέντωσε τα χέρια του προς τα πίσω…Ξαφνικά ένιωσε ένα κρύο ρεύμα αέρα να διαπερνά όλο του το σώμα. Η στοίβα από χαρτιά που είχε μπροστά στο γραφείο σκορπίστηκε στον αέρα. Ο Άρης Δαβαράκης κοιτούσε μην ξέροντας τι συμβαίνει. Γύρισε και κοίταξε προς την βιβλιοθήκη… Τα βιβλία άρχισαν να εκτοξεύονται ένα ένα από τα ράφια και να τον χτυπάνε με δύναμη… Έβαλε τα χέρια του μπροστά αλλά μάταια… Προσπάθησε να κατευθυνθεί προς την πόρτα αλλά δίχως αποτέλεσμα… Τα βιβλία τον έσπρωχναν προς το ανοιχτό παράθυρο. Σε λίγο βρέθηκε στο κενό από τον έκτο όροφο… ώρα 16:45… Το πτώμα του Άρη Δαβαράκη βρισκόταν στη μέση του δρόμου ή μάλλον μια άμορφη μάζα από κόκαλα σπασμένα, αίμα και σπλάχνα. Μια γάτα κατευθύνθηκε προς το πτώμα και άρχισε να περιεργάζεται το κεφάλι και τον εγκέφαλο που είχε χυθεί πάνω στο δρόμο. Επάνω στο πτώμα του Άρη Δαβαράκη είχε προσγειωθεί και ένα βιβλίο. Στον τίτλο διάβαζε κανείς « Θα σε βρω στον παράδεισο»… (Γράφοντας:Ο θάνατος του Άρη Δαβαράκη με προβλημάτισε αρκετά μπορώ να πω. Το "θα σε βρω στον παράδεισο" πέρα από επιτυχημένο εμπορικά βιβλίο, έχει γίνει και ταινία με πρωταγωνιστή τον R.Williams)
Ώρα: 14:00… Καθισμένοι μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή ο keen on boys και ο Great Anubis έκαναν κλικ με δύο λεπτά διαφορά στο link που κάποιος είχε αφήσει σε comment στο blog του Great Anubis και του keen on boys .
Την ίδια στιγμή στο διαδίκτυο επικρατούσε πανικός…Τα νέα είχαν αρχίσει να διαδίδονται και κανείς δεν μπορούσε να δώσει μια λογική εξήγηση για το τι συμβαίνει.
Στο δρόμο της επιστροφής ο toymaker εξήγησε στον , Fallen Angel και τους υπόλοιπους, ότι είχε ξαναδεί αυτό το ρολόι. Πριν αναχωρήσουν από το σπίτι του με τον equilibrium είχε μπει στο internet προκειμένου να δει αν τα νέα για το θάνατο των bloggers είχαν γίνει γνωστά και αν είχε κάνει κανείς καμία σχετική αναφορά… όταν είδε ένα περίεργο comment στο τελευταίο του post μαζί με ένα link… κάνοντας κλικ πάνω στο link εμφανίστηκε μια οθόνη με ένα ρολόι που μετρούσε το χρόνο αντίστροφα ξεκινώντας από τις 3 ώρες.-«Μα αυτό είναι παράλογο!» είπε ο pavlos…-«Γιατί σου φαίνεται κάτι απ’ όσα έχουν συμβεί μέχρι τώρα λογικό;» του απάντησε με τρεμάμενη φωνή ο equilibrium-chaos.
O toymaker είχε μείνει παγωμένος να κοιτά έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου… Γύρισε και κοίταξε τους υπόλοιπους…«Αν όντως έχει κάποια βάση η υπόθεση μας, τότε αυτό σημαίνει πως όποιος ανοίγει το link τρεις ώρες μετά πεθαίνει…Σε λιγότερο από τρεις ώρες θα είμαι νεκρός»… Μέσα στο αυτοκίνητο επικράτησε σιωπή… ο Fallen Angel και ο equilibrium-chaos ξέσπασαν σε κλάματα… ώρα 17:35…
Το ρολόι που είχε εμφανιστεί στην οθόνη του cookie basher έδειχνε τώρα 00:20:58… Πεινούσε αφάνταστα και σηκώθηκε με κατεύθυνση προς την κουζίνα…θα έφτιαχνε κουλουράκια… Μα πως του είχε έρθει αυτή η ιδέα… Πήρε ένα μαχαίρι σαν κάποιος ή κάτι να τον κατηύθυνε και τις έτοιμες φόρμες με δεντράκια και καρδούλες, έβγαλε το πουκάμισο του και αφού τοποθέτησε μία πάνω στο δέρμα του άρχισε να κόβει…το αίμα άρχισε να κυλάει… σε λίγο είχε γεμίσει ένα ταψί και βουτηγμένος στο αίμα κατευθύνθηκε προς το φούρνο για να το βάλει μέσα…Έβαλε μια κατσαρόλα νερό να βράζει και με μια κίνηση έκοψε την γλώσσα του και την πέταξε μέσα… Μια λίμνη αίματος είχε δημιουργηθεί στην κουζίνα… Έχασε τις αισθήσεις του… Το ρολογάκι στον υπολογιστή έδειχνε 00:00:00… Ο cookie basher ήταν νεκρός. (Γράφοντας: Μια από τις αγαπημένες μου σκηνές...η οποία αποτέλεσε πηγή έμπνευσης και για μια άλλη ιστορία με τίτλο "Το Δείπνο"...)
Ώρα 19:25… Ήταν όλοι μαζεμένοι στο σπίτι του pavlou, εδώ και δύο περίπου ώρες είχαν ειδοποιήσει όσους bloggers ήξεραν και τους είχαν ζητήσει να μαζευτούν εκεί προκειμένου να δώσουν ένα τέλος σε όλη αυτή την παράνοια.- «Θέλω τσιγάρο επειγόντως» γύρισε και είπε ο toymaker. -«Τα έχω στο αμάξι…» απάντησε ο PAVLOS … -«Δώσε τα κλειδιά…θα πάω να τα πάρω». Κάτι πήγε να πει ο equilibrium-chaos αλλά σταμάτησε… του είχε περάσει από το μυαλό πως σε λίγο αν δεν έκαναν κάτι ο toymaker θα ήταν νεκρός… μόλις και μετά βίας συγκράτησε τα δάκρυα του. –«Μη στεναχωριέσαι καλέ μου Equilibrium… δεν θα με ξεκάνουν τόσο εύκολα εμένα…» του είπε ο toymaker και χαμογέλασε αλλά το πρόσωπο του ήταν χλωμό…
Είχαν περάσει δέκα λεπτά και κανένα σημάδι του toymaker… όλοι άρχισαν να ανησυχούν… «θα πάω να τον βρω…» είπε ο Fallen Angel… Την ίδια στιγμή PAVLOS και Blueprints μιλούσαν στο τηλέφωνο… ο αριθμός των νεκρών αυξανόταν.
Ώρα 19:40… Οι κραυγές του Fallen Angel έφτασαν μέχρι το διαμέρισμα του pavlou… Το αμάξι του pavlou ήταν ανοιχτό και μέσα ο toymaker βουτηγμένος στο αίμα… Στο σταχτοδοχείο ένα τσιγάρο έκαιγε… Στο σώμα του toymaker μπορούσε να διακρίνει κανείς σημάδια από δαγκωματιές… και στα πόδια του το λούτρινο λιονταράκι που είχε πάντα στο αμάξι του ο pavlos.
O equilibrium-chaos, o Blueprints και ο pavlos βγήκαν από το διαμέρισμα και κατευθύνθηκαν προς το αμάξι… Στη θέα του νεκρού toymaker ξέσπασαν σε κλάματα… «Τον σκότωσε ένα παιχνίδι…» μουρμούρισε κλαίγοντας ο Blueprints.
Την ίδια στιγμή στην απέναντι όχθη του ατλαντικού έβρισκαν το sikia νεκρό, τυλιγμένο μέσα σε πολύχρωμα ματωμένα πλέον υφάσματα. Η αστυνομία κατέληξε στο συμπέρασμα πως κάποιος τον είχε τυλίξει με τα υφάσματα και άσκησε τέτοια πίεση που του διέλυσε κάθε του κόκαλο και τον σκότωσε.
Ώρα 20:35 Στο διαμέρισμα του pavlou βρίσκονταν οι equilibrium-chaos, Blueprints, Fallen Angel, tovene592, greecerella, revqueer , orestiss , hfaistiwnas, billzouk, Principito , basn\i/a , neverlandean , because of you... , tanila, pavlology , xipaki , {le petit journaliste} , the wrong guy , Σάρα, Μάρα και το κακό συναπάντημα, g for george και ο gay super hero .
Οι περισσότεροι είχαν κάνει κλικ στο μοιραίο link και τους απέμενε ελάχιστη ώρα ζωής… ενώ πριν λίγο είχαν πληροφορηθεί και το θάνατο άλλων bloggers…ο , home sweet home είχε καταπιεί ασβέστη… ο Voltsek έπεσε θύμα του συντρόφου του ο οποίος τον κατασπάραξε στην κυριολεξία αφήνοντας μια μάζα από κόκαλα και σπλάχνα… ο ethan and the city έβαλε στον εαυτό του φωτιά αφού προηγουμένως περιέλουσε το σώμα του με βενζίνη και όλα αυτά γιατί κάποια στιγμή επικράτησε απόλυτο σκοτάδι στο σπίτι του και ο ethan φοβόταν το σκοτάδι…ο keen on boys και ο Great Anubis είχαν προσπαθήσει να ενώσουν τα σώματα τους χρησιμοποιώντας ένα είδος κόλλας και στη συνέχεια με μια βελόνα και κλωστή άρχισαν να ράβουν το δέρμα τους προκειμένου να πετύχουν την απόλυτη ένωση…πέθαναν από ακατάσχετη αιμορραγία...ο θάνατος τους βρήκε με δύο λεπτά διαφορά… o Έκπτωτος X-oyranoy βρέθηκε στον αέρα… οι μεταλλικές βέργες του μοντέρνου φωτιστικού που υπήρχε στο σαλόνι του διαπέρασαν το σώμα του και τον μετέτρεψαν σε μια μάζα από λάμπες, καλώδια, και βέργες που είχαν διαπεράσει τα μάτια του, το στόμα , χέρια και πόδια… το ότι το φωτιστικό λειτουργούσε ακόμα ήταν μάλλον τραγική ειρωνεία…και τώρα ήταν μαζεμένοι όλοι τους , όσοι ήταν ακόμα ζωντανοί, στο σπίτι του pavlou προκειμένου να δώσουν ένα τέλος, αλλά πως θα το έκαναν αυτό;
Ο dante εκείνη την ημέρα είχε αποφασίσει να μείνει μέσα. Δεν είχε καμία απολύτως διάθεση να βγει και καμία απολύτως διάθεση να δει τον οποιοδήποτε. Προσπαθούσε να πείσει τον εαυτό του ότι όλα πήγαιναν καλά… αλλά τα πράγματα δεν ήταν έτσι… Υπέφερε από αυτό που κοινότυπα αποκαλούν ερωτική απογοήτευση…Αφού είχε παρακολουθήσει ήδη δύο dvd από το πρωί, έφτιαξε καφέ και κάθισε μπροστά στον υπολογιστή. Έκανε log in στο blog του αποφασισμένος να ανεβάσει ένα post περί έρωτος. Όταν παρατήρησε ότι είχε ένα νέο σχόλιο στο προηγούμενο του post το οποίο είχε ανεβάσει εδώ και δύο εβδομάδες. «Για να δούμε…» σκέφτηκε… : http://d?e?3a00t??h/blog??countdown "Δύο σώματα... μία ψυχή... Love you"...Union… Αρχικά έμεινε να κοιτά απορημένος… και στη συνέχεια έκανε κλικ πάνω στο link… Το ρολόι έδειχνε 14:00…
Η μέρα εκείνη προβλεπόταν συνηθισμένη για τη naya … Άκουσε το κουδούνι να χτυπάει…ώρα για διάλειμμα. Οι φωνές των παιδιών αντήχησαν στους διαδρόμους του σχολείου. Η ίδια πήρε ένα κουλούρι απ’το κυλικείο και κατευθύνθηκε προς το γραφείο των καθηγητών. Κάθισε στο γραφείο της και κοίταξε την οθόνη του υπολογιστή… 2:00:00…1:59:58… Το ρολογάκι που είχε εμφανιστεί όταν έκανε κλικ πάνω στο link σε σχόλιο που της είχαν αφήσει στο blog της στο προηγούμενο διάλειμμα συνέχιζε την αντίστροφη μέτρηση… ώρα 11:15…
Ώρα 13:10… Η naya άκουσε ξανά το κουδούνι να χτυπάει… «Τελευταίο διάλειμμα για σήμερα σκέφτηκε…» Τα παιδιά βγήκαν τρέχοντας και αυτή έμεινε καθισμένη στην καρέκλα που ήταν πίσω από το έδρανο του καθηγητή. Κοίταξε τα άδεια θρανία… όταν ξαφνικά τα μολύβια και οι στυλοί των μαθητών άρχισαν να κινούνται… «Μάλλον δεν βλέπω καλά…» σιγοψιθύρισε… αυτή ήταν και η τελευταία της κουβέντα. Μολύβια και στυλό άρχισαν να αιωρούνται και να κατευθύνονται με απίστευτη ταχύτητα προς τη naya… Ένα μολύβι καρφώθηκε στο μάτι της… το οποίο πλέον κρεμόταν έξω από τη θέση του… Άρχισε να ουρλιάζει… Την στιγμή εκείνη μια ομάδα από στυλούς και μολύβια καρφώθηκαν με απίστευτη δύναμη στο ανοιχτό της στόμα…και το αίμα την έβαψε από πάνω ως κάτω κόκκινη. Πεσμένη στο πάτωμα άρχισε να σέρνεται προς την πόρτα της αίθουσας. Στυλό και μολύβια τώρα καρφώνονταν στην πλάτη της και στα πόδια. Φτάνοντας στη μισάνοιχτη πόρτα ξεψύχησε… Ένας μαθητής που περνούσε εκείνη τη στιγμή από μπροστά την είδε και άρχισε να φωνάζει και να κλαίει… ώρα: 13:15.
Ώρα 16:55… ο dante παρέμενε μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή. Μόλις είχε τελειώσει το post του «Περί έρωτος». Τα μάτια του ήταν γεμάτα δάκρυα… Σκεφτόταν ακόμα την τελευταία βραδιά που κοιμήθηκαν αγκαλιά… «Η καρδιά του είχε ραγίσει…»… μόνο που αυτό θα συνέβαινε και κυριολεκτικά.
Ξαφνικά ένιωσε ένα πόνο στο στήθος… έπεσε απ’την καρέκλα στην οποία καθόταν… Η καρδιά του άρχισε να χτυπάει δυνατά, τόσο που νόμιζε ότι μπορούσε να την ακούσει ή μήπως την άκουγε; Και τότε έσπασε κυριολεκτικά σε χίλια κομμάτια. Αίμα άρχισε να τρέχει από το στόμα του. Στην οθόνη το ρολογάκι έδειχνε: 00:00:01… Ο dante ξεψύχησε… (Γράφοντας: ο dante είναι ένα από τα πιο γλυκά πλάσματα που έχω γνωρίσει, δεν θα μπορούσα λοιπόν παρά να του δώσω ένα "ρομαντικό" θάνατο. Ο ίδιος ο dante αποτέλεσε για μένα πηγή έμπνευσης και για μια άλλη ιστορία τρόμου με τίτλο "Tarot"...)
Ώρα:17:00… ο Fallen Angel , ο toymaker και ο equilibrium-chaos βρίσκονταν στο αμάξι του pavlou. Θα πήγαιναν όλοι μαζί στην κηδεία του mahler η οποία θα γινόταν την ίδια κιόλας μέρα λόγω της κατάστασης στην οποία βρήκαν το πτώμα. Κάθονταν βουβοί και σκυθρωποί. Νωρίτερα είχαν πληροφορηθεί το θάνατο του my sweet big dj . Την σιωπή έσπασε ο equilibrium-chaos «Μάθαμε λεπτομέρειες για το τι ακριβώς συνέβη στον big dj;» Ο PAVLOS του ανέφερε πως επικοινώνησε με έναν γνωστό του στο εγκληματολογικό που είχε αναλάβει την υπόθεση. Η αστυνομία δεν είχε βρει τίποτα και το μόνο που τους έκανε κάποια εντύπωση ήταν η οθόνη του υπολογιστή στην οποία ένα ρολόι φαινόταν να είχε μηδενίσει έπειτα από μια αντίστροφη μέτρηση που είχε προηγηθεί. Ο toymaker χλώμιασε και το πρόσωπο του έγινε ξαφνικά κάτασπρο… Όλοι αντιλήφθηκαν πως κάτι δεν πήγαινε καλά… Ο Fallen Angel στράφηκε προς τον toymaker : «Είσαι καλά;»Ο toymaker με τρεμάμενη φωνή του απάντησε «Νομίζω πως ξέρω τι συμβαίνει».
Ώρα 13:15… Την ίδια στιγμή που η naya ξεψυχούσε κάποιος άλλος έκανε κλικ στο μυστηριώδες link που του είχε αφήσει σε comment ο union… ο coming through…
Ώρα 16:10... Αν κάτι χαρακτήριζε τον coming through ήταν η αγάπη του για τη μουσική. Άκουγε μουσική αν ήταν δυνατόν 24 ώρες το 24ωρο. Έτσι και τώρα… τον είχε πάρει ο ύπνος εδώ και ένα μιςάωρο με το ράδιο ανοιχτό… Η ένταση της μουσικής όμως ξαφνικά έγινε πιο δυνατή σε τέτοιο βαθμό που να τον ξυπνήσει… Έκανε να χαμηλώσει το ράδιο αλλά τίποτα… η μουσική γινόταν όλο και πιο δυνατή… Ένιωθε να τρελαίνεται και άρχισε να στριφογυρίζει στο δωμάτιο… η μουσική δυνάμωσε κι άλλο… Αίμα άρχισε να τρέχει από τα αυτιά του και τα μάτια του… Γονάτισε… Το κεφάλι του πήγαινε να εκραγεί όπως και συνέβη… Ανατινάχτηκε και το αίμα έντυσε τους τοίχους κόκκινους ενώ κομμάτια από το πρόσωπο και τον εγκέφαλο βρέθηκαν να στολίζουν τα έπιπλα του σαλονιού του…Το ακέφαλο σώμα προσγειώθηκε πάνω στον καναπέ βάφοντας τον κόκκινο. Το ρολόι έδειχνε 16:15…
Ώρα 13:45…Ο Άρης Δαβαράκης καθόταν στο γεμάτο χαρτιά και βιβλία γραφείο του. Μια απ’αυτές τις μέρες θα έπρεπε να βάλει μια τάξη εδώ πέρα αλλά προς το παρόν αυτό μπορούσε να περιμένει… Στην οθόνη του υπολογιστή του ένα ρολογάκι είχε κάνει την εμφάνιση του και μετρούσε αντίστροφα την ώρα… 3:00:00…2:59:59… αλλά γιατί;Δεν είχε δώσει και πολύ σημασία ούτε, και ήθελε…
Ο Great Anubis είχε κατέβει στην Αθήνα εδώ και δύο ημέρες. Ήταν φιλοξενούμενος του keen on boys . Εκείνο το πρωί είχαν ξυπνήσει μετά από μια αρκετά έντονη νύχτα σε γνωστό club. Βέβαια είχαν ξυπνήσει και αρκετά ζαλισμένοι…εξ’ αιτίας της τεράστιας ποσότητας αλκοόλ που μάλλον είχαν καταναλώσει το προηγούμενο βράδυ... Ο keen on boys είχε ξυπνήσει τον Great Anubis με ένα ποτήρι ζεστό καφέ στα χέρια. Άνοιξαν τον υπολογιστή και έβαλαν μουσική. Και στη συνέχεια άρχισαν το blogging… ώρα: 13:15
Ώρα 16:40… ΟΆρης Δαβαράκης είχε κουραστεί πλέον να γράφει… ακούμπησε στην καρέκλα του γραφείου του και τέντωσε τα χέρια του προς τα πίσω…Ξαφνικά ένιωσε ένα κρύο ρεύμα αέρα να διαπερνά όλο του το σώμα. Η στοίβα από χαρτιά που είχε μπροστά στο γραφείο σκορπίστηκε στον αέρα. Ο Άρης Δαβαράκης κοιτούσε μην ξέροντας τι συμβαίνει. Γύρισε και κοίταξε προς την βιβλιοθήκη… Τα βιβλία άρχισαν να εκτοξεύονται ένα ένα από τα ράφια και να τον χτυπάνε με δύναμη… Έβαλε τα χέρια του μπροστά αλλά μάταια… Προσπάθησε να κατευθυνθεί προς την πόρτα αλλά δίχως αποτέλεσμα… Τα βιβλία τον έσπρωχναν προς το ανοιχτό παράθυρο. Σε λίγο βρέθηκε στο κενό από τον έκτο όροφο… ώρα 16:45… Το πτώμα του Άρη Δαβαράκη βρισκόταν στη μέση του δρόμου ή μάλλον μια άμορφη μάζα από κόκαλα σπασμένα, αίμα και σπλάχνα. Μια γάτα κατευθύνθηκε προς το πτώμα και άρχισε να περιεργάζεται το κεφάλι και τον εγκέφαλο που είχε χυθεί πάνω στο δρόμο. Επάνω στο πτώμα του Άρη Δαβαράκη είχε προσγειωθεί και ένα βιβλίο. Στον τίτλο διάβαζε κανείς « Θα σε βρω στον παράδεισο»… (Γράφοντας:Ο θάνατος του Άρη Δαβαράκη με προβλημάτισε αρκετά μπορώ να πω. Το "θα σε βρω στον παράδεισο" πέρα από επιτυχημένο εμπορικά βιβλίο, έχει γίνει και ταινία με πρωταγωνιστή τον R.Williams)
Ώρα: 14:00… Καθισμένοι μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή ο keen on boys και ο Great Anubis έκαναν κλικ με δύο λεπτά διαφορά στο link που κάποιος είχε αφήσει σε comment στο blog του Great Anubis και του keen on boys .
Την ίδια στιγμή στο διαδίκτυο επικρατούσε πανικός…Τα νέα είχαν αρχίσει να διαδίδονται και κανείς δεν μπορούσε να δώσει μια λογική εξήγηση για το τι συμβαίνει.
Στο δρόμο της επιστροφής ο toymaker εξήγησε στον , Fallen Angel και τους υπόλοιπους, ότι είχε ξαναδεί αυτό το ρολόι. Πριν αναχωρήσουν από το σπίτι του με τον equilibrium είχε μπει στο internet προκειμένου να δει αν τα νέα για το θάνατο των bloggers είχαν γίνει γνωστά και αν είχε κάνει κανείς καμία σχετική αναφορά… όταν είδε ένα περίεργο comment στο τελευταίο του post μαζί με ένα link… κάνοντας κλικ πάνω στο link εμφανίστηκε μια οθόνη με ένα ρολόι που μετρούσε το χρόνο αντίστροφα ξεκινώντας από τις 3 ώρες.-«Μα αυτό είναι παράλογο!» είπε ο pavlos…-«Γιατί σου φαίνεται κάτι απ’ όσα έχουν συμβεί μέχρι τώρα λογικό;» του απάντησε με τρεμάμενη φωνή ο equilibrium-chaos.
O toymaker είχε μείνει παγωμένος να κοιτά έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου… Γύρισε και κοίταξε τους υπόλοιπους…«Αν όντως έχει κάποια βάση η υπόθεση μας, τότε αυτό σημαίνει πως όποιος ανοίγει το link τρεις ώρες μετά πεθαίνει…Σε λιγότερο από τρεις ώρες θα είμαι νεκρός»… Μέσα στο αυτοκίνητο επικράτησε σιωπή… ο Fallen Angel και ο equilibrium-chaos ξέσπασαν σε κλάματα… ώρα 17:35…
Το ρολόι που είχε εμφανιστεί στην οθόνη του cookie basher έδειχνε τώρα 00:20:58… Πεινούσε αφάνταστα και σηκώθηκε με κατεύθυνση προς την κουζίνα…θα έφτιαχνε κουλουράκια… Μα πως του είχε έρθει αυτή η ιδέα… Πήρε ένα μαχαίρι σαν κάποιος ή κάτι να τον κατηύθυνε και τις έτοιμες φόρμες με δεντράκια και καρδούλες, έβγαλε το πουκάμισο του και αφού τοποθέτησε μία πάνω στο δέρμα του άρχισε να κόβει…το αίμα άρχισε να κυλάει… σε λίγο είχε γεμίσει ένα ταψί και βουτηγμένος στο αίμα κατευθύνθηκε προς το φούρνο για να το βάλει μέσα…Έβαλε μια κατσαρόλα νερό να βράζει και με μια κίνηση έκοψε την γλώσσα του και την πέταξε μέσα… Μια λίμνη αίματος είχε δημιουργηθεί στην κουζίνα… Έχασε τις αισθήσεις του… Το ρολογάκι στον υπολογιστή έδειχνε 00:00:00… Ο cookie basher ήταν νεκρός. (Γράφοντας: Μια από τις αγαπημένες μου σκηνές...η οποία αποτέλεσε πηγή έμπνευσης και για μια άλλη ιστορία με τίτλο "Το Δείπνο"...)
Ώρα 19:25… Ήταν όλοι μαζεμένοι στο σπίτι του pavlou, εδώ και δύο περίπου ώρες είχαν ειδοποιήσει όσους bloggers ήξεραν και τους είχαν ζητήσει να μαζευτούν εκεί προκειμένου να δώσουν ένα τέλος σε όλη αυτή την παράνοια.- «Θέλω τσιγάρο επειγόντως» γύρισε και είπε ο toymaker. -«Τα έχω στο αμάξι…» απάντησε ο PAVLOS … -«Δώσε τα κλειδιά…θα πάω να τα πάρω». Κάτι πήγε να πει ο equilibrium-chaos αλλά σταμάτησε… του είχε περάσει από το μυαλό πως σε λίγο αν δεν έκαναν κάτι ο toymaker θα ήταν νεκρός… μόλις και μετά βίας συγκράτησε τα δάκρυα του. –«Μη στεναχωριέσαι καλέ μου Equilibrium… δεν θα με ξεκάνουν τόσο εύκολα εμένα…» του είπε ο toymaker και χαμογέλασε αλλά το πρόσωπο του ήταν χλωμό…
Είχαν περάσει δέκα λεπτά και κανένα σημάδι του toymaker… όλοι άρχισαν να ανησυχούν… «θα πάω να τον βρω…» είπε ο Fallen Angel… Την ίδια στιγμή PAVLOS και Blueprints μιλούσαν στο τηλέφωνο… ο αριθμός των νεκρών αυξανόταν.
Ώρα 19:40… Οι κραυγές του Fallen Angel έφτασαν μέχρι το διαμέρισμα του pavlou… Το αμάξι του pavlou ήταν ανοιχτό και μέσα ο toymaker βουτηγμένος στο αίμα… Στο σταχτοδοχείο ένα τσιγάρο έκαιγε… Στο σώμα του toymaker μπορούσε να διακρίνει κανείς σημάδια από δαγκωματιές… και στα πόδια του το λούτρινο λιονταράκι που είχε πάντα στο αμάξι του ο pavlos.
O equilibrium-chaos, o Blueprints και ο pavlos βγήκαν από το διαμέρισμα και κατευθύνθηκαν προς το αμάξι… Στη θέα του νεκρού toymaker ξέσπασαν σε κλάματα… «Τον σκότωσε ένα παιχνίδι…» μουρμούρισε κλαίγοντας ο Blueprints.
Την ίδια στιγμή στην απέναντι όχθη του ατλαντικού έβρισκαν το sikia νεκρό, τυλιγμένο μέσα σε πολύχρωμα ματωμένα πλέον υφάσματα. Η αστυνομία κατέληξε στο συμπέρασμα πως κάποιος τον είχε τυλίξει με τα υφάσματα και άσκησε τέτοια πίεση που του διέλυσε κάθε του κόκαλο και τον σκότωσε.
Ώρα 20:35 Στο διαμέρισμα του pavlou βρίσκονταν οι equilibrium-chaos, Blueprints, Fallen Angel, tovene592, greecerella, revqueer , orestiss , hfaistiwnas, billzouk, Principito , basn\i/a , neverlandean , because of you... , tanila, pavlology , xipaki , {le petit journaliste} , the wrong guy , Σάρα, Μάρα και το κακό συναπάντημα, g for george και ο gay super hero .
Οι περισσότεροι είχαν κάνει κλικ στο μοιραίο link και τους απέμενε ελάχιστη ώρα ζωής… ενώ πριν λίγο είχαν πληροφορηθεί και το θάνατο άλλων bloggers…ο , home sweet home είχε καταπιεί ασβέστη… ο Voltsek έπεσε θύμα του συντρόφου του ο οποίος τον κατασπάραξε στην κυριολεξία αφήνοντας μια μάζα από κόκαλα και σπλάχνα… ο ethan and the city έβαλε στον εαυτό του φωτιά αφού προηγουμένως περιέλουσε το σώμα του με βενζίνη και όλα αυτά γιατί κάποια στιγμή επικράτησε απόλυτο σκοτάδι στο σπίτι του και ο ethan φοβόταν το σκοτάδι…ο keen on boys και ο Great Anubis είχαν προσπαθήσει να ενώσουν τα σώματα τους χρησιμοποιώντας ένα είδος κόλλας και στη συνέχεια με μια βελόνα και κλωστή άρχισαν να ράβουν το δέρμα τους προκειμένου να πετύχουν την απόλυτη ένωση…πέθαναν από ακατάσχετη αιμορραγία...ο θάνατος τους βρήκε με δύο λεπτά διαφορά… o Έκπτωτος X-oyranoy βρέθηκε στον αέρα… οι μεταλλικές βέργες του μοντέρνου φωτιστικού που υπήρχε στο σαλόνι του διαπέρασαν το σώμα του και τον μετέτρεψαν σε μια μάζα από λάμπες, καλώδια, και βέργες που είχαν διαπεράσει τα μάτια του, το στόμα , χέρια και πόδια… το ότι το φωτιστικό λειτουργούσε ακόμα ήταν μάλλον τραγική ειρωνεία…και τώρα ήταν μαζεμένοι όλοι τους , όσοι ήταν ακόμα ζωντανοί, στο σπίτι του pavlou προκειμένου να δώσουν ένα τέλος, αλλά πως θα το έκαναν αυτό;
Ώρα: 20:35... Βρίσκονταν όλοι τους τώρα μαζεμένοι στο σπίτι του pavlou... equilibrium-chaos, Blueprints, Fallen Angel, tovene592, greecerella, revqueer , orestiss , hfaistiwnas, billzouk, Principito , basn\i/a , neverlandean , because of you... , tanila, pavlology , xipaki , {le petit journaliste} , the wrong guy , Σάρα, Μάρα και το κακό συναπάντημα, g for george και ο gay super hero . Κάποιοι είχαν φέρει μαζί και τους φορητούς υπολογιστές τους και προσπαθούσαν μανιωδώς μέσω των blogs τους να βρουν μια λύση πριν να είναι πολύ αργά και για τους άλλους bloggers και κυρίως να μάθουν ποιος κρύβεται πίσω από αυτό το αρρωστημένο παιχνίδι. Ο equilibrium-chaos μόνο είχε καθίσει σε μια γωνιά με μάτια πρησμένα από το κλάμα, μάτια που κοιτούσαν στο κενό...έμοιαζε οι δυνάμεις του να τον έχουν εγκαταλείψει. Αδυνατούσε να πιστέψει αυτό που είχε συμβεί μέσα σε λιγότερο από 24 ώρες...ενώ τα μάτια των revqueer και greecerella πρόδιδαν αγωνία αφού είχαν κάνει το λάθος να κάνουν κλικ στο μοιραίο link και ήξεραν ότι αυτό που τους περίμενε ήταν ο θάνατος και μάλιστα ένας φριχτός θάνατος.
Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το κουδούνι... -"Ποιος μπορεί να είναι;" ρώτησε ο Equilibrium, "Περιμένουμε κανέναν άλλο;" -"Όσο περισσότεροι, τόσο καλύτερα" του απάντησε ο PAVLOS και χωρίς να ρωτήσει ποιος είναι άνοιξε την πόρτα της κεντρικής εισόδου...Βήματα ακούστηκαν στις σκάλες...Κάποιος ήταν τώρα έξω από το σπίτι του pavlou και χτυπούσε το κουδούνι επίμονα. Ο PAVLOS άνοιξε την πόρτα...ξαφνικά χλόμιασε και έμεινε αποσβολωμένος να κοιτά...Τα μάτια όλων στράφηκαν προς την πόρτα...Ο άγνωστος έκανε ένα βήμα και μπήκε μέσα...τα πρόσωπα όλων πάγωσαν...Μόλις είχε μπει ο Toymaker. "Μα εσύ είσαι νεκρός..." ψέλλισε ο Fallen Angel και έκανε να κατευθυνθεί προς το μέρος του. Ο Toymaker με μια κίνηση του χεριού του τον σταμάτησε...
-"Ναι, είμαι πτώμα από την κούραση...δεν ξέρεις πόσο ταλαιπωρήθηκα μέχρι να βγάλω όλη αυτή τη μπογιά από πάνω μου και όλα αυτά τα ψεύτικα κομμάτια δαγκωμένης σάρκας, αν κολλήσουν δεν λένε να βγουν με τίποτα"
Ο Toymaker στράφηκε προς τον equilibrium-chaos ... -"Καλέ μου..." Ο Equilibrium σηκώθηκε , σκούπισε τα μάτια του και ένα πλατύ χαμόγελο έκανε την εμφάνιση στα χείλη του. -"Toymaker μου", είπε ο equilibrium-chaos και του έδωσε το χέρι του...
-"Μα τι..." πήγε να πει ο revqueer ...
-"Δύο σώματα...μια ψυχή...union" τον διέκοψε ο Toymaker...
-"Γιατί;" είπε διστακτικά ο Fallen Angel.
-"Για την αγάπη..." του απάντησε με μάλλον απότομο τρόπο ο equilibrium-chaos ..."Είναι πολύ δύσκολο να βρεις την αδερφή ψυχή και όταν την βρεις κάνεις τα πάντα για να την κρατήσεις" -"Έπρεπε να ήμασταν για πάντα μαζί " είπε ο Toymaker "και θα ήμασταν..αλλά αρρώστησα" "Το τέλος θα ερχόταν γρήγορα μέχρι που ο καλός μου Equilibrium βρήκε τρόπο με τη βοήθεια του internet να αλλάξει τα πράγματα ανοίγοντας μια πύλη στον άλλο κόσμο...κάθε ένας που πέθαινε από εσάς ήταν ένας χρόνος επιπλέον ζωής για μένα, δηλαδή και για τους δύο...union...δύο σώματα, μια ψυχή...ο περιορισμός όμως ήταν ότι όλα έπρεπε να γίνουν σε ένα 24ωρο..."
-"Για πάντα μαζί" είπε ο Equilibrium κοιτώντας τον στα μάτια.
-"Νομίζω πως είναι ώρα να φεύγουμε" είπε ο Toymaker.
-"Δεν έχετε να πάτε πουθενά" φώναξε ο tovene592.
-"Νομίζεις..." του απάντησε ο Toymaker.
-"Έτοιμος; " ρώτησε ο equilibrium-chaos.
-"Ναι" του απάντησε ο Toymaker. Ο Equilibrium είχε καταφέρει να μπει στα blogs των περισσότερων σπάζοντας τους κωδικούς προστασίας. Ο Toymaker έβγαλε από την τσέπη του σακακιού το κινητό του- ένα από αυτά τα κινητά τελευταίας τεχνολογίας που ήταν και προσωπικοί υπολογιστές μαζί, το άνοιξε και πάτησε το enter.
Ξαφνικά στις οθόνες των υπολογιστών εμφανίστηκε το blog του καθενός, κατόπιν το link και στη συνέχεια το ρολογάκι που άρχισε να μετράει αντίστροφα με απίστευτη ταχύτητα αυτή τη φορά. Σε λιγότερο από ένα λεπτό τα ρολόγια όλα έδειχναν 00:00:00. Και το μακελειό άρχισε, με τον Toymaker και τον Equilibrium-Chaos να κοιτάζουν χαμογελώντας. -"Και μην προσπαθήσετε να φωνάξετε" είπε ο Toymaker... "στην συχνότητα αυτή, του θανάτου σας, κανείς δεν μπορεί να ακούσει τις κραυγές σας".
Το πρώτο ρολογάκι που μηδένισε ήταν αυτό στον υπολογιστή του pavlou.
Το σκυλί του pavlou ξαφνικά τρελάθηκε και όρμησε εναντίον του καταφέρνοντας του ένα δάγκωμα στο λαιμό για να συνεχίσει με το πρόσωπο, αφαιρώντας του τα μάτια...Ο pavlos δεν πρόλαβε να αντιδράσει...Σύντομα κομμάτια δέρματος και σάρκας πεταγόντουσαν δεξιά και αριστερά. Με το που ξεψύχησε ο PAVLOS το σκυλί ηρέμησε...κάθισε πάνω απ'το πτώμα του αφεντικού του και άρχισε να κλαίει.
Η μεγάλη σπάθα που είχε από τον παππού του ο pavlos την ίδια στιγμή άρχισε να ίπταται...και να κατευθύνεται προς τον Fallen Angel. Με μια απότομη κίνηση τον έκοψε κάθετα στα δύο... "equilibrium..." είπε ο Toymaker και λίγο πριν τα δύο κομμάτια του σώματος του Fallen Angel χωριστούν η σπάθα άρχισε να τον τεμαχίζει εκτοξεύοντας τα κομμάτια σάρκας και τα μέλη του σώματος του Fallen Angel προς κάθε κατεύθυνση... Αίμα πετάχτηκε στο πρόσωπο του equilibrium-chaos για να πει με τη σειρά του ειρωνικά και στρεφόμενος προς τον Toymaker "chaos καλέ μου..." και με μια κίνηση του χεριού του σκούπισε το αίμα απ' το πρόσωπο του με φανερή ικανοποίηση.
Ο revqueer βρισκόταν δίπλα στο μικρό μπαρ του σπιτιού...τα μπουκάλια ανατινάχτηκαν και τα γυαλιά καρφώθηκαν στο σώμα και το πρόσωπο του...Στην συνέχεια και δίχως να καταλαβαίνει τι κάνει άρχισε να μασάει και να καταπίνει κομμάτια από γυαλί...που έσκισαν το λαιμό του...μέχρι θανάτου...Το σπίτι είχε μετατραπεί σε μια τεράστια λίμνη αίματος...
Ο tovene592 κατευθύνθηκε παρά τη θέληση του -σαν να τον έσπρωχνε ένα αόρατο χέρι- προς το μπάνιο. Άνοιξε το καυτό νερό και γέμισε την μπανιέρα... Μια αόρατη δύναμη έσπρωξε το κεφάλι του μέσα...Άρχισε να αντιστέκεται αλλά μάταια.
Όσοι δεν είχαν φέρει τους φορητούς υπολογιστές τους μαζί έστεκαν ακίνητοι να κοιτάνε, μην ξέροντας πως να αντιδράσουν. Ο gay super hero στράφηκε προς την πόρτα αναζητώντας τον Toymaker και τον Equilbrium οι οποίοι όμως είχαν γίνει άφαντοι.
Η orestiss ένιωσε ένα πόνο στην κοιλιά η οποία μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα είχε φουσκώσει και την έκανε να μοιάζει με γυναίκα έτοιμη να γεννήσει. Και κάπως έτσι έγινε. Μόνο που δεν έφερε μωρό στον κόσμο. Ανάμεσα στα πόδια της άρχισε να τρέχει αίμα και στη συνέχεια έντερα και σπλάχνα ξεχύθηκαν στο πάτωμα.
Και το μακελειό δεν έλεγε να τελειώσει...
Ο gay super hero φρόντιζε πάντα τον εαυτό του και την εμφάνιση του. Πάντα αδύνατος και κομψός. Τώρα όμως θα γινόταν τόσο αδύνατος... Άρχισε να βήχει... Αίμα βγήκε από το στόμα του... ξαφνικά άρχισε να ξερνάει ποσότητες αίματος...κάτι τον στράγγιζε σε τέτοιο βαθμό που σε λίγα λεπτά το δέρμα και τα κόκαλα είχαν γίνει ένα. Έκανε να περπατήσει και έπεσε... Το σπάσιμο του λαιμού έφτανε για να δώσει ένα τέλος στο μαρτύριο του...Ο billzouk σε μια στιγμή βρέθηκε να περιστρέφεται στον αέρα, γυρισμένος τώρα ανάποδα, βρέθηκε στον ένα τοίχο του σαλονιού με τα χέρια διάπλατα ανοιχτά και το πόδια ενωμένα... Τα καρφιά που στήριζαν τους πίνακες πετάχτηκαν από τη θέση τους και κατευθύνθηκαν στα χέρια και τα πόδια του billzouk , ένας ανάποδος εσταυρωμένος... δάκρυα άρχισαν να κυλάνε απ' τα μάτια του...Ο ασημένιος χαρτοκόπτης που μέχρι πριν βρισκόταν πάνω στο γραφείο του pavlou έδωσε τη χαριστική βολή και καρφώθηκε με δύναμη στην καρδιά του... Ο τελευταίος μεγάλος ρόλος του billzouk.
Ο xipaki βρισκόταν στην απέναντι πλευρά κοιτάζοντας εκστασιασμένος και φοβισμένος...
ξαφνικά ένιωσε να καίγεται, το δέρμα του γέμισε φουσκάλες και άρχισε να ουρλιάζει... "Ας το σταματήσει κάποιος σας παρακαλώ!" φώναξε...αλλά όπως είχε πει και ο toymaker κανείς δεν μπορούσε να τον ακούσει... Το δέρμα του άρχισε να ξεκολλάει... Έκανε να πιάσει το κεφάλι του και βρέθηκε με μια τούφα απ' τα μαλλιά του στο χέρι...Τα μάτια έφυγαν από τη θέση τους και τα δόντια άρχισαν να πέφτουν από το στόμα του... Άρχισε να περπατάει στα τυφλά αφήνοντας πίσω κάθε φορά και ένα κομμάτι απ'το δέρμα του, δεν είχε προλάβει να κάνει τρία βήματα και έπεσε νεκρός... (Γράφοντας: Billzouk και xipaki...Αρχικά δεν είχα συμπεριλάβει το θάνατο των billzouk και xipaki στο blogspot.com κάτι το οποίο αποφάσισα λίγο πριν αναρτήσω το post)
Ο greecerella βρήκε μια πρίζα και έβαλε τα δάχτυλα του μέσα...το ρεύμα διαπέρασε το σώμα του. Σε λίγο άρχισε να μυρίζει καμένη σάρκα...
Ξαφνικά επικράτησε σιωπή...Όλα είχαν τελειώσει. Οι Blueprints , hfaistiwnas , Principito , basn\i/a , neverlandean , because of you... , tanila, pavlology , {le petit journaliste} , the wrong guy , Σάρα, Μάρα και το κακό συναπάντημα, g for george αντίκριζαν τώρα ένα θέαμα που όμοιο του δεν είχαν ξαναδεί...αίμα και σπλάχνα παντού...
Εκείνη την ημέρα οι φόνοι σταμάτησαν. Κανείς δεν ξαναναφέρθηκε στο γεγονός...και τι θα μπορούσε να πει άλλωστε... Από την αστυνομία οι θάνατοι των bloggers χαρακτηρίστηκαν ως "ανεξήγητοι". Τα Μέσα μαζικής ενημέρωσης ασχολήθηκαν με το θέμα μέχρι που κάποια στιγμή ξεχάστηκε και άλλα θέματα πήραν τη θέση του. Οι Toymaker και equilibrium-chaos δεν έδωσαν ξανά σημείο ζωής.
Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το κουδούνι... -"Ποιος μπορεί να είναι;" ρώτησε ο Equilibrium, "Περιμένουμε κανέναν άλλο;" -"Όσο περισσότεροι, τόσο καλύτερα" του απάντησε ο PAVLOS και χωρίς να ρωτήσει ποιος είναι άνοιξε την πόρτα της κεντρικής εισόδου...Βήματα ακούστηκαν στις σκάλες...Κάποιος ήταν τώρα έξω από το σπίτι του pavlou και χτυπούσε το κουδούνι επίμονα. Ο PAVLOS άνοιξε την πόρτα...ξαφνικά χλόμιασε και έμεινε αποσβολωμένος να κοιτά...Τα μάτια όλων στράφηκαν προς την πόρτα...Ο άγνωστος έκανε ένα βήμα και μπήκε μέσα...τα πρόσωπα όλων πάγωσαν...Μόλις είχε μπει ο Toymaker. "Μα εσύ είσαι νεκρός..." ψέλλισε ο Fallen Angel και έκανε να κατευθυνθεί προς το μέρος του. Ο Toymaker με μια κίνηση του χεριού του τον σταμάτησε...
-"Ναι, είμαι πτώμα από την κούραση...δεν ξέρεις πόσο ταλαιπωρήθηκα μέχρι να βγάλω όλη αυτή τη μπογιά από πάνω μου και όλα αυτά τα ψεύτικα κομμάτια δαγκωμένης σάρκας, αν κολλήσουν δεν λένε να βγουν με τίποτα"
Ο Toymaker στράφηκε προς τον equilibrium-chaos ... -"Καλέ μου..." Ο Equilibrium σηκώθηκε , σκούπισε τα μάτια του και ένα πλατύ χαμόγελο έκανε την εμφάνιση στα χείλη του. -"Toymaker μου", είπε ο equilibrium-chaos και του έδωσε το χέρι του...
-"Μα τι..." πήγε να πει ο revqueer ...
-"Δύο σώματα...μια ψυχή...union" τον διέκοψε ο Toymaker...
-"Γιατί;" είπε διστακτικά ο Fallen Angel.
-"Για την αγάπη..." του απάντησε με μάλλον απότομο τρόπο ο equilibrium-chaos ..."Είναι πολύ δύσκολο να βρεις την αδερφή ψυχή και όταν την βρεις κάνεις τα πάντα για να την κρατήσεις" -"Έπρεπε να ήμασταν για πάντα μαζί " είπε ο Toymaker "και θα ήμασταν..αλλά αρρώστησα" "Το τέλος θα ερχόταν γρήγορα μέχρι που ο καλός μου Equilibrium βρήκε τρόπο με τη βοήθεια του internet να αλλάξει τα πράγματα ανοίγοντας μια πύλη στον άλλο κόσμο...κάθε ένας που πέθαινε από εσάς ήταν ένας χρόνος επιπλέον ζωής για μένα, δηλαδή και για τους δύο...union...δύο σώματα, μια ψυχή...ο περιορισμός όμως ήταν ότι όλα έπρεπε να γίνουν σε ένα 24ωρο..."
-"Για πάντα μαζί" είπε ο Equilibrium κοιτώντας τον στα μάτια.
-"Νομίζω πως είναι ώρα να φεύγουμε" είπε ο Toymaker.
-"Δεν έχετε να πάτε πουθενά" φώναξε ο tovene592.
-"Νομίζεις..." του απάντησε ο Toymaker.
-"Έτοιμος; " ρώτησε ο equilibrium-chaos.
-"Ναι" του απάντησε ο Toymaker. Ο Equilibrium είχε καταφέρει να μπει στα blogs των περισσότερων σπάζοντας τους κωδικούς προστασίας. Ο Toymaker έβγαλε από την τσέπη του σακακιού το κινητό του- ένα από αυτά τα κινητά τελευταίας τεχνολογίας που ήταν και προσωπικοί υπολογιστές μαζί, το άνοιξε και πάτησε το enter.
Ξαφνικά στις οθόνες των υπολογιστών εμφανίστηκε το blog του καθενός, κατόπιν το link και στη συνέχεια το ρολογάκι που άρχισε να μετράει αντίστροφα με απίστευτη ταχύτητα αυτή τη φορά. Σε λιγότερο από ένα λεπτό τα ρολόγια όλα έδειχναν 00:00:00. Και το μακελειό άρχισε, με τον Toymaker και τον Equilibrium-Chaos να κοιτάζουν χαμογελώντας. -"Και μην προσπαθήσετε να φωνάξετε" είπε ο Toymaker... "στην συχνότητα αυτή, του θανάτου σας, κανείς δεν μπορεί να ακούσει τις κραυγές σας".
Το πρώτο ρολογάκι που μηδένισε ήταν αυτό στον υπολογιστή του pavlou.
Το σκυλί του pavlou ξαφνικά τρελάθηκε και όρμησε εναντίον του καταφέρνοντας του ένα δάγκωμα στο λαιμό για να συνεχίσει με το πρόσωπο, αφαιρώντας του τα μάτια...Ο pavlos δεν πρόλαβε να αντιδράσει...Σύντομα κομμάτια δέρματος και σάρκας πεταγόντουσαν δεξιά και αριστερά. Με το που ξεψύχησε ο PAVLOS το σκυλί ηρέμησε...κάθισε πάνω απ'το πτώμα του αφεντικού του και άρχισε να κλαίει.
Η μεγάλη σπάθα που είχε από τον παππού του ο pavlos την ίδια στιγμή άρχισε να ίπταται...και να κατευθύνεται προς τον Fallen Angel. Με μια απότομη κίνηση τον έκοψε κάθετα στα δύο... "equilibrium..." είπε ο Toymaker και λίγο πριν τα δύο κομμάτια του σώματος του Fallen Angel χωριστούν η σπάθα άρχισε να τον τεμαχίζει εκτοξεύοντας τα κομμάτια σάρκας και τα μέλη του σώματος του Fallen Angel προς κάθε κατεύθυνση... Αίμα πετάχτηκε στο πρόσωπο του equilibrium-chaos για να πει με τη σειρά του ειρωνικά και στρεφόμενος προς τον Toymaker "chaos καλέ μου..." και με μια κίνηση του χεριού του σκούπισε το αίμα απ' το πρόσωπο του με φανερή ικανοποίηση.
Ο revqueer βρισκόταν δίπλα στο μικρό μπαρ του σπιτιού...τα μπουκάλια ανατινάχτηκαν και τα γυαλιά καρφώθηκαν στο σώμα και το πρόσωπο του...Στην συνέχεια και δίχως να καταλαβαίνει τι κάνει άρχισε να μασάει και να καταπίνει κομμάτια από γυαλί...που έσκισαν το λαιμό του...μέχρι θανάτου...Το σπίτι είχε μετατραπεί σε μια τεράστια λίμνη αίματος...
Ο tovene592 κατευθύνθηκε παρά τη θέληση του -σαν να τον έσπρωχνε ένα αόρατο χέρι- προς το μπάνιο. Άνοιξε το καυτό νερό και γέμισε την μπανιέρα... Μια αόρατη δύναμη έσπρωξε το κεφάλι του μέσα...Άρχισε να αντιστέκεται αλλά μάταια.
Όσοι δεν είχαν φέρει τους φορητούς υπολογιστές τους μαζί έστεκαν ακίνητοι να κοιτάνε, μην ξέροντας πως να αντιδράσουν. Ο gay super hero στράφηκε προς την πόρτα αναζητώντας τον Toymaker και τον Equilbrium οι οποίοι όμως είχαν γίνει άφαντοι.
Η orestiss ένιωσε ένα πόνο στην κοιλιά η οποία μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα είχε φουσκώσει και την έκανε να μοιάζει με γυναίκα έτοιμη να γεννήσει. Και κάπως έτσι έγινε. Μόνο που δεν έφερε μωρό στον κόσμο. Ανάμεσα στα πόδια της άρχισε να τρέχει αίμα και στη συνέχεια έντερα και σπλάχνα ξεχύθηκαν στο πάτωμα.
Και το μακελειό δεν έλεγε να τελειώσει...
Ο gay super hero φρόντιζε πάντα τον εαυτό του και την εμφάνιση του. Πάντα αδύνατος και κομψός. Τώρα όμως θα γινόταν τόσο αδύνατος... Άρχισε να βήχει... Αίμα βγήκε από το στόμα του... ξαφνικά άρχισε να ξερνάει ποσότητες αίματος...κάτι τον στράγγιζε σε τέτοιο βαθμό που σε λίγα λεπτά το δέρμα και τα κόκαλα είχαν γίνει ένα. Έκανε να περπατήσει και έπεσε... Το σπάσιμο του λαιμού έφτανε για να δώσει ένα τέλος στο μαρτύριο του...Ο billzouk σε μια στιγμή βρέθηκε να περιστρέφεται στον αέρα, γυρισμένος τώρα ανάποδα, βρέθηκε στον ένα τοίχο του σαλονιού με τα χέρια διάπλατα ανοιχτά και το πόδια ενωμένα... Τα καρφιά που στήριζαν τους πίνακες πετάχτηκαν από τη θέση τους και κατευθύνθηκαν στα χέρια και τα πόδια του billzouk , ένας ανάποδος εσταυρωμένος... δάκρυα άρχισαν να κυλάνε απ' τα μάτια του...Ο ασημένιος χαρτοκόπτης που μέχρι πριν βρισκόταν πάνω στο γραφείο του pavlou έδωσε τη χαριστική βολή και καρφώθηκε με δύναμη στην καρδιά του... Ο τελευταίος μεγάλος ρόλος του billzouk.
Ο xipaki βρισκόταν στην απέναντι πλευρά κοιτάζοντας εκστασιασμένος και φοβισμένος...
ξαφνικά ένιωσε να καίγεται, το δέρμα του γέμισε φουσκάλες και άρχισε να ουρλιάζει... "Ας το σταματήσει κάποιος σας παρακαλώ!" φώναξε...αλλά όπως είχε πει και ο toymaker κανείς δεν μπορούσε να τον ακούσει... Το δέρμα του άρχισε να ξεκολλάει... Έκανε να πιάσει το κεφάλι του και βρέθηκε με μια τούφα απ' τα μαλλιά του στο χέρι...Τα μάτια έφυγαν από τη θέση τους και τα δόντια άρχισαν να πέφτουν από το στόμα του... Άρχισε να περπατάει στα τυφλά αφήνοντας πίσω κάθε φορά και ένα κομμάτι απ'το δέρμα του, δεν είχε προλάβει να κάνει τρία βήματα και έπεσε νεκρός... (Γράφοντας: Billzouk και xipaki...Αρχικά δεν είχα συμπεριλάβει το θάνατο των billzouk και xipaki στο blogspot.com κάτι το οποίο αποφάσισα λίγο πριν αναρτήσω το post)
Ο greecerella βρήκε μια πρίζα και έβαλε τα δάχτυλα του μέσα...το ρεύμα διαπέρασε το σώμα του. Σε λίγο άρχισε να μυρίζει καμένη σάρκα...
Ξαφνικά επικράτησε σιωπή...Όλα είχαν τελειώσει. Οι Blueprints , hfaistiwnas , Principito , basn\i/a , neverlandean , because of you... , tanila, pavlology , {le petit journaliste} , the wrong guy , Σάρα, Μάρα και το κακό συναπάντημα, g for george αντίκριζαν τώρα ένα θέαμα που όμοιο του δεν είχαν ξαναδεί...αίμα και σπλάχνα παντού...
Εκείνη την ημέρα οι φόνοι σταμάτησαν. Κανείς δεν ξαναναφέρθηκε στο γεγονός...και τι θα μπορούσε να πει άλλωστε... Από την αστυνομία οι θάνατοι των bloggers χαρακτηρίστηκαν ως "ανεξήγητοι". Τα Μέσα μαζικής ενημέρωσης ασχολήθηκαν με το θέμα μέχρι που κάποια στιγμή ξεχάστηκε και άλλα θέματα πήραν τη θέση του. Οι Toymaker και equilibrium-chaos δεν έδωσαν ξανά σημείο ζωής.
Ένα χρόνο μετά...
Ο hfaistiwnas ετοίμαζε μεσημεριανό. Στον υπολογιστή βρισκόταν καθισμένη η φιλοξενούμενη του για λίγες μέρες Lisa. Πήγε στο σαλόνι για να της πει ότι το φαγητό είναι σχεδόν έτοιμο ...και τότε το είδε...στην οθόνη υπήρχε το link και πριν προλάβει να αντιδράσει είδε την Lisa να κάνει κλικ...το ρολογάκι εμφανίστηκε στην οθόνη...ο hfaistiwnas άρχισε να ουρλιάζει...
Τέλος...
(Γράφοντας:Το blogspot.com 2 διαδραματίζεται ένα χρόνο μετά από τα τραγικά γεγονότα της πρώτης ιστορίας. Πρωταγωνιστές νέοι bloggers, όσοι επιβίωσαν αλλά και όσοι δεν επιβίωσαν στο blogspot.com , αφού θα υπάρχουν και αρκετά flashback)
Tweet This
3 σχόλια:
Πως θα το κανονίσουμε στο δεύτερο μέρος να έχω μια ουσιαστική παρουσία; Ξέρεις μωρέ έναν μονόλογο, όχι μεγάλα πράγματα!!!! Πέθανα από ηλεκτροπληξία, ας λάμψω μέσω ενός Flashback. Κάτι θα είναι και αυτό. Χαχαχαχα!!!!
Άντε και καλά σκοτώματα.
Φιλιά!!! Θα κάνω την επανάληψη λίγο αργότερα για να ξεκουραστώ λίγο!
(Στα ψέματα είναι παιδιά, μη φοβάστε)
Δημοσίευση σχολίου